Jonas 1
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Bữn muoi tangái Yiang Sursĩ táq ntỡng cớp Yô-na con samiang Ami-tai, cớp ớn án neq:
1 Ora veio a palavra do Senhor a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 “Mới yuor tayứng, chơ pỡq sanua toâp pỡ vil toâr Ni-navê ca ỡt coah angia mandang loŏh, cớp catoaih atỡng máh cũai tâng ntốq ki dáng la cứq khoiq hữm máh ranáq alới táq la sâuq lứq.”
2 Levanta-te, vai à grande cidade de Nínive, e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até mim.
3 Ma Yô-na tỡ bữn trĩh Yiang Sursĩ. Án pỡq veh chíq chu angia mandang pât, cỗ án ễ lúh tooq chíq Yiang Sursĩ. Án pỡq chu vil Yôp-pa; chơ án hữm muoi lám tuoc ntôm thrũan ễ pỡq chu vil Tar-sit. Ngkíq, án yỗn práq pỡ cũai sốt tuoc ki; chơ án chỗn muoi prớh cớp cũai tuthễ tâng tuoc ki.
3 Jonas, porém, levantou-se para fugir da presença do Senhor para Társis. E, descendo a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, da presença do Senhor.
4 — ausente —
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um grande vento, e fez-se no mar uma grande tempestade, de modo que o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 — ausente —
5 Então os marinheiros tiveram medo, e clamavam cada um ao seu deus, e alijaram ao mar a carga que estava no navio, para o aliviarem; Jonas, porém, descera ao porão do navio; e, tendo-se deitado, dormia um profundo sono.
6 Tữ cũai ndỡm tuoc sễng chu Yô-na, án hữm Yô-na bếq. Chơ án amoaih Yô-na cớp pai chóq án neq: “Ntrớu ca táq mới bếq níc? Tamỡ! Cóq mới arô yiang mới sang yỗn toâq chuai. Cŏh lơ án sâng sarũiq táq, cớp toâq chuai tỗp hái yỗn bữn vớt tễ cuchĩt cống bữn.”
6 O mestre do navio, pois, chegou-se a ele, e disse-lhe: Que estás fazendo, ó tu que dormes? Levanta-te, clama ao teu deus; talvez assim ele se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 Vớt ki, máh cũai tuthễ tâng tuoc raloai neq: “Hái séng yoc ễ dáng cũai aléq táq yỗn tỗp hái tamóh ŏ́c croŏq criat nâi.”
7 E dizia cada um ao seu companheiro: Vinde, e lancemos sortes, para sabermos por causa de quem nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Alới pai chóq Yô-na neq: “Sanua cóq mới atỡng yỗn hếq dáng raloaih! Mới khoiq táq lôih, pĩeiq tỡ? Mới pỡq táq ntrớu tâng ntốq nâi? Mới la cũai ntrớu, cớp toâq tễ cruang léq?”
8 Então lhe disseram: Declara-nos tu agora, por causa de quem nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? Donde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Yô-na ta‑ỡi neq: “Cứq la cũai Hê-brơ. Cứq sang Yiang Sursĩ ỡt tâng paloŏng, án ca tễng dỡq mưt cớp cốc cutễq nâi.”
9 Respondeu-lhes ele: Eu sou hebreu, e temo ao Senhor, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Toâq moâm Yô-na ruaih yỗn alới dáng tễ ranáq án lúh tooq Yiang Sursĩ, chơ máh cũai tâng tuoc ki sâng croŏq lứq, cớp pai chóq Yô-na neq: “Nâi la ŏ́c lôih toâr lứq. Cỗ nŏ́q mới táq ngkíq?”
10 Então estes homens se encheram de grande temor, e lhe disseram: Que é isso que fizeste? pois sabiam os homens que fugia da presença do Senhor, porque ele lho tinha declarado.
11 Ma cuyal rapuq cớp dỡq lampóh la rêng achỗn ễn. Ngkíq, máh cũai tâng tuoc ki blớh Yô-na neq: “Nŏ́q hếq ễ táq chóq mới, dŏq yỗn cuyal cớp dỡq lampóh nâi tangứt?”
11 Ainda lhe perguntaram: Que te faremos nós, para que o mar se nos acalme? Pois o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Yô-na ta‑ỡi alới neq: “Cứq dáng cuyal cớp dỡq lampóh rêng lứq toâq la cỗ tian cứq táq lôih. Khân anhia apŏ́ng chíq cứq tâng dỡq mưt nâi, cuyal cớp dỡq lampóh nâi lứq tangứt toâp.”
12 Respondeu-lhes ele: Levantai-me, e lançai-me ao mar, e o mar se vos aquietará; porque eu sei que por minha causa vos sobreveio esta grande tempestade.
13 Ma máh cũai tâng tuoc ki cutóng voah tuoc amut chu tor. Alới aloŏh nheq rêng voah, ma tỡ riap. Cuyal cớp dỡq lampóh cỡt rêng lứq ễn.
13 Entretanto os homens se esforçavam com os remos para tornar a alcançar a terra; mas não podiam, porquanto o mar se ia embravecendo cada vez mais contra eles.
14 Yuaq ngkíq, máh cũai tâng tuoc ki sễq tễ Yiang Sursĩ neq: “Ơ Yiang Sursĩ ơi! Tỗp hếq toâq sễq choâng moat anhia! Sễq anhia chỗi yỗn tỗp hếq cuchĩt pứt cỗ tian tễ manoaq cũai nâi. Chỗi yỗn hếq roap tôt tễ tahóc aham cũai nâi. Yuaq anhia toâp táq yỗn ranáq nâi cỡt.”
14 Por isso clamaram ao Senhor, e disseram: Nós te rogamos, ó Senhor, que não pereçamos por causa da vida deste homem, e que não ponhas sobre nós o sangue inocente; porque tu, Senhor, fizeste como te aprouve.
15 Moâm ki, alới acŏ́q Yô-na, chơ apŏ́ng án tâng dỡq mưt. Bo ki toâp cuyal rapuq cớp dỡq lampóh tangứt.
15 Então levantaram a Jonas, e o lançaram ao mar; e cessou o mar da sua fúria.
16 Cỗ tian tễ ranáq nâi, máh cũai tâng tuoc ki sâng ngcŏh lứq Yiang Sursĩ. Chơ alới ĩt crơng cớp chiau sang toâp yỗn Yiang Sursĩ, dếh parkhán ễ táq ranáq án hỡ.
16 Temeram, pois, os homens ao Senhor com grande temor; e ofereceram sacrifícios ao Senhor, e fizeram votos.
17 Yiang Sursĩ ớn muoi lám sĩaq toâr lứq tâng dỡq mưt toâq lưn mumoong Yô-na. Yô-na ỡt tâng púng sĩaq ki nheq pái tangái pái sadâu.
17 Então o Senhor deparou um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites nas entranhas do peixe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.