Jó 39
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 “Mới dáng tỡ, bo léq mbễq cán ỡt tâng cóh sarống con? Mới kĩaq nhêng, ma tỡ bữn, yỡt sarống con?
1 Conheces o tempo em que as cabras monteses dão à luz nos rochedos? Observaste o parto das corças?
2 Mới dáng tỡ, maléq dũn án ỡt parsễ? Mới dáng tỡ, bo léq án sarống con?
2 Contaste os meses de sua gravidez, e sabes o tempo de seu parto?
3 Mới dáng tỡ, bo léq charán ki sarũt tacu ễ sarống con toau án sarống con án?
3 Elas se abaixam e dão cria, e se livram de suas dores.
4 Con ki toâr achỗn tâng mpứng dĩ sarứng; toâq án dễq, ki án tỡ bữn píh chu loah.
4 Seus filhos tornam-se fortes e crescem nos campos, apartam-se delas e não voltam mais.
5 “Noau yỗn máh aséh dễn tâng arưih pupỡq ien khễ? Noau acláh aséh dễn yỗn lúh tứng-tooc?
5 Quem pôs o asno em liberdade, quem rompeu os laços do burro selvagem?
6 Cứq yỗn ntốq aiq cỡt ntốq án ỡt, cớp acláh án yỗn ỡt tâng ntốq cutễq báq cớp tapín.
6 Dei-lhe o deserto por morada, a planície salgada como lugar de habitação;
7 Tỗp án ỡt yơng tễ vil ca noâr parthúc-parthác; cớp tỡ bữn noau ma ĩt án, chơ ễp yỗn táq ranáq.
7 ele ri-se do tumulto da cidade, não escuta os gritos do cocheiro,
8 Máh cuar cóh cỡt ntốq ruang bát án cơi chuaq cha; án chuaq cha bát sala ramoong.
8 explora as montanhas, sua pastagem, e nela anda buscando tudo o que está verde.
9 “Sangũr ễ táq ranáq yỗn mới tỡ? Toâq sadâu án ễ bếq tâng cuaq mới táq tỡ?
9 Quererá servir-te o boi selvagem, ou quererá passar a noite em teu estábulo?
10 Têq tỡ, mới chŏ́q sangũr toâq samữ, ớn án cái ruang? Tỡ la yỗn án cũat pali cutễq nia mới yỗn li loah tỡ?
10 Porás uma corda em seu pescoço, ou fenderá ele atrás de ti os teus sulcos?
11 Mới têq poâng bán rêng án tỡ? Mới têq yỗn án táq ranáq ntâng tỡ?
11 Fiarás nele porque sua força é grande, e lhe deixarás o cuidado de teu trabalho?
12 Mới chanchớm têq ễp án yỗn patiang máh palâi sarnóh mới tỡ? Tỡ la parỗm pachứm boq saro bân ntốq púh saro tỡ?
12 Contarás com ele para que te traga para a casa o que semeaste, e que te encha a tua eira?
13 “Khlap chớm dadieu paliang chái; ma án tỡ têq pâr samoât chớm calang cloc.
13 A asa da avestruz bate alegremente, não tem asas nem penas bondosas...
14 Chớm dadieu dŏq tarễl án tâng pỡng cutễq, ễq cutâu tễ cutễq panứm yỗn.
14 Ela abandona os seus ovos na terra, e os deixa aquecer no solo,
15 Ma án tỡ bữn dáng pai cŏh lơ ayững noau ễ tĩn tarễl án, tỡ la charán arưih ễ tĩn yỗn tarễl án cỡt pacháh.
15 não pensando que um pé poderá pisá-los e que animais selvagens poderão quebrá-los.
16 Án táq riang pai tarễl ki tỡ cỡn tarễl án; án tỡ dáng pasếq, chơ ranáq án táq pứt miat sâng.
16 É cruel com seus filhinhos, como se não fossem seus; não se incomoda de ter sofrido em vão,
17 Cứq Yiang Sursĩ toâp táq yỗn án cỡt sacũl, cớp tỡ yỗn án bữn sarnớm roan.
17 pois Deus lhe negou a sabedoria e não lhe abriu a inteligência.
18 Ma toâq án tayoâq ễ lúh, án cacháng ayê chóq cũai tâng cloong aséh ca lúh tampling cớp án.
18 Mas quando alça o vôo, ri-se do cavalo e de seu cavaleiro.
19 “Yop ơi! Mới toâp táq yỗn aséh bữn bán rêng cớp yỗn án bữn cruoi cuti tâng tacong án tỡ?
19 És tu que dás o vigor ao cavalo, e foste tu que enfeitaste seu pescoço com uma crina ondulante?
20 Têq mới yỗn aséh sadáih samoât lam, cớp yỗn aséh curư yỗn cũai cỡt ngcŏh tỡ?
20 Que o fazes saltar como um gafanhoto, relinchando terrivelmente?
21 Canchop ayững án carieih cutễq tâng avúng cóh, cớp án lúh chái lứq chu ntốq cỡt yúc.
21 Orgulhoso de sua força, escava a terra com a pata, atira-se à frente das armas.
22 Án tỡ bữn sâng ngcŏh, cớp tỡ bữn dau treh léq têq táq yỗn án píh chu loah.
22 Ri-se do medo, nada o assusta, não recua diante da espada.
23 Máh cũai ca ỡt tâng cloong aséh bữn crơng choac tâng atĩ; crơng choac ki parkeh parnơi cớp bublưoq cỗ tễ moat mandang claq.
23 Sobre ele ressoa a aljava, o ferro brilhante da lança e o dardo;
24 Aséh ỡt sansớl cutễq ễ lúh rachíl; toâq sưong lavia casang achỗn, án tỡ têq ỡt tayứng tưt-bưt noâng.
24 tremendo de impaciência, devora o espaço, o som da trombeta não o deixa no lugar.
25 Toâq sưong lavia casang achỗn, án bữr casang tê; án têq hĩt phỗng cũai ca ễ toâq rachíl; án sâng sưong cũai sốt tahan ớn mut chíl.
25 Ao sinal do clarim, diz: Vamos! De longe fareja a batalha, a voz troante dos chefes e o alarido dos guerreiros.
26 “Nŏ́q calang rien pâr tễ mới tỡ, toâq án paliang khlap ễ pâr chu coah angia pưn?
26 É graças à tua sabedoria que o falcão alça o vôo, e desdobra as suas asas em direção ao meio-dia?
27 Calang crức ỡt acoan mới ớn án tỡ, toâq án ễ táq sóh tâng cóh?
27 É por tua ordem que a águia levanta o vôo, e faz seu ninho nas alturas?
28 Án táq sóh pỡng tamáu côl sarỡih lứq; án ỡt tâng crang táq ntốq parnoâng.
28 Ela habita o rochedo, e nele passa a noite, sobre a ponta rochosa e o cimo escarpado.
29 Án ỡt kĩaq nhêng tễ ntốq ki, hữm dếh cheq cớp yơng hỡ, chơ crŏ́q ễ cubâuq sana.
29 De lá espia sua presa, seus olhos penetram as distâncias.
30 Máh con calang crức rôm parnơi mpễr cumáp charán, cớp calang crức bỡiq chic-lachic yóc aham.”
30 Seus filhinhos se alimentam de sangue; onde quer que haja cadáveres, ali está ela.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.