Marcos 15

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Toâq poang tarưp parnỡ, mbỡiq rưm-rưm, máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, máh cũai sốt nheq sâu, cớp máh cũai yống rit rôm sarhống parnơi cớp máh cũai sốt canŏ́h. Moâm alới sarhống, alới chŏ́q Yê-su cớp dững asuoi án toâq pỡ Phi-lat.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Phi-lat blớh Yê-su: “Mới la lứq puo I-sarel tỡ?”
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, alới cauq Yê-su, pai án táq sa‑ữi ranáq sâuq.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Chơ Phi-lat blớh loah Yê-su: “Nŏ́q mới tỡ bữn ta‑ỡi ntrớu? Mới sâng chơ noau cauq mới sa‑ữi ramứh.”
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Ma Yê-su tỡ bữn ta‑ỡi ntrớu tháng. Ngkíq Phi-lat sâng dớt lứq.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Toâq tangái cũai I-sarel rôm cha bũi sanhữ Tangái Loŏh, alới bữn rit cũai sốt cruang ki acláh manoaq cũai tũ tễ cuaq tam pahỡm cũai proai rưoh yoc ễ acláh.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Tangái ki tâng cuaq bữn manoaq ramứh Ba-raba. Án la tễ tỗp ễ cheng sốt. Cớp án khoiq cachĩt cũai hỡ.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Clứng cũai toâq pỡ Phi-lat, sễq Phi-lat táq rit riang cumo nhũang sĩa.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Phi-lat blớh alới neq: “Anhia ễq cứq acláh puo I-sarel tỡ?”
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Phi-lat dáng máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ sâng ũan lứq chóq Yê-su, cỗ máh cũai proai alới yoc ễ puai Yê-su. Ngkíq alới dững Yê-su toâq pỡ án.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Ma máh cũai sốt rit sang ớn cũai clứng ki sễq Phi-lat acláh Ba-raba, tỡ cỡn Yê-su.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Phi-lat blớh loah alới neq: “Ntrớu anhia ễq cứq táq chóq cũai nâi, ca anhia dŏq puo I-sarel?”
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Alới ta‑ỡi casang lứq neq: “Téh án tâng aluang sangcáng!”
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Phi-lat blớh alới sĩa neq: “Cỗ nŏ́q? Ŏ́c ntrớu án táq sâuq?”
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Phi-lat ễq pĩeiq pahỡm máh cũai proai. Ngkíq án acláh Ba-raba yỗn alới, cớp án ớn noau proaih Yê-su. Vớt ki án chiau Yê-su yỗn alới dững téh tâng aluang sangcáng.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Chơ tahan dững asuoi Yê-su toâq pỡ nchŏh dống noau dốq sữq cũai. Alới arô parỗm pachứm nheq tỗp tahan ki.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Alới asớp Yê-su au tuar santứm ễng. Cớp alới táq carvang sarlia apưng tâng plỡ án.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Chơ alới táq nan cubán cusũan án neq: “Cucốh noau casai puo I-sarel.”
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Alới ayiat tâng plỡ án toâq dũi sa‑ữi trỗ, cớp alới cuchóh tâng tỗ án. Alới sacốh racớl táq nan sang án hỡ.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Moâm alới ayê ra‑ac án ngkíq, alới tũot táh chíq au tuar ễng ki. Chơ alới asớp loah tampâc án bữm cớp dững aloŏh án dŏq téh tâng aluang sangcáng.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Bo ki bữn manoaq ramứh Si-môn tễ cruang Si-rên, mpoaq Alec-sandơ cớp Ruphu, pha na ki, án chu tễ yáng tiah vil. Tahan ki ễp yỗn án dỗl aluang sangcáng Yê-su.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Alới dững Yê-su toâq pỡ ntốq noau dŏq Cô-cô-tha. Santoiq nâi parlong loah la Ntốq Nghang Cantar Plỡ.
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Chơ alới yỗn Yê-su nguaiq blŏ́ng carchốc cớp crơng noau dŏq mứr. Ma án tỡ ễq nguaiq.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Alới téh án tâng aluang sangcáng. Cớp alới ĩt tampâc án, chơ tampễq na séng anhúq, aléq bữn la chơ.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Bo mandang cháh tarưp ki, alới téh án tâng aluang sangcáng.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Cớp alới chĩc dŏq pỡng plỡ Yê-su santoiq atỡng tễ án neq: NÂI LA PUO I-SAREL.
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Alới téh bar náq cũai savễng parnơi cớp Yê-su, manoaq coah atoam, manoaq coah avêr.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Ranáq nâi cỡt rapĩeiq tâng tâm saráq Yiang Sursĩ tễ mbŏ́q khoiq pai neq:
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Cũai ca pỡq pha ntốq noau cachĩt Yê-su, alới culữt culiau ayê ra‑ac án, pai neq: “Mới nâi ơiq pai mới talốh dống sang Yiang Sursĩ, chơ mới táq loah moâm toâp tâng pái tangái.
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 Âu mới sễng tễ aluang sangcáng ki, chuai amoong tỗ mới bữm!”
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Cớp máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ cớp nheq cũai yống rit ayê ra‑ac Yê-su tê. Alới pai neq: “Cũai canŏ́h têq án chuai amoong, ma tỗ án bữm tỡ hữm têq án chuai.
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Khân án lứq Crĩt, puo I-sarel, yỗn án sễng tễ aluang sangcáng yỗn hái hữm. Ngkíq hái lứq sa‑âm án tê.”
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Tễ moat mandang toâng toau toâq moat mandang priang cỡt canám nheq chũop cruang ki.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Toâq mandang priang Yê-su arô casang lứq neq: “Ê-lô-i, Ê-lô-i, lama-sabac-tani?”
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Bữn cũai tayứng cheq ki sâng án arô ngkíq. Chơ alới pai neq: “Ki! Án arô Ê-li.”
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Cớp bữn manoaq tễ alới ki lúh ĩt muoi cốc aroâiq. Án alốq aroâiq ki tâng blŏ́ng nhŏ́q, cớp chóq tâng dũi. Chơ án avơi yỗn Yê-su yáp. Án pai neq: “Hái coan voai. Hái nhêng Ê-li toâq alíh asễng án, ma tỡ bữn.”
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Ma Yê-su u‑ỗi casang lứq, chơ ta-ŏh rangứh.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Bữn aroâiq noau yoang tâng Dống Sang Toâr cỡt raháq tễ pỡng toâq pưn, cỡt bar sarễc.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Bo ki bữn manoaq sốt muoi culám tahan ỡt tayứng yáng moat Yê-su. Tữ án hữm Yê-su ta-ŏh rangứh, án pai neq: “Lứq samoât cũai nâi la Con Yiang Sursĩ.”
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Bữn máh cũai mansễm ỡt yơng-yơng tapoang nhêng chu ki tê. Pái náq tễ tỗp alới la Mari tễ vil Mac-dala, Salô-mê, cớp Mari mpiq Yô-sê cớp Yacỡ Cớt.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Tễ nhũang, bo Yê-su ỡt tâng cruang Cali-lê, alới pái náq mansễm nâi dốq puai Yê-su cớp chứm siem án. Cớp ỡt ngki, bữn máh mansễm ca pỡq parnơi cớp Yê-su bo án chỗn chu vil Yaru-salem.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Tangái ki la tangái noau thrũan nhũang Tangái Rlu. Toâq paloŏng tabữ cheq ntruoi mut looc,
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 Yô-sep tễ vil Ari-mathê toâq pỡ Phi-lat. Án la manoaq tễ tỗp cũai sốt ca noau yám lứq, cớp án ngcuang Yiang Sursĩ táq sốt. Án tỡ bữn ngcŏh sễq tễ Phi-lat cumuiq Yê-su.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Phi-lat sâng dớt lứq noau pai Yê-su khoiq cuchĩt chơ. Ngkíq án arô cũai sốt muoi culám tahan yoc ễ blớh án Yê-su cuchĩt, ma tỡ yũah.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Toâq Phi-lat dáng tễ tahan ki pai Yê-su khoiq cuchĩt chơ, án yỗn cumuiq Yê-su pỡ Yô-sep.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Ngkíq Yô-sep ĩt muoi ploah aroâiq busín. Moâm án alíh Yê-su asễng tễ aluang sangcáng, án som toâq aroâiq ki, cớp án dŏq cumuiq Yê-su tâng ping noau tốc tamáu côl. Chơ án vih tamáu catáng chíq ngoah ping.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Mari tễ vil Mac-dala cớp Mari mpiq Yô-sê, alới hữm ntốq noau dŏq cumuiq Yê-su.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.