Jó 30
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA
1 “Ma sanua, noau cacháng ayê cứq dếh cũai póng cadỡp tễ cứq la tỡ bữn yám noap cứq. Tễ nhũang, mpoaq alới la cũai tỡ bữn chớc ntrớu; cứq tỡ bữn yỗn alới kĩaq cữu parnơi cớp acho cứq.
1 Mas agora se riem de mim os de menos idade do que eu, e cujos pais eu teria desdenhado de pôr ao lado dos cães do meu rebanho.
2 Alới cỡt cũai khoiq pứt nheq rêng; alới ieuq ot, tỡ rơi dếh táq ranáq ntrớu.
2 De que também me serviria a força das suas mãos, homens cujo vigor já pereceu?
3 Alới cadĩt lứq cớp panhieih, toau alới ngoan dếh rêh khỗ; tâng sadâu alới ỡt tâng arưih, tâng ntốq ngua parngeh.
3 De míngua e fome se debilitaram; roem os lugares secos, desde muito em ruínas e desolados.
4 Alới rơq aluang tâng ntốq aiq, cha dếh rêh aluang ntiah lứq hỡ.
4 Apanham malvas e folhas dos arbustos e se sustentam de raízes de zimbro.
5 Dũ náq cũai cuhễq tuih alới yỗn dễq yơng, samoât cu‑ỗi cutruah chóq cũai ễ mut pũr.
5 Do meio dos homens são expulsos; grita-se contra eles, como se grita atrás de um ladrão;
6 Tỗp alới cóq ỡt tâng cưp tamáu, tâng prúng ỡt kễng crang cóh.
6 habitam nos desfiladeiros sombrios, nas cavernas da terra e das rochas.
7 Tâng arưih alới lũ samoât acho sacŏ́ng, cớp alới parchoq tâng prul sarlia.
7 Bramam entre os arbustos e se ajuntam debaixo dos espinheiros.
8 Alới ŏ́q kia, cớp ŏ́q ramứh ranoâng. Noau tuih alới aloŏh tễ cruang cutễq bữm.
8 São filhos de doidos, raça infame, e da terra são escorraçados.
9 Ma sanua, alới ỡt lavíng mpễr cứq dŏq cacháng ayê; cứq cỡt samoât crơng rayiauq yỗn alới.
9 Mas agora sou a sua canção de motejo e lhes sirvo de provérbio.
10 Alới chứng clĩ tễ cứq, cỗ sâng sa‑ớl; cớp alới tỡ bữn sâng casiet cuchóh tâng mieiq cứq hỡ.
10 Abominam-me, fogem para longe de mim e não se abstêm de me cuspir no rosto.
11 Cỗ tian Yiang Sursĩ táq yỗn cứq ieuq cớp ŏ́q cũai chuai, ngkíq alới toâq chíl cứq.
11 Porque Deus afrouxou a corda do meu arco e me oprimiu; pelo que sacudiram de si o freio perante o meu rosto.
12 Alới pruam muoi mứt dŏq chíl cứq. Alới ễp yỗn cứq lúh, chơ alới thrũan ễ chíl cứq.
12 À direita se levanta uma súcia, e me empurra, e contra mim prepara o seu caminho de destruição.
13 Toâq cứq lúh, alới crŏ́q tâng rana ễ cachĩt cứq. Tỡ bữn noau riap catáng alới.
13 Arruínam a minha vereda, promovem a minha calamidade; gente para quem já não há socorro.
14 Alới mut chíl bân ntốq viang vil rúng; alới tĩn sarúq cứq.
14 Vêm contra mim como por uma grande brecha e se revolvem avante entre as ruínas.
15 Cứq sâng ngcŏh níc; ŏ́c noau yám noap cứq cỡt pứt samoât cuyal phát. Cớp sanốc ntữn cứq cỡt pứt samoât ramứl.
15 Sobrevieram-me pavores, como pelo vento é varrida a minha honra; como nuvem passou a minha felicidade.
16 “Sanua cứq cheq ễ ta-ŏh rangứh, ma ŏ́c túh arức nâi noâng tỡ yũah nheq sĩa.
16 Agora, dentro de mim se me derrama a alma; os dias da aflição se apoderaram de mim.
17 Tâng sadâu nghang cứq cỡt a‑ĩ nheq; ŏ́c rang‑ĩ tỡ nai tangứt.
17 A noite me verruma os ossos e os desloca, e não descansa o mal que me rói.
18 Yiang Sursĩ sadŏ́h tacong au cứq, chơ ayŏ́q cứq achỗn; án viat tampâc cứq toau ranhóq nheq.
18 Pela grande violência do meu mal está desfigurada a minha veste, mal que me cinge como a gola da minha túnica.
19 Án voang cứq tâng talĩng; cứq cỡt samoât phốn cutễq, tỡ la bŏ́h.
19 Deus, tu me lançaste na lama, e me tornei semelhante ao pó e à cinza.
20 “Ơ Yiang Sursĩ ơi! Cứq arô anhia, ma anhia tỡ bữn ta‑ỡi cứq. Toâq cứq câu sễq anhia chuai, la anhia tỡ bữn nhêng chu cứq.
20 Clamo a ti, e não me respondes; estou em pé, mas apenas olhas para mim.
21 Anhia táq chóq cứq la‑ỡq lứq. Anhia padâm cứq na chớc anhia.
21 Tu foste cruel comigo; com a força da tua mão tu me combates.
22 Anhia yỗn rapuq phát dững cứq; anhia takễl cứq tâng mpứng dĩ cuyal rapuq.
22 Levantas-me sobre o vento e me fazes cavalgá-lo; dissolves-me no estrondo da tempestade.
23 Cứq dáng samoât lứq anhia ễq cứq cuchĩt cớp ễ dững cứq chu ntốq khoiq anoat yỗn dũ náq cũai.
23 Pois eu sei que me levarás à morte e à casa destinada a todo vivente.
24 Cỗ nŏ́q anhia noâng chíl níc cũai khoiq rúng pứt, toâq án rasễq ŏ́c sarũiq tễ ntốq túh arức?
24 De um montão de ruínas não estenderá o homem a mão e na sua desventura não levantará um grito por socorro?
25 Tễ nhũang cứq dốq nhiam nhit cỗ tian cũai canŏ́h sâng túh arức. Cớp mứt pahỡm cứq dốq sâng ngua parnơi cớp máh cũai cadĩt.
25 Acaso, não chorei sobre aquele que atravessava dias difíceis ou não se angustiou a minha alma pelo necessitado?
26 Ma toâq cứq ngcuang ŏ́c poang cớp ien khễ, ranáq túh coat cớp ŏ́c canám ễn toâq pláih.
26 Aguardava eu o bem, e eis que me veio o mal; esperava a luz, veio-me a escuridão.
27 Mứt pahỡm cứq ỡt clơng níc, tỡ nai tangứt; máh tangái cứq cóq chĩuq tanhĩr toâq níc.
27 O meu íntimo se agita sem cessar; e dias de aflição me sobrevêm.
28 Cứq tayáh pỡq tâng ŏ́c canám, ŏ́q loâng ŏ́c poang; cứq yuor tayứng tâng ntốq cũai rôm, cớp sễq alới chuai.
28 Ando de luto, sem a luz do sol; levanto-me na congregação e clamo por socorro.
29 Cứq cỡt samoât sễm ai acho cruang, dếh cỡt yớu cớp chớm dadieu.
29 Sou irmão dos chacais e companheiro de avestruzes.
30 Ngcâr cứq cũm trúc cớp ralêc nheq; tỗ cứq cutâu cat.
30 Enegrecida se me cai a pele, e os meus ossos queimam em febre.
31 Bo nhũang cứq sâng sưong ũat bũi óh lứq; ma sanua cứq sâng ống sưong cuclỗiq cớp nhiam tanúh.
31 Por isso, a minha harpa se me tornou em prantos de luto, e a minha flauta, em voz dos que choram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.