Juízes 18
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 Tâng dỡi ki cũai I-sarel tỡ yũah bữn puo. Ma tỗp Dan ntôm chi-chuaq cutễq dŏq cỡt khong alới bữm, yuaq tỗp Dan tỡ yũah bữn roap cutễq pún alới.
1 Naquele tempo não havia rei em Israel. Por essa mesma época a tribo de Dá buscava uma possessão para habitar nela, porque até então nada tinha recebido entre as tribos de Israel.
2 Ngkíq, tỗp Dan rưoh cũai samiang clŏ́q lứq sỡng náq tễ máh tŏ́ng toiq tỗp alới ỡt tâng vil Sô-ra cớp vil E-satôl dŏq cũai ki pỡq nhêng cớp tutuaiq cruang cutễq. Toâq alới pỡq chu máh dũal cớp cóh cruang Ep-ra-im, alới pỡq chu dống Mi-ca cớp ỡt rlu ngki.
2 Os danitas enviaram cinco dos seus, cinco homens valorosos escolhidos dentre todas as suas famílias de Sorea e de Estaol, para explorarem cuidadosamente a terra: Ide, disseram-lhes, e examinai bem a terra. Foram e chegaram à montanha de Efraim, e entraram na casa de Micas, onde passaram a noite.
3 Tữ alới ỡt tâng dống Mi-ca, alới sacoal samữong samiang póng ki la tễ tỗp Lê-vi. Chơ alới blớh án neq: “Noau dững mới toâq pỡ ntốq nâi? Mới táq ntrớu pỡ nâi?”
3 Perto da casa de Micas ouviram a voz do jovem levita e, aproximando-se dele, disseram-lhe: Quem te trouxe aqui? Que fazes aqui? Por que te encontras neste lugar?
4 Án ta‑ỡi: “Mi-ca chang cứq táq ranáq án cớp cỡt cũai tễng rit sang yỗn án hỡ.”
4 Respondeu-lhes o jovem: Micas fez-me isto e isso; deu-me um salário e eu sirvo-lhe, de sacerdote.
5 Tỗp alới pai chóq samiang ki neq: “Sễq mới blớh Yiang Sursĩ chuai hếq nứng, ranáq hếq ễ táq trỗ nâi, pân cỡt ma tỡ bữn.”
5 Consulta então, replicaram-lhe, o teu deus a fim de saber se nossa viagem será bem sucedida.
6 Án ta‑ỡi alới neq: “Yỗn anhia pỡq ien khễ; Yiang Sursĩ lứq bán curiaq anhia.”
6 O sacerdote respondeu: Ide em paz: vossa viagem está sob o olhar de Deus.
7 Chơ sỡng náq samiang ki loŏh tễ vil, cớp pỡq chu vil Laih ễn. Tỗp alới hữm cũai proai tâng vil ki bữn ỡt ien khễ samoât tỗp Sadôn tê; tỡ bữn noau ralỗih raléh ntrớu. Cớp tỡ bữn ŏ́q muoi ramứh ntrớu. Alới ỡt yơng tễ vil Sadôn, cớp tỡ bữn raclũoq cớp cũai canŏ́h.
7 Os cinco homens puseram-se a caminho e foram até Lais. Viram ali um povo que habitava seguro, pacífico e tranqüilo, segundo o costume dos sidônios. Não havia naquele terra nenhum rei que dominasse sobre os seus habitantes, ou que os molestasse em coisa alguma. Viviam longe dos sidônios e não tinham relações com ninguém.
8 Tữ samiang sỡng náq ki píh chu loah pỡ vil Sô-ra cớp E-satôl, máh cũai proai blớh tễ dũ ramứh alới hữm.
8 Voltando para seus irmãos em Sorea e Estaol, estes disseram: Que pudestes fazer?
9 Alới ta‑ỡi neq: “Tỗp hái cóq yuor, cớp loŏh chíl vil Laih! Yuaq hếq khoiq hữm chơ tâm cutễq alới la phốn phuor cớp bữn dũ ramứh. Chỗi cro noâng; cóq pỡq chíl cheng ndỡm chái!
9 Eles responderam: Vamos, subamos contra eles. Vimos a sua terra que é excelente. Por que ficais aí sem nada dizer? Não demoreis a pôr-vos em marcha para tomar posse dessa terra.
10 Tữ nheq tữh anhia pỡq, anhia lứq ramóh cũai tễ vil ki, alới tỡ bữn chanchớm ntrớu tễ anhia, yuaq Yiang Sursĩ khoiq chiau cruang alới yỗn anhia chơ, la cruang la‑a mữt-mữ cớp tỡ bữn ŏ́q muoi ramứh ntrớu.”
10 Quando ali entrardes, encontrareis um povo que vive em segurança e uma terra espaçosa que Deus vos entregará nas mãos, uma região onde nada falta daquilo que a terra produz.
11 Ngkíq cũai tapoât culám náq samiang tễ tỗp Dan thrũan ễ rachíl. Tỗp alới aloŏh máh crơng choac tễ vil Sô-ra cớp vil E-satôl, chơ pỡq.
11 Seiscentos homens da família de Dá partiram, pois, de Sorea e de Estaol, munidos com armas de guerra
12 Tỗp alới ayứng dỗn coah angia mandang pât vil Ki-riat Yê-arim, tâng cruang Yuda. Cỗ tễ ranáq nâi, yuaq noau dŏq ntốq nâi la Dỗn Tỗp Dan toau toâq sanua.
12 e acamparam em Cariatiarim, em Judá. Por isso deu-se àquele lugar o nome de Mahanê-Dã, o qual assim se chama ainda hoje, e está situado ao ocidente de Cariatiarim.
13 Alới loŏh tễ ntốq ki pỡq chu dống Mi-ca tâng máh dũal cớp cóh cruang Ep-ra-im.
13 Dali passaram às montanhas de Efraim e chegaram à casa de Micas.
14 Chơ sỡng náq samiang ca pỡq tutuaiq mpễr vil Laih trỗ nhũang atỡng yớu alới neq: “Anhia dáng tỡ? Tâng vil nâi bữn muoi lám dống bữn aroâiq ê-phot, máh rup yiang, cớp rup yiang táq toâq aluang cớp blom toâq práq. Anhia chanchớm salĩq, nŏ́q tỗp hái ễ táq tễ ranáq nâi?”
14 E os cinco homens que tinham sido enviados a explorar a terra de Lais disseram aos seus irmãos: Sabeis que há nessa casa um efod, uns terafim e um ídolo fundido? Considerai agora o que tendes a fazer.
15 Chơ alới sỡng náq veh chu ntốq cũai samiang tỗp Lê-vi ỡt, pỡ dống Mi-ca, cớp carbán carsũan án.
15 Dirigiram-se para lá e entraram na casa do jovem levita, em casa de Micas, para saudá-lo e informar-se de como ia passando.
16 Ma bo ki, bữn tapoât culám náq tễ tỗp Dan dững crơng choac ỡt tayứng bân ngoah toong rô dống Mi-ca.
16 Entretanto, os seiscentos danitas, armados como estavam, ficaram à porta.
17 Bo cũai tễng rit sang ỡt pỡ ngoah toong rô cớp tapoât culám náq tahan, ma sỡng náq samiang ca toâq tutuaiq cruang tễ nhũang mut tâng clống dống. Alới ĩt rup yiang táq toâq aluang, blom toâq práq, cớp máh rup canŏ́h; alới ĩt dếh au ê-phot hỡ.
17 Os cinco exploradores penetraram {sozinhos} na capela e tomaram o ídolo com o efod e os terafim, enquanto o sacerdote se achava com os seiscentos homens armados à entrada da porta.
18 Toâq máh cũai nâi mut ĩt máh rup yiang cớp au ê-phot tễ dống Mi-ca, chơ cũai tễng rit sang blớh tỗp alới neq: “Ntrớu anhia táq?”
18 Tiraram, pois, da casa de Micas, o ídolo, o efod e os terafim. O sacerdote disse-lhes: Que fazeis vós?
19 Alới ki ta‑ỡi: “Mới ỡt rangiac! Chỗi tabỗq! Chơ mới pỡq cớp tỗp hếq, dŏq cỡt cũai tễng rit sang cớp cũai dŏq hếq sarhống; o hỡn mới cỡt cũai tễng rit sang yỗn muoi tỗp cũai I-sarel, saláng mới cỡt cũai tễng rit sang yỗn ống dống sũ cũai nâi.”
19 Cala-te, responderam-lhe, põe a mão na boca e vem conosco; tu nos servirás de pai e de sacerdote. O que é melhor para ti: ser sacerdote na casa de um particular, ou numa tribo e numa família de Israel?
20 Cũai tễng rit sang ki sâng bũi pahỡm lứq. Ngkíq án ĩt dững au ê-phot cớp máh rup yiang, chơ pỡq cớp tỗp Dan.
20 Alegrou-se o coração do sacerdote, e ele, tomando o efod, os terafim e o ídolo, foi com a tropa.
21 Chơ tỗp alới thrũan pỡq; cớp ớn noau dững máh carnễn, charán, cớp máh crơng crớu pỡq nhũang.
21 Puseram-se de novo a caminho, precedidos das crianças, do gado e das bagagens.
22 Alới pỡq khoiq yơng chơ tễ dống Mi-ca, ma bữn cũai ỡt cheq-racheq cớp dống Mi-ca pruam loŏh rapuai tỗp Dan, cớp bữn satỡm.
22 Estando eles já longe da casa de Micas, os vizinhos deste ajuntaram-se e perseguiram os danitas.
23 Tỗp Mi-ca arô tỗp Dan. Chơ tỗp Dan luliaq cớp blớh alới neq: “Ntrớu ca táq? Nŏ́q anhia dững cũai toâq sa‑ữi lứq?”
23 Interrogados, os filhos de Dã voltaram-se e disseram a Micas: Que queres tu, e por que trazes toda essa gente?
24 Mi-ca pai: “Nŏ́q clŏ́q anhia blớh cứq ngkíq? Yuaq tỗp anhia dững cũai tễng rit sang cớp ĩt máh yiang cứq khoiq táq; tỡ bữn ntrớu khlâiq noâng yỗn cứq.”
24 Ele respondeu: Tirastes os meus deuses que fiz para mim, tomastes o sacerdote e partistes. Que me resta agora? E como podeis perguntar o que quero?
25 Tỗp Dan ta‑ỡi án: “Khaq mới chỗi tabỗq, saláng táq yỗn tahan tỗp nâi sâng nsóq mứt, cớp pỡq chíl tỗp mới. Khân táq ngkíq mới cớp nheq tữh cũai tâng dống sũ mới cuchĩt lô miat sâng.”
25 Os danitas replicaram: Nem mais uma palavra diante de nós! Não suceda que alguns se impacientem contra vós e percais a vida, tu e tua família!
26 Chơ tỗp Dan pỡq loah. Tữ Mi-ca hữm tỗp alới bữn cũai clứng hỡn tễ án, ngkíq án píh chu pỡ dống.
26 E os danitas continuaram o seu caminho. Micas, vendo que aqueles homens eram mais fortes que ele, voltou para a sua casa.
27 — ausente —
27 Desse modo, tomaram os danitas a obra que Micas tinha feito, juntamente com o seu sacerdote. Atacaram então Lais, um povo pacífico e seguro, passaram-no ao fio da espada e queimaram a cidade.
28 — ausente —
28 Não houve quem a salvasse, porque estava longe de Sidon e não tinham relações com ninguém. Essa cidade estava situada no vale pertencente a Bet-Roob. Os danitas reedificaram a cidade e habitaram-na,
29 Tỗp alới amứh vil Laih cỡt vil Dan ễn, puai loah ramứh achúc achiac tỗp alới. Dan la con samiang Yacốp.
29 chamando-a cidade de Dã, nome de seu pai, que tinha nascido de Israel; a cidade chamava-se primitivamente Lais.
30 Tỗp Dan ayứng máh rup ki dŏq cucốh sang, cớp Yô-nathan con samiang Kêr-sôm, châu Môi-se, cỡt cũai tễng rit sang. Dếh tŏ́ng toiq án táq ranáq ki toau toâq dỡi noau cỗp máh cũai proai dững chu ntốq canŏ́h.
30 E erigiram em seguida o ídolo. Jonatã, filho de Gersã filho de Moisés, e seus descendentes foram sacerdotes na tribo de Dã até o dia de sua deportação.
31 Dống sang aroâiq ỡt tâng vil Si-lô dũn máh léq, lứq máh ki tê tỗp Dan dŏq rup Mi-ca táq.
31 O ídolo de Micas foi conservado entre eles durante todo o tempo que o santuário de Deus ficou em Silo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.