Lucas 22

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Cheq ễ toâq tangái tỗp I-sarel Táq Rit Cha Bễng Mi Ŏ́q Crơng Pluoih, la tangái alới sanhữ loah Tangái Loŏh.
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 Máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ cớp máh cũai yống rit, alới chuaq ngê ễ cachĩt Yê-su. Ma alới ngcŏh máh cũai proai.
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 Bo ki yiang Satan mut tâng mứt Yuda I-cari-ôt, la manoaq tễ tỗp muoi chít la bar náq rien tễ Yê-su.
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 Chơ Yuda pỡq ramóh máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ cớp sốt cũai kĩaq Dống Sang Toâr. Án sarhống alới nŏ́q ễ táq yỗn bữn cỗp Yê-su.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 Máh cũai ki sâng ỡn lứq, cớp alới ữq chang práq yỗn Yuda.
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Yuda khoiq pruam cớp alới; chơ án chuaq rana bo léq khễ alới cỗp Yê-su ma tỡ bữn clứng cũai ỡt cheq Yê-su.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 Tữ toâq Tangái Táq Rit Cha Bễng Mi Ŏ́q Crơng Pluoih. Tangái ki cũai I-sarel cóq kiac charán cữu puai phễp rit Yiang Sursĩ atỡng yỗn sanhữ loah Tangái Loŏh.
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 Ngkíq Yê-su ớn Phi-er cớp Yang neq: “Anhia pỡq tễng sana yỗn hái cha sanhữ loah Tangái Loŏh.”
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Ma alới blớh Yê-su: “Ntốq aléq thâi yỗn hếq pỡq thrũan?”
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Chơ Yê-su atỡng alới neq: “Bo anhia mut tâng vil, anhia lứq ramóh manoaq samiang ayễq aluoi dỡq. Anhia puai ntun clĩ cũai ki. Dống léq án mut, anhia mut dống ki tê.
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 Chơ anhia atỡng cũai ncháu dống ki neq: ‘Thâi yoc ễ blớh mới neq: Nléq clống tamoi? Tâng clống ki cứq yoc ễ cha pêl bũi sanhữ Tangái Loŏh cớp tỗp rien tễ cứq.’
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Moâm ki án lứq sadoi muoi clống toâr tâng tran pỡng yỗn anhia. Clống ki bữn dũ nheq máh crơng tadỡng. Chơ anhia thrũan tâng clống ki.”
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Chơ alới bar náq pỡq, cớp alới ramóh samoât máh Yê-su khoiq atỡng alới. Ngkíq alới thrũan muoi pêl sanhữ Tangái Loŏh.
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 Toâq ngư chi-cha, Yê-su tacu cớp tỗp muoi chít la bar náq ayững atĩ án.
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Chơ Yê-su atỡng alới neq: “Cứq yoc lứq ễ cha nguaiq cớp anhia dŏq sanhữ Tangái Loŏh tễ nhũang cứq ramóh túh coat.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 Cứq atỡng anhia samoât lứq, cứq tỡ bữn cha nguaiq noâng cớp anhia riang pêl nâi, yỗn toau cỡt rapĩeiq máh ramứh noau sanhữ toâq noau cha nguaiq pêl nâi tâng tangái Yiang Sursĩ táq sốt.”
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Moâm Yê-su pai ngkíq, án ĩt cachoc dỡq cớp sa‑ỡn Yiang Sursĩ. Chơ án pai neq: “Anhia ĩt cớp tampễq dỡq nâi yỗn anhia nguaiq.
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Cứq atỡng anhia samoât lứq, cứq tỡ bữn nguaiq noâng dỡq palâi nho nâi toau toâq tangái Yiang Sursĩ táq sốt.”
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Án ĩt bễng cớp sa‑ỡn Yiang Sursĩ. Chơ án pĩh bễng cớp avơi yỗn alới. Cớp án pai neq: “Bễng nâi la tỗ cứq, ca cứq chiau yỗn anhia. Toâq anhia cha bễng nâi, anhia sanhữ níc cứq.”
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Moâm alới cha, Yê-su táq machớng ki sĩa. Án ĩt cachoc dỡq, chơ án pai neq: “Dỡq nâi la aham cứq. Aham nâi loŏh táq tếc Yiang Sursĩ khoiq par‑ữq parnai tamái cớp anhia.
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 “Ma bữn manoaq tễ anhia ca cha parnơi cớp cứq sanua, án lứq chếq cứq.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Con Yiang Cỡt Cũai cóq pỡq tâng rana Yiang Sursĩ anoat yỗn án pỡq. Ma bap lứq toâq pỡ cũai ca chếq án.”
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Chơ alới tabŏ́q manoaq blớh manoaq: “Noau toâp tễ tỗp hái ễ táq ranáq nâi?”
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 Alới tỗp rien tễ Yê-su rasuon ratuaq noau tâng tỗp alới toâr hỡn tễ canŏ́h.
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Yê-su atỡng alới neq: “Tâng dỡi nâi, máh cũai puo yoc lứq cũai proai cỡt sũl alới. Cớp máh cũai bữn chớc, ễq lứq noau khễn alới, pai alới la cũai dốq chuai yớu.
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Ma anhia chỗi táq ngkíq. Khân cũai aléq tễ anhia ma yoc cỡt toâr hỡn, cóq án cỡt samoât cũai cacớt. Cớp án ca ễ cỡt sốt, cóq án hâu cũai canŏ́h.
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 Anhia hữm cũai aléq toâr hỡn, án ca tacu cha sâng, tỡ la án ca tễng crơng sana? Lứq án ca tacu cha ki toâr hỡn. Ma cứq ỡt cớp anhia samoât cũai hâu sâng.
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 “Tỗp anhia la ỡt níc cớp cứq; bo cứq ramóh sa‑ữi ŏ́c túh coat, anhia tỡ bữn táh cứq.
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Mpoaq cứq khoiq anoat yỗn cứq cỡt sốt. Machớng ki tê cứq anoat yỗn anhia cỡt sốt.
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 Cứq yỗn anhia cha nguaiq parnơi cớp cứq bo cứq cỡt sốt. Cớp cứq yỗn anhia tacu rablớh nheq muoi chít la bar tỗp cũai I-sarel.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 “Ơi Si-môn, Si-môn! Yiang Satan khoiq sễq ễ bữn anhia. Án yoc ễ táq túh coat anhia, ariang noau ũm ntưo saro.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Ma cứq khoiq câu yỗn mới, dŏq mới tỡ bữn pứt ŏ́c sa‑âm. Tữ mới sa‑âm loah cứq, cóq mới chuai máh sễm ai mới, yỗn alới sa‑âm pacái lứq ễn.”
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Ma Phi-er ta‑ỡi Yê-su neq: “Ncháu ơi! Cứq ễ pỡq tê cớp Ncháu. Khân noau chóq tũ, tỡ la noau cachĩt, la cứq pruam cớp Ncháu.”
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Ma Yê-su atỡng loah Phi-er neq: “Phi-er ơi! Nhũang ntruoi tỡ yũah tacar, mới lứq calỡih cứq pái trỗ.”
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Yê-su blớh tỗp rien tễ án neq: “Bo cứq ớn anhia pỡq ma cứq tỡ yỗn anhia dững tũi, tỡ la toai práq, tỡ la cỡp, bo ki anhia ŏ́q ntrớu tỡ?”
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Chơ Yê-su pai ễn neq: “Ma sanua cứq atỡng anhia neq: Aléq bữn tũi, yỗn án dững. Aléq bữn toai práq, yỗn án catoân. Aléq ŏ́q dau, yỗn án chếq au, chơ chỡng dau ễn.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 Parnai Yiang Sursĩ atỡng tễ cứq neq:
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 Tỗp rien tễ Yê-su atỡng án neq: “Ncháu ơi! Nâi! Khoiq bữn chơ bar pla dau.”
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Yê-su loŏh tễ ntốq ki pỡq chu dũal O‑li‑vê ễn, la ntốq án dốq pỡq tễ nling. Cớp máh tỗp rien tễ án pỡq cớp án tê.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 Tữ alới toâq pỡ ntốq ki, án atỡng tỗp rien tễ án neq: “Cóq anhia câu chỗi yỗn noau radững anhia táq lôih.”
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Yê-su loŏh tễ alới bữn sám muoi chít achoang. Chơ án sacốh racớl cớp câu.
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 Án câu neq: “Mpoaq ơi! Khân mới pruam, sễq mới avĩaq máh ranáq ca ễ toâq pỡ cứq. Ma Mpoaq chỗi puai rangứh cứq yoc, ma puai samoât Mpoaq sâng yoc.”
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Chơ bữn manoaq ranễng Yiang Sursĩ tễ paloŏng toâq pỡ Yê-su cớp chuai yỗn mứt pahỡm Yê-su rơi chĩuq máh ranáq túh coat ki.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 Yê-su sâng túh arức lứq tâng mứt pahỡm án. Chơ án câu nheq rangứh rahỡ. Bữn pahũr loŏh tễ tỗ án samoât riang aham tayŏ́q tâng cutễq.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 Tữ Yê-su yuor tễ câu, án píh loah pỡ tỗp rien tễ án. Án hữm alới bếq, cỗ alới sâng lakéh lứq chanchớm sa‑ữi ŏ́c ngua.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 Yê-su blớh alới: “Nŏ́q anhia bếq? Cóq anhia tamỡ! Cớp cóq anhia câu yỗn vớt tễ noau radững anhia táq lôih.”
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Bo Yê-su noâng atỡng tỗp rien tễ án, bữn clứng cũai toâq parnơi cớp Yuda, án la tễ tỗp muoi chít la bar náq rien tễ Yê-su. Yuda ayông máh cũai clứng ki toâq pỡ Yê-su. Chơ án hũn Yê-su.
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Ma Yê-su blớh Yuda neq: “Nŏ́q mới hũn cứq, Con Yiang Cỡt Cũai? Mới ễ chếq cứq tỡ?”
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Tữ tỗp rien tễ Yê-su hữm ŏ́c ntrớu ễ toâq, alới blớh Yê-su: “Ncháu ơi! Pĩeiq tỡ, hếq tráh alới toâq dau?”
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 Cớp manoaq tễ alới tráh manoaq sũl cũai sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ, ta-ŏh cutũr coah atoam.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Yê-su atỡng alới neq: “Chỗi! Yỗn alới tíng táq.”
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Chơ Yê-su pai chóq máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, máh tahan kĩaq Dống Sang Toâr, cớp máh cũai sốt nheq sâu, alới toâq cỗp án neq: “Nŏ́q anhia dững dau cớp cuan toâq cỗp cứq samoât anhia ễ cỗp cũai savễng?
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Cu rangái cứq ỡt cớp anhia tâng Dống Sang Toâr ma anhia tỡ bữn táq ntrớu chóq cứq. Ma tangái nâi anhia têq puai rangứh anhia bữm, la ngê canám.”
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Chơ alới cỗp Yê-su, cớp dững án toâq pỡ dống cũai sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ. Phi-er puai cutuaih ntun clĩ Yê-su.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 Toâq alới mut tâng nchŏh dống ki, alới nhúq ũih. Chơ alới tacu nghễng ũih parnơi. Dếh Phi-er hỡ nghễng cớp alới.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 Ma bữn manoaq mansễm táq ranáq tâng dống ki hữm Phi-er tacu nghễng ũih. Án cloân chu Phi-er, chơ án pai neq: “Cũai nâi ỡt cớp Yê-su ki tê.”
56 — ausente —
57 Ma Phi-er calỡih Yê-su. Án pai neq: “Mới chỗi la amŏq! Cứq tỡ dáng án ki.”
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Chơ mahỗi bar ễn, toâq cũai canŏ́h hữm Phi-er, cớp án pai neq: “Mới la tễ tỗp ki tê.”
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Vớt ki ễn, bữn muoi ngứt, bữn manoaq samiang canŏ́h sacoal Phi-er. Án pai: “Lứq samoât cũai nâi ỡt cớp Yê-su, yuaq án la cũai Cali-lê tê.”
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Ma Phi-er ta‑ỡi: “Cứq tỡ dáng ntrớu mới pai.”
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Chơ Yê-su luliaq nhêng chu Phi-er. Cớp Phi-er sanhữ loah tễ Yê-su khoiq pai chóq án neq: “Tễ ntruoi tỡ yũah tacar, mới calỡih cứq pái trỗ.”
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 Chơ Phi-er loŏh tễ ki cớp án nhiam la‑ỡq lứq.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 Alới ca cỗp Yê-su ayê ra‑ac án cớp toân án.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 Alới tán moat án, chơ pai neq: “Âu mới pai, mới ca tang bỗq Yiang Sursĩ, noau chooc mới.”
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 Cớp sa‑ữi ramứh canŏ́h alới acrieiq asáh án.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 Toâq poang tarưp, máh cũai sốt nheq sâu, máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, cớp máh cũai yống rit, alới toâq rôm parnơi. Noau dững Yê-su toâq pỡ alới. Chơ alới blớh án neq:
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 “Khân mới la lứq Crĩt, cóq mới atỡng hếq.”
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Cớp khân cứq blớh anhia, la anhia tỡ bữn ta‑ỡi cứq mŏ.
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 Ma tễ nâi chumát cứq, Con Yiang Cỡt Cũai, lứq ỡt tacu coah atoam Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq.”
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Chơ nheq tữh alới blớh án: “Mới la lứq Con Yiang Sursĩ tỡ?”
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Chơ alới pai neq: “Choam hái ễ blớh noâng cũai canŏ́h. Hái sâng tễ bỗq án toâp pai, la péq chơ.”
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.