Jeremias 46
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NAA
1 Nâi la máh santoiq Yiang Sursĩ atỡng Yê-ramia dáng tễ máh cruang cũai.
1 Palavra do Senhor que veio ao profeta Jeremias a respeito das nações.
2 Nhũang lứq án atỡng tễ cruang Ê-yip-tô. Án atỡng santoiq nâi tễ poâl tahan Nê-cô puo cruang Ê-yip-tô. Tahan ki Nabũ-canêt-sa, puo Ba-bulôn, khoiq chíl riap pỡ vil Car-ke-mit, cheq tor crỗng Ơ-phơ-rat, tâng cumo pỗn Yê-hôi-akim con samiang Yô-sia cỡt puo Yuda. Yiang Sursĩ atỡng tễ tỗp tahan ki neq:
2 A respeito do Egito, contra o exército de Faraó Neco, rei do Egito, exército que estava junto ao rio Eufrates em Carquemis e que foi derrotado por Nabucodonosor, rei da Babilônia, no quarto ano do reinado de Jeoaquim, filho de Josias, rei de Judá:
3 “Cóq dũ náq anhia thrũan khễl, chơ loŏh chu ntốq rachíl!
3 “Preparem os escudos e as couraças e entrem na batalha!
4 Cóq anhia chóq racu tâng máh cloong aséh, chơ sadáih achỗn tâng cloong aséh! Cóq anhia tapưng muoc tac, chơ tayứng patoi bân ntốq anhia ỡt! Cóq anhia kit coih yỗn nhôiq, cớp cóq anhia sớp tampâc tac dŏq catáng tỗ!”
4 Ponham arreios nos cavalos e montem, cavaleiros! Tomem posição e ponham os capacetes! Afiem as lanças e vistam as armaduras!”
5 Yiang Sursĩ pai ễn neq: “Ma cỗ nŏ́q cứq hữm tỗp alới ngcŏh? Alới carlũn achu nheq. Máh tahan alới chĩuq pê nheq, cớp alới miar mprieih lúh chái lứq. Alới tỡ bữn luliaq nhêng chu clĩ noâng.
5 “Mas o que vejo?” — diz o “Eles ficaram com medo e viraram as costas. Os seus valentes estão derrotados e vão fugindo, sem olhar para trás; há terror por todos os lados.
6 Tam tahan ki lúh chái, alới lúh tỡ têq vớt; dếh tahan rêng lứq la tỡ têq vớt tê. Alới cudốh cớp dớm coah angia pỡng bân ahóq crỗng Ơ-phơ-rat.
6 Aqueles que são ligeiros não podem fugir, e os valentes não conseguem escapar. No Norte, junto ao rio Eufrates, tropeçaram e caíram.”
7 Cruang aléq loah clưn samoât crỗng Nil, bo crỗng ki clưn poân pứh?
7 “Quem é este que vem subindo como o Nilo, como rios cujas águas se agitam?
8 Lứq samoât, cruang nâi la cruang Ê-yip-tô, án clưn canoâq samoât crỗng Nil, bo crỗng ki clưn luat pứh. Cruang Ê-yip-tô pai neq: ‘Cứq lứq achỗn cớp clũom nheq cốc cutễq nâi! Cứq lứq talốh nheq máh vil cớp cũai ỡt tâng ki.’
8 O Egito vem subindo como o Nilo, como rios cujas águas se agitam. Ele disse: ‘Subirei, cobrirei a terra, destruirei as cidades e os seus moradores.’
9 “Ơ máh aséh ơi, cóq ti kĩen lúh yỗn chái! Ơ máh tahan ơi! Ranáq túh coat khoiq toâq chơ; cóq máh tahan yống khễl, yống tamĩang, chơ loŏh rachíl parnơi; tahan anhia ca toâq tễ cruang Ê-thia-bi cớp cruang Li-bia cóq yống máh khễl pỡq parnơi cớp máh cũai Li-dia ca bễn lứq pán tamĩang.”
9 Avancem, cavalos! Corram furiosamente, carros de guerra! Que saiam os valentes: os etíopes e os de Pute, que manejam o escudo, e os lídios, que manejam e entesam o arco.”
10 Tangái nâi la tangái Yiang Sursĩ, la Ncháu Ca Sốt Toâr Lứq, carláh dỡq chóq máh cũai par‑ũal án. Pla dau án ễ cha sâiq alới toau pasâi, cớp nguaiq aham alới yỗn pa-ŏh púng. Tangái nâi la tangái Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq chiau máh cũai dŏq cỡt crơng chiau sang; án táq ngkíq coah angia pỡng cheq pứh crỗng Ơ-phơ-rat.
10 “Porque este dia é o Dia do Senhor, o dia de vingança contra os seus adversários. A espada os devorará, ficará saciada e embriagada com o sangue deles. Porque o Senhor, o tem um sacrifício na terra do Norte, junto ao rio Eufrates.
11 Ơ máh cũai Ê-yip-tô ơi! Cóq anhia pỡq chu cruang Ki-liat cớp chuaq rahâu blễng, mŏ rahâu ki tỡ têq chuai anhia ntrớu, yuaq tỡ bữn rahâu ntrớu têq táq yỗn anhia cỡt bán.
11 Suba a Gileade e consiga bálsamo, ó virgem filha do Egito! É em vão que você multiplica remédios, pois não há cura para você.
12 Máh cũai tễ sa‑ữi cruang khoiq sâng tễ ŏ́c anhia casiet táq, cớp sâng sưong anhia cuclỗiq cucling. Tahan muoi noaq clúh muoi noaq, chơ alới bar náq pruam dớm chu cutễq.
12 As nações ouviram falar da vergonha que você passou, e os seus gritos encheram a terra. Porque um soldado tropeçou no outro, e ambos caíram no chão.”
13 Bo Nabũ-canêt-sa puo Ba-bulôn toâq chíl cruang Ê-yip-tô, Yiang Sursĩ pai neq:
13 Palavra que o Senhor falou ao profeta Jeremias a respeito da vinda de Nabucodonosor, rei da Babilônia, para atacar a terra do Egito:
14 “Cóq mới pau atỡng tâng cruang Ê-yip-tô tâng máh vil Mic-dôl, Mem-phit, cớp Ta-panhê neq: Cóq anhia thrũan kĩaq vil anhia bữm, yuaq pla dau ễ toâq cớp yoc ễ cha sâiq anhia.
14 “Anunciem no Egito e proclamem isto em Migdol, Mênfis e Tafnes. Digam: ‘Tomem posição e estejam preparados! Porque a espada já devorou o que está ao redor de vocês.
15 Cỗ nŏ́q yiang Apít khong anhia ma dớm asễng? La cỗ Yiang Sursĩ cutớl yỗn án dớm.
15 Por que o seu Touro está caído no chão? Não pôde se manter em pé, porque o
16 Máh tahan anhia cudốh cớp dớm níc, chơ alới muoi noaq pai chóq muoi noaq neq: ‘Yuor tayứng tôh! Hâi! Hái píh chu loah pỡ tỗp hái, pỡq chu cruang mpiq hái canỡt hái, lúh chíq tễ pla dau máh cũai par‑ũal hái.’
16 O Senhor multiplicou os que tropeçavam; caíram uns sobre os outros e disseram: ‘Levantem-se, e voltemos ao nosso povo e à terra onde nascemos, por causa da espada que oprime.’
17 “Cóq amứh ramứh puo Ê-yip-tô tamái neq: ‘Cũai táq ntỡng santoiq bambar, tỡ têq noap ntrớu’.
17 Ali, darão a Faraó, rei do Egito, o apelido de ‘Espalhafatoso Que Perdeu A Oportunidade’.”
18 Cứq Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq toâp la Puo; cứq tamoong níc. Máh cũai toâq chíl anhia la rêng lứq, samoât cóh Tabor sarỡih clữi nheq tễ máh cóh canŏ́h, cớp cóh Car-mel sarỡih lứq mpễr dỡq mưt.
18 “Tão certo como eu vivo”, diz o Rei, cujo nome é “e tão certo como o Tabor está entre os montes e o Carmelo está junto ao mar, assim ele virá.”
19 Ơ máh cũai ỡt tâng cruang Ê-yip-tô ơi! Cóq anhia thrũan dŏq máh crơng crớu anhia! Cheq lứq chơ noau ễ cỗp cớp dững anhia pỡ cruang canŏ́h. Vil Mem-phit lứq cỡt ntốq rangual, cỡt ntốq ralốh, cớp ŏ́q cũai ỡt.
19 “Prepare a sua bagagem para o exílio, ó moradora, filha do Egito. Porque Mênfis se tornará em desolação, ficará em ruínas e desabitada.
20 Sanua cruang Ê-yip-tô cỡt samoât muoi lám ntroŏq sang‑ỗng o lứq, ma nỡ‑ra muoi lám aluai tễ coah angia pỡng ễ toâq cáp án.
20 O Egito é uma bela novilha, mas uma mutuca do Norte já vem atacá-la; sim, já vem.
21 Dếh máh cũai noau chang yỗn cỡt tahan, alới cỡt samoât ntroŏq con tỡ têq chuai ntrớu tỗ bữm. Alới tỡ bữn táng rachíl, ma alới carlũn lúh nheq, yuaq tangái cuchĩt pứt khoiq toâq, la máh tangái tỗp alới cóq roap tôt.
21 Até os soldados mercenários no meio deles, que são como bezerros gordos, viraram as costas e fugiram juntos; não resistiram, porque veio sobre eles o dia da sua ruína e o tempo do seu castigo.
22 Bo máh cũai par‑ũal cheq ễ toâq, máh cũai Ê-yip-tô lúh hĩat-hĩat ariang cusân lúh. Tỗp par‑ũal mut chíl yống achât, samoât cũai ễ tamư nỡm aluang.
22 O Egito faz um ruído como o da serpente que foge, porque os seus inimigos vêm contra ele, com machados, como se fossem cortadores de lenha.
23 Alới lứq tamư nheq tữh aluang tâng sarứng; alới clứng hỡn tễ sampứh lam; tỡ bữn noau rơi ngih noâng alới.
23 Cortarão a sua floresta”, diz o “ainda que impenetrável, porque se multiplicaram mais do que os gafanhotos; são inumeráveis.
24 Máh cũai proai Ê-yip-tô miar ngũq mieiq asễng, cỗ alới sâng casiet; alới cỡt pê cớp cũai proai ca toâq tễ coah angia pỡng. Cứq Yiang Sursĩ toâp pai máh ŏ́c nâi.”
24 A filha do Egito está envergonhada; foi entregue nas mãos do povo do Norte.”
25 Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq, la Ncháu tỗp I-sarel, pai neq: “Cứq lứq táq yỗn Amon la yiang vil Thê-bêt roap tôt muoi prớh cớp máh yiang canŏ́h tâng cruang Ê-yip-tô, dếh máh puo Ê-yip-tô hỡ. Cứq lứq dững puo cớp máh cũai poâng yiang ki
25 O Senhor dos Exércitos, o Deus de Israel, diz: — Eis que eu castigarei Amom, deus de Tebas, e também Faraó, o Egito, os seus deuses e os seus reis, o próprio Faraó e os que confiam nele.
26 pỡ cũai ễ cachĩt alới, la Nabũ-canêt-sa puo Ba-bulôn cớp poâl tahan án. Ma toâq tangái ntun, lứq bữn loah máh cũai toâq ỡt tâng cruang Ê-yip-tô muoi trỗ ễn, samoât riang alới khoiq ỡt tễ nhũang. Cứq Yiang Sursĩ toâp pai máh ŏ́c nâi.”
26 Eu os entregarei nas mãos dos que querem matá-los, nas mãos de Nabucodonosor, rei da Babilônia, e nas mãos dos seus servos. Porém mais tarde voltará a ser habitada, como nos dias antigos, diz o Senhor.
27 “Ơ cũai proai cứq ơi! Anhia chỗi ngcŏh ntrớu! Ơ tỗp I-sarel ơi! Chỗi pê pahỡm. Cứq toâp chuai amoong anhia pỡ cruang yơng lứq, bân ntốq anhia cỡt cũai tũ. Nỡ‑ra tỗp anhia píh chu loah pỡ cruang anhia bữm, cớp bữn ien khễ, cớp plot ien, dếh tỡ bữn noau táq yỗn anhia sâng ngcŏh noâng.
27 “Não tenha medo, meu servo Jacó, nem fique assustado, ó Israel. Pois eis que eu o livrarei dessa terra distante e salvarei a sua descendência da terra do exílio; Jacó voltará e ficará tranquilo e sossegado; e não haverá quem o atemorize.
28 Cứq ễ toâq pỡ anhia dŏq chuai amoong anhia. Cứq ễ pupứt máh cruang ca cứq yỗn anhia ỡt parsáng-parsaiq; mŏ cứq tỡ bữn pupứt nheq tỗp anhia. Cứq manrap anhia la cỗ tian ranáq lôih anhia khoiq táq; ma ŏ́c ki cứq táq tanoang tapứng. Cứq Yiang Sursĩ toâp pai máh ŏ́c nâi.”
28 Não tenha medo, meu servo Jacó”, diz o “porque eu estou com você. Por isso, destruirei completamente todas as nações por onde o dispersei. A você eu não destruirei completamente, mas castigarei em justa medida; de modo nenhum deixarei você impune.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 46, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.