Jó 30

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 “Ma sanua, noau cacháng ayê cứq dếh cũai póng cadỡp tễ cứq la tỡ bữn yám noap cứq. Tễ nhũang, mpoaq alới la cũai tỡ bữn chớc ntrớu; cứq tỡ bữn yỗn alới kĩaq cữu parnơi cớp acho cứq.
1 “Mas agora homens mais moços do que eu zombam de mim. Os pais deles não valem nada; eu não poria essa gente nem com os cachorros que cuidam do meu rebanho.
2 Alới cỡt cũai khoiq pứt nheq rêng; alới ieuq ot, tỡ rơi dếh táq ranáq ntrớu.
2 De que me serviria a força dos seus braços? São homens magros,
3 Alới cadĩt lứq cớp panhieih, toau alới ngoan dếh rêh khỗ; tâng sadâu alới ỡt tâng arưih, tâng ntốq ngua parngeh.
3 enfraquecidos de tanto passar fome e miséria. À noite, na solidão de lugares desertos, eles têm de roer raízes secas.
4 Alới rơq aluang tâng ntốq aiq, cha dếh rêh aluang ntiah lứq hỡ.
4 Pegam ervas e cascas de árvores e se alimentam de raízes que não servem para comer.
5 Dũ náq cũai cuhễq tuih alới yỗn dễq yơng, samoât cu‑ỗi cutruah chóq cũai ễ mut pũr.
5 São expulsos do meio das pessoas, que os espantam, aos gritos, como se eles fossem ladrões.
6 Tỗp alới cóq ỡt tâng cưp tamáu, tâng prúng ỡt kễng crang cóh.
6 Têm de morar em barrancos medonhos, em cavernas ou nas rochas.
7 Tâng arưih alới lũ samoât acho sacŏ́ng, cớp alới parchoq tâng prul sarlia.
7 Uivam no meio das moitas e se ajuntam debaixo dos espinheiros.
8 Alới ŏ́q kia, cớp ŏ́q ramứh ranoâng. Noau tuih alới aloŏh tễ cruang cutễq bữm.
8 Raça inútil, gente sem nome, são enxotados do país.
9 Ma sanua, alới ỡt lavíng mpễr cứq dŏq cacháng ayê; cứq cỡt samoât crơng rayiauq yỗn alới.
9 “Mas agora essa gente vem e zomba de mim; para eles eu não passo de uma piada.
10 Alới chứng clĩ tễ cứq, cỗ sâng sa‑ớl; cớp alới tỡ bữn sâng casiet cuchóh tâng mieiq cứq hỡ.
10 Sentem nojo de mim e se afastam e chegam até a me cuspir na cara.
11 Cỗ tian Yiang Sursĩ táq yỗn cứq ieuq cớp ŏ́q cũai chuai, ngkíq alới toâq chíl cứq.
11 Deus me enfraqueceu e me humilhou, e por isso, furiosos, eles se viram contra mim.
12 Alới pruam muoi mứt dŏq chíl cứq. Alới ễp yỗn cứq lúh, chơ alới thrũan ễ chíl cứq.
12 Essa raça de gente ruim me ataca, me faz correr e procura acabar comigo.
13 Toâq cứq lúh, alới crŏ́q tâng rana ễ cachĩt cứq. Tỡ bữn noau riap catáng alới.
13 Eles não deixam que eu fuja, procuram me destruir, e ninguém os faz parar.
14 Alới mut chíl bân ntốq viang vil rúng; alới tĩn sarúq cứq.
14 Entram por uma brecha da muralha e no meio das ruínas se jogam contra mim.
15 Cứq sâng ngcŏh níc; ŏ́c noau yám noap cứq cỡt pứt samoât cuyal phát. Cớp sanốc ntữn cứq cỡt pứt samoât ramứl.
15 Eu fico apavorado. A minha honra foi como que varrida para longe pelo vento; a minha prosperidade passou como se fosse uma nuvem.
16 “Sanua cứq cheq ễ ta-ŏh rangứh, ma ŏ́c túh arức nâi noâng tỡ yũah nheq sĩa.
16 “Agora já não tenho vontade de viver; o desespero tomou conta de mim.
17 Tâng sadâu nghang cứq cỡt a‑ĩ nheq; ŏ́c rang‑ĩ tỡ nai tangứt.
17 De noite os ossos me doem muito; a dor que me atormenta não para.
18 Yiang Sursĩ sadŏ́h tacong au cứq, chơ ayŏ́q cứq achỗn; án viat tampâc cứq toau ranhóq nheq.
18 Deus me agarrou pela garganta com tanta violência, que desarrumou a minha roupa.
19 Án voang cứq tâng talĩng; cứq cỡt samoât phốn cutễq, tỡ la bŏ́h.
19 Ele me atirou na lama; eu não valho mais do que o pó ou a cinza.
20 “Ơ Yiang Sursĩ ơi! Cứq arô anhia, ma anhia tỡ bữn ta‑ỡi cứq. Toâq cứq câu sễq anhia chuai, la anhia tỡ bữn nhêng chu cứq.
20 “Ó Deus, eu clamo pedindo a tua ajuda, e não me respondes; eu oro a ti, e não te importas comigo.
21 Anhia táq chóq cứq la‑ỡq lứq. Anhia padâm cứq na chớc anhia.
21 Tu me tratas com crueldade e me persegues com todo o teu poder.
22 Anhia yỗn rapuq phát dững cứq; anhia takễl cứq tâng mpứng dĩ cuyal rapuq.
22 Fazes com que o vento me carregue e numa tempestade violenta me jogas de um lado para outro.
23 Cứq dáng samoât lứq anhia ễq cứq cuchĩt cớp ễ dững cứq chu ntốq khoiq anoat yỗn dũ náq cũai.
23 Bem sei que me levarás à Terra da Morte, o lugar de encontro marcado para todos os vivos.
24 Cỗ nŏ́q anhia noâng chíl níc cũai khoiq rúng pứt, toâq án rasễq ŏ́c sarũiq tễ ntốq túh arức?
24 Por que atacas um homem arruinado, que não pode fazer nada, a não ser pedir piedade?
25 Tễ nhũang cứq dốq nhiam nhit cỗ tian cũai canŏ́h sâng túh arức. Cớp mứt pahỡm cứq dốq sâng ngua parnơi cớp máh cũai cadĩt.
25 Por acaso, não chorei com as pessoas aflitas? Será que não tive pena dos pobres?
26 Ma toâq cứq ngcuang ŏ́c poang cớp ien khễ, ranáq túh coat cớp ŏ́c canám ễn toâq pláih.
26 Eu esperava a felicidade, e veio a desgraça; eu aguardava a luz, e chegou a escuridão.
27 Mứt pahỡm cứq ỡt clơng níc, tỡ nai tangứt; máh tangái cứq cóq chĩuq tanhĩr toâq níc.
27 “O meu coração está agitado e não descansa; só tenho vivido dias de aflição.
28 Cứq tayáh pỡq tâng ŏ́c canám, ŏ́q loâng ŏ́c poang; cứq yuor tayứng tâng ntốq cũai rôm, cớp sễq alới chuai.
28 Levo uma vida triste, como um dia sem sol; eu me levanto diante de todos e peço ajuda.
29 Cứq cỡt samoât sễm ai acho cruang, dếh cỡt yớu cớp chớm dadieu.
29 A minha voz é um gemido triste, como os uivos do lobo ou os gritos do avestruz.
30 Ngcâr cứq cũm trúc cớp ralêc nheq; tỗ cứq cutâu cat.
30 A minha pele está ficando preta, e o meu corpo queima de febre.
31 Bo nhũang cứq sâng sưong ũat bũi óh lứq; ma sanua cứq sâng ống sưong cuclỗiq cớp nhiam tanúh.
31 Eu costumava ouvir a música alegre de liras e flautas, mas agora só escuto gente chorando e soluçando.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.