Juízes 1

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Vớt Yô-sũa cuchĩt, máh cũai I-sarel blớh Yiang Sursĩ neq: “Tễ nheq tữh tỗp hếq, tỗp aléq o yỗn loŏh chíl cũai Cana-an nhũang?”
1 E sucedeu, depois da morte de Josué, que os filhos de Israel perguntaram ao Senhor , dizendo: Quem dentre nós primeiro subirá aos cananeus, para pelejar contra eles?
2 Yiang Sursĩ ta‑ỡi neq: “Yỗn tỗp Yuda pỡq chíl nhũang, yuaq cứq ễ yỗn tỗp alới bữn ndỡm nhũang cutễq.”
2 E disse o Senhor : Judá subirá; eis que lhe dei esta terra na sua mão.
3 Chơ tỗp Yuda sarhống cớp tỗp Si-mê-ôn neq: “Sễq anhia loŏh chíl parnơi cớp tỗp hếq pỡ cutễq Yiang Sursĩ khoiq chiau yỗn hếq ndỡm. Khân tỗp anhia pruam chíl cũai Cana-an parnơi cớp tỗp hếq, nỡ‑ra tỗp hếq lứq pỡq chíl chuai loah tê tỗp anhia pỡ cutễq Yiang Sursĩ khoiq anoat yỗn anhia.”
3 Então, disse Judá a Simeão, seu irmão: Sobe comigo à herdade que me caiu por sorte, e pelejemos contra os cananeus, e também eu contigo subirei à tua, que te caiu por sorte. E Simeão partiu com ele.
4 Toâq tỗp Yuda chỗn rachíl, Yiang Sursĩ chuai tỗp alới chíl riap tỗp Cana-an cớp tỗp Pê-rasit. Tỗp alới bữn cachĩt cũai muoi chít ngin náq pỡ vil Bê-séc.
4 E subiu Judá, e o Senhor lhe deu na sua mão os cananeus e os ferezeus; e feriram deles em Bezeque a dez mil homens.
5 Ma tỗp Cana-an cớp tỗp Pê-rasit lúh pláh chap nheq. Bo tỗp Yuda rachíl pỡ vil Baséc, alới tamóh puo Adô-ni-baséc.
5 E acharam a Adoni-Bezeque em Bezeque, e pelejaram contra ele, e feriram aos cananeus e aos ferezeus.
6 Puo nâi lúh tooq, ma tỗp Yuda rapuai, bữn satỡm cớp cỗp án. Tỗp alới cŏ́h ngcứm atĩ cớp ngcứm ayững án.
6 Porém Adoni-Bezeque fugiu; e o seguiram, e o prenderam, e lhe cortaram os dedos polegares das mãos e dos pés.
7 Adô-ni-baséc pai neq: “Cứq khoiq cŏ́h ngcứm atĩ cớp ngcứm ayững puo tapul chít náq; tỗp alới ỡt tutỗiq cha sana nhưp cachơng cứq chi-cha. Ma sanua, Yiang Sursĩ táq chóq cứq machớng cứq khoiq táq chóq tỗp puo ki chơ.”
7 Então, disse Adoni-Bezeque: Setenta reis, com os dedos polegares das mãos e dos pés cortados, apanhavam as migalhas debaixo da minha mesa; assim como eu fiz, assim Deus me pagou. E o trouxeram a Jerusalém, e morreu ali.
8 Tỗp Yuda mut chíl vil Yaru-salem cớp cheng bữn. Alới tráh nheq cũai proai toâq pla dau cớp chŏ́ng vil hỡ.
8 Porque os filhos de Judá pelejaram contra Jerusalém, e a tomaram, e a feriram a fio de espada, e à cidade puseram a fogo.
9 Moâm ki, tỗp alới pỡq chíl tỗp Cana-an ỡt tâng máh dũal cớp cóh, yững cóh, cớp tâng ntốq aiq coah angia pưn.
9 E, depois, os filhos de Judá desceram a pelejar contra os cananeus que habitavam nas montanhas, e no sul, e nas planícies.
10 Tỗp alới dững tahan pỡq chíl cũai Cana-an pỡ vil Hep-rôn. (Tễ nhũang vil nâi noau dŏq Ki-riat Ar-ba.) Alới chíl riap máh tŏ́ng toiq Sê-sai, Ahi-man, cớp Tal-mai.
10 E partiu Judá contra os cananeus que habitavam em Hebrom ( era, porém, dantes, o nome de Hebrom Quiriate-Arba), e feriram a Sesai, e a Aimã, e a Talmai.
11 Vớt ki ễn, tỗp Yuda dững máh tahan pỡq chíl vil Dabir (noau dŏq vil ki ramứh Ki-riat Sê-phơ hỡ).
11 E, dali, partiu contra os moradores de Debir (e era, dantes, o nome de Debir Quiriate-Sefer).
12 Ma Calep pai neq: “Khân cũai aléq chíl bữn vil Dabir, cứq ễ yỗn án racoâiq cớp Ac-sa con cumũr cứq.”
12 E disse Calebe: Quem ferir a Quiriate-Sefer e a tomar, lhe darei a minha filha Acsa por mulher.
13 Chơ Ôt-niel con samiang Kê-na, cớp ramon Calep, chíl bữn vil ki. Ngkíq Calep chiau con cumũr án yỗn racoâiq cớp Ôt-niel.
13 E tomou-a Otniel, filho de Quenaz, o irmão de Calebe, mais novo do que ele; e Calebe lhe deu a sua filha Acsa por mulher.
14 Ma bữn muoi tangái Ôt-niel radững lacuoi án yỗn sễq muoi tâm cutễq tễ mpoaq. Toâq Ac-sa sễng tễ cloong aséh dễn, mpoaq án blớh neq: “Ntrớu con ễ bữn?”
14 E sucedeu que, vindo ela a ele, o persuadiu a que pedisse um campo a seu pai; e ela se apeou do jumento, saltando; e Calebe lhe disse: Que é o que tens?
15 Con án ta‑ỡi: “Cứq con yoc ễ bữn cutễq bữn dỡq mec, yuaq ntốq mpoaq khoiq yỗn cứq la cutễq khỗ.”
15 E ela lhe disse: Dá-me uma bênção, pois me deste uma terra seca; dá-me também fontes de águas. E Calebe lhe deu as fontes superiores e as fontes inferiores.
16 Yacũn Môi-se la tễ tỗp Kê-nit; tễ nhũang tŏ́ng toiq yacũn án loŏh tễ Vil Nỡm Tarễc muoi prớh cớp tỗp Yuda, chơ toâq ỡt parnơi cớp cũai ca ỡt tâng ntốq aiq tâng cruang Yuda, yáng angia pưn vil Arat.
16 Também os filhos do queneu, sogro de Moisés, subiram da cidade das Palmeiras com os filhos de Judá ao deserto de Judá, que está ao sul de Arade; e foram e habitaram com o povo.
17 Chơ tỗp Yuda cớp tỗp Si-mê-ôn loŏh pỡq rachíl parnơi; tỗp alới chíl riap cũai Cana-an pỡ vil Sê-phat, cớp alới talốh vil ki cỡt ralốh nheq. Alới amứh vil ki ramứh tamái, la vil Hor-ma.
17 Foi-se, pois, Judá com Simeão, seu irmão, e feriram aos cananeus que habitavam em Zefate, e totalmente a destruíram, e chamaram o nome desta cidade Horma.
18 — ausente —
18 Tomou mais Judá a Gaza com o seu termo, e a Asquelom com o seu termo, e a Ecrom com o seu termo.
19 — ausente —
19 E foi o Senhor com Judá, e despovoou as montanhas; porém não expeliu os moradores do vale, porquanto tinham carros de ferro.
20 Noau chiau vil Hep-rôn yỗn Calep dŏq táq puai machớng Môi-se khoiq parkhán chơ; ngkíq Calep tuih aloŏh tŏ́ng toiq tễ pái náq con samiang Anac tễ vil ki.
20 E deram Hebrom a Calebe, como Moisés o dissera, e dali expeliu os três filhos de Anaque.
21 Ma tỗp Ben-yamin tỡ bữn tuih tỗp Yê-but tễ vil Yaru-salem. Yuaq ngkíq, tỗp Yê-but noâng bữn ỡt parnơi níc cớp tỗp Ben-yamin toau toâq tangái nâi.
21 Porém os filhos de Benjamim não expeliram os jebuseus que habitavam em Jerusalém; antes, os jebuseus habitaram com os filhos de Benjamim em Jerusalém até ao dia de hoje.
22 Máh tŏ́ng toiq Yô-sep pỡq chíl vil Bet-el, cớp Yiang Sursĩ ỡt nứng alới.
22 E subiu também a casa de José a Betel, e foi o Senhor com eles.
23 Tŏ́ng toiq Yô-sep ớn máh cũai ranễng alới pỡq tutuaiq vil Bet-el. (Tễ nhũang vil nâi la ramứh Lusơ.)
23 E fez a casa de José espiar a Betel (e foi dantes o nome desta cidade Luz).
24 Máh cũai pỡq tutuaiq hữm muoi noaq samiang loŏh tễ vil, chơ alới pai chóq samiang ki neq: “Khân mới atỡng rana mut chu vil yỗn hếq dáng, hếq tỡ bữn táq ntrớu chóq mới.”
24 E viram os espias um homem que saía da cidade e lhe disseram: Ora, mostra-nos a entrada da cidade, e usaremos contigo de beneficência.
25 Samiang ki atỡng rana mut vil; chơ tỗp Yô-sep cachĩt táh nheq cũai tâng vil ki. Alới dŏq ống samiang ki cớp máh cũai tâng dống sũ án sâng bữn tamoong.
25 E, mostrando-lhes ele a entrada da cidade, feriram a cidade a fio de espada; porém àquele homem e a toda a sua família deixaram ir.
26 Chơ samiang ki pỡq chu cruang Hêt; án táng vil tâng ntốq ki. Án amứh vil ki la Lusơ; vil ki noâng bữn ramứh ki toau sanua.
26 Então, aquele homem foi-se à terra dos heteus, e edificou uma cidade, e chamou o seu nome Luz; este é o seu nome até o dia de hoje.
27 Tỗp Ma-nasê tỡ bữn tuih cũai Cana-an tễ máh vil neq: Bet Sian, Tanac, Dor, Ip-liam, Maki-dô, cớp máh vil cớt ỡt mpễr ki hỡ. Ngkíq cũai Cana-an noâng ỡt níc tâng ntốq ki.
27 Nem Manassés expeliu os habitantes de Bete-Seã, nem dos lugares da sua jurisdição; nem a Taanaque, com os lugares da sua jurisdição; nem aos moradores de Dor, com os lugares da sua jurisdição; nem aos moradores de Ibleão, com os lugares da sua jurisdição; nem aos moradores de Megido, com os lugares da sua jurisdição; e quiseram os cananeus habitar na mesma terra.
28 Toâq tỗp I-sarel cỡt rêng, alới padâm cũai Cana-an táq ranáq yỗn alới. Ma alới tỡ bữn tuih aloŏh nheq cũai Cana-an.
28 E sucedeu que, quando Israel cobrou mais forças, fez dos cananeus tributários, porém não os expeliu de todo.
29 Tỗp Ep-ra-im tỡ bữn tuih aloŏh tê tỗp Cana-an tễ vil Kê-sê. Yuaq ngkíq, cũai Cana-an noâng ỡt parnơi níc cớp alới tâng ntốq ki.
29 Tampouco expeliu Efraim os cananeus que habitavam em Gezer; antes, os cananeus habitavam no meio dele, em Gezer.
30 Tỗp Sa-bulôn tỡ bữn tuih tỗp Cana-an tễ vil Ki-trôn cớp vil Naha-lôl. Yuaq ngkíq, tỗp Cana-an noâng ỡt cớp tỗp alới; ma alới ễp cũai Cana-an táq ranáq yỗn alới.
30 Tampouco expeliu Zebulom os moradores de Quitrom, nem aos moradores de Naalol; porém os cananeus habitavam no meio dele e foram tributários.
31 Tỗp Asêr tỡ bữn tuih cũai Cana-an tễ vil neq: Acô, Sadôn, Alap, Ac-sip, Hêl-ba, Aphéc, cớp Rê-hop.
31 Tampouco Aser expeliu os moradores de Aco, nem os moradores de Sidom, nem Alabe, nem Aczibe, nem Helba, nem Afeca, nem Reobe;
32 Yuaq ngkíq, cũai Cana-an ỡt parnơi cớp tỗp Asêr, la cỗ tỡ bữn tuih tỗp alới.
32 porém os aseritas habitaram no meio dos cananeus que habitavam na terra; porquanto os não expeliram.
33 Tỗp Nep-tali tỡ bữn tuih aloŏh cũai Cana-an tễ vil Bet Samet cớp vil Bet Anat. Yuaq ngkíq, tỗp Cana-an ca ỡt dâu lứq tâng vil ki bữn ỡt parnơi cớp tỗp Nep-tali; ma tỗp Nep-tali padâm alới yỗn táq ranáq.
33 Tampouco Naftali expeliu os moradores de Bete-Semes, nem os moradores de Bete-Anate; mas habitou no meio dos cananeus que habitavam na terra; porém lhes foram tributários os moradores de Bete-Semes e os de Bete-Anate.
34 Tỗp Amô-rit ễp tỗp Dan yỗn ỡt pỡ máh dũal cớp cóh, cớp tỡ yỗn alới ỡt tâng ntốq tapín.
34 E apertaram os amorreus aos filhos de Dã até às montanhas; porque nem os deixavam descer ao vale.
35 Tỗp Amô-rit noâng bữn ỡt tâng vil Cóh Hê-rê, Ai-yalôn, cớp vil Sal-bĩm. Ma tỗp Ep-ra-im cớp tỗp Ma-nasê cỡt sốt tỗp alới cớp padâm yỗn táq ranáq.
35 Também os amorreus quiseram habitar nas montanhas de Heres, em Aijalom e em Saalabim; porém prevaleceu a mão da casa de José, e ficaram tributários.
36 Raloan cruang tỗp Amô-rit la tễ coah angia pỡng vil Sê-la yỗn toau toâq pỡ raláp Acra-bim.
36 E foi o termo dos amorreus desde a subida de Acrabim, e desde a penha, e dali para cima.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.