Juízes 1

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Vớt Yô-sũa cuchĩt, máh cũai I-sarel blớh Yiang Sursĩ neq: “Tễ nheq tữh tỗp hếq, tỗp aléq o yỗn loŏh chíl cũai Cana-an nhũang?”
1 Depois da morte de Josué, os israelitas consultaram o Senhor: Quem dentre nós será o primeiro a combater os cananeus?
2 Yiang Sursĩ ta‑ỡi neq: “Yỗn tỗp Yuda pỡq chíl nhũang, yuaq cứq ễ yỗn tỗp alới bữn ndỡm nhũang cutễq.”
2 O Senhor respondeu: Judá, pois eu entregarei a terra nas suas mãos.
3 Chơ tỗp Yuda sarhống cớp tỗp Si-mê-ôn neq: “Sễq anhia loŏh chíl parnơi cớp tỗp hếq pỡ cutễq Yiang Sursĩ khoiq chiau yỗn hếq ndỡm. Khân tỗp anhia pruam chíl cũai Cana-an parnơi cớp tỗp hếq, nỡ‑ra tỗp hếq lứq pỡq chíl chuai loah tê tỗp anhia pỡ cutễq Yiang Sursĩ khoiq anoat yỗn anhia.”
3 Então Judá disse a Simeão, seu irmão: Vem comigo à terra que me coube por sorte, para combatermos contra os cananeus. Depois irei contigo à tua terra. Simeão partiu com ele.
4 Toâq tỗp Yuda chỗn rachíl, Yiang Sursĩ chuai tỗp alới chíl riap tỗp Cana-an cớp tỗp Pê-rasit. Tỗp alới bữn cachĩt cũai muoi chít ngin náq pỡ vil Bê-séc.
4 Judá travou combate e o Senhor entregou-lhe os cananeus e os ferezeus; derrotaram dez mil homens em Bezec.
5 Ma tỗp Cana-an cớp tỗp Pê-rasit lúh pláh chap nheq. Bo tỗp Yuda rachíl pỡ vil Baséc, alới tamóh puo Adô-ni-baséc.
5 Ali encontraram Adoni-Bezec, atacaram-no e derrotaram os cananeus e os ferezeus.
6 Puo nâi lúh tooq, ma tỗp Yuda rapuai, bữn satỡm cớp cỗp án. Tỗp alới cŏ́h ngcứm atĩ cớp ngcứm ayững án.
6 Adoni-Bezec fugiu, mas eles o perseguiram, prenderam-no e cortaram-lhe os polegares das mãos e os hálux dos pés.
7 Adô-ni-baséc pai neq: “Cứq khoiq cŏ́h ngcứm atĩ cớp ngcứm ayững puo tapul chít náq; tỗp alới ỡt tutỗiq cha sana nhưp cachơng cứq chi-cha. Ma sanua, Yiang Sursĩ táq chóq cứq machớng cứq khoiq táq chóq tỗp puo ki chơ.”
7 Adoni-Bezec disse: Setenta reis, com os polegares das mãos e os hálux dos pés cortados, apanhavam debaixo de minha mesa os sobejos da comida. Como eu fiz, assim Deus me faz. E conduziram-no a Jerusalém, onde morreu.
8 Tỗp Yuda mut chíl vil Yaru-salem cớp cheng bữn. Alới tráh nheq cũai proai toâq pla dau cớp chŏ́ng vil hỡ.
8 Os juditas atacaram Jerusalém e tomaram-na. Passaram os seus habitantes ao fio da espada e incendiaram a cidade.
9 Moâm ki, tỗp alới pỡq chíl tỗp Cana-an ỡt tâng máh dũal cớp cóh, yững cóh, cớp tâng ntốq aiq coah angia pưn.
9 Desceram dali e combateram os cananeus das montanhas, do meio-dia e da planície.
10 Tỗp alới dững tahan pỡq chíl cũai Cana-an pỡ vil Hep-rôn. (Tễ nhũang vil nâi noau dŏq Ki-riat Ar-ba.) Alới chíl riap máh tŏ́ng toiq Sê-sai, Ahi-man, cớp Tal-mai.
10 Judá marchou contra os cananeus de Hebron {chamada antigamente Cariat-Arbé}, e derrotou Sesai, Aimã e Tolmai.
11 Vớt ki ễn, tỗp Yuda dững máh tahan pỡq chíl vil Dabir (noau dŏq vil ki ramứh Ki-riat Sê-phơ hỡ).
11 Marchou depois contra os habitantes de Dabir, que antigamente se chamava Cariat-Sefer.
12 Ma Calep pai neq: “Khân cũai aléq chíl bữn vil Dabir, cứq ễ yỗn án racoâiq cớp Ac-sa con cumũr cứq.”
12 Caleb tinha dito: Àquele que combater e tomar Cariat-Sefer darei por mulher minha filha Axa.
13 Chơ Ôt-niel con samiang Kê-na, cớp ramon Calep, chíl bữn vil ki. Ngkíq Calep chiau con cumũr án yỗn racoâiq cớp Ôt-niel.
13 Otoniel, filho de Cenez, irmão mais novo de Caleb, tomou a cidade; e Caleb deu-lhe sua filha Axa por mulher.
14 Ma bữn muoi tangái Ôt-niel radững lacuoi án yỗn sễq muoi tâm cutễq tễ mpoaq. Toâq Ac-sa sễng tễ cloong aséh dễn, mpoaq án blớh neq: “Ntrớu con ễ bữn?”
14 Chegando Axa à casa de seu marido, ele moveu-a a que pedisse um campo ao seu pai. {E pela segunda vez} ela saltou de seu jumento, e Caleb disse-lhe: Que tens?
15 Con án ta‑ỡi: “Cứq con yoc ễ bữn cutễq bữn dỡq mec, yuaq ntốq mpoaq khoiq yỗn cứq la cutễq khỗ.”
15 Dá-me, respondeu ela, um presente. Instalaste-me em uma terra árida; dá-me também fontes de água! E Caleb deu-lhe as fontes superiores e inferiores.
16 Yacũn Môi-se la tễ tỗp Kê-nit; tễ nhũang tŏ́ng toiq yacũn án loŏh tễ Vil Nỡm Tarễc muoi prớh cớp tỗp Yuda, chơ toâq ỡt parnơi cớp cũai ca ỡt tâng ntốq aiq tâng cruang Yuda, yáng angia pưn vil Arat.
16 Os filhos de Hobab, o quenita, cunhado de Moisés, subiram da cidade das Palmeiras com os juditas, no deserto de Judá, ao sul de Arad, e vieram estabelecer-se com o povo.
17 Chơ tỗp Yuda cớp tỗp Si-mê-ôn loŏh pỡq rachíl parnơi; tỗp alới chíl riap cũai Cana-an pỡ vil Sê-phat, cớp alới talốh vil ki cỡt ralốh nheq. Alới amứh vil ki ramứh tamái, la vil Hor-ma.
17 Judá prosseguiu sua marcha com Simeão, seu irmão, e derrotaram os cananeus de Sefaat. Votaram a cidade ao interdito e ela recebeu o nome de Horma.
18 — ausente —
18 Judá tomou também Gaza e seu território, bem como Ascalon e Acaron com seus territórios.
19 — ausente —
19 O Senhor estava com Judá, e ele conquistou a montanha; porém, não pôde despojar os habitantes da planície que possuíam carros de ferro.
20 Noau chiau vil Hep-rôn yỗn Calep dŏq táq puai machớng Môi-se khoiq parkhán chơ; ngkíq Calep tuih aloŏh tŏ́ng toiq tễ pái náq con samiang Anac tễ vil ki.
20 Conforme o que Moisés tinha dito, deram Hebron a Caleb, que expulsou dela os três filhos de Enac.
21 Ma tỗp Ben-yamin tỡ bữn tuih tỗp Yê-but tễ vil Yaru-salem. Yuaq ngkíq, tỗp Yê-but noâng bữn ỡt parnơi níc cớp tỗp Ben-yamin toau toâq tangái nâi.
21 Os benjaminitas não exterminaram os jebuseus de Jerusalém; por isso, os jebuseus habitaram em Jerusalém com os benjaminitas até o presente.
22 Máh tŏ́ng toiq Yô-sep pỡq chíl vil Bet-el, cớp Yiang Sursĩ ỡt nứng alới.
22 A família de José marchou também contra Betel, e o Senhor esteve com eles.
23 Tŏ́ng toiq Yô-sep ớn máh cũai ranễng alới pỡq tutuaiq vil Bet-el. (Tễ nhũang vil nâi la ramứh Lusơ.)
23 E quando exploravam Betel, que antes se chamava Luz,
24 Máh cũai pỡq tutuaiq hữm muoi noaq samiang loŏh tễ vil, chơ alới pai chóq samiang ki neq: “Khân mới atỡng rana mut chu vil yỗn hếq dáng, hếq tỡ bữn táq ntrớu chóq mới.”
24 viram um homem que saía da cidade, e disseram-lhe: Mostra-nos por onde se pode entrar na cidade e usaremos de misericórdia contigo.
25 Samiang ki atỡng rana mut vil; chơ tỗp Yô-sep cachĩt táh nheq cũai tâng vil ki. Alới dŏq ống samiang ki cớp máh cũai tâng dống sũ án sâng bữn tamoong.
25 Ele indicou-lhes a entrada, e passaram a localidade ao fio da espada, poupando, porém, aquele homem com a sua família.
26 Chơ samiang ki pỡq chu cruang Hêt; án táng vil tâng ntốq ki. Án amứh vil ki la Lusơ; vil ki noâng bữn ramứh ki toau sanua.
26 Este emigrou para a terra dos hiteus, onde construiu uma cidade, à qual pôs o nome de Luz, nome que ela conserva ainda hoje.
27 Tỗp Ma-nasê tỡ bữn tuih cũai Cana-an tễ máh vil neq: Bet Sian, Tanac, Dor, Ip-liam, Maki-dô, cớp máh vil cớt ỡt mpễr ki hỡ. Ngkíq cũai Cana-an noâng ỡt níc tâng ntốq ki.
27 Manassés não expulsou os habitantes de Betsã com suas aldeias, nem os de Tanac, de Dor, de Jeblaão, de Magedo, com suas aldeias, porque os cananeus estavam decididos a ocupar essa terra.
28 Toâq tỗp I-sarel cỡt rêng, alới padâm cũai Cana-an táq ranáq yỗn alới. Ma alới tỡ bữn tuih aloŏh nheq cũai Cana-an.
28 Quando se tornaram mais fortes, os israelitas fizeram-nos tributários, mas não os despojaram.
29 Tỗp Ep-ra-im tỡ bữn tuih aloŏh tê tỗp Cana-an tễ vil Kê-sê. Yuaq ngkíq, cũai Cana-an noâng ỡt parnơi níc cớp alới tâng ntốq ki.
29 Efraim não expulsou os cananeus de Geser, os quais continuaram a habitar em Geser, no meio de Efraim.
30 Tỗp Sa-bulôn tỡ bữn tuih tỗp Cana-an tễ vil Ki-trôn cớp vil Naha-lôl. Yuaq ngkíq, tỗp Cana-an noâng ỡt cớp tỗp alới; ma alới ễp cũai Cana-an táq ranáq yỗn alới.
30 Zabulon não expulsou os habitantes de Cetron, nem os de Naalol; e os cananeus continuaram a habitar no meio de Zabulon, embora sujeitos ao tributo.
31 Tỗp Asêr tỡ bữn tuih cũai Cana-an tễ vil neq: Acô, Sadôn, Alap, Ac-sip, Hêl-ba, Aphéc, cớp Rê-hop.
31 Aser não expulsou os habitantes de Aco, nem os de Sidon, nem os de Aalab, de Acasib, de Helba, de Afec e de Roob;
32 Yuaq ngkíq, cũai Cana-an ỡt parnơi cớp tỗp Asêr, la cỗ tỡ bữn tuih tỗp alới.
32 os filhos de Aser estabeleceram-se entre os cananeus, habitantes daquela terra; não os despojaram.
33 Tỗp Nep-tali tỡ bữn tuih aloŏh cũai Cana-an tễ vil Bet Samet cớp vil Bet Anat. Yuaq ngkíq, tỗp Cana-an ca ỡt dâu lứq tâng vil ki bữn ỡt parnơi cớp tỗp Nep-tali; ma tỗp Nep-tali padâm alới yỗn táq ranáq.
33 Neftali não expulsou os habitantes de Bet-Sames, nem os de Bet-Anat, e estabeleceu-se entre os cananeus, habitantes daquela terra; os betsamitas e os betanitas ficaram-lhe tributários.
34 Tỗp Amô-rit ễp tỗp Dan yỗn ỡt pỡ máh dũal cớp cóh, cớp tỡ yỗn alới ỡt tâng ntốq tapín.
34 Os amorreus repeliram os danitas para a montanha, e não os deixaram descer para a planície.
35 Tỗp Amô-rit noâng bữn ỡt tâng vil Cóh Hê-rê, Ai-yalôn, cớp vil Sal-bĩm. Ma tỗp Ep-ra-im cớp tỗp Ma-nasê cỡt sốt tỗp alới cớp padâm yỗn táq ranáq.
35 Persistiram em ficar em Har-Harés, em Ajalon e em Salebim; mas a mão da casa de José prevaleceu sobre eles, e tiveram de pagar o tributo.
36 Raloan cruang tỗp Amô-rit la tễ coah angia pỡng vil Sê-la yỗn toau toâq pỡ raláp Acra-bim.
36 O território dos amorreus estendia-se desde a costa de Acrabim e de Sela, para o norte.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.