Jeremias 46

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nâi la máh santoiq Yiang Sursĩ atỡng Yê-ramia dáng tễ máh cruang cũai.
1 A palavra do Senhor, que veio a Jeremias, o profeta, acerca das nações.
2 Nhũang lứq án atỡng tễ cruang Ê-yip-tô. Án atỡng santoiq nâi tễ poâl tahan Nê-cô puo cruang Ê-yip-tô. Tahan ki Nabũ-canêt-sa, puo Ba-bulôn, khoiq chíl riap pỡ vil Car-ke-mit, cheq tor crỗng Ơ-phơ-rat, tâng cumo pỗn Yê-hôi-akim con samiang Yô-sia cỡt puo Yuda. Yiang Sursĩ atỡng tễ tỗp tahan ki neq:
2 Acerca do Egito: a respeito do exército de Faraó-Neco, rei do Egito, que estava junto ao rio Eufrates em Carquêmis, ao qual Nabucodonosor, rei de Babilônia, derrotou no quarto ano de Jeoiaquim, filho de Josias, rei de Judá.
3 “Cóq dũ náq anhia thrũan khễl, chơ loŏh chu ntốq rachíl!
3 Preparai o escudo e o pavês, e chegai-vos para a peleja.
4 Cóq anhia chóq racu tâng máh cloong aséh, chơ sadáih achỗn tâng cloong aséh! Cóq anhia tapưng muoc tac, chơ tayứng patoi bân ntốq anhia ỡt! Cóq anhia kit coih yỗn nhôiq, cớp cóq anhia sớp tampâc tac dŏq catáng tỗ!”
4 Aparelhai os cavalos, e montai, cavaleiros! Apresentai-vos com elmos; açacalai as lanças; vesti-vos de couraças.
5 Yiang Sursĩ pai ễn neq: “Ma cỗ nŏ́q cứq hữm tỗp alới ngcŏh? Alới carlũn achu nheq. Máh tahan alới chĩuq pê nheq, cớp alới miar mprieih lúh chái lứq. Alới tỡ bữn luliaq nhêng chu clĩ noâng.
5 Por que razão os vejo espantados e voltando as costas? Os seus heróis estão abatidos, e vão fugindo, sem olharem para trás; terror há por todos os lados, diz o Senhor.
6 Tam tahan ki lúh chái, alới lúh tỡ têq vớt; dếh tahan rêng lứq la tỡ têq vớt tê. Alới cudốh cớp dớm coah angia pỡng bân ahóq crỗng Ơ-phơ-rat.
6 Não pode fugir o ligeiro, nem escapar o herói; para a banda do norte, junto ao rio Eufrates, tropeçaram e caíram.
7 Cruang aléq loah clưn samoât crỗng Nil, bo crỗng ki clưn poân pứh?
7 Quem é este que vem subindo como o Nilo, como rios cujas águas se agitam?
8 Lứq samoât, cruang nâi la cruang Ê-yip-tô, án clưn canoâq samoât crỗng Nil, bo crỗng ki clưn luat pứh. Cruang Ê-yip-tô pai neq: ‘Cứq lứq achỗn cớp clũom nheq cốc cutễq nâi! Cứq lứq talốh nheq máh vil cớp cũai ỡt tâng ki.’
8 O Egito é que vem subindo como o Nilo, e como rios cujas águas se agitam; e ele diz: Subirei, cobrirei a terra; destruirei a cidade e os que nela habitam.
9 “Ơ máh aséh ơi, cóq ti kĩen lúh yỗn chái! Ơ máh tahan ơi! Ranáq túh coat khoiq toâq chơ; cóq máh tahan yống khễl, yống tamĩang, chơ loŏh rachíl parnơi; tahan anhia ca toâq tễ cruang Ê-thia-bi cớp cruang Li-bia cóq yống máh khễl pỡq parnơi cớp máh cũai Li-dia ca bễn lứq pán tamĩang.”
9 Subi, ó cavalos; e estrondeai, ó carros; e saiam valentes: Cuche e Pute, que manejam o escudo, e os de Lude, que manejam e entesam o arco.
10 Tangái nâi la tangái Yiang Sursĩ, la Ncháu Ca Sốt Toâr Lứq, carláh dỡq chóq máh cũai par‑ũal án. Pla dau án ễ cha sâiq alới toau pasâi, cớp nguaiq aham alới yỗn pa-ŏh púng. Tangái nâi la tangái Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq chiau máh cũai dŏq cỡt crơng chiau sang; án táq ngkíq coah angia pỡng cheq pứh crỗng Ơ-phơ-rat.
10 Porque aquele dia é o dia do Senhor Deus dos exércitos, dia de vingança para ele se vingar dos seus adversários. A espada devorará, e se fartará, e se embriagará com o sangue deles; pois o Senhor Deus dos exércitos tem um sacrifício na terra do Norte junto ao rio Eufrates.
11 Ơ máh cũai Ê-yip-tô ơi! Cóq anhia pỡq chu cruang Ki-liat cớp chuaq rahâu blễng, mŏ rahâu ki tỡ têq chuai anhia ntrớu, yuaq tỡ bữn rahâu ntrớu têq táq yỗn anhia cỡt bán.
11 Sobe a Gileade, e toma bálsamo, ó virgem filha do Egito; debalde multiplicas remédios; não há cura para ti.
12 Máh cũai tễ sa‑ữi cruang khoiq sâng tễ ŏ́c anhia casiet táq, cớp sâng sưong anhia cuclỗiq cucling. Tahan muoi noaq clúh muoi noaq, chơ alới bar náq pruam dớm chu cutễq.
12 As nações ouviram falar da tua vergonha, e a terra está cheia do teu clamor; porque o valente tropeçou no valente e ambos juntos cairam.
13 Bo Nabũ-canêt-sa puo Ba-bulôn toâq chíl cruang Ê-yip-tô, Yiang Sursĩ pai neq:
13 A palavra que falou o Senhor a Jeremias, o profeta, acerca da vinda de Nabucodonosor, rei de Babilônia, para ferir a terra do Egito.
14 “Cóq mới pau atỡng tâng cruang Ê-yip-tô tâng máh vil Mic-dôl, Mem-phit, cớp Ta-panhê neq: Cóq anhia thrũan kĩaq vil anhia bữm, yuaq pla dau ễ toâq cớp yoc ễ cha sâiq anhia.
14 Anunciai-o no Egito, proclamai isto em Migdol; proclamai-o também em Mênfis, e em Tapanes; dizei: Apresenta-te, e prepara-te; porque a espada devorará o que está ao redor de ti.
15 Cỗ nŏ́q yiang Apít khong anhia ma dớm asễng? La cỗ Yiang Sursĩ cutớl yỗn án dớm.
15 Por que está derribado o teu valente? Ele não ficou em pé, porque o Senhor o abateu.
16 Máh tahan anhia cudốh cớp dớm níc, chơ alới muoi noaq pai chóq muoi noaq neq: ‘Yuor tayứng tôh! Hâi! Hái píh chu loah pỡ tỗp hái, pỡq chu cruang mpiq hái canỡt hái, lúh chíq tễ pla dau máh cũai par‑ũal hái.’
16 Fez tropeçar a multidão; caíram uns sobre os outros, e disseram: Levanta-te, e voltemos para o nosso povo, para a terra do nosso nascimento, por causa da espada que oprime.
17 “Cóq amứh ramứh puo Ê-yip-tô tamái neq: ‘Cũai táq ntỡng santoiq bambar, tỡ têq noap ntrớu’.
17 Clamaram ali: Faraó, rei do Egito, é apenas um som; deixou passar o tempo assinalado.
18 Cứq Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq toâp la Puo; cứq tamoong níc. Máh cũai toâq chíl anhia la rêng lứq, samoât cóh Tabor sarỡih clữi nheq tễ máh cóh canŏ́h, cớp cóh Car-mel sarỡih lứq mpễr dỡq mưt.
18 Vivo eu, diz o Rei, cujo nome é o Senhor dos exércitos, que certamente como o Tabor entre os montes, e como o Carmelo junto ao mar, assim ele vira.
19 Ơ máh cũai ỡt tâng cruang Ê-yip-tô ơi! Cóq anhia thrũan dŏq máh crơng crớu anhia! Cheq lứq chơ noau ễ cỗp cớp dững anhia pỡ cruang canŏ́h. Vil Mem-phit lứq cỡt ntốq rangual, cỡt ntốq ralốh, cớp ŏ́q cũai ỡt.
19 Prepara-te para ires para o cativeiro, ó moradora filha do Egito; porque Mênfis será tornada em desolação, e será incendiada, até que ninguém mais aí more.
20 Sanua cruang Ê-yip-tô cỡt samoât muoi lám ntroŏq sang‑ỗng o lứq, ma nỡ‑ra muoi lám aluai tễ coah angia pỡng ễ toâq cáp án.
20 Novilha mui formosa é o Egito; mas já lhe vem do Norte um tavão.
21 Dếh máh cũai noau chang yỗn cỡt tahan, alới cỡt samoât ntroŏq con tỡ têq chuai ntrớu tỗ bữm. Alới tỡ bữn táng rachíl, ma alới carlũn lúh nheq, yuaq tangái cuchĩt pứt khoiq toâq, la máh tangái tỗp alới cóq roap tôt.
21 Até os seus mercenários no meio dela são como bezerros cevados; mas também eles viraram as costas, fugiram juntos, não ficaram firmes; porque veio sobre eles o dia da sua ruína e o tempo da sua punição.
22 Bo máh cũai par‑ũal cheq ễ toâq, máh cũai Ê-yip-tô lúh hĩat-hĩat ariang cusân lúh. Tỗp par‑ũal mut chíl yống achât, samoât cũai ễ tamư nỡm aluang.
22 A sua voz irá como a da serpente; porque marcharão com um exército, e virão contra ela com machados, como cortadores de lenha.
23 Alới lứq tamư nheq tữh aluang tâng sarứng; alới clứng hỡn tễ sampứh lam; tỡ bữn noau rơi ngih noâng alới.
23 Cortarão o seu bosque, diz o Senhor, embora seja impenetrável; porque se multiplicaram mais do que os gafanhotos; são inumeráveis.
24 Máh cũai proai Ê-yip-tô miar ngũq mieiq asễng, cỗ alới sâng casiet; alới cỡt pê cớp cũai proai ca toâq tễ coah angia pỡng. Cứq Yiang Sursĩ toâp pai máh ŏ́c nâi.”
24 A filha do Egito será envergonhada; será entregue na mão do povo do Norte.
25 Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq, la Ncháu tỗp I-sarel, pai neq: “Cứq lứq táq yỗn Amon la yiang vil Thê-bêt roap tôt muoi prớh cớp máh yiang canŏ́h tâng cruang Ê-yip-tô, dếh máh puo Ê-yip-tô hỡ. Cứq lứq dững puo cớp máh cũai poâng yiang ki
25 Diz o Senhor dos exércitos, o Deus de Israel: Eis que eu castigarei a Amom de Tebas, e a Faraó, e ao Egito, juntamente com os seus deuses e os seus reis, sim, ao próprio Faraó, e aos que nele confiam.
26 pỡ cũai ễ cachĩt alới, la Nabũ-canêt-sa puo Ba-bulôn cớp poâl tahan án. Ma toâq tangái ntun, lứq bữn loah máh cũai toâq ỡt tâng cruang Ê-yip-tô muoi trỗ ễn, samoât riang alới khoiq ỡt tễ nhũang. Cứq Yiang Sursĩ toâp pai máh ŏ́c nâi.”
26 E os entregarei na mão dos que procuram a sua morte, na mão de Nabucodonosor, rei de Babilônia, e na mão dos seus servos; mas depois será habitada, como nos dias antigos, diz o Senhor.
27 “Ơ cũai proai cứq ơi! Anhia chỗi ngcŏh ntrớu! Ơ tỗp I-sarel ơi! Chỗi pê pahỡm. Cứq toâp chuai amoong anhia pỡ cruang yơng lứq, bân ntốq anhia cỡt cũai tũ. Nỡ‑ra tỗp anhia píh chu loah pỡ cruang anhia bữm, cớp bữn ien khễ, cớp plot ien, dếh tỡ bữn noau táq yỗn anhia sâng ngcŏh noâng.
27 Mas não temas tu, servo meu, Jacó, nem te espantes, ó Israel; pois eis que te livrarei mesmo de longe, e a tua descendência da terra do seu cativeiro; e Jacó voltará, e ficará tranqüilo e sossegado, e não haverá quem o atemorize.
28 Cứq ễ toâq pỡ anhia dŏq chuai amoong anhia. Cứq ễ pupứt máh cruang ca cứq yỗn anhia ỡt parsáng-parsaiq; mŏ cứq tỡ bữn pupứt nheq tỗp anhia. Cứq manrap anhia la cỗ tian ranáq lôih anhia khoiq táq; ma ŏ́c ki cứq táq tanoang tapứng. Cứq Yiang Sursĩ toâp pai máh ŏ́c nâi.”
28 Tu não temas, servo meu, Jacó, diz o senhor; porque estou contigo; pois destruirei totalmente todas as nações para onde te arrojei; mas a ti não te destruirei de todo, mas castigar-te-ei com justiça, e de modo algum te deixarei impune.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 46, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.