Jonas 1
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NAA
1 Bữn muoi tangái Yiang Sursĩ táq ntỡng cớp Yô-na con samiang Ami-tai, cớp ớn án neq:
1 A palavra do Senhor veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 “Mới yuor tayứng, chơ pỡq sanua toâp pỡ vil toâr Ni-navê ca ỡt coah angia mandang loŏh, cớp catoaih atỡng máh cũai tâng ntốq ki dáng la cứq khoiq hữm máh ranáq alới táq la sâuq lứq.”
2 — Levante-se, vá à grande cidade de Nínive e pregue contra ela, porque a sua maldade subiu até a minha presença.
3 Ma Yô-na tỡ bữn trĩh Yiang Sursĩ. Án pỡq veh chíq chu angia mandang pât, cỗ án ễ lúh tooq chíq Yiang Sursĩ. Án pỡq chu vil Yôp-pa; chơ án hữm muoi lám tuoc ntôm thrũan ễ pỡq chu vil Tar-sit. Ngkíq, án yỗn práq pỡ cũai sốt tuoc ki; chơ án chỗn muoi prớh cớp cũai tuthễ tâng tuoc ki.
3 Jonas se levantou, mas para fugir da presença do Senhor , para Társis. Desceu a Jope, e encontrou um navio que ia para Társis. Pagou a passagem e embarcou no navio, para ir com eles para Társis, para longe da presença do Senhor .
4 — ausente —
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um forte vento, e levantou-se uma tempestade tão violenta, que parecia que o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 — ausente —
5 Então os marinheiros ficaram com medo e clamavam cada um ao seu deus. Lançaram no mar a carga que estava no navio, para que ele ficasse mais leve. Jonas, porém, havia descido ao porão do navio; ali havia se deitado, e dormia profundamente.
6 Tữ cũai ndỡm tuoc sễng chu Yô-na, án hữm Yô-na bếq. Chơ án amoaih Yô-na cớp pai chóq án neq: “Ntrớu ca táq mới bếq níc? Tamỡ! Cóq mới arô yiang mới sang yỗn toâq chuai. Cŏh lơ án sâng sarũiq táq, cớp toâq chuai tỗp hái yỗn bữn vớt tễ cuchĩt cống bữn.”
6 O capitão do navio se aproximou de Jonas e lhe disse: — O que está acontecendo com você? Agarrado no sono? Levante-se, invoque o seu deus! Talvez assim esse deus se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 Vớt ki, máh cũai tuthễ tâng tuoc raloai neq: “Hái séng yoc ễ dáng cũai aléq táq yỗn tỗp hái tamóh ŏ́c croŏq criat nâi.”
7 Os marinheiros diziam uns aos outros: — Vamos lançar sortes para descobrir quem é o culpado desse mal que caiu sobre nós. Lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Alới pai chóq Yô-na neq: “Sanua cóq mới atỡng yỗn hếq dáng raloaih! Mới khoiq táq lôih, pĩeiq tỡ? Mới pỡq táq ntrớu tâng ntốq nâi? Mới la cũai ntrớu, cớp toâq tễ cruang léq?”
8 Então lhe disseram: — Agora nos diga: Quem é o culpado por este mal que nos aconteceu? Qual é a sua ocupação? De onde você vem? Qual a sua terra? E de que povo você é?
9 Yô-na ta‑ỡi neq: “Cứq la cũai Hê-brơ. Cứq sang Yiang Sursĩ ỡt tâng paloŏng, án ca tễng dỡq mưt cớp cốc cutễq nâi.”
9 Jonas respondeu: — Eu sou hebreu e temo o
10 Toâq moâm Yô-na ruaih yỗn alới dáng tễ ranáq án lúh tooq Yiang Sursĩ, chơ máh cũai tâng tuoc ki sâng croŏq lứq, cớp pai chóq Yô-na neq: “Nâi la ŏ́c lôih toâr lứq. Cỗ nŏ́q mới táq ngkíq?”
10 Então os homens ficaram com muito medo e lhe perguntaram: — O que é isso que você fez? Pois aqueles homens sabiam que Jonas estava fugindo da presença do
11 Ma cuyal rapuq cớp dỡq lampóh la rêng achỗn ễn. Ngkíq, máh cũai tâng tuoc ki blớh Yô-na neq: “Nŏ́q hếq ễ táq chóq mới, dŏq yỗn cuyal cớp dỡq lampóh nâi tangứt?”
11 Então lhe perguntaram: — O que devemos fazer com você, para que o mar se acalme? Disseram isto porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Yô-na ta‑ỡi alới neq: “Cứq dáng cuyal cớp dỡq lampóh rêng lứq toâq la cỗ tian cứq táq lôih. Khân anhia apŏ́ng chíq cứq tâng dỡq mưt nâi, cuyal cớp dỡq lampóh nâi lứq tangứt toâp.”
12 Jonas respondeu: — Peguem-me e me lancem no mar; então o mar ficará calmo. Porque eu sei que, por minha causa, esta grande tempestade caiu sobre vocês.
13 Ma máh cũai tâng tuoc ki cutóng voah tuoc amut chu tor. Alới aloŏh nheq rêng voah, ma tỡ riap. Cuyal cớp dỡq lampóh cỡt rêng lứq ễn.
13 Em vez disso, os homens remavam, esforçando-se por alcançar a terra, mas não podiam, porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso contra eles.
14 Yuaq ngkíq, máh cũai tâng tuoc ki sễq tễ Yiang Sursĩ neq: “Ơ Yiang Sursĩ ơi! Tỗp hếq toâq sễq choâng moat anhia! Sễq anhia chỗi yỗn tỗp hếq cuchĩt pứt cỗ tian tễ manoaq cũai nâi. Chỗi yỗn hếq roap tôt tễ tahóc aham cũai nâi. Yuaq anhia toâp táq yỗn ranáq nâi cỡt.”
14 Então clamaram ao Senhor e disseram: — Ah!
15 Moâm ki, alới acŏ́q Yô-na, chơ apŏ́ng án tâng dỡq mưt. Bo ki toâp cuyal rapuq cớp dỡq lampóh tangứt.
15 Em seguida, os marinheiros pegaram Jonas e o lançaram no mar; e a fúria do mar se acalmou.
16 Cỗ tian tễ ranáq nâi, máh cũai tâng tuoc ki sâng ngcŏh lứq Yiang Sursĩ. Chơ alới ĩt crơng cớp chiau sang toâp yỗn Yiang Sursĩ, dếh parkhán ễ táq ranáq án hỡ.
16 Então esses homens temeram muito o Senhor ; ofereceram sacrifícios ao Senhor e fizeram votos.
17 Yiang Sursĩ ớn muoi lám sĩaq toâr lứq tâng dỡq mưt toâq lưn mumoong Yô-na. Yô-na ỡt tâng púng sĩaq ki nheq pái tangái pái sadâu.
17 O Senhor ordenou que um grande peixe engolisse Jonas. E Jonas esteve três dias e três noites no ventre do peixe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.