Lucas 8

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Vớt ki, Yê-su mut tâng sa‑ữi vil cớt vil toâr cớp atỡng parnai o tễ Yiang Sursĩ táq sốt. Tỗp muoi chít la bar náq rien tễ án pỡq parnơi cớp án tê.
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 Cớp bữn máh mansễm hỡ pỡq cớp Yê-su. Tễ máh mansễm ki bữn án ca yiang sâuq payốh, ma Yê-su khoiq tuih aloŏh, cớp bữn án ca Yê-su táq bán tễ sa‑ữi ramứh a‑ĩ. Máh mansễm ki, ramứh neq: Muoi la Mari tễ vil Mac-dala. Án ca bữn tapul lám yiang sâuq khoiq loŏh tễ tỗ án.
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 Bar la Yô-ana, lacuoi Chusa. Chusa táq ranáq yỗn puo Hê-rôt. Pái la Su-sana. Cớp bữn sa‑ữi náq mansễm canŏ́h hỡ. Nheq alới ĩt práq alới bữm dŏq chuai Yê-su cớp tỗp rien tễ án bữn crơng sana cha.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Clứng lứq cũai toâq pỡ Yê-su tễ sa‑ữi vil. Chơ Yê-su atỡng alới na parnai sacâm neq:
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 “Bữn manoaq cũai pỡq trứh ŏ́c. Bo án trứh, bữn ŏ́c satooh tâng rana. Cũai tĩn ŏ́c ki cớp chớm tot cha.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Bữn ŏ́c canŏ́h satooh tâng cutễq sa‑ữi tamáu. Toâq ŏ́c ki dáh, án cỡt roŏh nheq, yuaq ŏ́q dỡq.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Bữn ŏ́c canŏ́h satooh tâng cutễq bữn rêh bát sarlia. Tữ bát sarlia dáh, án éc chíq bát mbỡiq dáh tễ ŏ́c cũai ki trứh.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Cớp bữn ŏ́c canŏ́h ễn satooh tâng cutễq o. Ŏ́c ki dáh cớp toâr achỗn, chơ cỡt palâi. Muoi nỡm cỡt muoi culám ŏ́c.”
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Tỗp rien tễ Yê-su blớh án tễ parnai nâi la sacâm ntrớu.
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Máh parnai cutooq tễ Yiang Sursĩ táq sốt, Yiang Sursĩ yỗn anhia dáng. Ma cũai canŏ́h tamứng bĩq parnai sacâm sâng. Ngkíq alới nhêng ma tỡ bữn hữm; alới tamứng ma tỡ bữn sapúh.”
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 “Ngê tễ parnai sacâm ki la neq: Ŏ́c cũai ki trứh la sacâm tễ cũai pỡq atỡng parnai Yiang Sursĩ.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Ŏ́c satooh tâng rana, la sacâm tễ cũai ca tamứng parnai Yiang Sursĩ, ma yiang Satan toâq ĩt chíq parnai ki tễ mứt pahỡm alới, táq yỗn alới tỡ têq sa‑âm. Chơ yỗn Yiang Sursĩ tỡ têq chuai amoong alới.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 Ŏ́c satooh tâng cutễq bữn tamáu la sacâm tễ cũai ca tamứng parnai Yiang Sursĩ cớp sa‑âm parnai ki bũi o lứq. Ma parnai ki tỡ bữn mut tâng mứt pahỡm alới. Alới sa‑âm mahỗi sâng. Chơ toâq alới ramóh túh coat alới tanĩq cỗ tian alới sa‑âm, chơ alới tỡ ễq sa‑âm noâng.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Ŏ́c satooh tâng cutễq bữn sa‑ữi bát sarlia, la sacâm tễ cũai ca tamứng parnai Yiang Sursĩ, ma alới lua cứt tâng dỡi nâi, ham sốc, cớp ham thrưong. Máh ramứh ki éc chíq parnai o tễ Yiang Sursĩ, táq yỗn alới tỡ bữn cỡt palâi.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Ma ŏ́c satooh tâng cutễq o la sacâm tễ cũai ca tamứng parnai Yiang Sursĩ, cớp alới bữn mứt pahỡm o, yoc yám noap Yiang Sursĩ. Alới cayớm dŏq níc parnai ki, chơ toâq ngư bữn palâi, alới cỡt palâi sa‑ữi lứq.”
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 “Tỡ bữn noau tacât chớp tớu, chơ catứp chóq khang tỡ la dŏq nhưp cachơng bếq. Ma lứq noau dŏq chớp tớu tâng rông, yỗn án claq poang nheq clống ki. Ngkíq cũai mut tâng ki têq hữm raloaih.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Machớng ki tê, ramứh ntrớu cứq cutooq sanua, chumát cứq yỗn nheq tữh cũai dáng raloaih máh ramứh ki. Cớp ramứh ntrớu cứq catáng sanua, chumát cứq tỡ bữn catáng noâng.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 “Parnai ntrớu anhia sâng cứq atỡng, cóq anhia pasếq lứq parnai ki. Cũai aléq khoiq bữn chơ, cứq lứq yỗn án bữn sa‑ữi lứq ễn. Ma cũai aléq tỡ bữn bữn, máh ŏ́c án bữn, lứq cỡt pứt loah nheq.”
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Mpiq cớp sễm ai Yê-su toâq ễ ramóh Yê-su, ma alới tỡ têq mut pỡ án, yuaq tadát máh cũai tâng dống.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 Bữn cũai toâq atỡng Yê-su neq: “Mpiq cớp sễm ai thâi ỡt yáng tiah ễ ramóh thâi.”
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Ma Yê-su atỡng loah alới neq: “Mpiq cớp sễm ai cứq la máh cũai ca tamứng cớp trĩh parnai Yiang Sursĩ.”
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Bữn muoi tangái, Yê-su chỗn tâng tuoc cớp tỗp rien tễ án. Yê-su pai chóq alới neq: “Hái clong yáng tooh dỡq clóng nâi.”
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Toâq mpứng dĩ dỡq, Yê-su bếq. Ma bo ki bữn cuyal rapuq hâp lứq, táq yỗn dỡq carsaiq amut tâng tuoc, mán ễ poân. Chơ alới croŏq lứq.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Tỗp rien tễ Yê-su toâq amoaih án. Alới pai neq: “Thâi ơi, thâi ơi! Hái cheq ễ cuchĩt.”
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Yê-su blớh tỗp rien tễ án neq: “Nŏ́q anhia tỡ bữn sa‑âm?”
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Alới clong yáng tooh dỡq clóng toâq pỡ cruang Yê-rasê. Cruang nâi ỡt choâng cớp cruang Cali-lê.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Bo Yê-su sễng tễ tuoc, bữn manoaq samiang tễ vil ki bữn yiang sâuq payốh, toâq pỡ Yê-su. Cũai ki ỡt mu rariat khoiq dũn chơ. Án tỡ bữn ỡt tâng dống, ma án ỡt níc tâng clỗm cumuiq.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 Tữ án hữm Yê-su, án hễr casang lứq, sacốh racớl, cớp pai casang lứq neq: “Ntrớu anhia yoc ễ táq chóq cứq Yê-su? Anhia la Con Yiang Sursĩ, án ca sốt clữi nheq tễ canŏ́h. Cứq sễq anhia chỗi táq tỗiq bap cứq.”
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 Án pai ngkíq, yuaq Yê-su khoiq ớn án loŏh tễ tỗ cũai ki. Sa‑ữi trỗ chơ yiang sâuq táq cũai ki. Cớp khân cũai canŏ́h cỗp cớp sacáp án toâq sái-sô, tỡ la clữong toâq panũar, án táq ta-ŏh nheq. Cớp yiang sâuq dốq dững án pỡq chu ntốq aiq.
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Yê-su blớh cũai ki neq: “Ntrớu ramứh mới?”
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Máh yiang sâuq ki sễq Yê-su chỗi ớn alới pỡq chu pống sarloac.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Tâng cóh ki bữn muoi cantóh alic sa‑ữi lứq chuaq cha. Ngkíq máh yiang sâuq ki sễq tễ Yê-su yỗn alới mut tâng cantóh alic ki. Yê-su yỗn alới mut.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 Ngkíq máh yiang sâuq loŏh tễ tỗ cũai ki, chơ mut tâng cantóh alic ễn. Cantóh alic ki lúh chái lứq cớp pŏ́ng tễ leh tarhar chu clóng dỡq, chơ cuchĩt clooc nheq.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Toâq cũai bán tỗp alic hữm cỡt ranáq ngkíq, alới lúh achu atỡng yỗn máh cũai tâng vil cớp tâng rapoq sarái dáng.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 Clứng cũai toâq yoc ễ nhêng ranáq ca mbỡiq cỡt. Alới toâq pỡ Yê-su, cớp alới hữm cũai bữn yiang sâuq payốh ki tacu cheq ayững Yê-su. Án tâc tampâc, cớp tỡ bữn cỡt yúh noâng. Ngkíq alới sâng ngcŏh lứq.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Máh cũai ca hữm ranáq Yê-su táq chóq cũai bữn yiang sâuq, alới atỡng loah yỗn cũai ca tỡ bữn hữm dáng tê tễ ranáq Yê-su táq yỗn cũai ki cỡt bán.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Nheq máh cũai tâng cruang Yê-rasê sễq Yê-su pỡq chíq tễ cruang alới, yuaq alới sâng ngcŏh lứq. Chơ Yê-su chỗn tâng tuoc cớp loŏh tễ ntốq ki.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 Cũai ca yiang sâuq khoiq loŏh tễ tỗ, án sễq pỡq cớp Yê-su tê. Ma Yê-su ớn án chu, cớp patâp án neq:
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 “Mới chu pỡ dống mới. Chơ mới atỡng loah tễ dũ ranáq Yiang Sursĩ khoiq chuai mới.”
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Tữ Yê-su chu loah coah dỡq clóng ki, bữn cũai clứng tabỡp án bũi o, yuaq alới acoan án tâng ntốq ki.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Ma bữn manoaq ramứh Yaru toâq pỡ ki tê. Án la cũai ndỡm muoi dống sang tỗp I-sarel tâng vil ki. Án sacốh racớl cớp pũp cheq ayững Yê-su. Án sễq Yê-su toâq pỡ dống án, yuaq con mansễm án a‑ĩ hâp lứq.
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 Án bữn ống muoi lám con ki toâp. Mansễm ki mbỡiq muoi chít la bar cumo, ma a‑ĩ cheq ễ cuchĩt.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Cớp bữn manoaq mansễm ỡt ntốq ki bữn a‑ĩ toŏh siet khoiq muoi chít la bar cumo, ma aham tỡ nai yốt. Tĩen práq án ralốh cỗ yỗn noau palai, ma tỡ hữm bán.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Án cunhoar amut coah clĩ Yê-su, chơ án cuvỡ satoaq chễu au tuar Yê-su. Bo ki toâp aham án yốt.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Yê-su blớh neq: “Noau satoaq cứq?”
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Ma Yê-su pai loah neq: “Bữn cũai satoaq cứq, yuaq cứq sâng chớc loŏh tễ tỗ cứq.”
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Tữ mansễm ca satoaq au Yê-su dáng án tỡ têq cutooq noâng. Ngkíq tỗ án cangcoaih nheq, cớp án pũp asễng cheq ayững Yê-su. Mansễm ki ngin pỡ Yê-su yáng moat máh cũai clứng ki. Án atỡng Yê-su cỗ nŏ́q án toâq satoaq au Yê-su cớp án cỡt bán tháng.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Yê-su ta‑ỡi án neq: “Niang ơi! Cỗ mới sa‑âm, tỗ mới cỡt bán. Mới chu ien khễ.”
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Bo Yê-su noâng táq ntỡng cớp mansễm ki, bữn manoaq tễ dống Yaru, án ca ndỡm dống sang, toâq pỡ Yaru cớp atỡng án neq: “Con mansễm mới khoiq cuchĩt chơ. Mới chỗi pakhoq noâng thâi.”
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Yê-su sâng cũai ki pai ngkíq, chơ án atỡng Yaru neq: “Chỗi ngcŏh, mới sa‑âm sâng. Ngkếq con mới lứq cỡt bán loah.”
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Tữ Yê-su toâq pỡ dống Yaru, án yỗn Phi-er, Yacỡ, Yang, cớp mpiq mpoaq amŏq ki mut tâng dống cớp án. Ma cũai canŏ́h, án tỡ yỗn mut.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Nheq máh cũai nhiam atếh amŏq ca khoiq cuchĩt. Ma Yê-su pai neq: “Chỗi nhiam. Án nâi tỡ bữn cuchĩt; án bếq sâng.”
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Alới ca sâng Yê-su pai ngkíq, alới ayê ra‑ac án, yuaq alới dáng raloaih con ki khoiq cuchĩt.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Ma Yê-su tếc atĩ mansễm ca khoiq cuchĩt, cớp án arô neq: “Amŏq ơi! Mới yuor tayứng!”
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 Ngkíq raviei amŏq ki chu loah pỡ án, cớp án yuor toâp. Chơ Yê-su ớn noau yỗn amŏq cha sana.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Mpiq mpoaq amŏq ki sâng dớt lứq, ma Yê-su patâp alới chỗi yỗn cũai canŏ́h dáng tễ ranáq nâi.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.