Marcos 15

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Toâq poang tarưp parnỡ, mbỡiq rưm-rưm, máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, máh cũai sốt nheq sâu, cớp máh cũai yống rit rôm sarhống parnơi cớp máh cũai sốt canŏ́h. Moâm alới sarhống, alới chŏ́q Yê-su cớp dững asuoi án toâq pỡ Phi-lat.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Phi-lat blớh Yê-su: “Mới la lứq puo I-sarel tỡ?”
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, alới cauq Yê-su, pai án táq sa‑ữi ranáq sâuq.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Chơ Phi-lat blớh loah Yê-su: “Nŏ́q mới tỡ bữn ta‑ỡi ntrớu? Mới sâng chơ noau cauq mới sa‑ữi ramứh.”
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Ma Yê-su tỡ bữn ta‑ỡi ntrớu tháng. Ngkíq Phi-lat sâng dớt lứq.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Toâq tangái cũai I-sarel rôm cha bũi sanhữ Tangái Loŏh, alới bữn rit cũai sốt cruang ki acláh manoaq cũai tũ tễ cuaq tam pahỡm cũai proai rưoh yoc ễ acláh.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Tangái ki tâng cuaq bữn manoaq ramứh Ba-raba. Án la tễ tỗp ễ cheng sốt. Cớp án khoiq cachĩt cũai hỡ.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Clứng cũai toâq pỡ Phi-lat, sễq Phi-lat táq rit riang cumo nhũang sĩa.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Phi-lat blớh alới neq: “Anhia ễq cứq acláh puo I-sarel tỡ?”
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Phi-lat dáng máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ sâng ũan lứq chóq Yê-su, cỗ máh cũai proai alới yoc ễ puai Yê-su. Ngkíq alới dững Yê-su toâq pỡ án.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Ma máh cũai sốt rit sang ớn cũai clứng ki sễq Phi-lat acláh Ba-raba, tỡ cỡn Yê-su.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Phi-lat blớh loah alới neq: “Ntrớu anhia ễq cứq táq chóq cũai nâi, ca anhia dŏq puo I-sarel?”
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Alới ta‑ỡi casang lứq neq: “Téh án tâng aluang sangcáng!”
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Phi-lat blớh alới sĩa neq: “Cỗ nŏ́q? Ŏ́c ntrớu án táq sâuq?”
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Phi-lat ễq pĩeiq pahỡm máh cũai proai. Ngkíq án acláh Ba-raba yỗn alới, cớp án ớn noau proaih Yê-su. Vớt ki án chiau Yê-su yỗn alới dững téh tâng aluang sangcáng.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Chơ tahan dững asuoi Yê-su toâq pỡ nchŏh dống noau dốq sữq cũai. Alới arô parỗm pachứm nheq tỗp tahan ki.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Alới asớp Yê-su au tuar santứm ễng. Cớp alới táq carvang sarlia apưng tâng plỡ án.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Chơ alới táq nan cubán cusũan án neq: “Cucốh noau casai puo I-sarel.”
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Alới ayiat tâng plỡ án toâq dũi sa‑ữi trỗ, cớp alới cuchóh tâng tỗ án. Alới sacốh racớl táq nan sang án hỡ.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Moâm alới ayê ra‑ac án ngkíq, alới tũot táh chíq au tuar ễng ki. Chơ alới asớp loah tampâc án bữm cớp dững aloŏh án dŏq téh tâng aluang sangcáng.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Bo ki bữn manoaq ramứh Si-môn tễ cruang Si-rên, mpoaq Alec-sandơ cớp Ruphu, pha na ki, án chu tễ yáng tiah vil. Tahan ki ễp yỗn án dỗl aluang sangcáng Yê-su.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Alới dững Yê-su toâq pỡ ntốq noau dŏq Cô-cô-tha. Santoiq nâi parlong loah la Ntốq Nghang Cantar Plỡ.
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Chơ alới yỗn Yê-su nguaiq blŏ́ng carchốc cớp crơng noau dŏq mứr. Ma án tỡ ễq nguaiq.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Alới téh án tâng aluang sangcáng. Cớp alới ĩt tampâc án, chơ tampễq na séng anhúq, aléq bữn la chơ.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Bo mandang cháh tarưp ki, alới téh án tâng aluang sangcáng.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Cớp alới chĩc dŏq pỡng plỡ Yê-su santoiq atỡng tễ án neq: NÂI LA PUO I-SAREL.
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Alới téh bar náq cũai savễng parnơi cớp Yê-su, manoaq coah atoam, manoaq coah avêr.
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 Ranáq nâi cỡt rapĩeiq tâng tâm saráq Yiang Sursĩ tễ mbŏ́q khoiq pai neq:
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Cũai ca pỡq pha ntốq noau cachĩt Yê-su, alới culữt culiau ayê ra‑ac án, pai neq: “Mới nâi ơiq pai mới talốh dống sang Yiang Sursĩ, chơ mới táq loah moâm toâp tâng pái tangái.
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 Âu mới sễng tễ aluang sangcáng ki, chuai amoong tỗ mới bữm!”
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Cớp máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ cớp nheq cũai yống rit ayê ra‑ac Yê-su tê. Alới pai neq: “Cũai canŏ́h têq án chuai amoong, ma tỗ án bữm tỡ hữm têq án chuai.
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Khân án lứq Crĩt, puo I-sarel, yỗn án sễng tễ aluang sangcáng yỗn hái hữm. Ngkíq hái lứq sa‑âm án tê.”
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Tễ moat mandang toâng toau toâq moat mandang priang cỡt canám nheq chũop cruang ki.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Toâq mandang priang Yê-su arô casang lứq neq: “Ê-lô-i, Ê-lô-i, lama-sabac-tani?”
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Bữn cũai tayứng cheq ki sâng án arô ngkíq. Chơ alới pai neq: “Ki! Án arô Ê-li.”
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Cớp bữn manoaq tễ alới ki lúh ĩt muoi cốc aroâiq. Án alốq aroâiq ki tâng blŏ́ng nhŏ́q, cớp chóq tâng dũi. Chơ án avơi yỗn Yê-su yáp. Án pai neq: “Hái coan voai. Hái nhêng Ê-li toâq alíh asễng án, ma tỡ bữn.”
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Ma Yê-su u‑ỗi casang lứq, chơ ta-ŏh rangứh.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Bữn aroâiq noau yoang tâng Dống Sang Toâr cỡt raháq tễ pỡng toâq pưn, cỡt bar sarễc.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Bo ki bữn manoaq sốt muoi culám tahan ỡt tayứng yáng moat Yê-su. Tữ án hữm Yê-su ta-ŏh rangứh, án pai neq: “Lứq samoât cũai nâi la Con Yiang Sursĩ.”
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Bữn máh cũai mansễm ỡt yơng-yơng tapoang nhêng chu ki tê. Pái náq tễ tỗp alới la Mari tễ vil Mac-dala, Salô-mê, cớp Mari mpiq Yô-sê cớp Yacỡ Cớt.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Tễ nhũang, bo Yê-su ỡt tâng cruang Cali-lê, alới pái náq mansễm nâi dốq puai Yê-su cớp chứm siem án. Cớp ỡt ngki, bữn máh mansễm ca pỡq parnơi cớp Yê-su bo án chỗn chu vil Yaru-salem.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 Tangái ki la tangái noau thrũan nhũang Tangái Rlu. Toâq paloŏng tabữ cheq ntruoi mut looc,
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 Yô-sep tễ vil Ari-mathê toâq pỡ Phi-lat. Án la manoaq tễ tỗp cũai sốt ca noau yám lứq, cớp án ngcuang Yiang Sursĩ táq sốt. Án tỡ bữn ngcŏh sễq tễ Phi-lat cumuiq Yê-su.
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Phi-lat sâng dớt lứq noau pai Yê-su khoiq cuchĩt chơ. Ngkíq án arô cũai sốt muoi culám tahan yoc ễ blớh án Yê-su cuchĩt, ma tỡ yũah.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Toâq Phi-lat dáng tễ tahan ki pai Yê-su khoiq cuchĩt chơ, án yỗn cumuiq Yê-su pỡ Yô-sep.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Ngkíq Yô-sep ĩt muoi ploah aroâiq busín. Moâm án alíh Yê-su asễng tễ aluang sangcáng, án som toâq aroâiq ki, cớp án dŏq cumuiq Yê-su tâng ping noau tốc tamáu côl. Chơ án vih tamáu catáng chíq ngoah ping.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Mari tễ vil Mac-dala cớp Mari mpiq Yô-sê, alới hữm ntốq noau dŏq cumuiq Yê-su.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.