Juízes 18
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ACF
1 Tâng dỡi ki cũai I-sarel tỡ yũah bữn puo. Ma tỗp Dan ntôm chi-chuaq cutễq dŏq cỡt khong alới bữm, yuaq tỗp Dan tỡ yũah bữn roap cutễq pún alới.
1 Naqueles dias não havia rei em Israel; e nos mesmos dias a tribo dos danitas buscava para si herança para habitar; porquanto até àquele dia entre as tribos de Israel não lhe havia caído por sorte sua herança.
2 Ngkíq, tỗp Dan rưoh cũai samiang clŏ́q lứq sỡng náq tễ máh tŏ́ng toiq tỗp alới ỡt tâng vil Sô-ra cớp vil E-satôl dŏq cũai ki pỡq nhêng cớp tutuaiq cruang cutễq. Toâq alới pỡq chu máh dũal cớp cóh cruang Ep-ra-im, alới pỡq chu dống Mi-ca cớp ỡt rlu ngki.
2 E enviaram os filhos de Dã, da sua tribo, cinco homens dentre eles, homens valorosos, de Zorá e de Estaol, a espiar e reconhecer a terra, e lhes disseram: Ide, reconhecei a terra. E chegaram à montanha de Efraim, até à casa de Mica, e passaram ali a noite.
3 Tữ alới ỡt tâng dống Mi-ca, alới sacoal samữong samiang póng ki la tễ tỗp Lê-vi. Chơ alới blớh án neq: “Noau dững mới toâq pỡ ntốq nâi? Mới táq ntrớu pỡ nâi?”
3 E quando eles estavam junto da casa de Mica, reconheceram a voz do moço, do levita; e dirigindo-se para lá, lhe disseram: Quem te trouxe aqui? Que fazes aqui? E que é que tens aqui?
4 Án ta‑ỡi: “Mi-ca chang cứq táq ranáq án cớp cỡt cũai tễng rit sang yỗn án hỡ.”
4 E ele lhes disse: Assim e assim me tem feito Mica; pois me tem contratado, e eu lhe sirvo de sacerdote.
5 Tỗp alới pai chóq samiang ki neq: “Sễq mới blớh Yiang Sursĩ chuai hếq nứng, ranáq hếq ễ táq trỗ nâi, pân cỡt ma tỡ bữn.”
5 Então lhe disseram: Consulta a Deus, para que possamos saber se prosperará o caminho que seguimos.
6 Án ta‑ỡi alới neq: “Yỗn anhia pỡq ien khễ; Yiang Sursĩ lứq bán curiaq anhia.”
6 E disse-lhes o sacerdote: Ide em paz; o caminho que seguis está perante o Senhor.
7 Chơ sỡng náq samiang ki loŏh tễ vil, cớp pỡq chu vil Laih ễn. Tỗp alới hữm cũai proai tâng vil ki bữn ỡt ien khễ samoât tỗp Sadôn tê; tỡ bữn noau ralỗih raléh ntrớu. Cớp tỡ bữn ŏ́q muoi ramứh ntrớu. Alới ỡt yơng tễ vil Sadôn, cớp tỡ bữn raclũoq cớp cũai canŏ́h.
7 Então foram-se aqueles cinco homens, e chegaram a Laís; e viram que o povo que havia no meio dela estava seguro, conforme ao costume dos sidônios, quieto e confiado; nem havia autoridade alguma do reino que por qualquer coisa envergonhasse a alguém naquela terra; também estavam longe dos sidônios, e não tinham relação com ninguém.
8 Tữ samiang sỡng náq ki píh chu loah pỡ vil Sô-ra cớp E-satôl, máh cũai proai blớh tễ dũ ramứh alới hữm.
8 Então voltaram a seus irmãos, a Zorá e a Estaol, os quais lhes disseram: Que dizeis vós?
9 Alới ta‑ỡi neq: “Tỗp hái cóq yuor, cớp loŏh chíl vil Laih! Yuaq hếq khoiq hữm chơ tâm cutễq alới la phốn phuor cớp bữn dũ ramứh. Chỗi cro noâng; cóq pỡq chíl cheng ndỡm chái!
9 E eles disseram: Levantai-vos, e subamos contra eles; porque examinamos a terra, e eis que é muitíssimo boa. E vós estareis aqui tranqüilos? Não sejais preguiçosos em irdes para entrar a possuir esta terra.
10 Tữ nheq tữh anhia pỡq, anhia lứq ramóh cũai tễ vil ki, alới tỡ bữn chanchớm ntrớu tễ anhia, yuaq Yiang Sursĩ khoiq chiau cruang alới yỗn anhia chơ, la cruang la‑a mữt-mữ cớp tỡ bữn ŏ́q muoi ramứh ntrớu.”
10 Quando lá chegardes, vereis um povo confiado, e a terra é larga de extensão; porque Deus vo-la entregou nas mãos; lugar em que não há falta de coisa alguma que há na terra.
11 Ngkíq cũai tapoât culám náq samiang tễ tỗp Dan thrũan ễ rachíl. Tỗp alới aloŏh máh crơng choac tễ vil Sô-ra cớp vil E-satôl, chơ pỡq.
11 Então partiram dali, da tribo dos danitas, de Zorá e de Estaol, seiscentos homens munidos de armas de guerra.
12 Tỗp alới ayứng dỗn coah angia mandang pât vil Ki-riat Yê-arim, tâng cruang Yuda. Cỗ tễ ranáq nâi, yuaq noau dŏq ntốq nâi la Dỗn Tỗp Dan toau toâq sanua.
12 E subiram, e acamparam-se em Quiriate-Jearim, em Judá; então chamaram a este lugar Maané-Dã, até ao dia de hoje; eis que está por detrás de Quiriate-Jearim.
13 Alới loŏh tễ ntốq ki pỡq chu dống Mi-ca tâng máh dũal cớp cóh cruang Ep-ra-im.
13 E dali passaram à montanha de Efraim; e chegaram até a casa de Mica.
14 Chơ sỡng náq samiang ca pỡq tutuaiq mpễr vil Laih trỗ nhũang atỡng yớu alới neq: “Anhia dáng tỡ? Tâng vil nâi bữn muoi lám dống bữn aroâiq ê-phot, máh rup yiang, cớp rup yiang táq toâq aluang cớp blom toâq práq. Anhia chanchớm salĩq, nŏ́q tỗp hái ễ táq tễ ranáq nâi?”
14 Então responderam os cinco homens, que foram espiar a terra de Laís, e disseram a seus irmãos: Sabeis vós também que naquelas casas há um éfode, e terafins, e uma imagem de escultura e uma de fundição? Vede, pois, agora o que haveis de fazer.
15 Chơ alới sỡng náq veh chu ntốq cũai samiang tỗp Lê-vi ỡt, pỡ dống Mi-ca, cớp carbán carsũan án.
15 Então se dirigiram para lá, e chegaram à casa do moço, o levita, em casa de Mica, e o saudaram.
16 Ma bo ki, bữn tapoât culám náq tễ tỗp Dan dững crơng choac ỡt tayứng bân ngoah toong rô dống Mi-ca.
16 E os seiscentos homens, que eram dos filhos de Dã, munidos com suas armas de guerra, ficaram à entrada da porta.
17 Bo cũai tễng rit sang ỡt pỡ ngoah toong rô cớp tapoât culám náq tahan, ma sỡng náq samiang ca toâq tutuaiq cruang tễ nhũang mut tâng clống dống. Alới ĩt rup yiang táq toâq aluang, blom toâq práq, cớp máh rup canŏ́h; alới ĩt dếh au ê-phot hỡ.
17 Porém subindo os cinco homens, que foram espiar a terra, entraram ali, e tomaram a imagem de escultura, o éfode, e os terafins, e a imagem de fundição, ficando o sacerdote em pé à entrada da porta, com os seiscentos homens que estavam munidos com as armas de guerra.
18 Toâq máh cũai nâi mut ĩt máh rup yiang cớp au ê-phot tễ dống Mi-ca, chơ cũai tễng rit sang blớh tỗp alới neq: “Ntrớu anhia táq?”
18 Entrando eles, pois, em casa de Mica, e tomando a imagem de escultura, e o éfode, e os terafins, e a imagem de fundição, disse-lhes o sacerdote: Que estais fazendo?
19 Alới ki ta‑ỡi: “Mới ỡt rangiac! Chỗi tabỗq! Chơ mới pỡq cớp tỗp hếq, dŏq cỡt cũai tễng rit sang cớp cũai dŏq hếq sarhống; o hỡn mới cỡt cũai tễng rit sang yỗn muoi tỗp cũai I-sarel, saláng mới cỡt cũai tễng rit sang yỗn ống dống sũ cũai nâi.”
19 E eles lhe disseram: Cala-te, põe a mão na boca, e vem conosco, e sê-nos por pai e sacerdote. É melhor ser sacerdote da casa de um só homem, do que ser sacerdote de uma tribo e de uma família em Israel?
20 Cũai tễng rit sang ki sâng bũi pahỡm lứq. Ngkíq án ĩt dững au ê-phot cớp máh rup yiang, chơ pỡq cớp tỗp Dan.
20 Então alegrou-se o coração do sacerdote, e tomou o éfode, e os terafins, e a imagem de escultura; e entrou no meio do povo.
21 Chơ tỗp alới thrũan pỡq; cớp ớn noau dững máh carnễn, charán, cớp máh crơng crớu pỡq nhũang.
21 Assim viraram, e partiram; e os meninos, e o gado, e a bagagem puseram diante de si.
22 Alới pỡq khoiq yơng chơ tễ dống Mi-ca, ma bữn cũai ỡt cheq-racheq cớp dống Mi-ca pruam loŏh rapuai tỗp Dan, cớp bữn satỡm.
22 E, estando já longe da casa de Mica, os homens que estavam nas casas junto à casa de Mica, reuniram-se, e alcançaram os filhos de Dã.
23 Tỗp Mi-ca arô tỗp Dan. Chơ tỗp Dan luliaq cớp blớh alới neq: “Ntrớu ca táq? Nŏ́q anhia dững cũai toâq sa‑ữi lứq?”
23 E clamaram após os filhos de Dã, os quais viraram os seus rostos, e disseram a Mica: Que tens, que tanta gente convocaste?
24 Mi-ca pai: “Nŏ́q clŏ́q anhia blớh cứq ngkíq? Yuaq tỗp anhia dững cũai tễng rit sang cớp ĩt máh yiang cứq khoiq táq; tỡ bữn ntrớu khlâiq noâng yỗn cứq.”
24 Então ele disse: Os meus deuses, que eu fiz, me tomastes, juntamente com o sacerdote, e partistes; que mais me resta agora? Como, pois, me dizeis: Que é que tens?
25 Tỗp Dan ta‑ỡi án: “Khaq mới chỗi tabỗq, saláng táq yỗn tahan tỗp nâi sâng nsóq mứt, cớp pỡq chíl tỗp mới. Khân táq ngkíq mới cớp nheq tữh cũai tâng dống sũ mới cuchĩt lô miat sâng.”
25 Porém os filhos de Dã lhe disseram: Não nos faças ouvir a tua voz, para que porventura homens de ânimo mau não se lancem sobre vós, e tu percas a tua vida, e a vida dos da tua casa.
26 Chơ tỗp Dan pỡq loah. Tữ Mi-ca hữm tỗp alới bữn cũai clứng hỡn tễ án, ngkíq án píh chu pỡ dống.
26 Assim seguiram o seu caminho os filhos de Dã; e Mica, vendo que eram mais fortes do que ele, virou-se, e voltou à sua casa.
27 — ausente —
27 Eles, pois, tomaram o que Mica tinha feito, e o sacerdote que tivera, e chegaram a Laís, a um povo quieto e confiado, e os feriram ao fio da espada, e queimaram a cidade a fogo.
28 — ausente —
28 E ninguém houve que os livrasse, porquanto estavam longe de Sidom, e não tinham relações com ninguém, e a cidade estava no vale que está junto de Bete-Reobe; depois reedificaram a cidade e habitaram nela.
29 Tỗp alới amứh vil Laih cỡt vil Dan ễn, puai loah ramứh achúc achiac tỗp alới. Dan la con samiang Yacốp.
29 E chamaram-lhe Dã, conforme ao nome de Dã, seu pai, que nascera a Israel; era, porém, antes o nome desta cidade Laís.
30 Tỗp Dan ayứng máh rup ki dŏq cucốh sang, cớp Yô-nathan con samiang Kêr-sôm, châu Môi-se, cỡt cũai tễng rit sang. Dếh tŏ́ng toiq án táq ranáq ki toau toâq dỡi noau cỗp máh cũai proai dững chu ntốq canŏ́h.
30 E os filhos de Dã levantaram para si aquela imagem de escultura; e Jônatas, filho de Gérson, o filho de Manassés, ele e seus filhos foram sacerdotes da tribo dos danitas, até ao dia do cativeiro da terra.
31 Dống sang aroâiq ỡt tâng vil Si-lô dũn máh léq, lứq máh ki tê tỗp Dan dŏq rup Mi-ca táq.
31 Assim, pois, estabeleceram para si a imagem de escultura, que fizera Mica, por todos os dias em que a casa de Deus esteve em Siló.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.