Lucas 8
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ
1 Vớt ki, Yê-su mut tâng sa‑ữi vil cớt vil toâr cớp atỡng parnai o tễ Yiang Sursĩ táq sốt. Tỗp muoi chít la bar náq rien tễ án pỡq parnơi cớp án tê.
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 Cớp bữn máh mansễm hỡ pỡq cớp Yê-su. Tễ máh mansễm ki bữn án ca yiang sâuq payốh, ma Yê-su khoiq tuih aloŏh, cớp bữn án ca Yê-su táq bán tễ sa‑ữi ramứh a‑ĩ. Máh mansễm ki, ramứh neq: Muoi la Mari tễ vil Mac-dala. Án ca bữn tapul lám yiang sâuq khoiq loŏh tễ tỗ án.
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 Bar la Yô-ana, lacuoi Chusa. Chusa táq ranáq yỗn puo Hê-rôt. Pái la Su-sana. Cớp bữn sa‑ữi náq mansễm canŏ́h hỡ. Nheq alới ĩt práq alới bữm dŏq chuai Yê-su cớp tỗp rien tễ án bữn crơng sana cha.
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 Clứng lứq cũai toâq pỡ Yê-su tễ sa‑ữi vil. Chơ Yê-su atỡng alới na parnai sacâm neq:
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 “Bữn manoaq cũai pỡq trứh ŏ́c. Bo án trứh, bữn ŏ́c satooh tâng rana. Cũai tĩn ŏ́c ki cớp chớm tot cha.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 Bữn ŏ́c canŏ́h satooh tâng cutễq sa‑ữi tamáu. Toâq ŏ́c ki dáh, án cỡt roŏh nheq, yuaq ŏ́q dỡq.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 Bữn ŏ́c canŏ́h satooh tâng cutễq bữn rêh bát sarlia. Tữ bát sarlia dáh, án éc chíq bát mbỡiq dáh tễ ŏ́c cũai ki trứh.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Cớp bữn ŏ́c canŏ́h ễn satooh tâng cutễq o. Ŏ́c ki dáh cớp toâr achỗn, chơ cỡt palâi. Muoi nỡm cỡt muoi culám ŏ́c.”
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Tỗp rien tễ Yê-su blớh án tễ parnai nâi la sacâm ntrớu.
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Máh parnai cutooq tễ Yiang Sursĩ táq sốt, Yiang Sursĩ yỗn anhia dáng. Ma cũai canŏ́h tamứng bĩq parnai sacâm sâng. Ngkíq alới nhêng ma tỡ bữn hữm; alới tamứng ma tỡ bữn sapúh.”
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 “Ngê tễ parnai sacâm ki la neq: Ŏ́c cũai ki trứh la sacâm tễ cũai pỡq atỡng parnai Yiang Sursĩ.
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 Ŏ́c satooh tâng rana, la sacâm tễ cũai ca tamứng parnai Yiang Sursĩ, ma yiang Satan toâq ĩt chíq parnai ki tễ mứt pahỡm alới, táq yỗn alới tỡ têq sa‑âm. Chơ yỗn Yiang Sursĩ tỡ têq chuai amoong alới.
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Ŏ́c satooh tâng cutễq bữn tamáu la sacâm tễ cũai ca tamứng parnai Yiang Sursĩ cớp sa‑âm parnai ki bũi o lứq. Ma parnai ki tỡ bữn mut tâng mứt pahỡm alới. Alới sa‑âm mahỗi sâng. Chơ toâq alới ramóh túh coat alới tanĩq cỗ tian alới sa‑âm, chơ alới tỡ ễq sa‑âm noâng.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 Ŏ́c satooh tâng cutễq bữn sa‑ữi bát sarlia, la sacâm tễ cũai ca tamứng parnai Yiang Sursĩ, ma alới lua cứt tâng dỡi nâi, ham sốc, cớp ham thrưong. Máh ramứh ki éc chíq parnai o tễ Yiang Sursĩ, táq yỗn alới tỡ bữn cỡt palâi.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 Ma ŏ́c satooh tâng cutễq o la sacâm tễ cũai ca tamứng parnai Yiang Sursĩ, cớp alới bữn mứt pahỡm o, yoc yám noap Yiang Sursĩ. Alới cayớm dŏq níc parnai ki, chơ toâq ngư bữn palâi, alới cỡt palâi sa‑ữi lứq.”
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 “Tỡ bữn noau tacât chớp tớu, chơ catứp chóq khang tỡ la dŏq nhưp cachơng bếq. Ma lứq noau dŏq chớp tớu tâng rông, yỗn án claq poang nheq clống ki. Ngkíq cũai mut tâng ki têq hữm raloaih.
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 Machớng ki tê, ramứh ntrớu cứq cutooq sanua, chumát cứq yỗn nheq tữh cũai dáng raloaih máh ramứh ki. Cớp ramứh ntrớu cứq catáng sanua, chumát cứq tỡ bữn catáng noâng.
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 “Parnai ntrớu anhia sâng cứq atỡng, cóq anhia pasếq lứq parnai ki. Cũai aléq khoiq bữn chơ, cứq lứq yỗn án bữn sa‑ữi lứq ễn. Ma cũai aléq tỡ bữn bữn, máh ŏ́c án bữn, lứq cỡt pứt loah nheq.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 Mpiq cớp sễm ai Yê-su toâq ễ ramóh Yê-su, ma alới tỡ têq mut pỡ án, yuaq tadát máh cũai tâng dống.
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Bữn cũai toâq atỡng Yê-su neq: “Mpiq cớp sễm ai thâi ỡt yáng tiah ễ ramóh thâi.”
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Ma Yê-su atỡng loah alới neq: “Mpiq cớp sễm ai cứq la máh cũai ca tamứng cớp trĩh parnai Yiang Sursĩ.”
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 Bữn muoi tangái, Yê-su chỗn tâng tuoc cớp tỗp rien tễ án. Yê-su pai chóq alới neq: “Hái clong yáng tooh dỡq clóng nâi.”
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 Toâq mpứng dĩ dỡq, Yê-su bếq. Ma bo ki bữn cuyal rapuq hâp lứq, táq yỗn dỡq carsaiq amut tâng tuoc, mán ễ poân. Chơ alới croŏq lứq.
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Tỗp rien tễ Yê-su toâq amoaih án. Alới pai neq: “Thâi ơi, thâi ơi! Hái cheq ễ cuchĩt.”
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 Yê-su blớh tỗp rien tễ án neq: “Nŏ́q anhia tỡ bữn sa‑âm?”
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 Alới clong yáng tooh dỡq clóng toâq pỡ cruang Yê-rasê. Cruang nâi ỡt choâng cớp cruang Cali-lê.
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Bo Yê-su sễng tễ tuoc, bữn manoaq samiang tễ vil ki bữn yiang sâuq payốh, toâq pỡ Yê-su. Cũai ki ỡt mu rariat khoiq dũn chơ. Án tỡ bữn ỡt tâng dống, ma án ỡt níc tâng clỗm cumuiq.
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 Tữ án hữm Yê-su, án hễr casang lứq, sacốh racớl, cớp pai casang lứq neq: “Ntrớu anhia yoc ễ táq chóq cứq Yê-su? Anhia la Con Yiang Sursĩ, án ca sốt clữi nheq tễ canŏ́h. Cứq sễq anhia chỗi táq tỗiq bap cứq.”
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 Án pai ngkíq, yuaq Yê-su khoiq ớn án loŏh tễ tỗ cũai ki. Sa‑ữi trỗ chơ yiang sâuq táq cũai ki. Cớp khân cũai canŏ́h cỗp cớp sacáp án toâq sái-sô, tỡ la clữong toâq panũar, án táq ta-ŏh nheq. Cớp yiang sâuq dốq dững án pỡq chu ntốq aiq.
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 Yê-su blớh cũai ki neq: “Ntrớu ramứh mới?”
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Máh yiang sâuq ki sễq Yê-su chỗi ớn alới pỡq chu pống sarloac.
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 Tâng cóh ki bữn muoi cantóh alic sa‑ữi lứq chuaq cha. Ngkíq máh yiang sâuq ki sễq tễ Yê-su yỗn alới mut tâng cantóh alic ki. Yê-su yỗn alới mut.
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 Ngkíq máh yiang sâuq loŏh tễ tỗ cũai ki, chơ mut tâng cantóh alic ễn. Cantóh alic ki lúh chái lứq cớp pŏ́ng tễ leh tarhar chu clóng dỡq, chơ cuchĩt clooc nheq.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 Toâq cũai bán tỗp alic hữm cỡt ranáq ngkíq, alới lúh achu atỡng yỗn máh cũai tâng vil cớp tâng rapoq sarái dáng.
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Clứng cũai toâq yoc ễ nhêng ranáq ca mbỡiq cỡt. Alới toâq pỡ Yê-su, cớp alới hữm cũai bữn yiang sâuq payốh ki tacu cheq ayững Yê-su. Án tâc tampâc, cớp tỡ bữn cỡt yúh noâng. Ngkíq alới sâng ngcŏh lứq.
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 Máh cũai ca hữm ranáq Yê-su táq chóq cũai bữn yiang sâuq, alới atỡng loah yỗn cũai ca tỡ bữn hữm dáng tê tễ ranáq Yê-su táq yỗn cũai ki cỡt bán.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 Nheq máh cũai tâng cruang Yê-rasê sễq Yê-su pỡq chíq tễ cruang alới, yuaq alới sâng ngcŏh lứq. Chơ Yê-su chỗn tâng tuoc cớp loŏh tễ ntốq ki.
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 Cũai ca yiang sâuq khoiq loŏh tễ tỗ, án sễq pỡq cớp Yê-su tê. Ma Yê-su ớn án chu, cớp patâp án neq:
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Mới chu pỡ dống mới. Chơ mới atỡng loah tễ dũ ranáq Yiang Sursĩ khoiq chuai mới.”
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 Tữ Yê-su chu loah coah dỡq clóng ki, bữn cũai clứng tabỡp án bũi o, yuaq alới acoan án tâng ntốq ki.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 Ma bữn manoaq ramứh Yaru toâq pỡ ki tê. Án la cũai ndỡm muoi dống sang tỗp I-sarel tâng vil ki. Án sacốh racớl cớp pũp cheq ayững Yê-su. Án sễq Yê-su toâq pỡ dống án, yuaq con mansễm án a‑ĩ hâp lứq.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 Án bữn ống muoi lám con ki toâp. Mansễm ki mbỡiq muoi chít la bar cumo, ma a‑ĩ cheq ễ cuchĩt.
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Cớp bữn manoaq mansễm ỡt ntốq ki bữn a‑ĩ toŏh siet khoiq muoi chít la bar cumo, ma aham tỡ nai yốt. Tĩen práq án ralốh cỗ yỗn noau palai, ma tỡ hữm bán.
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 Án cunhoar amut coah clĩ Yê-su, chơ án cuvỡ satoaq chễu au tuar Yê-su. Bo ki toâp aham án yốt.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 Yê-su blớh neq: “Noau satoaq cứq?”
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 Ma Yê-su pai loah neq: “Bữn cũai satoaq cứq, yuaq cứq sâng chớc loŏh tễ tỗ cứq.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 Tữ mansễm ca satoaq au Yê-su dáng án tỡ têq cutooq noâng. Ngkíq tỗ án cangcoaih nheq, cớp án pũp asễng cheq ayững Yê-su. Mansễm ki ngin pỡ Yê-su yáng moat máh cũai clứng ki. Án atỡng Yê-su cỗ nŏ́q án toâq satoaq au Yê-su cớp án cỡt bán tháng.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 Yê-su ta‑ỡi án neq: “Niang ơi! Cỗ mới sa‑âm, tỗ mới cỡt bán. Mới chu ien khễ.”
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 Bo Yê-su noâng táq ntỡng cớp mansễm ki, bữn manoaq tễ dống Yaru, án ca ndỡm dống sang, toâq pỡ Yaru cớp atỡng án neq: “Con mansễm mới khoiq cuchĩt chơ. Mới chỗi pakhoq noâng thâi.”
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 Yê-su sâng cũai ki pai ngkíq, chơ án atỡng Yaru neq: “Chỗi ngcŏh, mới sa‑âm sâng. Ngkếq con mới lứq cỡt bán loah.”
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Tữ Yê-su toâq pỡ dống Yaru, án yỗn Phi-er, Yacỡ, Yang, cớp mpiq mpoaq amŏq ki mut tâng dống cớp án. Ma cũai canŏ́h, án tỡ yỗn mut.
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Nheq máh cũai nhiam atếh amŏq ca khoiq cuchĩt. Ma Yê-su pai neq: “Chỗi nhiam. Án nâi tỡ bữn cuchĩt; án bếq sâng.”
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Alới ca sâng Yê-su pai ngkíq, alới ayê ra‑ac án, yuaq alới dáng raloaih con ki khoiq cuchĩt.
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Ma Yê-su tếc atĩ mansễm ca khoiq cuchĩt, cớp án arô neq: “Amŏq ơi! Mới yuor tayứng!”
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 Ngkíq raviei amŏq ki chu loah pỡ án, cớp án yuor toâp. Chơ Yê-su ớn noau yỗn amŏq cha sana.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 Mpiq mpoaq amŏq ki sâng dớt lứq, ma Yê-su patâp alới chỗi yỗn cũai canŏ́h dáng tễ ranáq nâi.
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.