Lucas 8
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 Vớt ki, Yê-su mut tâng sa‑ữi vil cớt vil toâr cớp atỡng parnai o tễ Yiang Sursĩ táq sốt. Tỗp muoi chít la bar náq rien tễ án pỡq parnơi cớp án tê.
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 Cớp bữn máh mansễm hỡ pỡq cớp Yê-su. Tễ máh mansễm ki bữn án ca yiang sâuq payốh, ma Yê-su khoiq tuih aloŏh, cớp bữn án ca Yê-su táq bán tễ sa‑ữi ramứh a‑ĩ. Máh mansễm ki, ramứh neq: Muoi la Mari tễ vil Mac-dala. Án ca bữn tapul lám yiang sâuq khoiq loŏh tễ tỗ án.
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Bar la Yô-ana, lacuoi Chusa. Chusa táq ranáq yỗn puo Hê-rôt. Pái la Su-sana. Cớp bữn sa‑ữi náq mansễm canŏ́h hỡ. Nheq alới ĩt práq alới bữm dŏq chuai Yê-su cớp tỗp rien tễ án bữn crơng sana cha.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Clứng lứq cũai toâq pỡ Yê-su tễ sa‑ữi vil. Chơ Yê-su atỡng alới na parnai sacâm neq:
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 “Bữn manoaq cũai pỡq trứh ŏ́c. Bo án trứh, bữn ŏ́c satooh tâng rana. Cũai tĩn ŏ́c ki cớp chớm tot cha.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Bữn ŏ́c canŏ́h satooh tâng cutễq sa‑ữi tamáu. Toâq ŏ́c ki dáh, án cỡt roŏh nheq, yuaq ŏ́q dỡq.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Bữn ŏ́c canŏ́h satooh tâng cutễq bữn rêh bát sarlia. Tữ bát sarlia dáh, án éc chíq bát mbỡiq dáh tễ ŏ́c cũai ki trứh.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Cớp bữn ŏ́c canŏ́h ễn satooh tâng cutễq o. Ŏ́c ki dáh cớp toâr achỗn, chơ cỡt palâi. Muoi nỡm cỡt muoi culám ŏ́c.”
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Tỗp rien tễ Yê-su blớh án tễ parnai nâi la sacâm ntrớu.
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Máh parnai cutooq tễ Yiang Sursĩ táq sốt, Yiang Sursĩ yỗn anhia dáng. Ma cũai canŏ́h tamứng bĩq parnai sacâm sâng. Ngkíq alới nhêng ma tỡ bữn hữm; alới tamứng ma tỡ bữn sapúh.”
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 “Ngê tễ parnai sacâm ki la neq: Ŏ́c cũai ki trứh la sacâm tễ cũai pỡq atỡng parnai Yiang Sursĩ.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Ŏ́c satooh tâng rana, la sacâm tễ cũai ca tamứng parnai Yiang Sursĩ, ma yiang Satan toâq ĩt chíq parnai ki tễ mứt pahỡm alới, táq yỗn alới tỡ têq sa‑âm. Chơ yỗn Yiang Sursĩ tỡ têq chuai amoong alới.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Ŏ́c satooh tâng cutễq bữn tamáu la sacâm tễ cũai ca tamứng parnai Yiang Sursĩ cớp sa‑âm parnai ki bũi o lứq. Ma parnai ki tỡ bữn mut tâng mứt pahỡm alới. Alới sa‑âm mahỗi sâng. Chơ toâq alới ramóh túh coat alới tanĩq cỗ tian alới sa‑âm, chơ alới tỡ ễq sa‑âm noâng.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Ŏ́c satooh tâng cutễq bữn sa‑ữi bát sarlia, la sacâm tễ cũai ca tamứng parnai Yiang Sursĩ, ma alới lua cứt tâng dỡi nâi, ham sốc, cớp ham thrưong. Máh ramứh ki éc chíq parnai o tễ Yiang Sursĩ, táq yỗn alới tỡ bữn cỡt palâi.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Ma ŏ́c satooh tâng cutễq o la sacâm tễ cũai ca tamứng parnai Yiang Sursĩ, cớp alới bữn mứt pahỡm o, yoc yám noap Yiang Sursĩ. Alới cayớm dŏq níc parnai ki, chơ toâq ngư bữn palâi, alới cỡt palâi sa‑ữi lứq.”
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 “Tỡ bữn noau tacât chớp tớu, chơ catứp chóq khang tỡ la dŏq nhưp cachơng bếq. Ma lứq noau dŏq chớp tớu tâng rông, yỗn án claq poang nheq clống ki. Ngkíq cũai mut tâng ki têq hữm raloaih.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Machớng ki tê, ramứh ntrớu cứq cutooq sanua, chumát cứq yỗn nheq tữh cũai dáng raloaih máh ramứh ki. Cớp ramứh ntrớu cứq catáng sanua, chumát cứq tỡ bữn catáng noâng.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 “Parnai ntrớu anhia sâng cứq atỡng, cóq anhia pasếq lứq parnai ki. Cũai aléq khoiq bữn chơ, cứq lứq yỗn án bữn sa‑ữi lứq ễn. Ma cũai aléq tỡ bữn bữn, máh ŏ́c án bữn, lứq cỡt pứt loah nheq.”
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Mpiq cớp sễm ai Yê-su toâq ễ ramóh Yê-su, ma alới tỡ têq mut pỡ án, yuaq tadát máh cũai tâng dống.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Bữn cũai toâq atỡng Yê-su neq: “Mpiq cớp sễm ai thâi ỡt yáng tiah ễ ramóh thâi.”
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Ma Yê-su atỡng loah alới neq: “Mpiq cớp sễm ai cứq la máh cũai ca tamứng cớp trĩh parnai Yiang Sursĩ.”
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Bữn muoi tangái, Yê-su chỗn tâng tuoc cớp tỗp rien tễ án. Yê-su pai chóq alới neq: “Hái clong yáng tooh dỡq clóng nâi.”
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Toâq mpứng dĩ dỡq, Yê-su bếq. Ma bo ki bữn cuyal rapuq hâp lứq, táq yỗn dỡq carsaiq amut tâng tuoc, mán ễ poân. Chơ alới croŏq lứq.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Tỗp rien tễ Yê-su toâq amoaih án. Alới pai neq: “Thâi ơi, thâi ơi! Hái cheq ễ cuchĩt.”
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Yê-su blớh tỗp rien tễ án neq: “Nŏ́q anhia tỡ bữn sa‑âm?”
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Alới clong yáng tooh dỡq clóng toâq pỡ cruang Yê-rasê. Cruang nâi ỡt choâng cớp cruang Cali-lê.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Bo Yê-su sễng tễ tuoc, bữn manoaq samiang tễ vil ki bữn yiang sâuq payốh, toâq pỡ Yê-su. Cũai ki ỡt mu rariat khoiq dũn chơ. Án tỡ bữn ỡt tâng dống, ma án ỡt níc tâng clỗm cumuiq.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 Tữ án hữm Yê-su, án hễr casang lứq, sacốh racớl, cớp pai casang lứq neq: “Ntrớu anhia yoc ễ táq chóq cứq Yê-su? Anhia la Con Yiang Sursĩ, án ca sốt clữi nheq tễ canŏ́h. Cứq sễq anhia chỗi táq tỗiq bap cứq.”
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 Án pai ngkíq, yuaq Yê-su khoiq ớn án loŏh tễ tỗ cũai ki. Sa‑ữi trỗ chơ yiang sâuq táq cũai ki. Cớp khân cũai canŏ́h cỗp cớp sacáp án toâq sái-sô, tỡ la clữong toâq panũar, án táq ta-ŏh nheq. Cớp yiang sâuq dốq dững án pỡq chu ntốq aiq.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Yê-su blớh cũai ki neq: “Ntrớu ramứh mới?”
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Máh yiang sâuq ki sễq Yê-su chỗi ớn alới pỡq chu pống sarloac.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Tâng cóh ki bữn muoi cantóh alic sa‑ữi lứq chuaq cha. Ngkíq máh yiang sâuq ki sễq tễ Yê-su yỗn alới mut tâng cantóh alic ki. Yê-su yỗn alới mut.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Ngkíq máh yiang sâuq loŏh tễ tỗ cũai ki, chơ mut tâng cantóh alic ễn. Cantóh alic ki lúh chái lứq cớp pŏ́ng tễ leh tarhar chu clóng dỡq, chơ cuchĩt clooc nheq.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Toâq cũai bán tỗp alic hữm cỡt ranáq ngkíq, alới lúh achu atỡng yỗn máh cũai tâng vil cớp tâng rapoq sarái dáng.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Clứng cũai toâq yoc ễ nhêng ranáq ca mbỡiq cỡt. Alới toâq pỡ Yê-su, cớp alới hữm cũai bữn yiang sâuq payốh ki tacu cheq ayững Yê-su. Án tâc tampâc, cớp tỡ bữn cỡt yúh noâng. Ngkíq alới sâng ngcŏh lứq.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Máh cũai ca hữm ranáq Yê-su táq chóq cũai bữn yiang sâuq, alới atỡng loah yỗn cũai ca tỡ bữn hữm dáng tê tễ ranáq Yê-su táq yỗn cũai ki cỡt bán.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Nheq máh cũai tâng cruang Yê-rasê sễq Yê-su pỡq chíq tễ cruang alới, yuaq alới sâng ngcŏh lứq. Chơ Yê-su chỗn tâng tuoc cớp loŏh tễ ntốq ki.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Cũai ca yiang sâuq khoiq loŏh tễ tỗ, án sễq pỡq cớp Yê-su tê. Ma Yê-su ớn án chu, cớp patâp án neq:
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 “Mới chu pỡ dống mới. Chơ mới atỡng loah tễ dũ ranáq Yiang Sursĩ khoiq chuai mới.”
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Tữ Yê-su chu loah coah dỡq clóng ki, bữn cũai clứng tabỡp án bũi o, yuaq alới acoan án tâng ntốq ki.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Ma bữn manoaq ramứh Yaru toâq pỡ ki tê. Án la cũai ndỡm muoi dống sang tỗp I-sarel tâng vil ki. Án sacốh racớl cớp pũp cheq ayững Yê-su. Án sễq Yê-su toâq pỡ dống án, yuaq con mansễm án a‑ĩ hâp lứq.
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 Án bữn ống muoi lám con ki toâp. Mansễm ki mbỡiq muoi chít la bar cumo, ma a‑ĩ cheq ễ cuchĩt.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Cớp bữn manoaq mansễm ỡt ntốq ki bữn a‑ĩ toŏh siet khoiq muoi chít la bar cumo, ma aham tỡ nai yốt. Tĩen práq án ralốh cỗ yỗn noau palai, ma tỡ hữm bán.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Án cunhoar amut coah clĩ Yê-su, chơ án cuvỡ satoaq chễu au tuar Yê-su. Bo ki toâp aham án yốt.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Yê-su blớh neq: “Noau satoaq cứq?”
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Ma Yê-su pai loah neq: “Bữn cũai satoaq cứq, yuaq cứq sâng chớc loŏh tễ tỗ cứq.”
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Tữ mansễm ca satoaq au Yê-su dáng án tỡ têq cutooq noâng. Ngkíq tỗ án cangcoaih nheq, cớp án pũp asễng cheq ayững Yê-su. Mansễm ki ngin pỡ Yê-su yáng moat máh cũai clứng ki. Án atỡng Yê-su cỗ nŏ́q án toâq satoaq au Yê-su cớp án cỡt bán tháng.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Yê-su ta‑ỡi án neq: “Niang ơi! Cỗ mới sa‑âm, tỗ mới cỡt bán. Mới chu ien khễ.”
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Bo Yê-su noâng táq ntỡng cớp mansễm ki, bữn manoaq tễ dống Yaru, án ca ndỡm dống sang, toâq pỡ Yaru cớp atỡng án neq: “Con mansễm mới khoiq cuchĩt chơ. Mới chỗi pakhoq noâng thâi.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Yê-su sâng cũai ki pai ngkíq, chơ án atỡng Yaru neq: “Chỗi ngcŏh, mới sa‑âm sâng. Ngkếq con mới lứq cỡt bán loah.”
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Tữ Yê-su toâq pỡ dống Yaru, án yỗn Phi-er, Yacỡ, Yang, cớp mpiq mpoaq amŏq ki mut tâng dống cớp án. Ma cũai canŏ́h, án tỡ yỗn mut.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Nheq máh cũai nhiam atếh amŏq ca khoiq cuchĩt. Ma Yê-su pai neq: “Chỗi nhiam. Án nâi tỡ bữn cuchĩt; án bếq sâng.”
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Alới ca sâng Yê-su pai ngkíq, alới ayê ra‑ac án, yuaq alới dáng raloaih con ki khoiq cuchĩt.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Ma Yê-su tếc atĩ mansễm ca khoiq cuchĩt, cớp án arô neq: “Amŏq ơi! Mới yuor tayứng!”
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Ngkíq raviei amŏq ki chu loah pỡ án, cớp án yuor toâp. Chơ Yê-su ớn noau yỗn amŏq cha sana.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Mpiq mpoaq amŏq ki sâng dớt lứq, ma Yê-su patâp alới chỗi yỗn cũai canŏ́h dáng tễ ranáq nâi.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.