Lucas 20
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 Bữn muoi tangái Yê-su atỡng parnai o tễ Yiang Sursĩ yỗn máh cũai proai tâng Dống Sang Toâr tamứng. Bo ki bữn máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, máh cũai yống rit, cớp máh cũai sốt nheq sâu, toâq pỡ án cớp blớh neq:
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 “Sễq thâi atỡng hếq tễ chớc ntrớu thâi táq ranáq salễh nâi? Noau yỗn thâi bữn chớc nâi?”
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Cứq yoc ễ blớh anhia muoi ŏ́c tê. Sễq anhia ta‑ỡi cứq:
3 Jesus respondeu:
4 Ranáq batễm Yang táq, tễ léq ranáq ki toâq, tễ Yiang Sursĩ tỡ la tễ cũai?”
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Chơ alới sarhống neq: “Khân hái ta‑ỡi án neq: ‘Ranáq batễm nâi toâq tễ Yiang Sursĩ,’ ngkếq án blớh loah hái neq: ‘Khân ngkíq, nŏ́q anhia tỡ bữn sa‑âm Yang?’
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Ma khân hái ta‑ỡi án neq: ‘Ranáq batễm nâi chống toâq tễ cũai,’ chơ hái ngcŏh cũai proai tám tamáu chóq hái, yuaq alới sa‑âm Yang la cũai tang bỗq Yiang Sursĩ.”
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Ngkíq alới ta‑ỡi Yê-su neq: “Hếq tỡ dáng.”
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Yê-su ta‑ỡi loah alới neq: “Chơ! Cứq tỡ bữn atỡng tê yỗn anhia dáng noau yỗn cứq bữn chớc táq máh ranáq nâi.”
8 Jesus disse:
9 Yê-su atỡng máh cũai clứng ki toâq parnai sacâm neq: “Bữn manoaq chóh voar nho tâng nưong. Chơ án yỗn cũai canŏ́h táq dỡ nưong án. Alới pruam ndỡm cớp mpễq máh palâi. Moâm ki án pỡq cruang canŏ́h.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Toâq ngư palâi chĩn, ncháu ki ớn cũai sũl toâq pỡ alới ca táq dỡ nưong án. Án ớn sũl ki ĩt pún án tễ alới. Ma alới ca táq ranáq tâng nưong ki toân cũai sũl, cớp alới tuih án chu miat.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Chơ ncháu ki ớn sũl canŏ́h ễn pỡq chu nưong ki. Ma cũai táq dỡ nưong ki toân cũai sũl ki tê, cớp alới lóc acrieiq án; chơ alới tuih án yỗn chu miat.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Vớt ki ncháu ớn manoaq sũl ễn. Ma cũai táq dỡ nưong ki táq sũl ki bớc chũl, cớp alới tuih aloŏh án hỡ.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 Chơ ncháu ki chanchớm neq: ‘Nŏ́q ễn cứq ễ táq? Cứq ớn con samiang ca cứq pasếq lứq ễn pỡq. Lứq alới yám noap án.’
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Ma toâq alới ca táq dỡ nưong ki hữm con samiang ncháu nưong, chơ manoaq atỡng manoaq neq: ‘Nâi la lứq con tŏ́ng ncháu. Hâi! Hái cachĩt chíq án! Chơ máh mun án cỡt khong hái!’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Chơ alới âc sadŏ́h con ncháu ki loŏh tễ nưong, cớp alới cachĩt án. Ngkíq, nŏ́q toâp ncháu ki ễ táq chóq máh cũai táq dỡ nưong án?
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 Lứq án toâq cachĩt táh nheq alới, cớp án yỗn cũai canŏ́h ễn táq dỡ nưong án.”
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Ma Yê-su nhêng chu alới cớp blớh neq: “Khân tỡ bữn ngkíq, ntrớu la ngê tễ santoiq tâng tâm saráq Yiang Sursĩ khoiq pai tễ mbŏ́q neq:
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Cũai aléq ma dớm tâng tamáu nâi, án khat loâng. Ma khân tamáu nâi satooh pĩeiq tỗ cũai, cũai ki lứq dưoiq tháng.”
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ cớp máh cũai yống rit chuaq ngê ễ cỗp toâp Yê-su, yuaq alới dáng Yê-su atỡng parnai sacâm ki tễ alới. Ma alới tỡ khớn, yuaq alới ngcŏh máh cũai proai.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Ma alới tutuaiq níc tễ Yê-su. Alới ớn cũai pỡq soc ngê tễ án. Cũai ki táq nan cũai mantoat o, ma alới toâq pỡ Yê-su yoc ễ chuaq ralíh tễ án. Alới yoc ễ cỗp cớp chiau án pỡ atĩ cũai sốt.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Máh cũai soc ngê ki blớh Yê-su neq: “Thâi ơi! Hếq dáng chơ thâi atỡng pĩeiq níc. Cớp yáng moat thâi, nheq tữh cũai la lĩ-ralĩ nheq. Thâi atỡng ngê Yiang Sursĩ pĩeiq lứq.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Ngkíq hếq sễq thâi atỡng hếq: Ntrớu thâi chanchớm, pĩeiq ma tỡ bữn hái cóq muap práq thễq pỡ puo Rô-ma?”
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Ma Yê-su khoiq dáng alới bữn ngê ễ chim án; chơ án pai chóq alới neq:
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 “Anhia dững yỗn cứq nhêng muoi ŏ́c práq! Ŏ́c práq nâi bữn roâp cớp chĩr samoât tỗ noau?”
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Alới ta‑ỡi neq: “Puo Rô-ma.”
25 Então Jesus disse:
26 Bo Yê-su atỡng yáng moat cũai clứng, máh cũai ca chim Yê-su tỡ bữn ramóh muoi ŏ́c lôih ntrớu tễ santoiq Yê-su atỡng. Ngkíq alới sâng dớt lứq Yê-su ta‑ỡi ngkíq. Chơ alới tỡ bữn tabỗq ntrớu noâng.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Bữn cũai tễ tỗp Sa-dusê toâq pỡ Yê-su. Tỗp alới ki pai cũai khoiq cuchĩt tỡ têq tamoong loah. Alới atỡng Yê-su neq:
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 “Thâi ơi! Môi-se khoiq chĩc yỗn hái dáng neq: ‘Khân manoaq samiang khoiq cuchĩt, ma lacuoi án noâng tamoong, cớp alới tỡ yũah bữn con, ngkíq sễm ai án cóq siem lacuoi án, dŏq patŏ́ng loah án ca khoiq cuchĩt.’
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Dỡi mbŏ́q bữn tapul náq sễm ai. Ai clúng khoiq ĩt lacuoi. Ma án cuchĩt tỡ yũah bữn con.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Ngkíq a‑ễm ndĩ án siem lacuoi ai.
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 Cớp machớng ki tê, tễ a‑ễm ndĩ toau toâq a‑ễm ralŏ́h. Tapul náq alới la machớng nheq. Alới cuchĩt ma tỡ yũah bữn con.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Toâq parsốt tháng mansễm ki cuchĩt tê.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Tữ máh cũai cuchĩt tamoong loah, mansễm ki cỡt lacuoi noau? Yuaq alới tapul náq ndỡm nheq mansễm ki!”
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Mansễm samiang ĩt cỡt lacuoi cayac ống tâng dỡi nâi sâng.
34 Jesus respondeu:
35 Ma alới ca sa‑âm Yiang Sursĩ, lứq Yiang Sursĩ yỗn alới tamoong loah tễ cuchĩt, cớp án yỗn alới tamoong mantái níc. Cũai ki tỡ bữn ĩt noâng lacuoi cayac.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Alới la samoât riang ranễng Yiang Sursĩ tê; alới tỡ nai cuchĩt noâng. Alới lứq cỡt con acái Yiang Sursĩ, yuaq alới khoiq tamoong loah tễ cuchĩt chơ.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Ma tễ ranáq cũai cuchĩt ma tamoong loah, Môi-se khoiq yỗn hái dáng raloaih tễ ŏ́c ki, bo án chĩc atỡng tễ rambũ blữ ũih ma tỡ bữn cat. Ntốq ki án dŏq Yiang Sursĩ la
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Têq hái dáng alới tamoong loah tễ cuchĩt, yuaq cũai cuchĩt tỡ têq sang Yiang Sursĩ. Ống alới ca tamoong sâng têq sang án, cớp nheq tữh cũai bữn tamoong cỗ nhơ tễ Yiang Sursĩ.”
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Moâm Yê-su pai ngkíq, bữn cũai tễ tỗp yống rit pai chóq Yê-su neq: “Thâi ơi! Lứq pĩeiq máh santoiq thâi pai!”
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Vớt ki, alới tỡ khớn blớh muoi santoiq ntrớu noâng tễ Yê-su.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Yê-su blớh alới ki neq: “Yuaq nŏ́q cũai dốq pai Crĩt toâq tễ tŏ́ng toiq puo Davĩt?
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 — ausente —
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 — ausente —
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 Cutỗ Davĩt toâp dŏq Crĩt la ‘Ncháu’. Ki nŏ́q têq Davĩt dŏq cũai tễ tŏ́ng toiq án bữm la ‘Ncháu’?”
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Bo clứng cũai ỡt tamứng santoiq Yê-su, án atỡng tỗp rien tễ án neq:
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 “Anhia chỗi táq machớng cũai yống rit. Alới yoc lứq sớp au tuar cuti, cớp alới yoc lứq cũai canŏ́h tabỡp o bo alới ỡt cớp cũai clứng. Alới yoc ễ bữn cachơng tacu o clữi nheq tễ canŏ́h tâng dống sang, cớp alới yoc ễ tacu coah pỡng toâq noau mơi alới toâq cha.
46 — Cuidado com os
47 Alới lôp máh mun cán cumai, cớp alới câu cuti lứq ễq noau pai alới tanoang o. Ma chumát tôt alới ntâng hỡn tễ máh cũai canŏ́h!”
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.