Jeremias 46
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 Nâi la máh santoiq Yiang Sursĩ atỡng Yê-ramia dáng tễ máh cruang cũai.
1 Palavra do Senhor dirigida ao profeta Jeremias, contra as nações pagãs.
2 Nhũang lứq án atỡng tễ cruang Ê-yip-tô. Án atỡng santoiq nâi tễ poâl tahan Nê-cô puo cruang Ê-yip-tô. Tahan ki Nabũ-canêt-sa, puo Ba-bulôn, khoiq chíl riap pỡ vil Car-ke-mit, cheq tor crỗng Ơ-phơ-rat, tâng cumo pỗn Yê-hôi-akim con samiang Yô-sia cỡt puo Yuda. Yiang Sursĩ atỡng tễ tỗp tahan ki neq:
2 Sobre o Egito. - Contra o exército do faraó Necao, rei do Egito, que se encontrava nas margens do rio Eufrates, em Carcâmis, e que foi batido por Nabucodonosor, rei da Babilônia, no quarto ano do reinado de Joaquim, filho de Josias, rei de Judá.
3 “Cóq dũ náq anhia thrũan khễl, chơ loŏh chu ntốq rachíl!
3 Preparai o escudo e o pavês! Ao combate!
4 Cóq anhia chóq racu tâng máh cloong aséh, chơ sadáih achỗn tâng cloong aséh! Cóq anhia tapưng muoc tac, chơ tayứng patoi bân ntốq anhia ỡt! Cóq anhia kit coih yỗn nhôiq, cớp cóq anhia sớp tampâc tac dŏq catáng tỗ!”
4 Atrelai os cavalos! Cavaleiros, montai! Ponde os capacetes! Em forma! Empunhai as lanças! Revesti vossas couraças!
5 Yiang Sursĩ pai ễn neq: “Ma cỗ nŏ́q cứq hữm tỗp alới ngcŏh? Alới carlũn achu nheq. Máh tahan alới chĩuq pê nheq, cớp alới miar mprieih lúh chái lứq. Alới tỡ bữn luliaq nhêng chu clĩ noâng.
5 Mas, que vejo? Estão aterrados, e em plena derrota. São batidos seus guerreiros, e fogem, desvairados, sem olhar para trás. De todos os lados o terror - oráculo do Senhor.
6 Tam tahan ki lúh chái, alới lúh tỡ têq vớt; dếh tahan rêng lứq la tỡ têq vớt tê. Alới cudốh cớp dớm coah angia pỡng bân ahóq crỗng Ơ-phơ-rat.
6 O mais ágil não se pode salvar, e não escapará o mais forte. Ao norte, às margens do Eufrates, cambaleantes, enlouquecem!
7 Cruang aléq loah clưn samoât crỗng Nil, bo crỗng ki clưn poân pứh?
7 Quem surge ao longe, semelhante ao Nilo, qual rio de águas encapeladas?
8 Lứq samoât, cruang nâi la cruang Ê-yip-tô, án clưn canoâq samoât crỗng Nil, bo crỗng ki clưn luat pứh. Cruang Ê-yip-tô pai neq: ‘Cứq lứq achỗn cớp clũom nheq cốc cutễq nâi! Cứq lứq talốh nheq máh vil cớp cũai ỡt tâng ki.’
8 É o Egito que sobe, semelhante ao Nilo, qual rio de águas encapeladas. E ele clama: Dilato-me e inundarei a terra, tragando cidades e habitantes.
9 “Ơ máh aséh ơi, cóq ti kĩen lúh yỗn chái! Ơ máh tahan ơi! Ranáq túh coat khoiq toâq chơ; cóq máh tahan yống khễl, yống tamĩang, chơ loŏh rachíl parnơi; tahan anhia ca toâq tễ cruang Ê-thia-bi cớp cruang Li-bia cóq yống máh khễl pỡq parnơi cớp máh cũai Li-dia ca bễn lứq pán tamĩang.”
9 Avante, cavalos! Carros, precipitai-vos! Em marcha, guerreiros! Homens da Etiópia e da Líbia que empunhais o escudo, e vós, lídios, que retesais o arco!
10 Tangái nâi la tangái Yiang Sursĩ, la Ncháu Ca Sốt Toâr Lứq, carláh dỡq chóq máh cũai par‑ũal án. Pla dau án ễ cha sâiq alới toau pasâi, cớp nguaiq aham alới yỗn pa-ŏh púng. Tangái nâi la tangái Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq chiau máh cũai dŏq cỡt crơng chiau sang; án táq ngkíq coah angia pỡng cheq pứh crỗng Ơ-phơ-rat.
10 Chegou o dia do Senhor Javé dos exércitos, dia da vingança em que arruinará seus inimigos. Devorará a espada até fartar-se, abeberando-se de sangue. É a imolação ao Senhor Javé dos exércitos, ao norte, às margens do Eufrates.
11 Ơ máh cũai Ê-yip-tô ơi! Cóq anhia pỡq chu cruang Ki-liat cớp chuaq rahâu blễng, mŏ rahâu ki tỡ têq chuai anhia ntrớu, yuaq tỡ bữn rahâu ntrớu têq táq yỗn anhia cỡt bán.
11 Sobe a Galaad, em busca de bálsamo, virgem, filha do Egito, é em vão que aplicas remédios, pois que para teu mal não há cura.
12 Máh cũai tễ sa‑ữi cruang khoiq sâng tễ ŏ́c anhia casiet táq, cớp sâng sưong anhia cuclỗiq cucling. Tahan muoi noaq clúh muoi noaq, chơ alới bar náq pruam dớm chu cutễq.
12 Conhecem as nações tua vergonha, e se espalham pela terra teus clamores. Chocam-se guerreiro contra guerreiro, e ambos se arruínam.
13 Bo Nabũ-canêt-sa puo Ba-bulôn toâq chíl cruang Ê-yip-tô, Yiang Sursĩ pai neq:
13 Eis a palavra do Senhor que foi dirigida ao profeta Jeremias, referente à vinda de Nabucodonosor, rei de Babilônia, ao Egito para atacá-lo:
14 “Cóq mới pau atỡng tâng cruang Ê-yip-tô tâng máh vil Mic-dôl, Mem-phit, cớp Ta-panhê neq: Cóq anhia thrũan kĩaq vil anhia bữm, yuaq pla dau ễ toâq cớp yoc ễ cha sâiq anhia.
14 Anunciai no Egito, clamai em Migdol, em Mênfis e em Táfnis: Erguei-vos! Estai prontos! Pois que a espada faz devastações em torno de vós.
15 Cỗ nŏ́q yiang Apít khong anhia ma dớm asễng? La cỗ Yiang Sursĩ cutớl yỗn án dớm.
15 Por que foram derribados os teus valentes? Não puderam eles resistir, pois era o Senhor quem os precipitava.
16 Máh tahan anhia cudốh cớp dớm níc, chơ alới muoi noaq pai chóq muoi noaq neq: ‘Yuor tayứng tôh! Hâi! Hái píh chu loah pỡ tỗp hái, pỡq chu cruang mpiq hái canỡt hái, lúh chíq tễ pla dau máh cũai par‑ũal hái.’
16 Multiplicou os que oscilavam, fazendo-os cair uns sobre os outros, a exclamar: Vamos reunir nosso povo, nossa terra natal, a fim de fugir da espada devastadora.
17 “Cóq amứh ramứh puo Ê-yip-tô tamái neq: ‘Cũai táq ntỡng santoiq bambar, tỡ têq noap ntrớu’.
17 E bradam: O faraó, rei do Egito, está perdido! Deixou passar o tempo favorável!
18 Cứq Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq toâp la Puo; cứq tamoong níc. Máh cũai toâq chíl anhia la rêng lứq, samoât cóh Tabor sarỡih clữi nheq tễ máh cóh canŏ́h, cớp cóh Car-mel sarỡih lứq mpễr dỡq mưt.
18 Pela minha vida - oráculo do rei cujo nome é Senhor dos exércitos: como o Tabor se realça entre as montanhas, qual o Carmelo dominando o mar, aproxima-se {o inimigo}.
19 Ơ máh cũai ỡt tâng cruang Ê-yip-tô ơi! Cóq anhia thrũan dŏq máh crơng crớu anhia! Cheq lứq chơ noau ễ cỗp cớp dững anhia pỡ cruang canŏ́h. Vil Mem-phit lứq cỡt ntốq rangual, cỡt ntốq ralốh, cớp ŏ́q cũai ỡt.
19 Prepara tua bagagem para o exílio, filha do Egito, que moras nesses lugares, porque Mênfis vai tornar-se deserto, lugar devastado e ermo.
20 Sanua cruang Ê-yip-tô cỡt samoât muoi lám ntroŏq sang‑ỗng o lứq, ma nỡ‑ra muoi lám aluai tễ coah angia pỡng ễ toâq cáp án.
20 A uma novilha formosa assemelha-se o Egito. Mas eis que do norte a mosca sugadora precipita-se sobre ela.
21 Dếh máh cũai noau chang yỗn cỡt tahan, alới cỡt samoât ntroŏq con tỡ têq chuai ntrớu tỗ bữm. Alới tỡ bữn táng rachíl, ma alới carlũn lúh nheq, yuaq tangái cuchĩt pứt khoiq toâq, la máh tangái tỗp alới cóq roap tôt.
21 Os mercenários que aí viviam como bezerros cevados fogem também em massa, impotentes, porque o dia da desgraça veio sobre eles. É a hora do castigo.
22 Bo máh cũai par‑ũal cheq ễ toâq, máh cũai Ê-yip-tô lúh hĩat-hĩat ariang cusân lúh. Tỗp par‑ũal mut chíl yống achât, samoât cũai ễ tamư nỡm aluang.
22 Sua voz assemelha-se à da serpente que sibila, quando chegam em tropel abatendo-se sobre ela com machados, quais lenhadores.
23 Alới lứq tamư nheq tữh aluang tâng sarứng; alới clứng hỡn tễ sampứh lam; tỡ bữn noau rơi ngih noâng alới.
23 E abaterão suas florestas - oráculo do Senhor - de árvores sem conta. São, porém, mais numerosos que gafanhotos, e ninguém pode contá-los.
24 Máh cũai proai Ê-yip-tô miar ngũq mieiq asễng, cỗ alới sâng casiet; alới cỡt pê cớp cũai proai ca toâq tễ coah angia pỡng. Cứq Yiang Sursĩ toâp pai máh ŏ́c nâi.”
24 Confundida encontra-se a filha do Egito, entregue assim nas mãos de um povo do norte.
25 Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq, la Ncháu tỗp I-sarel, pai neq: “Cứq lứq táq yỗn Amon la yiang vil Thê-bêt roap tôt muoi prớh cớp máh yiang canŏ́h tâng cruang Ê-yip-tô, dếh máh puo Ê-yip-tô hỡ. Cứq lứq dững puo cớp máh cũai poâng yiang ki
25 Disse o Senhor dos exércitos, Deus de Israel: Vou lançar-me contra Amon de Nô, e contra o faraó, o Egito, seus deuses e reis; contra o faraó e os que nele confiam.
26 pỡ cũai ễ cachĩt alới, la Nabũ-canêt-sa puo Ba-bulôn cớp poâl tahan án. Ma toâq tangái ntun, lứq bữn loah máh cũai toâq ỡt tâng cruang Ê-yip-tô muoi trỗ ễn, samoât riang alới khoiq ỡt tễ nhũang. Cứq Yiang Sursĩ toâp pai máh ŏ́c nâi.”
26 Entregá-los-ei nas mãos daqueles que lhes querem roubar a vida: Nabucodonosor, rei de Babilônia, e sua gente. E depois disso, como outrora, será ainda habitado o Egito - oráculo do Senhor.
27 “Ơ cũai proai cứq ơi! Anhia chỗi ngcŏh ntrớu! Ơ tỗp I-sarel ơi! Chỗi pê pahỡm. Cứq toâp chuai amoong anhia pỡ cruang yơng lứq, bân ntốq anhia cỡt cũai tũ. Nỡ‑ra tỗp anhia píh chu loah pỡ cruang anhia bữm, cớp bữn ien khễ, cớp plot ien, dếh tỡ bữn noau táq yỗn anhia sâng ngcŏh noâng.
27 Tu, porém, Jacó, servo meu, não temas Israel, não te enchas de pavor! Vou trazer-te da terra longínqua, e livrarei tua raça da terra do exílio. Jacó tornará a viver em segurança, sem que ninguém mais o inquiete.
28 Cứq ễ toâq pỡ anhia dŏq chuai amoong anhia. Cứq ễ pupứt máh cruang ca cứq yỗn anhia ỡt parsáng-parsaiq; mŏ cứq tỡ bữn pupứt nheq tỗp anhia. Cứq manrap anhia la cỗ tian ranáq lôih anhia khoiq táq; ma ŏ́c ki cứq táq tanoang tapứng. Cứq Yiang Sursĩ toâp pai máh ŏ́c nâi.”
28 E tu, Jacó, meu servo, não te aflijas, pois estou contigo - oráculo do Senhor. Aniquilarei todas as nações para onde te desterrei. A ti, porém, não te aniquilarei, mas castigar-te-ei com eqüidade, e não te inocentarei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 46, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.