Jonas 1

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Bữn muoi tangái Yiang Sursĩ táq ntỡng cớp Yô-na con samiang Ami-tai, cớp ớn án neq:
1 E veio a palavra do SENHOR a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 “Mới yuor tayứng, chơ pỡq sanua toâp pỡ vil toâr Ni-navê ca ỡt coah angia mandang loŏh, cớp catoaih atỡng máh cũai tâng ntốq ki dáng la cứq khoiq hữm máh ranáq alới táq la sâuq lứq.”
2 Levanta-te, vai à grande cidade de Nínive, e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até à minha presença.
3 Ma Yô-na tỡ bữn trĩh Yiang Sursĩ. Án pỡq veh chíq chu angia mandang pât, cỗ án ễ lúh tooq chíq Yiang Sursĩ. Án pỡq chu vil Yôp-pa; chơ án hữm muoi lám tuoc ntôm thrũan ễ pỡq chu vil Tar-sit. Ngkíq, án yỗn práq pỡ cũai sốt tuoc ki; chơ án chỗn muoi prớh cớp cũai tuthễ tâng tuoc ki.
3 Porém, Jonas se levantou para fugir da presença do Senhor para Társis. E descendo a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, para longe da presença do Senhor.
4 — ausente —
4 Mas o Senhor mandou ao mar um grande vento, e fez-se no mar uma forte tempestade, e o navio estava a ponto de quebrar-se.
5 — ausente —
5 Então temeram os marinheiros, e clamavam cada um ao seu deus, e lançaram ao mar as cargas, que estavam no navio, para o aliviarem do seu peso; Jonas, porém, desceu ao porão do navio, e, tendo-se deitado, dormia um profundo sono.
6 Tữ cũai ndỡm tuoc sễng chu Yô-na, án hữm Yô-na bếq. Chơ án amoaih Yô-na cớp pai chóq án neq: “Ntrớu ca táq mới bếq níc? Tamỡ! Cóq mới arô yiang mới sang yỗn toâq chuai. Cŏh lơ án sâng sarũiq táq, cớp toâq chuai tỗp hái yỗn bữn vớt tễ cuchĩt cống bữn.”
6 E o mestre do navio chegou- se a ele, e disse-lhe: Que tens, dorminhoco? Levanta-te, clama ao teu Deus; talvez assim ele se lembre de nós para que não pereçamos.
7 Vớt ki, máh cũai tuthễ tâng tuoc raloai neq: “Hái séng yoc ễ dáng cũai aléq táq yỗn tỗp hái tamóh ŏ́c croŏq criat nâi.”
7 E diziam cada um ao seu companheiro: Vinde, e lancemos sortes, para que saibamos por que causa nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Alới pai chóq Yô-na neq: “Sanua cóq mới atỡng yỗn hếq dáng raloaih! Mới khoiq táq lôih, pĩeiq tỡ? Mới pỡq táq ntrớu tâng ntốq nâi? Mới la cũai ntrớu, cớp toâq tễ cruang léq?”
8 Então lhe disseram: Declara-nos tu agora, por causa de quem nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? Donde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Yô-na ta‑ỡi neq: “Cứq la cũai Hê-brơ. Cứq sang Yiang Sursĩ ỡt tâng paloŏng, án ca tễng dỡq mưt cớp cốc cutễq nâi.”
9 E ele lhes disse: Eu sou hebreu, e temo ao Senhor, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Toâq moâm Yô-na ruaih yỗn alới dáng tễ ranáq án lúh tooq Yiang Sursĩ, chơ máh cũai tâng tuoc ki sâng croŏq lứq, cớp pai chóq Yô-na neq: “Nâi la ŏ́c lôih toâr lứq. Cỗ nŏ́q mới táq ngkíq?”
10 Então estes homens se enche-ram de grande temor, e disseram-lhe: Por que fizeste tu isto? Pois sabiam os homens que fugia da presença do Senhor, porque ele lho tinha declarado.
11 Ma cuyal rapuq cớp dỡq lampóh la rêng achỗn ễn. Ngkíq, máh cũai tâng tuoc ki blớh Yô-na neq: “Nŏ́q hếq ễ táq chóq mới, dŏq yỗn cuyal cớp dỡq lampóh nâi tangứt?”
11 E disseram-lhe: Que te faremos nós, para que o mar se nos acalme? Porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Yô-na ta‑ỡi alới neq: “Cứq dáng cuyal cớp dỡq lampóh rêng lứq toâq la cỗ tian cứq táq lôih. Khân anhia apŏ́ng chíq cứq tâng dỡq mưt nâi, cuyal cớp dỡq lampóh nâi lứq tangứt toâp.”
12 E ele lhes disse: Levantai-me, e lançai-me ao mar, e o mar se vos aquietará; porque eu sei que por minha causa vos sobreveio esta grande tempestade.
13 Ma máh cũai tâng tuoc ki cutóng voah tuoc amut chu tor. Alới aloŏh nheq rêng voah, ma tỡ riap. Cuyal cớp dỡq lampóh cỡt rêng lứq ễn.
13 Entretanto, os homens remavam, para fazer voltar o navio à terra, mas não podiam, porquanto o mar se ia embravecendo cada vez mais contra eles.
14 Yuaq ngkíq, máh cũai tâng tuoc ki sễq tễ Yiang Sursĩ neq: “Ơ Yiang Sursĩ ơi! Tỗp hếq toâq sễq choâng moat anhia! Sễq anhia chỗi yỗn tỗp hếq cuchĩt pứt cỗ tian tễ manoaq cũai nâi. Chỗi yỗn hếq roap tôt tễ tahóc aham cũai nâi. Yuaq anhia toâp táq yỗn ranáq nâi cỡt.”
14 Então clamaram ao Senhor, e disseram: Ah, Senhor! Nós te rogamos, que não pereçamos por causa da alma deste homem, e que não ponhas sobre nós o sangue inocente; porque tu, Senhor, fizeste como te aprouve.
15 Moâm ki, alới acŏ́q Yô-na, chơ apŏ́ng án tâng dỡq mưt. Bo ki toâp cuyal rapuq cớp dỡq lampóh tangứt.
15 E levantaram a Jonas, e o lançaram ao mar, e cessou o mar da sua fúria.
16 Cỗ tian tễ ranáq nâi, máh cũai tâng tuoc ki sâng ngcŏh lứq Yiang Sursĩ. Chơ alới ĩt crơng cớp chiau sang toâp yỗn Yiang Sursĩ, dếh parkhán ễ táq ranáq án hỡ.
16 Temeram, pois, estes homens ao Senhor com grande temor; e ofereceram sacrifício ao Senhor, e fizeram votos.
17 Yiang Sursĩ ớn muoi lám sĩaq toâr lứq tâng dỡq mưt toâq lưn mumoong Yô-na. Yô-na ỡt tâng púng sĩaq ki nheq pái tangái pái sadâu.
17 Preparou, pois, o Senhor um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites nas entranhas do peixe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.