Juízes 18
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 Tâng dỡi ki cũai I-sarel tỡ yũah bữn puo. Ma tỗp Dan ntôm chi-chuaq cutễq dŏq cỡt khong alới bữm, yuaq tỗp Dan tỡ yũah bữn roap cutễq pún alới.
1 Naquele tempo não havia rei em Israel. E a tribo de Dã estava procurando uma terra para morar, terra que fosse só deles. Isso porque até aquela ocasião eles não tinham recebido a parte da terra que devia ser deles, embora as outras tribos de Israel já tivessem recebido a sua parte.
2 Ngkíq, tỗp Dan rưoh cũai samiang clŏ́q lứq sỡng náq tễ máh tŏ́ng toiq tỗp alới ỡt tâng vil Sô-ra cớp vil E-satôl dŏq cũai ki pỡq nhêng cớp tutuaiq cruang cutễq. Toâq alới pỡq chu máh dũal cớp cóh cruang Ep-ra-im, alới pỡq chu dống Mi-ca cớp ỡt rlu ngki.
2 Então o povo de Dã escolheu cinco homens de valor entre todas as famílias da tribo. Eles foram mandados das cidades de Zora e Estaol para espiar e conhecer a terra. Foram para a região montanhosa de Efraim e ficaram na casa de Mica.
3 Tữ alới ỡt tâng dống Mi-ca, alới sacoal samữong samiang póng ki la tễ tỗp Lê-vi. Chơ alới blớh án neq: “Noau dững mới toâq pỡ ntốq nâi? Mới táq ntrớu pỡ nâi?”
3 Enquanto estavam lá, perceberam, pelo jeito de o jovem levita falar, que ele não era dali. Então chegaram perto dele e perguntaram: — O que é que você está fazendo aqui? Quem trouxe você para cá?
4 Án ta‑ỡi: “Mi-ca chang cứq táq ranáq án cớp cỡt cũai tễng rit sang yỗn án hỡ.”
4 Ele respondeu: — Eu fiz um trato com Mica. Ele me paga para ser sacerdote dele.
5 Tỗp alới pai chóq samiang ki neq: “Sễq mới blớh Yiang Sursĩ chuai hếq nứng, ranáq hếq ễ táq trỗ nâi, pân cỡt ma tỡ bữn.”
5 Aí disseram ao moço: — Então pergunte a Deus se nós seremos bem-sucedidos na nossa viagem.
6 Án ta‑ỡi alới neq: “Yỗn anhia pỡq ien khễ; Yiang Sursĩ lứq bán curiaq anhia.”
6 O sacerdote respondeu: — Não se preocupem. O
7 Chơ sỡng náq samiang ki loŏh tễ vil, cớp pỡq chu vil Laih ễn. Tỗp alới hữm cũai proai tâng vil ki bữn ỡt ien khễ samoât tỗp Sadôn tê; tỡ bữn noau ralỗih raléh ntrớu. Cớp tỡ bữn ŏ́q muoi ramứh ntrớu. Alới ỡt yơng tễ vil Sadôn, cớp tỡ bữn raclũoq cớp cũai canŏ́h.
7 Então os cinco homens saíram dali e foram para a cidade de Laís. Chegando lá, viram que o povo daquele lugar vivia em segurança, como os sidônios. Eram pacíficos e calmos e não tinham brigas com ninguém. Eles tinham tudo o que precisavam. Moravam longe dos sidônios e viviam afastados dos outros povos.
8 Tữ samiang sỡng náq ki píh chu loah pỡ vil Sô-ra cớp E-satôl, máh cũai proai blớh tễ dũ ramứh alới hữm.
8 Quando os cinco homens voltaram para Zora e Estaol, a sua gente perguntou o que eles haviam descoberto.
9 Alới ta‑ỡi neq: “Tỗp hái cóq yuor, cớp loŏh chíl vil Laih! Yuaq hếq khoiq hữm chơ tâm cutễq alới la phốn phuor cớp bữn dũ ramứh. Chỗi cro noâng; cóq pỡq chíl cheng ndỡm chái!
9 E eles responderam: — Vamos atacar! Nós vimos a terra, e ela é muito boa! Não fiquem aí parados! Vão depressa e tomem a terra!
10 Tữ nheq tữh anhia pỡq, anhia lứq ramóh cũai tễ vil ki, alới tỡ bữn chanchớm ntrớu tễ anhia, yuaq Yiang Sursĩ khoiq chiau cruang alới yỗn anhia chơ, la cruang la‑a mữt-mữ cớp tỡ bữn ŏ́q muoi ramứh ntrớu.”
10 Lá vocês vão ver que o povo não desconfia de nada. A terra deles é grande e tem tudo o que é preciso. E Deus a está dando a vocês.
11 Ngkíq cũai tapoât culám náq samiang tễ tỗp Dan thrũan ễ rachíl. Tỗp alới aloŏh máh crơng choac tễ vil Sô-ra cớp vil E-satôl, chơ pỡq.
11 Então seiscentos homens da tribo de Dã saíram de Zora e Estaol, prontos para a luta.
12 Tỗp alới ayứng dỗn coah angia mandang pât vil Ki-riat Yê-arim, tâng cruang Yuda. Cỗ tễ ranáq nâi, yuaq noau dŏq ntốq nâi la Dỗn Tỗp Dan toau toâq sanua.
12 Subiram e acamparam a oeste da cidade de Quiriate-Jearim, na região de Judá. É por isso que aquele lugar é chamado até hoje de “Campo de Dã”.
13 Alới loŏh tễ ntốq ki pỡq chu dống Mi-ca tâng máh dũal cớp cóh cruang Ep-ra-im.
13 Dali foram para a região montanhosa de Efraim e chegaram à casa de Mica.
14 Chơ sỡng náq samiang ca pỡq tutuaiq mpễr vil Laih trỗ nhũang atỡng yớu alới neq: “Anhia dáng tỡ? Tâng vil nâi bữn muoi lám dống bữn aroâiq ê-phot, máh rup yiang, cớp rup yiang táq toâq aluang cớp blom toâq práq. Anhia chanchớm salĩq, nŏ́q tỗp hái ễ táq tễ ranáq nâi?”
14 Aqueles cinco homens que haviam ido espiar a terra ao redor de Laís disseram aos seus companheiros: — Vocês sabiam que numa dessas casas há um ídolo de madeira folheado a prata? Há também outros ídolos e uma roupa de sacerdote. O que vocês acham que devemos fazer?
15 Chơ alới sỡng náq veh chu ntốq cũai samiang tỗp Lê-vi ỡt, pỡ dống Mi-ca, cớp carbán carsũan án.
15 Então eles entraram na casa de Mica, onde morava o jovem levita, e o cumprimentaram.
16 Ma bo ki, bữn tapoât culám náq tễ tỗp Dan dững crơng choac ỡt tayứng bân ngoah toong rô dống Mi-ca.
16 Enquanto isso, os seiscentos soldados da tribo de Dã estavam esperando no portão, prontos para combater.
17 Bo cũai tễng rit sang ỡt pỡ ngoah toong rô cớp tapoât culám náq tahan, ma sỡng náq samiang ca toâq tutuaiq cruang tễ nhũang mut tâng clống dống. Alới ĩt rup yiang táq toâq aluang, blom toâq práq, cớp máh rup canŏ́h; alới ĩt dếh au ê-phot hỡ.
17 Os cinco espiões entraram na casa, pegaram o ídolo de madeira folheado a prata, os outros ídolos e a roupa de sacerdote. O sacerdote tinha ficado no portão com os seiscentos soldados armados.
18 Toâq máh cũai nâi mut ĩt máh rup yiang cớp au ê-phot tễ dống Mi-ca, chơ cũai tễng rit sang blớh tỗp alới neq: “Ntrớu anhia táq?”
18 Quando os homens entraram na casa de Mica e pegaram os objetos sagrados, o sacerdote perguntou: — O que vocês estão fazendo?
19 Alới ki ta‑ỡi: “Mới ỡt rangiac! Chỗi tabỗq! Chơ mới pỡq cớp tỗp hếq, dŏq cỡt cũai tễng rit sang cớp cũai dŏq hếq sarhống; o hỡn mới cỡt cũai tễng rit sang yỗn muoi tỗp cũai I-sarel, saláng mới cỡt cũai tễng rit sang yỗn ống dống sũ cũai nâi.”
19 Eles responderam: — Fique quieto. Não diga nada. Venha com a gente e seja o nosso sacerdote e conselheiro. Você não gostaria de ser o sacerdote de uma tribo inteira, em vez de ser sacerdote de apenas uma família?
20 Cũai tễng rit sang ki sâng bũi pahỡm lứq. Ngkíq án ĩt dững au ê-phot cớp máh rup yiang, chơ pỡq cớp tỗp Dan.
20 O sacerdote ficou muito contente, pegou os objetos sagrados e foi com os espiões e os soldados.
21 Chơ tỗp alới thrũan pỡq; cớp ớn noau dững máh carnễn, charán, cớp máh crơng crớu pỡq nhũang.
21 Eles deram meia-volta, puseram na frente as crianças, o gado e os seus bens e partiram.
22 Alới pỡq khoiq yơng chơ tễ dống Mi-ca, ma bữn cũai ỡt cheq-racheq cớp dống Mi-ca pruam loŏh rapuai tỗp Dan, cớp bữn satỡm.
22 Já estavam longe quando os vizinhos de Mica, que haviam sido chamados para lutar, alcançaram os homens da tribo de Dã.
23 Tỗp Mi-ca arô tỗp Dan. Chơ tỗp Dan luliaq cớp blớh alới neq: “Ntrớu ca táq? Nŏ́q anhia dững cũai toâq sa‑ữi lứq?”
23 Estes, ao ouvirem os gritos dos que vinham atrás deles, deram meia-volta e perguntaram a Mica: — O que é que há? Para que toda essa gente?
24 Mi-ca pai: “Nŏ́q clŏ́q anhia blớh cứq ngkíq? Yuaq tỗp anhia dững cũai tễng rit sang cớp ĩt máh yiang cứq khoiq táq; tỡ bữn ntrớu khlâiq noâng yỗn cứq.”
24 Ele respondeu: — Vocês ainda me perguntam o que é que há? Vocês me tomaram os deuses que eu fiz e o meu sacerdote e foram embora! O que foi que sobrou para mim?
25 Tỗp Dan ta‑ỡi án: “Khaq mới chỗi tabỗq, saláng táq yỗn tahan tỗp nâi sâng nsóq mứt, cớp pỡq chíl tỗp mới. Khân táq ngkíq mới cớp nheq tữh cũai tâng dống sũ mới cuchĩt lô miat sâng.”
25 Os homens de Dã disseram: — É melhor você não falar mais nada porque estes homens podem ficar zangados e acabar atacando vocês. Nesse caso você e toda a sua família morreriam.
26 Chơ tỗp Dan pỡq loah. Tữ Mi-ca hữm tỗp alới bữn cũai clứng hỡn tễ án, ngkíq án píh chu pỡ dống.
26 Depois de dizerem isso, os homens de Dã partiram. Mica viu que eles eram mais fortes; então voltou para casa.
27 — ausente —
27 Os homens da tribo de Dã levaram as coisas que Mica havia feito e também o sacerdote dele. Aí foram e atacaram Laís, aquela cidade de povo pacífico e calmo. Mataram os seus moradores e queimaram a cidade.
28 — ausente —
28 Não havia ninguém para salvar aquela gente, pois Laís ficava longe de Sidom, e eles não tinham contato com outros povos. A cidade ficava no vale, perto de Bete-Reobe. A tribo de Dã construiu de novo Laís e ficou morando ali.
29 Tỗp alới amứh vil Laih cỡt vil Dan ễn, puai loah ramứh achúc achiac tỗp alới. Dan la con samiang Yacốp.
29 Deram à cidade o nome de Dã porque assim se chamava o fundador da tribo, que era filho de Jacó.
30 Tỗp Dan ayứng máh rup ki dŏq cucốh sang, cớp Yô-nathan con samiang Kêr-sôm, châu Môi-se, cỡt cũai tễng rit sang. Dếh tŏ́ng toiq án táq ranáq ki toau toâq dỡi noau cỗp máh cũai proai dững chu ntốq canŏ́h.
30 E os homens de Dã levantaram o ídolo para adorá-lo. Jônatas, filho de Gérson e neto de Moisés, foi sacerdote da tribo de Dã. Ele e os seus descendentes foram sacerdotes da tribo de Dã até que o povo foi levado como prisioneiro para fora da sua terra.
31 Dống sang aroâiq ỡt tâng vil Si-lô dũn máh léq, lứq máh ki tê tỗp Dan dŏq rup Mi-ca táq.
31 E o ídolo feito por Mica ficou com eles durante todo o tempo em que a casa de Deus esteve em Siló.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.