Jó 30

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 “Ma sanua, noau cacháng ayê cứq dếh cũai póng cadỡp tễ cứq la tỡ bữn yám noap cứq. Tễ nhũang, mpoaq alới la cũai tỡ bữn chớc ntrớu; cứq tỡ bữn yỗn alới kĩaq cữu parnơi cớp acho cứq.
1 "Mas agora eles zombam de mim, homens mais jovens que eu, homens cujos pais eu teria rejeitado, não lhes permitindo sequer estar com os cães de guarda do rebanho.
2 Alới cỡt cũai khoiq pứt nheq rêng; alới ieuq ot, tỡ rơi dếh táq ranáq ntrớu.
2 De que me serviria a força de suas mãos, já que desapareceu o seu vigor?
3 Alới cadĩt lứq cớp panhieih, toau alới ngoan dếh rêh khỗ; tâng sadâu alới ỡt tâng arưih, tâng ntốq ngua parngeh.
3 Desfigurados de tanta necessidade e fome, perambulavam pela terra ressequida, em sombrios e devastados desertos.
4 Alới rơq aluang tâng ntốq aiq, cha dếh rêh aluang ntiah lứq hỡ.
4 Nos campos de mato rasteiro colhiam ervas, e a raiz da giesta era a sua comida.
5 Dũ náq cũai cuhễq tuih alới yỗn dễq yơng, samoât cu‑ỗi cutruah chóq cũai ễ mut pũr.
5 Da companhia dos amigos foram expulsos aos gritos, como se fossem ladrões.
6 Tỗp alới cóq ỡt tâng cưp tamáu, tâng prúng ỡt kễng crang cóh.
6 Foram forçados a morar nos leitos secos dos rios, entre as rochas e nos buracos da terra.
7 Tâng arưih alới lũ samoât acho sacŏ́ng, cớp alới parchoq tâng prul sarlia.
7 Rugiam entre os arbustos e se encolhiam sob a vegetação.
8 Alới ŏ́q kia, cớp ŏ́q ramứh ranoâng. Noau tuih alới aloŏh tễ cruang cutễq bữm.
8 Prole desprezível e sem nome, foram expulsos da terra.
9 Ma sanua, alới ỡt lavíng mpễr cứq dŏq cacháng ayê; cứq cỡt samoât crơng rayiauq yỗn alới.
9 "E agora os filhos deles zombam de mim com suas canções; tornei-me um provérbio entre eles.
10 Alới chứng clĩ tễ cứq, cỗ sâng sa‑ớl; cớp alới tỡ bữn sâng casiet cuchóh tâng mieiq cứq hỡ.
10 Eles me detestam e se mantêm à distância; não hesitam em cuspir em meu rosto.
11 Cỗ tian Yiang Sursĩ táq yỗn cứq ieuq cớp ŏ́q cũai chuai, ngkíq alới toâq chíl cứq.
11 Agora que Deus afrouxou a corda do meu arco e me afligiu, eles ficam sem freios na minha presença.
12 Alới pruam muoi mứt dŏq chíl cứq. Alới ễp yỗn cứq lúh, chơ alới thrũan ễ chíl cứq.
12 À direita os embrutecidos me atacam; preparam armadilhas para os meus pés, e constroem rampas de cerco contra mim.
13 Toâq cứq lúh, alới crŏ́q tâng rana ễ cachĩt cứq. Tỡ bữn noau riap catáng alới.
13 Destroem o meu caminho; conseguem destruir-me, sem a ajuda de ninguém.
14 Alới mut chíl bân ntốq viang vil rúng; alới tĩn sarúq cứq.
14 Avançam como através de uma grande brecha; arrojam-se entre as ruínas.
15 Cứq sâng ngcŏh níc; ŏ́c noau yám noap cứq cỡt pứt samoât cuyal phát. Cớp sanốc ntữn cứq cỡt pứt samoât ramứl.
15 Pavores apoderam-se de mim; a minha dignidade é levada como pelo vento, a minha segurança se desfaz como nuvem.
16 “Sanua cứq cheq ễ ta-ŏh rangứh, ma ŏ́c túh arức nâi noâng tỡ yũah nheq sĩa.
16 "E agora esvai-se a minha vida; estou preso a dias de sofrimento.
17 Tâng sadâu nghang cứq cỡt a‑ĩ nheq; ŏ́c rang‑ĩ tỡ nai tangứt.
17 A noite penetra os meus ossos; minhas dores me corroem sem cessar.
18 Yiang Sursĩ sadŏ́h tacong au cứq, chơ ayŏ́q cứq achỗn; án viat tampâc cứq toau ranhóq nheq.
18 Em seu grande poder Deus é como a minha roupa; ele me envolve como a gola da minha veste.
19 Án voang cứq tâng talĩng; cứq cỡt samoât phốn cutễq, tỡ la bŏ́h.
19 Lança-me na lama, e sou reduzido a pó e cinza.
20 “Ơ Yiang Sursĩ ơi! Cứq arô anhia, ma anhia tỡ bữn ta‑ỡi cứq. Toâq cứq câu sễq anhia chuai, la anhia tỡ bữn nhêng chu cứq.
20 "Clamo a ti, ó Deus, mas não respondes; fico de pé, mas apenas olhas para mim.
21 Anhia táq chóq cứq la‑ỡq lứq. Anhia padâm cứq na chớc anhia.
21 Contra mim te voltas com dureza e me atacas com a força de tua mão.
22 Anhia yỗn rapuq phát dững cứq; anhia takễl cứq tâng mpứng dĩ cuyal rapuq.
22 Tu me apanhas e me levas contra o vento, e me jogas de um lado a outro na tempestade.
23 Cứq dáng samoât lứq anhia ễq cứq cuchĩt cớp ễ dững cứq chu ntốq khoiq anoat yỗn dũ náq cũai.
23 Sei que me farás descer até a morte, ao lugar destinado a todos os viventes.
24 Cỗ nŏ́q anhia noâng chíl níc cũai khoiq rúng pứt, toâq án rasễq ŏ́c sarũiq tễ ntốq túh arức?
24 "A verdade é que ninguém dá a mão ao homem arruinado, quando este, em sua aflição, grita por socorro.
25 Tễ nhũang cứq dốq nhiam nhit cỗ tian cũai canŏ́h sâng túh arức. Cớp mứt pahỡm cứq dốq sâng ngua parnơi cớp máh cũai cadĩt.
25 Não é certo que chorei por causa dos que passavam dificuldade? E que a minha alma entristeceu-se por causa dos pobres?
26 Ma toâq cứq ngcuang ŏ́c poang cớp ien khễ, ranáq túh coat cớp ŏ́c canám ễn toâq pláih.
26 Mesmo assim, quando eu esperava o bem, veio o mal; quando eu procurava luz, vieram trevas.
27 Mứt pahỡm cứq ỡt clơng níc, tỡ nai tangứt; máh tangái cứq cóq chĩuq tanhĩr toâq níc.
27 Nunca pára a agitação dentro de mim; dias de sofrimento me confrontam.
28 Cứq tayáh pỡq tâng ŏ́c canám, ŏ́q loâng ŏ́c poang; cứq yuor tayứng tâng ntốq cũai rôm, cớp sễq alới chuai.
28 Perambulo escurecido, mas não pelo sol; levanto-me na assembléia e clamo por ajuda.
29 Cứq cỡt samoât sễm ai acho cruang, dếh cỡt yớu cớp chớm dadieu.
29 Tornei-me irmão dos chacais, companheiro das corujas.
30 Ngcâr cứq cũm trúc cớp ralêc nheq; tỗ cứq cutâu cat.
30 Minha pele escurece e cai; meu corpo queima de febre.
31 Bo nhũang cứq sâng sưong ũat bũi óh lứq; ma sanua cứq sâng ống sưong cuclỗiq cớp nhiam tanúh.
31 Minha harpa está afinada para cantos fúnebres, e minha flauta para o som de pranto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.