Juízes 18
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA
1 Tâng dỡi ki cũai I-sarel tỡ yũah bữn puo. Ma tỗp Dan ntôm chi-chuaq cutễq dŏq cỡt khong alới bữm, yuaq tỗp Dan tỡ yũah bữn roap cutễq pún alới.
1 Naqueles dias, não havia rei em Israel, e a tribo dos danitas buscava para si herança em que habitar; porquanto, até àquele dia, entre as tribos de Israel, não lhe havia caído por sorte a herança.
2 Ngkíq, tỗp Dan rưoh cũai samiang clŏ́q lứq sỡng náq tễ máh tŏ́ng toiq tỗp alới ỡt tâng vil Sô-ra cớp vil E-satôl dŏq cũai ki pỡq nhêng cớp tutuaiq cruang cutễq. Toâq alới pỡq chu máh dũal cớp cóh cruang Ep-ra-im, alới pỡq chu dống Mi-ca cớp ỡt rlu ngki.
2 Enviaram os filhos de Dã cinco homens dentre todos os da sua tribo, homens valentes, de Zorá e de Estaol, a espiar e explorar a terra; e lhes disseram: Ide, explorai a terra. Chegaram à região montanhosa de Efraim, até à casa de Mica, e ali pernoitaram.
3 Tữ alới ỡt tâng dống Mi-ca, alới sacoal samữong samiang póng ki la tễ tỗp Lê-vi. Chơ alới blớh án neq: “Noau dững mới toâq pỡ ntốq nâi? Mới táq ntrớu pỡ nâi?”
3 Estando eles junto da casa de Mica, reconheceram a voz do moço, do levita; chegaram-se para lá e lhe disseram: Quem te trouxe para aqui? Que fazes aqui? E que é que tens aqui?
4 Án ta‑ỡi: “Mi-ca chang cứq táq ranáq án cớp cỡt cũai tễng rit sang yỗn án hỡ.”
4 Ele respondeu: Assim e assim me fez Mica; pois me assalariou, e eu lhe sirvo de sacerdote.
5 Tỗp alới pai chóq samiang ki neq: “Sễq mới blớh Yiang Sursĩ chuai hếq nứng, ranáq hếq ễ táq trỗ nâi, pân cỡt ma tỡ bữn.”
5 Então, lhe disseram: Consulta a Deus, para que saibamos se prosperará o caminho que levamos.
6 Án ta‑ỡi alới neq: “Yỗn anhia pỡq ien khễ; Yiang Sursĩ lứq bán curiaq anhia.”
6 Disse-lhes o sacerdote: Ide em paz; o caminho que levais está sob as vistas do Senhor .
7 Chơ sỡng náq samiang ki loŏh tễ vil, cớp pỡq chu vil Laih ễn. Tỗp alới hữm cũai proai tâng vil ki bữn ỡt ien khễ samoât tỗp Sadôn tê; tỡ bữn noau ralỗih raléh ntrớu. Cớp tỡ bữn ŏ́q muoi ramứh ntrớu. Alới ỡt yơng tễ vil Sadôn, cớp tỡ bữn raclũoq cớp cũai canŏ́h.
7 Partiram os cinco homens, e chegaram a Laís, e viram que o povo que havia nela estava seguro, segundo o costume dos sidônios, em paz e confiado. Nenhuma autoridade havia que, por qualquer coisa, o oprimisse; também estava longe dos sidônios e não tinha trato com nenhuma outra gente.
8 Tữ samiang sỡng náq ki píh chu loah pỡ vil Sô-ra cớp E-satôl, máh cũai proai blớh tễ dũ ramứh alới hữm.
8 Então, voltaram a seus irmãos, a Zorá e a Estaol; e estes lhes perguntaram: Que nos dizeis?
9 Alới ta‑ỡi neq: “Tỗp hái cóq yuor, cớp loŏh chíl vil Laih! Yuaq hếq khoiq hữm chơ tâm cutễq alới la phốn phuor cớp bữn dũ ramứh. Chỗi cro noâng; cóq pỡq chíl cheng ndỡm chái!
9 Eles disseram: Disponde-vos e subamos contra eles; porque examinamos a terra, e eis que é muito boa. Estais aí parados? Não vos demoreis em sair para ocupardes a terra.
10 Tữ nheq tữh anhia pỡq, anhia lứq ramóh cũai tễ vil ki, alới tỡ bữn chanchớm ntrớu tễ anhia, yuaq Yiang Sursĩ khoiq chiau cruang alới yỗn anhia chơ, la cruang la‑a mữt-mữ cớp tỡ bữn ŏ́q muoi ramứh ntrớu.”
10 Quando lá chegardes, achareis um povo confiado, e a terra é ampla; porque Deus vo-la entregou nas mãos; é um lugar em que não há falta de coisa alguma que há na terra.
11 Ngkíq cũai tapoât culám náq samiang tễ tỗp Dan thrũan ễ rachíl. Tỗp alới aloŏh máh crơng choac tễ vil Sô-ra cớp vil E-satôl, chơ pỡq.
11 Então, partiram dali, da tribo dos danitas, de Zorá e de Estaol, seiscentos homens armados de suas armas de guerra.
12 Tỗp alới ayứng dỗn coah angia mandang pât vil Ki-riat Yê-arim, tâng cruang Yuda. Cỗ tễ ranáq nâi, yuaq noau dŏq ntốq nâi la Dỗn Tỗp Dan toau toâq sanua.
12 Subiram e acamparam-se em Quiriate-Jearim, em Judá; pelo que chamaram a este lugar Maané-Dã, até ao dia de hoje; está por detrás de Quiriate-Jearim.
13 Alới loŏh tễ ntốq ki pỡq chu dống Mi-ca tâng máh dũal cớp cóh cruang Ep-ra-im.
13 Dali, passaram à região montanhosa de Efraim e chegaram até à casa de Mica.
14 Chơ sỡng náq samiang ca pỡq tutuaiq mpễr vil Laih trỗ nhũang atỡng yớu alới neq: “Anhia dáng tỡ? Tâng vil nâi bữn muoi lám dống bữn aroâiq ê-phot, máh rup yiang, cớp rup yiang táq toâq aluang cớp blom toâq práq. Anhia chanchớm salĩq, nŏ́q tỗp hái ễ táq tễ ranáq nâi?”
14 Os cinco homens que foram espiar a terra de Laís disseram a seus irmãos: Sabeis vós que, naquelas casas, há uma estola sacerdotal, e ídolos do lar, e uma imagem de escultura, e uma de fundição? Vede, pois, o que haveis de fazer.
15 Chơ alới sỡng náq veh chu ntốq cũai samiang tỗp Lê-vi ỡt, pỡ dống Mi-ca, cớp carbán carsũan án.
15 Então, foram para lá, e chegaram à casa do moço, o levita, em casa de Mica, e o saudaram.
16 Ma bo ki, bữn tapoât culám náq tễ tỗp Dan dững crơng choac ỡt tayứng bân ngoah toong rô dống Mi-ca.
16 Os seiscentos homens que eram dos filhos de Dã, armados de suas armas de guerra, ficaram à entrada da porta.
17 Bo cũai tễng rit sang ỡt pỡ ngoah toong rô cớp tapoât culám náq tahan, ma sỡng náq samiang ca toâq tutuaiq cruang tễ nhũang mut tâng clống dống. Alới ĩt rup yiang táq toâq aluang, blom toâq práq, cớp máh rup canŏ́h; alới ĩt dếh au ê-phot hỡ.
17 Porém, subindo os cinco homens que foram espiar a terra, entraram e apanharam a imagem de escultura, a estola sacerdotal, os ídolos do lar e a imagem de fundição, ficando o sacerdote em pé à entrada da porta, com os seiscentos homens que estavam armados com as armas de guerra.
18 Toâq máh cũai nâi mut ĩt máh rup yiang cớp au ê-phot tễ dống Mi-ca, chơ cũai tễng rit sang blớh tỗp alới neq: “Ntrớu anhia táq?”
18 Entrando eles, pois, na casa de Mica e tomando a imagem de escultura, a estola sacerdotal, os ídolos do lar e a imagem de fundição, disse-lhes o sacerdote: Que estais fazendo?
19 Alới ki ta‑ỡi: “Mới ỡt rangiac! Chỗi tabỗq! Chơ mới pỡq cớp tỗp hếq, dŏq cỡt cũai tễng rit sang cớp cũai dŏq hếq sarhống; o hỡn mới cỡt cũai tễng rit sang yỗn muoi tỗp cũai I-sarel, saláng mới cỡt cũai tễng rit sang yỗn ống dống sũ cũai nâi.”
19 Eles lhe disseram: Cala-te, e põe a mão na boca, e vem conosco, e sê-nos por pai e sacerdote. Ser-te-á melhor seres sacerdote da casa de um só homem do que seres sacerdote de uma tribo e de uma família em Israel?
20 Cũai tễng rit sang ki sâng bũi pahỡm lứq. Ngkíq án ĩt dững au ê-phot cớp máh rup yiang, chơ pỡq cớp tỗp Dan.
20 Então, se alegrou o coração do sacerdote, tomou a estola sacerdotal, os ídolos do lar e a imagem de escultura e entrou no meio do povo.
21 Chơ tỗp alới thrũan pỡq; cớp ớn noau dững máh carnễn, charán, cớp máh crơng crớu pỡq nhũang.
21 Assim, viraram e, tendo posto diante de si os meninos, o gado e seus bens, partiram.
22 Alới pỡq khoiq yơng chơ tễ dống Mi-ca, ma bữn cũai ỡt cheq-racheq cớp dống Mi-ca pruam loŏh rapuai tỗp Dan, cớp bữn satỡm.
22 Estando já longe da casa de Mica, reuniram-se os homens que estavam nas casas junto à dele e alcançaram os filhos de Dã.
23 Tỗp Mi-ca arô tỗp Dan. Chơ tỗp Dan luliaq cớp blớh alới neq: “Ntrớu ca táq? Nŏ́q anhia dững cũai toâq sa‑ữi lứq?”
23 E clamaram após eles, os quais, voltando-se, disseram a Mica: Que tens, que convocaste esse povo?
24 Mi-ca pai: “Nŏ́q clŏ́q anhia blớh cứq ngkíq? Yuaq tỗp anhia dững cũai tễng rit sang cớp ĩt máh yiang cứq khoiq táq; tỡ bữn ntrớu khlâiq noâng yỗn cứq.”
24 Respondeu-lhes: Os deuses que eu fiz me tomastes e também o sacerdote e vos fostes; que mais me resta? Como, pois, me perguntais: Que é o que tens?
25 Tỗp Dan ta‑ỡi án: “Khaq mới chỗi tabỗq, saláng táq yỗn tahan tỗp nâi sâng nsóq mứt, cớp pỡq chíl tỗp mới. Khân táq ngkíq mới cớp nheq tữh cũai tâng dống sũ mới cuchĩt lô miat sâng.”
25 Porém os filhos de Dã lhe disseram: Não nos faças ouvir a tua voz, para que, porventura, homens de ânimo amargoso não se lancem sobre ti, e tu percas a tua vida e a vida dos da tua casa.
26 Chơ tỗp Dan pỡq loah. Tữ Mi-ca hữm tỗp alới bữn cũai clứng hỡn tễ án, ngkíq án píh chu pỡ dống.
26 Assim, prosseguiram o seu caminho os filhos de Dã; e Mica, vendo que eram mais fortes do que ele, voltou-se e tornou para sua casa.
27 — ausente —
27 Levaram eles o que Mica havia feito e o sacerdote que tivera, e chegaram a Laís, a um povo em paz e confiado, e os feriram a fio de espada, e queimaram a cidade.
28 — ausente —
28 Ninguém houve que os livrasse, porquanto estavam longe de Sidom e não tinham trato com ninguém; a cidade estava no vale junto a Bete-Reobe. Reedificaram a cidade, habitaram nela
29 Tỗp alới amứh vil Laih cỡt vil Dan ễn, puai loah ramứh achúc achiac tỗp alới. Dan la con samiang Yacốp.
29 e lhe chamaram Dã, segundo o nome de Dã, seu pai, que nascera a Israel; porém, outrora, o nome desta cidade era Laís.
30 Tỗp Dan ayứng máh rup ki dŏq cucốh sang, cớp Yô-nathan con samiang Kêr-sôm, châu Môi-se, cỡt cũai tễng rit sang. Dếh tŏ́ng toiq án táq ranáq ki toau toâq dỡi noau cỗp máh cũai proai dững chu ntốq canŏ́h.
30 Os filhos de Dã levantaram para si aquela imagem de escultura; e Jônatas, filho de Gérson, o filho de Manassés, ele e seus filhos foram sacerdotes da tribo dos danitas até ao dia do cativeiro do povo.
31 Dống sang aroâiq ỡt tâng vil Si-lô dũn máh léq, lứq máh ki tê tỗp Dan dŏq rup Mi-ca táq.
31 Assim, pois, a imagem de escultura feita por Mica estabeleceram para si todos os dias que a Casa de Deus esteve em Siló.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.