Jó 30

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 “Ma sanua, noau cacháng ayê cứq dếh cũai póng cadỡp tễ cứq la tỡ bữn yám noap cứq. Tễ nhũang, mpoaq alới la cũai tỡ bữn chớc ntrớu; cứq tỡ bữn yỗn alới kĩaq cữu parnơi cớp acho cứq.
1 “Agora, porém, os mais jovens zombam de mim, rapazes cujos pais não são dignos de correr com meus cães pastores.
2 Alới cỡt cũai khoiq pứt nheq rêng; alới ieuq ot, tỡ rơi dếh táq ranáq ntrớu.
2 De que me serve a força deles? Seu vigor já desapareceu!
3 Alới cadĩt lứq cớp panhieih, toau alới ngoan dếh rêh khỗ; tâng sadâu alới ỡt tâng arưih, tâng ntốq ngua parngeh.
3 Enfraquecidos pela pobreza e pela fome, roem a terra seca, em regiões sombrias e desoladas.
4 Alới rơq aluang tâng ntốq aiq, cha dếh rêh aluang ntiah lứq hỡ.
4 Colhem ervas silvestres entre os arbustos e comem as raízes das giestas.
5 Dũ náq cũai cuhễq tuih alới yỗn dễq yơng, samoât cu‑ỗi cutruah chóq cũai ễ mut pũr.
5 São expulsos, aos gritos, da companhia das pessoas, como se fossem ladrões.
6 Tỗp alới cóq ỡt tâng cưp tamáu, tâng prúng ỡt kễng crang cóh.
6 Agora, moram em desfiladeiros medonhos, em cavernas e entre as rochas.
7 Tâng arưih alới lũ samoât acho sacŏ́ng, cớp alới parchoq tâng prul sarlia.
7 Uivam como animais no meio dos arbustos e ajuntam-se debaixo dos espinheiros.
8 Alới ŏ́q kia, cớp ŏ́q ramứh ranoâng. Noau tuih alới aloŏh tễ cruang cutễq bữm.
8 São gente insensata, sem nome nem valor; foram expulsos da terra.
9 Ma sanua, alới ỡt lavíng mpễr cứq dŏq cacháng ayê; cứq cỡt samoât crơng rayiauq yỗn alới.
9 “Agora, divertem-se às minhas custas! Sou alvo de piadas e canções vulgares.
10 Alới chứng clĩ tễ cứq, cỗ sâng sa‑ớl; cớp alới tỡ bữn sâng casiet cuchóh tâng mieiq cứq hỡ.
10 Desprezam-me e ficam longe de mim; só se aproximam para cuspir em meu rosto.
11 Cỗ tian Yiang Sursĩ táq yỗn cứq ieuq cớp ŏ́q cũai chuai, ngkíq alới toâq chíl cứq.
11 Pois Deus cortou a corda de meu arco; já que ele me humilhou, eles não se refreiam mais.
12 Alới pruam muoi mứt dŏq chíl cứq. Alới ễp yỗn cứq lúh, chơ alới thrũan ễ chíl cứq.
12 Essa gente desprezível se opõe a mim abertamente; lançam-me de um lado para o outro e planejam minha desgraça.
13 Toâq cứq lúh, alới crŏ́q tâng rana ễ cachĩt cứq. Tỡ bữn noau riap catáng alới.
13 Bloqueiam meu caminho e fazem de tudo para me destruir. Sabem que não tenho quem me ajude;
14 Alới mut chíl bân ntốq viang vil rúng; alới tĩn sarúq cứq.
14 atacam-me de todos os lados. Quando estou caído, lançam-se sobre mim;
15 Cứq sâng ngcŏh níc; ŏ́c noau yám noap cứq cỡt pứt samoât cuyal phát. Cớp sanốc ntữn cứq cỡt pứt samoât ramứl.
15 vivo aterrorizado. O vento carregou minha honra; minha prosperidade passou como uma nuvem.
16 “Sanua cứq cheq ễ ta-ŏh rangứh, ma ŏ́c túh arức nâi noâng tỡ yũah nheq sĩa.
16 “Agora, minha vida se esvai; a aflição me persegue durante o dia.
17 Tâng sadâu nghang cứq cỡt a‑ĩ nheq; ŏ́c rang‑ĩ tỡ nai tangứt.
17 A noite corrói meus ossos; a dor que me atormenta não descansa.
18 Yiang Sursĩ sadŏ́h tacong au cứq, chơ ayŏ́q cứq achỗn; án viat tampâc cứq toau ranhóq nheq.
18 Com mão forte, Deus agarra minha roupa; pega-me pela gola de minha túnica.
19 Án voang cứq tâng talĩng; cứq cỡt samoât phốn cutễq, tỡ la bŏ́h.
19 Lança-me na lama; não passo de pó e cinza.
20 “Ơ Yiang Sursĩ ơi! Cứq arô anhia, ma anhia tỡ bữn ta‑ỡi cứq. Toâq cứq câu sễq anhia chuai, la anhia tỡ bữn nhêng chu cứq.
20 “Clamo a ti, ó Deus, e não me respondes; fico em pé diante de ti, mas não me dás atenção.
21 Anhia táq chóq cứq la‑ỡq lứq. Anhia padâm cứq na chớc anhia.
21 Tu me tratas com crueldade e usas teu poder para me perseguir.
22 Anhia yỗn rapuq phát dững cứq; anhia takễl cứq tâng mpứng dĩ cuyal rapuq.
22 Tu me lanças no redemoinho e me destróis na tempestade.
23 Cứq dáng samoât lứq anhia ễq cứq cuchĩt cớp ễ dững cứq chu ntốq khoiq anoat yỗn dũ náq cũai.
23 E sei que me envias para a morte, para o destino de todos os que vivem.
24 Cỗ nŏ́q anhia noâng chíl níc cũai khoiq rúng pứt, toâq án rasễq ŏ́c sarũiq tễ ntốq túh arức?
24 “Por certo, ninguém se voltaria contra os necessitados, quando clamam por socorro em suas dificuldades.
25 Tễ nhũang cứq dốq nhiam nhit cỗ tian cũai canŏ́h sâng túh arức. Cớp mứt pahỡm cứq dốq sâng ngua parnơi cớp máh cũai cadĩt.
25 Acaso eu não chorava pelos aflitos? Não me angustiava pelos pobres?
26 Ma toâq cứq ngcuang ŏ́c poang cớp ien khễ, ranáq túh coat cớp ŏ́c canám ễn toâq pláih.
26 Esperava o bem, mas em seu lugar veio o mal; aguardava a luz, mas em seu lugar veio a escuridão.
27 Mứt pahỡm cứq ỡt clơng níc, tỡ nai tangứt; máh tangái cứq cóq chĩuq tanhĩr toâq níc.
27 Meu coração está agitado e não sossega; dias de aflição me atormentam.
28 Cứq tayáh pỡq tâng ŏ́c canám, ŏ́q loâng ŏ́c poang; cứq yuor tayứng tâng ntốq cũai rôm, cớp sễq alới chuai.
28 Ando nas sombras, sem a luz do sol; levanto-me em praça pública e clamo por socorro.
29 Cứq cỡt samoât sễm ai acho cruang, dếh cỡt yớu cớp chớm dadieu.
29 Contudo, sou considerado irmão dos chacais e companheiro das corujas.
30 Ngcâr cứq cũm trúc cớp ralêc nheq; tỗ cứq cutâu cat.
30 Minha pele escureceu, e meus ossos ardem de febre.
31 Bo nhũang cứq sâng sưong ũat bũi óh lứq; ma sanua cứq sâng ống sưong cuclỗiq cớp nhiam tanúh.
31 Minha harpa toca canções fúnebres, e minha flauta acompanha os que choram.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.