Juízes 1

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Vớt Yô-sũa cuchĩt, máh cũai I-sarel blớh Yiang Sursĩ neq: “Tễ nheq tữh tỗp hếq, tỗp aléq o yỗn loŏh chíl cũai Cana-an nhũang?”
1 Depois da morte de Josué, os israelitas perguntaram ao S enhor : “Qual das tribos deve ser a primeira a atacar os cananeus?”.
2 Yiang Sursĩ ta‑ỡi neq: “Yỗn tỗp Yuda pỡq chíl nhũang, yuaq cứq ễ yỗn tỗp alới bữn ndỡm nhũang cutễq.”
2 O S enhor respondeu: “Judá, pois eu entreguei a terra em suas mãos”.
3 Chơ tỗp Yuda sarhống cớp tỗp Si-mê-ôn neq: “Sễq anhia loŏh chíl parnơi cớp tỗp hếq pỡ cutễq Yiang Sursĩ khoiq chiau yỗn hếq ndỡm. Khân tỗp anhia pruam chíl cũai Cana-an parnơi cớp tỗp hếq, nỡ‑ra tỗp hếq lứq pỡq chíl chuai loah tê tỗp anhia pỡ cutễq Yiang Sursĩ khoiq anoat yỗn anhia.”
3 Os homens de Judá disseram a seus parentes da tribo de Simeão: “Venham conosco lutar contra os cananeus que vivem no território que nos foi designado como herança. Depois ajudaremos vocês a conquistar o seu território”. Os homens de Simeão foram com Judá.
4 Toâq tỗp Yuda chỗn rachíl, Yiang Sursĩ chuai tỗp alới chíl riap tỗp Cana-an cớp tỗp Pê-rasit. Tỗp alới bữn cachĩt cũai muoi chít ngin náq pỡ vil Bê-séc.
4 Quando os homens de Judá atacaram, o S enhor entregou os cananeus e os ferezeus em suas mãos, e eles mataram dez mil guerreiros inimigos em Bezeque.
5 Ma tỗp Cana-an cớp tỗp Pê-rasit lúh pláh chap nheq. Bo tỗp Yuda rachíl pỡ vil Baséc, alới tamóh puo Adô-ni-baséc.
5 Naquela cidade, encontraram o rei Adoni-Bezeque, lutaram contra ele e derrotaram os cananeus e os ferezeus.
6 Puo nâi lúh tooq, ma tỗp Yuda rapuai, bữn satỡm cớp cỗp án. Tỗp alới cŏ́h ngcứm atĩ cớp ngcứm ayững án.
6 Adoni-Bezeque fugiu, mas os israelitas o capturaram e cortaram os polegares de suas mãos e de seus pés.
7 Adô-ni-baséc pai neq: “Cứq khoiq cŏ́h ngcứm atĩ cớp ngcứm ayững puo tapul chít náq; tỗp alới ỡt tutỗiq cha sana nhưp cachơng cứq chi-cha. Ma sanua, Yiang Sursĩ táq chóq cứq machớng cứq khoiq táq chóq tỗp puo ki chơ.”
7 Adoni-Bezeque disse: “Setenta reis com os polegares das mãos e dos pés cortados comiam migalhas debaixo de minha mesa. Agora Deus me retribuiu aquilo que fiz com eles”. E o levaram a Jerusalém, onde ele morreu.
8 Tỗp Yuda mut chíl vil Yaru-salem cớp cheng bữn. Alới tráh nheq cũai proai toâq pla dau cớp chŏ́ng vil hỡ.
8 Os homens de Judá atacaram Jerusalém e a conquistaram. Mataram todos os seus habitantes e puseram fogo na cidade.
9 Moâm ki, tỗp alới pỡq chíl tỗp Cana-an ỡt tâng máh dũal cớp cóh, yững cóh, cớp tâng ntốq aiq coah angia pưn.
9 Depois disso, desceram para lutar contra os cananeus que viviam na região montanhosa do Neguebe e nas colinas do oeste.
10 Tỗp alới dững tahan pỡq chíl cũai Cana-an pỡ vil Hep-rôn. (Tễ nhũang vil nâi noau dŏq Ki-riat Ar-ba.) Alới chíl riap máh tŏ́ng toiq Sê-sai, Ahi-man, cớp Tal-mai.
10 Judá marchou contra os cananeus que habitavam em Hebrom (antes chamada de Quiriate-Arba), e derrotou os exércitos de Sesai, Aimã e Talmai.
11 Vớt ki ễn, tỗp Yuda dững máh tahan pỡq chíl vil Dabir (noau dŏq vil ki ramứh Ki-riat Sê-phơ hỡ).
11 Dali avançaram contra os habitantes de Debir (antes chamada de Quiriate-Sefer).
12 Ma Calep pai neq: “Khân cũai aléq chíl bữn vil Dabir, cứq ễ yỗn án racoâiq cớp Ac-sa con cumũr cứq.”
12 Calebe disse: “Darei minha filha Acsa em casamento a quem atacar e tomar Quiriate-Sefer”.
13 Chơ Ôt-niel con samiang Kê-na, cớp ramon Calep, chíl bữn vil ki. Ngkíq Calep chiau con cumũr án yỗn racoâiq cớp Ôt-niel.
13 Otoniel, filho de Quenaz, irmão mais novo de Calebe, tomou a cidade, e Calebe lhe deu Acsa como esposa.
14 Ma bữn muoi tangái Ôt-niel radững lacuoi án yỗn sễq muoi tâm cutễq tễ mpoaq. Toâq Ac-sa sễng tễ cloong aséh dễn, mpoaq án blớh neq: “Ntrớu con ễ bữn?”
14 Quando Acsa se casou com Otoniel, ela insistiu para que ele pedisse um campo ao pai dela. Assim que ela desceu do jumento, Calebe lhe perguntou: “O que você quer?”.
15 Con án ta‑ỡi: “Cứq con yoc ễ bữn cutễq bữn dỡq mec, yuaq ntốq mpoaq khoiq yỗn cứq la cutễq khỗ.”
15 Ela respondeu: “Quero mais um presente. O senhor me deu terras no deserto do Neguebe; agora, peço que também me dê fontes de água”. Então Calebe lhe deu as fontes superiores e as fontes inferiores.
16 Yacũn Môi-se la tễ tỗp Kê-nit; tễ nhũang tŏ́ng toiq yacũn án loŏh tễ Vil Nỡm Tarễc muoi prớh cớp tỗp Yuda, chơ toâq ỡt parnơi cớp cũai ca ỡt tâng ntốq aiq tâng cruang Yuda, yáng angia pưn vil Arat.
16 Quando a tribo de Judá deixou Jericó, a cidade das palmeiras, os queneus, descendentes do sogro de Moisés, os acompanharam até o deserto de Judá. Eles se estabeleceram no meio do povo dali, perto da cidade de Arade, no Neguebe.
17 Chơ tỗp Yuda cớp tỗp Si-mê-ôn loŏh pỡq rachíl parnơi; tỗp alới chíl riap cũai Cana-an pỡ vil Sê-phat, cớp alới talốh vil ki cỡt ralốh nheq. Alới amứh vil ki ramứh tamái, la vil Hor-ma.
17 Então a tribo de Judá se uniu com seus parentes da tribo de Simeão para lutar contra os cananeus que habitavam em Zefate, e destruíram completamente a cidade. Por isso, agora ela se chama Hormá.
18 — ausente —
18 A tribo de Judá também conquistou as cidades de Gaza, Ascalom e Ecrom e os territórios ao redor.
19 — ausente —
19 O S enhor estava com a tribo de Judá. Ela tomou posse da região montanhosa, mas não conseguiu expulsar os habitantes da planície, pois eles tinham carros de guerra com rodas de ferro.
20 Noau chiau vil Hep-rôn yỗn Calep dŏq táq puai machớng Môi-se khoiq parkhán chơ; ngkíq Calep tuih aloŏh tŏ́ng toiq tễ pái náq con samiang Anac tễ vil ki.
20 A cidade de Hebrom foi entregue a Calebe, conforme Moisés havia prometido, e ele expulsou seus habitantes, descendentes dos três filhos de Enaque.
21 Ma tỗp Ben-yamin tỡ bữn tuih tỗp Yê-but tễ vil Yaru-salem. Yuaq ngkíq, tỗp Yê-but noâng bữn ỡt parnơi níc cớp tỗp Ben-yamin toau toâq tangái nâi.
21 A tribo de Benjamim, porém, não conseguiu expulsar os jebuseus que moravam em Jerusalém. Por isso, até hoje os jebuseus vivem no meio do povo de Benjamim.
22 Máh tŏ́ng toiq Yô-sep pỡq chíl vil Bet-el, cớp Yiang Sursĩ ỡt nứng alới.
22 Os descendentes de José atacaram a cidade de Betel, e o S enhor estava com eles.
23 Tŏ́ng toiq Yô-sep ớn máh cũai ranễng alới pỡq tutuaiq vil Bet-el. (Tễ nhũang vil nâi la ramứh Lusơ.)
23 Enviaram espiões a Betel (antes conhecida como Luz),
24 Máh cũai pỡq tutuaiq hữm muoi noaq samiang loŏh tễ vil, chơ alới pai chóq samiang ki neq: “Khân mới atỡng rana mut chu vil yỗn hếq dáng, hếq tỡ bữn táq ntrớu chóq mới.”
24 e eles abordaram um homem que saía da cidade e lhe disseram: “Mostre-nos como entrar na cidade e teremos misericórdia de você”.
25 Samiang ki atỡng rana mut vil; chơ tỗp Yô-sep cachĩt táh nheq cũai tâng vil ki. Alới dŏq ống samiang ki cớp máh cũai tâng dống sũ án sâng bữn tamoong.
25 Ele mostrou a entrada, e eles mataram todos os habitantes de Betel, exceto aquele homem e sua família.
26 Chơ samiang ki pỡq chu cruang Hêt; án táng vil tâng ntốq ki. Án amứh vil ki la Lusơ; vil ki noâng bữn ramứh ki toau sanua.
26 Mais tarde, o homem se mudou para a terra dos hititas, onde construiu uma cidade e a chamou de Luz, que é seu nome até hoje.
27 Tỗp Ma-nasê tỡ bữn tuih cũai Cana-an tễ máh vil neq: Bet Sian, Tanac, Dor, Ip-liam, Maki-dô, cớp máh vil cớt ỡt mpễr ki hỡ. Ngkíq cũai Cana-an noâng ỡt níc tâng ntốq ki.
27 A tribo de Manassés, porém, não expulsou os habitantes de Bete-Sã, Taanaque, Dor, Ibleã e Megido, nem dos povoados ao seu redor, pois os cananeus estavam decididos a permanecer naquela região.
28 Toâq tỗp I-sarel cỡt rêng, alới padâm cũai Cana-an táq ranáq yỗn alới. Ma alới tỡ bữn tuih aloŏh nheq cũai Cana-an.
28 Quando Israel se fortaleceu, submeteu os cananeus a trabalhos forçados, mas não os expulsou completamente da terra.
29 Tỗp Ep-ra-im tỡ bữn tuih aloŏh tê tỗp Cana-an tễ vil Kê-sê. Yuaq ngkíq, cũai Cana-an noâng ỡt parnơi níc cớp alới tâng ntốq ki.
29 A tribo de Efraim também não expulsou os habitantes de Gezer, de modo que os cananeus continuaram a viver no meio deles.
30 Tỗp Sa-bulôn tỡ bữn tuih tỗp Cana-an tễ vil Ki-trôn cớp vil Naha-lôl. Yuaq ngkíq, tỗp Cana-an noâng ỡt cớp tỗp alới; ma alới ễp cũai Cana-an táq ranáq yỗn alới.
30 A tribo de Zebulom não expulsou os habitantes de Quitrom e de Naalol, de modo que os cananeus continuaram a viver no meio deles, mas foram submetidos a trabalhos forçados.
31 Tỗp Asêr tỡ bữn tuih cũai Cana-an tễ vil neq: Acô, Sadôn, Alap, Ac-sip, Hêl-ba, Aphéc, cớp Rê-hop.
31 A tribo de Aser não expulsou os habitantes de Aco, Sidom, Alabe, Aczibe, Helba, Afeque e Reobe.
32 Yuaq ngkíq, cũai Cana-an ỡt parnơi cớp tỗp Asêr, la cỗ tỡ bữn tuih tỗp alới.
32 Estabeleceu-se no meio dos cananeus que habitavam a terra, pois não conseguiu expulsá-los.
33 Tỗp Nep-tali tỡ bữn tuih aloŏh cũai Cana-an tễ vil Bet Samet cớp vil Bet Anat. Yuaq ngkíq, tỗp Cana-an ca ỡt dâu lứq tâng vil ki bữn ỡt parnơi cớp tỗp Nep-tali; ma tỗp Nep-tali padâm alới yỗn táq ranáq.
33 Da mesma forma, a tribo de Naftali não expulsou os habitantes de Bete-Semes e de Bete-Anate. Estabeleceu-se no meio dos cananeus que habitavam a terra, mas submeteu os habitantes de Bete-Semes e de Bete-Anate a trabalhos forçados.
34 Tỗp Amô-rit ễp tỗp Dan yỗn ỡt pỡ máh dũal cớp cóh, cớp tỡ yỗn alới ỡt tâng ntốq tapín.
34 Quanto à tribo de Dã, os amorreus a obrigaram a voltar para a região montanhosa e não permitiram que descesse à planície.
35 Tỗp Amô-rit noâng bữn ỡt tâng vil Cóh Hê-rê, Ai-yalôn, cớp vil Sal-bĩm. Ma tỗp Ep-ra-im cớp tỗp Ma-nasê cỡt sốt tỗp alới cớp padâm yỗn táq ranáq.
35 Os amorreus estavam decididos a ficar no monte Heres, em Aijalom e em Saalbim, mas quando os descendentes de José se fortaleceram, submeteram os amorreus a trabalhos forçados.
36 Raloan cruang tỗp Amô-rit la tễ coah angia pỡng vil Sê-la yỗn toau toâq pỡ raláp Acra-bim.
36 A divisa dos amorreus se estendia da ladeira do Escorpião até Selá, continuando dali para cima.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.