Jonas 1

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Bữn muoi tangái Yiang Sursĩ táq ntỡng cớp Yô-na con samiang Ami-tai, cớp ớn án neq:
1 Veio a palavra do Senhor a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 “Mới yuor tayứng, chơ pỡq sanua toâp pỡ vil toâr Ni-navê ca ỡt coah angia mandang loŏh, cớp catoaih atỡng máh cũai tâng ntốq ki dáng la cứq khoiq hữm máh ranáq alới táq la sâuq lứq.”
2 Dispõe-te, vai à grande cidade de Nínive e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até mim.
3 Ma Yô-na tỡ bữn trĩh Yiang Sursĩ. Án pỡq veh chíq chu angia mandang pât, cỗ án ễ lúh tooq chíq Yiang Sursĩ. Án pỡq chu vil Yôp-pa; chơ án hữm muoi lám tuoc ntôm thrũan ễ pỡq chu vil Tar-sit. Ngkíq, án yỗn práq pỡ cũai sốt tuoc ki; chơ án chỗn muoi prớh cớp cũai tuthễ tâng tuoc ki.
3 Jonas se dispôs, mas para fugir da presença do Senhor , para Társis; e, tendo descido a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem e embarcou nele, para ir com eles para Társis, para longe da presença do Senhor .
4 — ausente —
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um forte vento, e fez-se no mar uma grande tempestade, e o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 — ausente —
5 Então, os marinheiros, cheios de medo, clamavam cada um ao seu deus e lançavam ao mar a carga que estava no navio, para o aliviarem do peso dela. Jonas, porém, havia descido ao porão e se deitado; e dormia profundamente.
6 Tữ cũai ndỡm tuoc sễng chu Yô-na, án hữm Yô-na bếq. Chơ án amoaih Yô-na cớp pai chóq án neq: “Ntrớu ca táq mới bếq níc? Tamỡ! Cóq mới arô yiang mới sang yỗn toâq chuai. Cŏh lơ án sâng sarũiq táq, cớp toâq chuai tỗp hái yỗn bữn vớt tễ cuchĩt cống bữn.”
6 Chegou-se a ele o mestre do navio e lhe disse: Que se passa contigo? Agarrado no sono? Levanta-te, invoca o teu deus; talvez, assim, esse deus se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 Vớt ki, máh cũai tuthễ tâng tuoc raloai neq: “Hái séng yoc ễ dáng cũai aléq táq yỗn tỗp hái tamóh ŏ́c croŏq criat nâi.”
7 E diziam uns aos outros: Vinde, e lancemos sortes, para que saibamos por causa de quem nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Alới pai chóq Yô-na neq: “Sanua cóq mới atỡng yỗn hếq dáng raloaih! Mới khoiq táq lôih, pĩeiq tỡ? Mới pỡq táq ntrớu tâng ntốq nâi? Mới la cũai ntrớu, cớp toâq tễ cruang léq?”
8 Então, lhe disseram: Declara-nos, agora, por causa de quem nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? Donde vens? Qual a tua terra? E de que povo és tu?
9 Yô-na ta‑ỡi neq: “Cứq la cũai Hê-brơ. Cứq sang Yiang Sursĩ ỡt tâng paloŏng, án ca tễng dỡq mưt cớp cốc cutễq nâi.”
9 Ele lhes respondeu: Sou hebreu e temo ao Senhor , o Deus do céu, que fez o mar e a terra.
10 Toâq moâm Yô-na ruaih yỗn alới dáng tễ ranáq án lúh tooq Yiang Sursĩ, chơ máh cũai tâng tuoc ki sâng croŏq lứq, cớp pai chóq Yô-na neq: “Nâi la ŏ́c lôih toâr lứq. Cỗ nŏ́q mới táq ngkíq?”
10 Então, os homens ficaram possuídos de grande temor e lhe disseram: Que é isto que fizeste! Pois sabiam os homens que ele fugia da presença do Senhor , porque lho havia declarado.
11 Ma cuyal rapuq cớp dỡq lampóh la rêng achỗn ễn. Ngkíq, máh cũai tâng tuoc ki blớh Yô-na neq: “Nŏ́q hếq ễ táq chóq mới, dŏq yỗn cuyal cớp dỡq lampóh nâi tangứt?”
11 Disseram-lhe: Que te faremos, para que o mar se nos acalme? Porque o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Yô-na ta‑ỡi alới neq: “Cứq dáng cuyal cớp dỡq lampóh rêng lứq toâq la cỗ tian cứq táq lôih. Khân anhia apŏ́ng chíq cứq tâng dỡq mưt nâi, cuyal cớp dỡq lampóh nâi lứq tangứt toâp.”
12 Respondeu-lhes: Tomai-me e lançai-me ao mar, e o mar se aquietará, porque eu sei que, por minha causa, vos sobreveio esta grande tempestade.
13 Ma máh cũai tâng tuoc ki cutóng voah tuoc amut chu tor. Alới aloŏh nheq rêng voah, ma tỡ riap. Cuyal cớp dỡq lampóh cỡt rêng lứq ễn.
13 Entretanto, os homens remavam, esforçando-se por alcançar a terra, mas não podiam, porquanto o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso contra eles.
14 Yuaq ngkíq, máh cũai tâng tuoc ki sễq tễ Yiang Sursĩ neq: “Ơ Yiang Sursĩ ơi! Tỗp hếq toâq sễq choâng moat anhia! Sễq anhia chỗi yỗn tỗp hếq cuchĩt pứt cỗ tian tễ manoaq cũai nâi. Chỗi yỗn hếq roap tôt tễ tahóc aham cũai nâi. Yuaq anhia toâp táq yỗn ranáq nâi cỡt.”
14 Então, clamaram ao Senhor e disseram: Ah! Senhor ! Rogamos-te que não pereçamos por causa da vida deste homem, e não faças cair sobre nós este sangue, quanto a nós, inocente; porque tu, Senhor , fizeste como te aprouve.
15 Moâm ki, alới acŏ́q Yô-na, chơ apŏ́ng án tâng dỡq mưt. Bo ki toâp cuyal rapuq cớp dỡq lampóh tangứt.
15 E levantaram a Jonas e o lançaram ao mar; e cessou o mar da sua fúria.
16 Cỗ tian tễ ranáq nâi, máh cũai tâng tuoc ki sâng ngcŏh lứq Yiang Sursĩ. Chơ alới ĩt crơng cớp chiau sang toâp yỗn Yiang Sursĩ, dếh parkhán ễ táq ranáq án hỡ.
16 Temeram, pois, estes homens em extremo ao Senhor ; e ofereceram sacrifícios ao Senhor e fizeram votos.
17 Yiang Sursĩ ớn muoi lám sĩaq toâr lứq tâng dỡq mưt toâq lưn mumoong Yô-na. Yô-na ỡt tâng púng sĩaq ki nheq pái tangái pái sadâu.
17 Deparou o Senhor um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites no ventre do peixe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.