Juízes 1
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NAA
1 Vớt Yô-sũa cuchĩt, máh cũai I-sarel blớh Yiang Sursĩ neq: “Tễ nheq tữh tỗp hếq, tỗp aléq o yỗn loŏh chíl cũai Cana-an nhũang?”
1 Depois da morte de Josué, os filhos de Israel consultaram o Senhor , dizendo: — Quem de nós será a primeira tribo a lutar contra os cananeus?
2 Yiang Sursĩ ta‑ỡi neq: “Yỗn tỗp Yuda pỡq chíl nhũang, yuaq cứq ễ yỗn tỗp alới bữn ndỡm nhũang cutễq.”
2 O Senhor respondeu: — A tribo de Judá será a primeira; eis que entreguei a terra nas mãos desta tribo.
3 Chơ tỗp Yuda sarhống cớp tỗp Si-mê-ôn neq: “Sễq anhia loŏh chíl parnơi cớp tỗp hếq pỡ cutễq Yiang Sursĩ khoiq chiau yỗn hếq ndỡm. Khân tỗp anhia pruam chíl cũai Cana-an parnơi cớp tỗp hếq, nỡ‑ra tỗp hếq lứq pỡq chíl chuai loah tê tỗp anhia pỡ cutễq Yiang Sursĩ khoiq anoat yỗn anhia.”
3 Então os filhos de Judá disseram aos seus irmãos da tribo de Simeão: — Venham conosco à herança que nos caiu por sorteio, e lutemos contra os cananeus. Depois também nós iremos com vocês à herança que lhes caiu por sorteio. E os filhos de Simeão foram com eles.
4 Toâq tỗp Yuda chỗn rachíl, Yiang Sursĩ chuai tỗp alới chíl riap tỗp Cana-an cớp tỗp Pê-rasit. Tỗp alới bữn cachĩt cũai muoi chít ngin náq pỡ vil Bê-séc.
4 Os filhos de Judá atacaram, e o Senhor lhes entregou nas mãos os cananeus e os ferezeus; e, em Bezeque, mataram dez mil homens.
5 Ma tỗp Cana-an cớp tỗp Pê-rasit lúh pláh chap nheq. Bo tỗp Yuda rachíl pỡ vil Baséc, alới tamóh puo Adô-ni-baséc.
5 Em Bezeque, encontraram Adoni-Bezeque e lutaram contra ele; e derrotaram os cananeus e os ferezeus.
6 Puo nâi lúh tooq, ma tỗp Yuda rapuai, bữn satỡm cớp cỗp án. Tỗp alới cŏ́h ngcứm atĩ cớp ngcứm ayững án.
6 Adoni-Bezeque fugiu, mas eles o perseguiram e, prendendo-o, lhe cortaram os polegares das mãos e dos pés.
7 Adô-ni-baséc pai neq: “Cứq khoiq cŏ́h ngcứm atĩ cớp ngcứm ayững puo tapul chít náq; tỗp alới ỡt tutỗiq cha sana nhưp cachơng cứq chi-cha. Ma sanua, Yiang Sursĩ táq chóq cứq machớng cứq khoiq táq chóq tỗp puo ki chơ.”
7 Então Adoni-Bezeque disse: — Setenta reis, a quem haviam sido cortados os polegares das mãos e dos pés, apanhavam migalhas debaixo da minha mesa. Assim como eu fiz, assim Deus me retribuiu. E o levaram a Jerusalém, onde morreu.
8 Tỗp Yuda mut chíl vil Yaru-salem cớp cheng bữn. Alới tráh nheq cũai proai toâq pla dau cớp chŏ́ng vil hỡ.
8 Os filhos de Judá atacaram Jerusalém e, tomando-a, mataram os seus moradores e puseram fogo na cidade.
9 Moâm ki, tỗp alới pỡq chíl tỗp Cana-an ỡt tâng máh dũal cớp cóh, yững cóh, cớp tâng ntốq aiq coah angia pưn.
9 Depois, os filhos de Judá foram lutar contra os cananeus que habitavam nas montanhas, no Neguebe e na Sefelá.
10 Tỗp alới dững tahan pỡq chíl cũai Cana-an pỡ vil Hep-rôn. (Tễ nhũang vil nâi noau dŏq Ki-riat Ar-ba.) Alới chíl riap máh tŏ́ng toiq Sê-sai, Ahi-man, cớp Tal-mai.
10 Também atacaram os cananeus que moravam em Hebrom, cujo nome antes era Quiriate-Arba, e derrotaram Sesai, Aimã e Talmai.
11 Vớt ki ễn, tỗp Yuda dững máh tahan pỡq chíl vil Dabir (noau dŏq vil ki ramứh Ki-riat Sê-phơ hỡ).
11 Dali os filhos de Judá marcharam contra os moradores de Debir, que antes era chamada de Quiriate-Sefer.
12 Ma Calep pai neq: “Khân cũai aléq chíl bữn vil Dabir, cứq ễ yỗn án racoâiq cớp Ac-sa con cumũr cứq.”
12 Então Calebe disse: — Darei a minha filha Acsa por mulher ao homem que atacar e conquistar Quiriate-Sefer.
13 Chơ Ôt-niel con samiang Kê-na, cớp ramon Calep, chíl bữn vil ki. Ngkíq Calep chiau con cumũr án yỗn racoâiq cớp Ôt-niel.
13 Quem conquistou a cidade foi Otniel, filho de Quenaz, o irmão de Calebe, mais novo do que ele. E Calebe lhe deu a sua filha Acsa por mulher.
14 Ma bữn muoi tangái Ôt-niel radững lacuoi án yỗn sễq muoi tâm cutễq tễ mpoaq. Toâq Ac-sa sễng tễ cloong aséh dễn, mpoaq án blớh neq: “Ntrớu con ễ bữn?”
14 Esta, quando foi morar com Otniel, insistiu com ele para que pedisse um campo ao pai dela. Quando ela desceu do jumento, Calebe lhe perguntou: — O que é que você quer?
15 Con án ta‑ỡi: “Cứq con yoc ễ bữn cutễq bữn dỡq mec, yuaq ntốq mpoaq khoiq yỗn cứq la cutễq khỗ.”
15 Ela respondeu: — Quero que me dê um presente. Já que o senhor me deu uma terra seca, me dê também algumas fontes de água. Então Calebe lhe deu as fontes superiores e as fontes inferiores.
16 Yacũn Môi-se la tễ tỗp Kê-nit; tễ nhũang tŏ́ng toiq yacũn án loŏh tễ Vil Nỡm Tarễc muoi prớh cớp tỗp Yuda, chơ toâq ỡt parnơi cớp cũai ca ỡt tâng ntốq aiq tâng cruang Yuda, yáng angia pưn vil Arat.
16 Os filhos do queneu, sogro de Moisés, saíram da cidade das palmeiras com os filhos de Judá e foram ao deserto de Judá, que está ao sul de Arade; foram e habitaram com este povo.
17 Chơ tỗp Yuda cớp tỗp Si-mê-ôn loŏh pỡq rachíl parnơi; tỗp alới chíl riap cũai Cana-an pỡ vil Sê-phat, cớp alới talốh vil ki cỡt ralốh nheq. Alới amứh vil ki ramứh tamái, la vil Hor-ma.
17 Os filhos de Judá foram com os seus irmãos da tribo de Simeão e atacaram os cananeus que moravam em Zefate e destruíram totalmente a cidade; por isso, foi chamada de Horma.
18 — ausente —
18 Também conquistaram Gaza, Asquelom e Ecrom com os seus respectivos territórios.
19 — ausente —
19 O Senhor esteve com os filhos de Judá, e estes ocuparam a região das montanhas. Porém não expulsaram os moradores do vale, porque estes tinham carros de ferro.
20 Noau chiau vil Hep-rôn yỗn Calep dŏq táq puai machớng Môi-se khoiq parkhán chơ; ngkíq Calep tuih aloŏh tŏ́ng toiq tễ pái náq con samiang Anac tễ vil ki.
20 E, como Moisés havia prometido, deram Hebrom a Calebe, e este expulsou dali os três filhos de Anaque.
21 Ma tỗp Ben-yamin tỡ bữn tuih tỗp Yê-but tễ vil Yaru-salem. Yuaq ngkíq, tỗp Yê-but noâng bữn ỡt parnơi níc cớp tỗp Ben-yamin toau toâq tangái nâi.
21 Porém os filhos de Benjamim não expulsaram os jebuseus que moravam em Jerusalém. Assim, os jebuseus vivem com os filhos de Benjamim em Jerusalém até o dia de hoje.
22 Máh tŏ́ng toiq Yô-sep pỡq chíl vil Bet-el, cớp Yiang Sursĩ ỡt nứng alới.
22 A casa de José atacou Betel, e o Senhor estava com eles.
23 Tŏ́ng toiq Yô-sep ớn máh cũai ranễng alới pỡq tutuaiq vil Bet-el. (Tễ nhũang vil nâi la ramứh Lusơ.)
23 A casa de José enviou homens a espiar Betel, que antes se chamava Luz.
24 Máh cũai pỡq tutuaiq hữm muoi noaq samiang loŏh tễ vil, chơ alới pai chóq samiang ki neq: “Khân mới atỡng rana mut chu vil yỗn hếq dáng, hếq tỡ bữn táq ntrớu chóq mới.”
24 Os espias viram um homem que saía da cidade e lhe disseram: — Mostre-nos a entrada da cidade, e teremos misericórdia de você.
25 Samiang ki atỡng rana mut vil; chơ tỗp Yô-sep cachĩt táh nheq cũai tâng vil ki. Alới dŏq ống samiang ki cớp máh cũai tâng dống sũ án sâng bữn tamoong.
25 O homem mostrou a entrada da cidade, e eles mataram os moradores ao fio da espada; mas deixaram ir aquele homem e toda a sua família.
26 Chơ samiang ki pỡq chu cruang Hêt; án táng vil tâng ntốq ki. Án amứh vil ki la Lusơ; vil ki noâng bữn ramứh ki toau sanua.
26 Então ele foi para a terra dos heteus, edificou uma cidade, e lhe deu o nome de Luz. E este é o seu nome até o dia de hoje.
27 Tỗp Ma-nasê tỡ bữn tuih cũai Cana-an tễ máh vil neq: Bet Sian, Tanac, Dor, Ip-liam, Maki-dô, cớp máh vil cớt ỡt mpễr ki hỡ. Ngkíq cũai Cana-an noâng ỡt níc tâng ntốq ki.
27 A tribo de Manassés não expulsou os moradores de Bete-Seã, nem os de Taanaque, nem os de Dor, nem os de Ibleão, nem os de Megido, todas com as suas respectivas aldeias; os cananeus continuaram a viver naquela terra.
28 Toâq tỗp I-sarel cỡt rêng, alới padâm cũai Cana-an táq ranáq yỗn alới. Ma alới tỡ bữn tuih aloŏh nheq cũai Cana-an.
28 Quando, porém, Israel se tornou mais forte, sujeitou os cananeus a trabalhos forçados, mas não os expulsou de todo.
29 Tỗp Ep-ra-im tỡ bữn tuih aloŏh tê tỗp Cana-an tễ vil Kê-sê. Yuaq ngkíq, cũai Cana-an noâng ỡt parnơi níc cớp alới tâng ntốq ki.
29 A tribo de Efraim não expulsou os cananeus, moradores de Gezer. Assim, continuaram a viver com eles em Gezer.
30 Tỗp Sa-bulôn tỡ bữn tuih tỗp Cana-an tễ vil Ki-trôn cớp vil Naha-lôl. Yuaq ngkíq, tỗp Cana-an noâng ỡt cớp tỗp alới; ma alới ễp cũai Cana-an táq ranáq yỗn alới.
30 A tribo de Zebulom não expulsou os moradores de Quitrom, nem os de Naalol. Os cananeus continuaram com eles, sujeitos a trabalhos forçados.
31 Tỗp Asêr tỡ bữn tuih cũai Cana-an tễ vil neq: Acô, Sadôn, Alap, Ac-sip, Hêl-ba, Aphéc, cớp Rê-hop.
31 A tribo de Aser não expulsou os moradores de Aco, nem os de Sidom, os de Alabe, os de Aczibe, os de Helba, os de Afeca e os de Reobe.
32 Yuaq ngkíq, cũai Cana-an ỡt parnơi cớp tỗp Asêr, la cỗ tỡ bữn tuih tỗp alới.
32 Os aseritas continuaram no meio dos cananeus que moravam na terra, porque não os expulsaram.
33 Tỗp Nep-tali tỡ bữn tuih aloŏh cũai Cana-an tễ vil Bet Samet cớp vil Bet Anat. Yuaq ngkíq, tỗp Cana-an ca ỡt dâu lứq tâng vil ki bữn ỡt parnơi cớp tỗp Nep-tali; ma tỗp Nep-tali padâm alới yỗn táq ranáq.
33 A tribo de Naftali não expulsou os moradores de Bete-Semes, nem os de Bete-Anate, mas continuou no meio dos cananeus que moravam na terra. No entanto, os moradores de Bete-Semes e Bete-Anate ficaram sujeitos a trabalhos forçados.
34 Tỗp Amô-rit ễp tỗp Dan yỗn ỡt pỡ máh dũal cớp cóh, cớp tỡ yỗn alới ỡt tâng ntốq tapín.
34 Os amorreus levaram os filhos de Dã a se retirar para as montanhas e não os deixavam descer ao vale.
35 Tỗp Amô-rit noâng bữn ỡt tâng vil Cóh Hê-rê, Ai-yalôn, cớp vil Sal-bĩm. Ma tỗp Ep-ra-im cớp tỗp Ma-nasê cỡt sốt tỗp alới cớp padâm yỗn táq ranáq.
35 Os amorreus conseguiram permanecer nas montanhas de Heres, em Aijalom e em Saalabim; no entanto, a mão da casa de José prevaleceu, e os amorreus foram sujeitos a trabalhos forçados.
36 Raloan cruang tỗp Amô-rit la tễ coah angia pỡng vil Sê-la yỗn toau toâq pỡ raláp Acra-bim.
36 O território dos amorreus ia desde a subida de Acrabim e desde Sela para cima.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.