Lucas 20

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Bữn muoi tangái Yê-su atỡng parnai o tễ Yiang Sursĩ yỗn máh cũai proai tâng Dống Sang Toâr tamứng. Bo ki bữn máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, máh cũai yống rit, cớp máh cũai sốt nheq sâu, toâq pỡ án cớp blớh neq:
1 Certo dia, quando Jesus estava ensinando o povo no templo e pregando as boas novas, chegaram-se a ele os chefes dos sacerdotes, juntamente com os mestres da lei e os líderes religiosos,
2 “Sễq thâi atỡng hếq tễ chớc ntrớu thâi táq ranáq salễh nâi? Noau yỗn thâi bữn chớc nâi?”
2 e lhe perguntaram: "Com que autoridade estás fazendo estas coisas? Quem te deu esta autoridade? "
3 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Cứq yoc ễ blớh anhia muoi ŏ́c tê. Sễq anhia ta‑ỡi cứq:
3 Ele respondeu: "Eu também lhes farei uma pergunta: Digam-me:
4 Ranáq batễm Yang táq, tễ léq ranáq ki toâq, tễ Yiang Sursĩ tỡ la tễ cũai?”
4 O batismo de João era do céu, ou dos homens? "
5 Chơ alới sarhống neq: “Khân hái ta‑ỡi án neq: ‘Ranáq batễm nâi toâq tễ Yiang Sursĩ,’ ngkếq án blớh loah hái neq: ‘Khân ngkíq, nŏ́q anhia tỡ bữn sa‑âm Yang?’
5 Eles discutiam entre si, dizendo: "Se dissermos: ‘do céu’, ele perguntará: ‘Então por que vocês não creram nele? ’
6 Ma khân hái ta‑ỡi án neq: ‘Ranáq batễm nâi chống toâq tễ cũai,’ chơ hái ngcŏh cũai proai tám tamáu chóq hái, yuaq alới sa‑âm Yang la cũai tang bỗq Yiang Sursĩ.”
6 Mas se dissermos: ‘dos homens’, todo o povo nos apedrejará, porque convencidos estão de que João era um profeta".
7 Ngkíq alới ta‑ỡi Yê-su neq: “Hếq tỡ dáng.”
7 Assim, responderam: "Não sabemos de onde era".
8 Yê-su ta‑ỡi loah alới neq: “Chơ! Cứq tỡ bữn atỡng tê yỗn anhia dáng noau yỗn cứq bữn chớc táq máh ranáq nâi.”
8 Disse então Jesus: "Tampouco lhes direi com que autoridade estou fazendo estas coisas".
9 Yê-su atỡng máh cũai clứng ki toâq parnai sacâm neq: “Bữn manoaq chóh voar nho tâng nưong. Chơ án yỗn cũai canŏ́h táq dỡ nưong án. Alới pruam ndỡm cớp mpễq máh palâi. Moâm ki án pỡq cruang canŏ́h.
9 Então Jesus passou a contar ao povo esta parábola: "Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a alguns lavradores e ausentou-se por longo tempo.
10 Toâq ngư palâi chĩn, ncháu ki ớn cũai sũl toâq pỡ alới ca táq dỡ nưong án. Án ớn sũl ki ĩt pún án tễ alới. Ma alới ca táq ranáq tâng nưong ki toân cũai sũl, cớp alới tuih án chu miat.
10 Na época da colheita, ele enviou um servo aos lavradores, para que lhe entregassem parte do fruto da vinha. Mas os lavradores o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
11 Chơ ncháu ki ớn sũl canŏ́h ễn pỡq chu nưong ki. Ma cũai táq dỡ nưong ki toân cũai sũl ki tê, cớp alới lóc acrieiq án; chơ alới tuih án yỗn chu miat.
11 Ele mandou outro servo, mas a esse também espancaram e o trataram de maneira humilhante, mandando-o embora de mãos vazias.
12 Vớt ki ncháu ớn manoaq sũl ễn. Ma cũai táq dỡ nưong ki táq sũl ki bớc chũl, cớp alới tuih aloŏh án hỡ.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram da vinha.
13 Chơ ncháu ki chanchớm neq: ‘Nŏ́q ễn cứq ễ táq? Cứq ớn con samiang ca cứq pasếq lứq ễn pỡq. Lứq alới yám noap án.’
13 "Então o proprietário da vinha disse: ‘Que farei? Mandarei meu filho amado; quem sabe o respeitarão’.
14 Ma toâq alới ca táq dỡ nưong ki hữm con samiang ncháu nưong, chơ manoaq atỡng manoaq neq: ‘Nâi la lứq con tŏ́ng ncháu. Hâi! Hái cachĩt chíq án! Chơ máh mun án cỡt khong hái!’
14 "Mas quando os lavradores o viram, combinaram entre si dizendo: ‘Este é o herdeiro. Vamos matá-lo, e a herança será nossa’.
15 Chơ alới âc sadŏ́h con ncháu ki loŏh tễ nưong, cớp alới cachĩt án. Ngkíq, nŏ́q toâp ncháu ki ễ táq chóq máh cũai táq dỡ nưong án?
15 Assim, lançaram-no fora da vinha e o mataram. "O que lhes fará então o dono da vinha?
16 Lứq án toâq cachĩt táh nheq alới, cớp án yỗn cũai canŏ́h ễn táq dỡ nưong án.”
16 Virá, matará aqueles lavradores e dará a vinha a outros". Quando o povo ouviu isso, disse: "Que isso nunca aconteça! "
17 Ma Yê-su nhêng chu alới cớp blớh neq: “Khân tỡ bữn ngkíq, ntrớu la ngê tễ santoiq tâng tâm saráq Yiang Sursĩ khoiq pai tễ mbŏ́q neq:
17 Jesus olhou fixamente para eles e perguntou: "Então, qual é o significado do que está escrito? ‘A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular’.
18 Cũai aléq ma dớm tâng tamáu nâi, án khat loâng. Ma khân tamáu nâi satooh pĩeiq tỗ cũai, cũai ki lứq dưoiq tháng.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó".
19 Máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ cớp máh cũai yống rit chuaq ngê ễ cỗp toâp Yê-su, yuaq alới dáng Yê-su atỡng parnai sacâm ki tễ alới. Ma alới tỡ khớn, yuaq alới ngcŏh máh cũai proai.
19 Os mestres da lei e os chefes dos sacerdotes procuravam uma forma de prendê-lo imediatamente, pois perceberam que era contra eles que ele havia contado essa parábola. Todavia tinham medo do povo.
20 Ma alới tutuaiq níc tễ Yê-su. Alới ớn cũai pỡq soc ngê tễ án. Cũai ki táq nan cũai mantoat o, ma alới toâq pỡ Yê-su yoc ễ chuaq ralíh tễ án. Alới yoc ễ cỗp cớp chiau án pỡ atĩ cũai sốt.
20 Pondo-se a vigiá-lo, eles mandaram espiões, que se fingiam justos, para apanhar Jesus em alguma coisa que ele dissesse, de forma que o pudessem entregar ao poder e à autoridade do governador.
21 Máh cũai soc ngê ki blớh Yê-su neq: “Thâi ơi! Hếq dáng chơ thâi atỡng pĩeiq níc. Cớp yáng moat thâi, nheq tữh cũai la lĩ-ralĩ nheq. Thâi atỡng ngê Yiang Sursĩ pĩeiq lứq.
21 Assim, os espiões lhe perguntaram: "Mestre, sabemos que falas e ensinas o que é correto, e que não mostras parcialidade, mas ensinas o caminho de Deus conforme a verdade.
22 Ngkíq hếq sễq thâi atỡng hếq: Ntrớu thâi chanchớm, pĩeiq ma tỡ bữn hái cóq muap práq thễq pỡ puo Rô-ma?”
22 É certo pagar imposto a César ou não? "
23 Ma Yê-su khoiq dáng alới bữn ngê ễ chim án; chơ án pai chóq alới neq:
23 Ele percebeu a astúcia deles e lhes disse:
24 “Anhia dững yỗn cứq nhêng muoi ŏ́c práq! Ŏ́c práq nâi bữn roâp cớp chĩr samoât tỗ noau?”
24 "Mostrem-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que há nele? "
25 Alới ta‑ỡi neq: “Puo Rô-ma.”
25 "De César", responderam eles. Ele lhes disse: "Portanto, dêem a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus".
26 Bo Yê-su atỡng yáng moat cũai clứng, máh cũai ca chim Yê-su tỡ bữn ramóh muoi ŏ́c lôih ntrớu tễ santoiq Yê-su atỡng. Ngkíq alới sâng dớt lứq Yê-su ta‑ỡi ngkíq. Chơ alới tỡ bữn tabỗq ntrớu noâng.
26 E não conseguiram apanhá-lo em nenhuma palavra diante do povo. E, admirados com a sua resposta, ficaram em silêncio.
27 Bữn cũai tễ tỗp Sa-dusê toâq pỡ Yê-su. Tỗp alới ki pai cũai khoiq cuchĩt tỡ têq tamoong loah. Alới atỡng Yê-su neq:
27 Alguns dos saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se de Jesus com a seguinte questão:
28 “Thâi ơi! Môi-se khoiq chĩc yỗn hái dáng neq: ‘Khân manoaq samiang khoiq cuchĩt, ma lacuoi án noâng tamoong, cớp alới tỡ yũah bữn con, ngkíq sễm ai án cóq siem lacuoi án, dŏq patŏ́ng loah án ca khoiq cuchĩt.’
28 "Mestre", disseram eles, "Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de um homem morrer e deixar mulher sem filhos, este deverá casar-se com a viúva e ter filhos para seu irmão.
29 Dỡi mbŏ́q bữn tapul náq sễm ai. Ai clúng khoiq ĩt lacuoi. Ma án cuchĩt tỡ yũah bữn con.
29 Havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem deixar filhos.
30 Ngkíq a‑ễm ndĩ án siem lacuoi ai.
30 O segundo
31 Cớp machớng ki tê, tễ a‑ễm ndĩ toau toâq a‑ễm ralŏ́h. Tapul náq alới la machớng nheq. Alới cuchĩt ma tỡ yũah bữn con.
31 e o terceiro e depois também os outros casaram-se com ela; e morreram os sete sucessivamente, sem deixar filhos.
32 Toâq parsốt tháng mansễm ki cuchĩt tê.
32 Finalmente morreu também a mulher.
33 Tữ máh cũai cuchĩt tamoong loah, mansễm ki cỡt lacuoi noau? Yuaq alới tapul náq ndỡm nheq mansễm ki!”
33 Na ressurreição, de quem ela será esposa, visto que os sete foram casados com ela? "
34 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Mansễm samiang ĩt cỡt lacuoi cayac ống tâng dỡi nâi sâng.
34 Jesus respondeu: "Os filhos desta era casam-se e são dados em casamento,
35 Ma alới ca sa‑âm Yiang Sursĩ, lứq Yiang Sursĩ yỗn alới tamoong loah tễ cuchĩt, cớp án yỗn alới tamoong mantái níc. Cũai ki tỡ bữn ĩt noâng lacuoi cayac.
35 mas os que forem considerados dignos de tomar parte na era que há de vir e na ressurreição dos mortos não se casarão nem serão dados em casamento,
36 Alới la samoât riang ranễng Yiang Sursĩ tê; alới tỡ nai cuchĩt noâng. Alới lứq cỡt con acái Yiang Sursĩ, yuaq alới khoiq tamoong loah tễ cuchĩt chơ.
36 e não podem mais morrer, pois são como os anjos. São filhos de Deus, visto que são filhos da ressurreição.
37 Ma tễ ranáq cũai cuchĩt ma tamoong loah, Môi-se khoiq yỗn hái dáng raloaih tễ ŏ́c ki, bo án chĩc atỡng tễ rambũ blữ ũih ma tỡ bữn cat. Ntốq ki án dŏq Yiang Sursĩ la
37 E que os mortos ressuscitam, já Moisés mostrou, no relato da sarça, quando ao Senhor ele chama ‘Deus de Abraão, Deus de Isaque e Deus de Jacó’.
38 Têq hái dáng alới tamoong loah tễ cuchĩt, yuaq cũai cuchĩt tỡ têq sang Yiang Sursĩ. Ống alới ca tamoong sâng têq sang án, cớp nheq tữh cũai bữn tamoong cỗ nhơ tễ Yiang Sursĩ.”
38 Ele não é Deus de mortos, mas de vivos, pois para ele todos vivem".
39 Moâm Yê-su pai ngkíq, bữn cũai tễ tỗp yống rit pai chóq Yê-su neq: “Thâi ơi! Lứq pĩeiq máh santoiq thâi pai!”
39 Alguns dos mestres da lei disseram: "Respondeste bem, Mestre! "
40 Vớt ki, alới tỡ khớn blớh muoi santoiq ntrớu noâng tễ Yê-su.
40 E ninguém mais ousava fazer-lhe perguntas.
41 Yê-su blớh alới ki neq: “Yuaq nŏ́q cũai dốq pai Crĩt toâq tễ tŏ́ng toiq puo Davĩt?
41 Então Jesus lhes perguntou: "Como dizem que o Cristo é Filho de Davi?
42 — ausente —
42 "O próprio Davi afirma no Livro dos Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: "Senta-te à minha direita
43 — ausente —
43 até que eu ponha os teus inimigos como estrado para os teus pés" ’.
44 Cutỗ Davĩt toâp dŏq Crĩt la ‘Ncháu’. Ki nŏ́q têq Davĩt dŏq cũai tễ tŏ́ng toiq án bữm la ‘Ncháu’?”
44 Portanto Davi o chama ‘Senhor’. Então, como é que ele pode ser seu filho? "
45 Bo clứng cũai ỡt tamứng santoiq Yê-su, án atỡng tỗp rien tễ án neq:
45 Estando todo o povo a ouvi-lo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 “Anhia chỗi táq machớng cũai yống rit. Alới yoc lứq sớp au tuar cuti, cớp alới yoc lứq cũai canŏ́h tabỡp o bo alới ỡt cớp cũai clứng. Alới yoc ễ bữn cachơng tacu o clữi nheq tễ canŏ́h tâng dống sang, cớp alới yoc ễ tacu coah pỡng toâq noau mơi alới toâq cha.
46 "Cuidado com os mestres da lei. Eles fazem questão de andar com roupas especiais, e gostam muito de receber saudações nas praças e de ocupar os lugares mais importantes nas sinagogas e os lugares de honra nos banquetes.
47 Alới lôp máh mun cán cumai, cớp alới câu cuti lứq ễq noau pai alới tanoang o. Ma chumát tôt alới ntâng hỡn tễ máh cũai canŏ́h!”
47 Eles devoram as casas das viúvas, e, para disfarçar, fazem longas orações. Esses homens serão punidos com maior rigor! "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.