Lucas 8

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Vớt ki, Yê-su mut tâng sa‑ữi vil cớt vil toâr cớp atỡng parnai o tễ Yiang Sursĩ táq sốt. Tỗp muoi chít la bar náq rien tễ án pỡq parnơi cớp án tê.
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 Cớp bữn máh mansễm hỡ pỡq cớp Yê-su. Tễ máh mansễm ki bữn án ca yiang sâuq payốh, ma Yê-su khoiq tuih aloŏh, cớp bữn án ca Yê-su táq bán tễ sa‑ữi ramứh a‑ĩ. Máh mansễm ki, ramứh neq: Muoi la Mari tễ vil Mac-dala. Án ca bữn tapul lám yiang sâuq khoiq loŏh tễ tỗ án.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Bar la Yô-ana, lacuoi Chusa. Chusa táq ranáq yỗn puo Hê-rôt. Pái la Su-sana. Cớp bữn sa‑ữi náq mansễm canŏ́h hỡ. Nheq alới ĩt práq alới bữm dŏq chuai Yê-su cớp tỗp rien tễ án bữn crơng sana cha.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Clứng lứq cũai toâq pỡ Yê-su tễ sa‑ữi vil. Chơ Yê-su atỡng alới na parnai sacâm neq:
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Bữn manoaq cũai pỡq trứh ŏ́c. Bo án trứh, bữn ŏ́c satooh tâng rana. Cũai tĩn ŏ́c ki cớp chớm tot cha.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Bữn ŏ́c canŏ́h satooh tâng cutễq sa‑ữi tamáu. Toâq ŏ́c ki dáh, án cỡt roŏh nheq, yuaq ŏ́q dỡq.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Bữn ŏ́c canŏ́h satooh tâng cutễq bữn rêh bát sarlia. Tữ bát sarlia dáh, án éc chíq bát mbỡiq dáh tễ ŏ́c cũai ki trứh.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Cớp bữn ŏ́c canŏ́h ễn satooh tâng cutễq o. Ŏ́c ki dáh cớp toâr achỗn, chơ cỡt palâi. Muoi nỡm cỡt muoi culám ŏ́c.”
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Tỗp rien tễ Yê-su blớh án tễ parnai nâi la sacâm ntrớu.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Máh parnai cutooq tễ Yiang Sursĩ táq sốt, Yiang Sursĩ yỗn anhia dáng. Ma cũai canŏ́h tamứng bĩq parnai sacâm sâng. Ngkíq alới nhêng ma tỡ bữn hữm; alới tamứng ma tỡ bữn sapúh.”
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 “Ngê tễ parnai sacâm ki la neq: Ŏ́c cũai ki trứh la sacâm tễ cũai pỡq atỡng parnai Yiang Sursĩ.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Ŏ́c satooh tâng rana, la sacâm tễ cũai ca tamứng parnai Yiang Sursĩ, ma yiang Satan toâq ĩt chíq parnai ki tễ mứt pahỡm alới, táq yỗn alới tỡ têq sa‑âm. Chơ yỗn Yiang Sursĩ tỡ têq chuai amoong alới.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Ŏ́c satooh tâng cutễq bữn tamáu la sacâm tễ cũai ca tamứng parnai Yiang Sursĩ cớp sa‑âm parnai ki bũi o lứq. Ma parnai ki tỡ bữn mut tâng mứt pahỡm alới. Alới sa‑âm mahỗi sâng. Chơ toâq alới ramóh túh coat alới tanĩq cỗ tian alới sa‑âm, chơ alới tỡ ễq sa‑âm noâng.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Ŏ́c satooh tâng cutễq bữn sa‑ữi bát sarlia, la sacâm tễ cũai ca tamứng parnai Yiang Sursĩ, ma alới lua cứt tâng dỡi nâi, ham sốc, cớp ham thrưong. Máh ramứh ki éc chíq parnai o tễ Yiang Sursĩ, táq yỗn alới tỡ bữn cỡt palâi.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Ma ŏ́c satooh tâng cutễq o la sacâm tễ cũai ca tamứng parnai Yiang Sursĩ, cớp alới bữn mứt pahỡm o, yoc yám noap Yiang Sursĩ. Alới cayớm dŏq níc parnai ki, chơ toâq ngư bữn palâi, alới cỡt palâi sa‑ữi lứq.”
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 “Tỡ bữn noau tacât chớp tớu, chơ catứp chóq khang tỡ la dŏq nhưp cachơng bếq. Ma lứq noau dŏq chớp tớu tâng rông, yỗn án claq poang nheq clống ki. Ngkíq cũai mut tâng ki têq hữm raloaih.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Machớng ki tê, ramứh ntrớu cứq cutooq sanua, chumát cứq yỗn nheq tữh cũai dáng raloaih máh ramứh ki. Cớp ramứh ntrớu cứq catáng sanua, chumát cứq tỡ bữn catáng noâng.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 “Parnai ntrớu anhia sâng cứq atỡng, cóq anhia pasếq lứq parnai ki. Cũai aléq khoiq bữn chơ, cứq lứq yỗn án bữn sa‑ữi lứq ễn. Ma cũai aléq tỡ bữn bữn, máh ŏ́c án bữn, lứq cỡt pứt loah nheq.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Mpiq cớp sễm ai Yê-su toâq ễ ramóh Yê-su, ma alới tỡ têq mut pỡ án, yuaq tadát máh cũai tâng dống.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Bữn cũai toâq atỡng Yê-su neq: “Mpiq cớp sễm ai thâi ỡt yáng tiah ễ ramóh thâi.”
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Ma Yê-su atỡng loah alới neq: “Mpiq cớp sễm ai cứq la máh cũai ca tamứng cớp trĩh parnai Yiang Sursĩ.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Bữn muoi tangái, Yê-su chỗn tâng tuoc cớp tỗp rien tễ án. Yê-su pai chóq alới neq: “Hái clong yáng tooh dỡq clóng nâi.”
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Toâq mpứng dĩ dỡq, Yê-su bếq. Ma bo ki bữn cuyal rapuq hâp lứq, táq yỗn dỡq carsaiq amut tâng tuoc, mán ễ poân. Chơ alới croŏq lứq.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Tỗp rien tễ Yê-su toâq amoaih án. Alới pai neq: “Thâi ơi, thâi ơi! Hái cheq ễ cuchĩt.”
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Yê-su blớh tỗp rien tễ án neq: “Nŏ́q anhia tỡ bữn sa‑âm?”
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Alới clong yáng tooh dỡq clóng toâq pỡ cruang Yê-rasê. Cruang nâi ỡt choâng cớp cruang Cali-lê.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Bo Yê-su sễng tễ tuoc, bữn manoaq samiang tễ vil ki bữn yiang sâuq payốh, toâq pỡ Yê-su. Cũai ki ỡt mu rariat khoiq dũn chơ. Án tỡ bữn ỡt tâng dống, ma án ỡt níc tâng clỗm cumuiq.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 Tữ án hữm Yê-su, án hễr casang lứq, sacốh racớl, cớp pai casang lứq neq: “Ntrớu anhia yoc ễ táq chóq cứq Yê-su? Anhia la Con Yiang Sursĩ, án ca sốt clữi nheq tễ canŏ́h. Cứq sễq anhia chỗi táq tỗiq bap cứq.”
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Án pai ngkíq, yuaq Yê-su khoiq ớn án loŏh tễ tỗ cũai ki. Sa‑ữi trỗ chơ yiang sâuq táq cũai ki. Cớp khân cũai canŏ́h cỗp cớp sacáp án toâq sái-sô, tỡ la clữong toâq panũar, án táq ta-ŏh nheq. Cớp yiang sâuq dốq dững án pỡq chu ntốq aiq.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Yê-su blớh cũai ki neq: “Ntrớu ramứh mới?”
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Máh yiang sâuq ki sễq Yê-su chỗi ớn alới pỡq chu pống sarloac.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Tâng cóh ki bữn muoi cantóh alic sa‑ữi lứq chuaq cha. Ngkíq máh yiang sâuq ki sễq tễ Yê-su yỗn alới mut tâng cantóh alic ki. Yê-su yỗn alới mut.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Ngkíq máh yiang sâuq loŏh tễ tỗ cũai ki, chơ mut tâng cantóh alic ễn. Cantóh alic ki lúh chái lứq cớp pŏ́ng tễ leh tarhar chu clóng dỡq, chơ cuchĩt clooc nheq.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Toâq cũai bán tỗp alic hữm cỡt ranáq ngkíq, alới lúh achu atỡng yỗn máh cũai tâng vil cớp tâng rapoq sarái dáng.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Clứng cũai toâq yoc ễ nhêng ranáq ca mbỡiq cỡt. Alới toâq pỡ Yê-su, cớp alới hữm cũai bữn yiang sâuq payốh ki tacu cheq ayững Yê-su. Án tâc tampâc, cớp tỡ bữn cỡt yúh noâng. Ngkíq alới sâng ngcŏh lứq.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Máh cũai ca hữm ranáq Yê-su táq chóq cũai bữn yiang sâuq, alới atỡng loah yỗn cũai ca tỡ bữn hữm dáng tê tễ ranáq Yê-su táq yỗn cũai ki cỡt bán.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Nheq máh cũai tâng cruang Yê-rasê sễq Yê-su pỡq chíq tễ cruang alới, yuaq alới sâng ngcŏh lứq. Chơ Yê-su chỗn tâng tuoc cớp loŏh tễ ntốq ki.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Cũai ca yiang sâuq khoiq loŏh tễ tỗ, án sễq pỡq cớp Yê-su tê. Ma Yê-su ớn án chu, cớp patâp án neq:
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Mới chu pỡ dống mới. Chơ mới atỡng loah tễ dũ ranáq Yiang Sursĩ khoiq chuai mới.”
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Tữ Yê-su chu loah coah dỡq clóng ki, bữn cũai clứng tabỡp án bũi o, yuaq alới acoan án tâng ntốq ki.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Ma bữn manoaq ramứh Yaru toâq pỡ ki tê. Án la cũai ndỡm muoi dống sang tỗp I-sarel tâng vil ki. Án sacốh racớl cớp pũp cheq ayững Yê-su. Án sễq Yê-su toâq pỡ dống án, yuaq con mansễm án a‑ĩ hâp lứq.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 Án bữn ống muoi lám con ki toâp. Mansễm ki mbỡiq muoi chít la bar cumo, ma a‑ĩ cheq ễ cuchĩt.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Cớp bữn manoaq mansễm ỡt ntốq ki bữn a‑ĩ toŏh siet khoiq muoi chít la bar cumo, ma aham tỡ nai yốt. Tĩen práq án ralốh cỗ yỗn noau palai, ma tỡ hữm bán.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Án cunhoar amut coah clĩ Yê-su, chơ án cuvỡ satoaq chễu au tuar Yê-su. Bo ki toâp aham án yốt.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Yê-su blớh neq: “Noau satoaq cứq?”
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Ma Yê-su pai loah neq: “Bữn cũai satoaq cứq, yuaq cứq sâng chớc loŏh tễ tỗ cứq.”
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Tữ mansễm ca satoaq au Yê-su dáng án tỡ têq cutooq noâng. Ngkíq tỗ án cangcoaih nheq, cớp án pũp asễng cheq ayững Yê-su. Mansễm ki ngin pỡ Yê-su yáng moat máh cũai clứng ki. Án atỡng Yê-su cỗ nŏ́q án toâq satoaq au Yê-su cớp án cỡt bán tháng.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Yê-su ta‑ỡi án neq: “Niang ơi! Cỗ mới sa‑âm, tỗ mới cỡt bán. Mới chu ien khễ.”
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Bo Yê-su noâng táq ntỡng cớp mansễm ki, bữn manoaq tễ dống Yaru, án ca ndỡm dống sang, toâq pỡ Yaru cớp atỡng án neq: “Con mansễm mới khoiq cuchĩt chơ. Mới chỗi pakhoq noâng thâi.”
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Yê-su sâng cũai ki pai ngkíq, chơ án atỡng Yaru neq: “Chỗi ngcŏh, mới sa‑âm sâng. Ngkếq con mới lứq cỡt bán loah.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Tữ Yê-su toâq pỡ dống Yaru, án yỗn Phi-er, Yacỡ, Yang, cớp mpiq mpoaq amŏq ki mut tâng dống cớp án. Ma cũai canŏ́h, án tỡ yỗn mut.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Nheq máh cũai nhiam atếh amŏq ca khoiq cuchĩt. Ma Yê-su pai neq: “Chỗi nhiam. Án nâi tỡ bữn cuchĩt; án bếq sâng.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Alới ca sâng Yê-su pai ngkíq, alới ayê ra‑ac án, yuaq alới dáng raloaih con ki khoiq cuchĩt.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Ma Yê-su tếc atĩ mansễm ca khoiq cuchĩt, cớp án arô neq: “Amŏq ơi! Mới yuor tayứng!”
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Ngkíq raviei amŏq ki chu loah pỡ án, cớp án yuor toâp. Chơ Yê-su ớn noau yỗn amŏq cha sana.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Mpiq mpoaq amŏq ki sâng dớt lứq, ma Yê-su patâp alới chỗi yỗn cũai canŏ́h dáng tễ ranáq nâi.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.