Isaías 44

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yiang Sursĩ pai neq: “Ơ anhia cũai I-sarel ơi! Anhia la cũai táq ranáq cứq; cớp anhia la tŏ́ng toiq Yacốp, án ca cứq khoiq rưoh. Sễq anhia tamứng nơ!
1 Agora escuta, Jacó, meu servo, Israel, a quem escolhi.
2 Cứq la Yiang Sursĩ ca tễng anhia. Tễ tangái anhia cỡt, cứq rachuai níc anhia. Chỗi ngcŏh ntrớu! Anhia la cũai táq ranáq cứq; cứq khoiq rưoh anhia cớp pasếq lứq anhia.
2 Eis o que diz o Senhor que te criou, que te formou desde o seio materno e te socorreu: nada temas, Jacó, meu servo, meu Israel, a quem escolhi!
3 “Cứq ễ tốh dỡq tâng cutễq khỗ phang, yỗn bữn loah dỡq hoi. Cứq ễ táq yỗn cutễq khỗ cỡt crỗng. Machớng ki tê, cứq ễ yỗn Raviei cứq ỡt cớp máh con acái anhia, cớp satốh ŏ́c bốn yỗn tŏ́ng toiq anhia.
3 Porque derramarei água sobre o solo sequioso, fá-la-ei correr sobre a terra árida, derramarei meu espírito sobre tua posteridade, e minha bênção sobre teus rebentos.
4 Alới cỡt toâr achỗn samoât bát sanlan dáh cheq dỡq, cớp samoât nỡm aluang ỡt cheq tũm dỡq.
4 Crescerão como a vegetação irrigada, como os álamos à beira dos arroios.
5 Manoaq ễ táq ntỡng chóq manoaq neq: ‘Cứq cỡt cũai khong Yiang Sursĩ.’ Alới ễ rôm parnơi cớp máh cũai I-sarel; cớp alới chĩc ramứh Yiang Sursĩ tâng atĩ alới, cớp alới ngin bữm alới la proai Yiang Sursĩ.”
5 Um dirá: Eu sou do Senhor, outro reclamará para si o nome de Jacó, um terceiro escreverá na sua mão: Ao Senhor, e receberá o cognome de Israel.
6 Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq la Puo tỗp I-sarel, cớp án chuai amoong alới. Án pai neq: “Cứq ỡt tễ dâu lứq, cớp ỡt toau parsốt. Vớt tễ cứq, tỡ bữn yiang aléq noâng.
6 Eis o que diz o Senhor, o rei de Israel, seu Redentor, o Senhor dos exércitos: Eu sou o primeiro e o último, não há outro Deus afora eu.
7 Yiang aléq têq táq ranáq ariang cứq? Yiang aléq têq atỡng sacoâiq nhũang máh ranáq ễ toâq, tỡ la atỡng loah máh ranáq khoiq cỡt tễ mbŏ́q? Yỗn án atỡng dếh máh ranáq ễ toâq hỡ.
7 Quem é igual a mim? Que venha sustentar suas pretensões! Que prove e pleiteie contra mim! Quem anunciou o futuro, desde a origem? Que nos predigam o que deve ainda acontecer! Não tenhais medo então, e não tremais!
8 Máh cũai proai cứq ơi! Chỗi ngcŏh ntrớu! Anhia dáng chơ tễ dỡi mbŏ́q toau toâq sanua, cứq khoiq atỡng sacoâiq tễ dũ ramứh ễ toâq. Anhia khoiq hữm cớp dáng chơ ŏ́c ki. Noâng bữn yiang canŏ́h, la lứq Yiang tỡ? Cứq tỡ nai sâng pai bữn Yiang ki!”
8 Não vos tenho esclarecido desde há muito tempo? Vós sois minhas testemunhas: existe outro Deus a não ser eu? Haverá outro rochedo além de mim?
9 Dũ náq cũai ca táq rup dŏq sang, la tỡ bữn khlữr ntrớu; cớp máh yiang alới sang, la tỡ bữn khlữr ntrớu tê. Tỗp ca cucốh sang yiang ki la samoât cũai sũt moat cớp cũai sacũl lứq; nỡ‑ra alới cỡt casiet táq.
9 Os fabricantes de ídolos nada são e suas preciosas obras nada valem; para confusão deles, suas testemunhas não sabem ver nem compreender.
10 Tỡ bữn cỡt kia ntrớu táq rup toâq tac, chơ cucốh sang rup ki táq yiang.
10 Aquele que quer modelar um deus, funde uma estátua que não servirá para nada.
11 Dũ náq cũai ca cucốh sang rup, cóng alới la ŏ́c casiet. Cũai táq rup ki la cũai miat sâng, tỡ bữn mpha ntrớu tễ cũai canŏ́h. Yỗn alới toâq rapai thữ, alới lứq cỡt ngcŏh, dếh sâng casiet táq hỡ.
11 Seus fiéis ficarão decepcionados e seus operários são apenas homens. Que todos se congreguem e compareçam. Ficarão assustados e decepcionados.
12 Cũai chiang dudễr tac, án ĩt tac, chơ dễr. Atĩ án rêng lứq, chơ án ĩt parnúh dễr tac táq rup. Bo án dễr, án sâng panhieih púng, ễ khlac dỡq, cớp cỡt lakéh lakiei lứq.
12 O ferreiro manipula o formão e trabalha no forno; talha o ídolo com golpes de martelo; modela-o com mão vigorosa; mas tem fome, sente-se esgotado, tem sede, está extenuado.
13 Cũai chiang táq aluang, án chiaq aluang. Án ĩt cupũr cloc pachĩr cỡt rup, dếh ĩt tanốc tốc, chơ khũar táq rup cũai nêuq o lứq, chơ achúh dŏq tâng clống dống.
13 O escultor em madeira estica o cordel, traça o esquema a lápis, desbasta a imagem com o cinzel, mede-a com o compasso; dá-lhe forma humana, fá-la um belo tipo de homem, para colocá-la numa casa.
14 Án poâiq aluang sê-da, aluang ỗc, tỡ la aluang sango tễ arưih dŏq táq rup. Tỡ la án chóh nỡm aluang sango cớp acoan dỡq mia sễng rooh aluang ki dŏq yỗn án cỡt toâr.
14 Vai cortar madeira, apanha um roble ou um carvalho que tinham deixado crescer entre as árvores da floresta que o Senhor havia plantado, e que a chuva havia feito crescer.
15 Muoi pún tễ aluang ki án ĩt táq ũih, cớp muoi pún ễn án táq rup dŏq cucốh sang. Muoi pún aluang ki án táq nlũiq ũih ien nhúq dŏq nghễng cỡt sa‑âm cớp dŏq sa-áp bễng mi; ma pún canŏ́h ki án táq rup yiang dŏq cucốh sang.
15 Depois faz com a madeira um fogo, e leva-o para se aquecer; queima-a também para cozer o pão; enfim serve-se dela para fabricar um ídolo diante do qual se prosterna.
16 Muoi pún aluang ki án ĩt táq ũih dŏq áng sâiq cha yỗn cỡt pasâi. Toâq án sâng sa‑âm, chơ án pai neq: “Sa‑âm lứq núh câi! Aluang nâi blữ lứq.”
16 Queima a metade de sua madeira, sobre a brasa assa a carne, come esse assado até fartar-se. Então aquece-se e diz: Como é bom sentir o calor e admirar a chama!
17 Ma aluang noâng clữi, ki án ĩt táq rup yiang dŏq cucốh cớp pũp sang, dếh câu sễq rup ki arô neq: “Yiang cứq ơi, sễq anhia chuai amoong cứq nứng!”
17 Com a sobra faz um deus, um ídolo diante do qual se prostra para adorá-lo e orar dizendo: Salva-me, tu és meu deus.
18 Máh cũai táq ngkíq la sacũl lứq; alới tỡ bữn dáng ntrớu tháng alới táq. Tỗp alới cupât moat cớp catáng chíq sarnớm tỡ ễq dáng ŏ́c lứq.
18 Falta bom senso e juízo a essa gente; têm os olhos tão fechados que não vêem, seus corações não podem compreender.
19 Án ca táq rup dŏq cucốh sang, án ŏ́q dếh sarnớm têq dáng neq: “Muoi pún aluang cứq táq ũih, ma muoi pún ễn cứq táq cucháh ien táq bễng mi cớp áng sâiq. Ma clữi tễ ki cứq táq rup dŏq cucốh sang. Sanua cứq ỡt cucốh sang muoi béq aluang sâng.”
19 Ninguém reflete nem tem bom senso e inteligência para se dizer: Queimei metade, cozi pão sobre a brasa, aí assei a carne que comi e iria eu fazer do resto um ídolo miserável? Prostrar-me-ia diante de um pedaço de madeira?
20 Mứt raphếq rathũ la tỡ bữn ntrớu mpha tễ cha bŏ́h. Sarnớm sacũl táq yỗn án sapứl tâng ŏ́c lôih ntâng lứq, toau tỡ têq noau rachuai noâng. Ma mứt án toâp tỡ ễq ngin pai rup án cucốh sang ki tỡ cỡn lứq yiang.
20 Este homem se nutre de cinzas, seu coração desabusado o desencaminha, ele não consegue salvar-se nem dizer: Não será um logro o que tenho nas mãos?
21 Yiang Sursĩ pai neq: “Ơ tỗp I-sarel ơi! Cóq anhia sanhữ ranáq nâi. Cóq anhia sanhữ anhia la cũai táq ranáq cứq. Cứq khoiq tễng anhia yỗn táq ranáq cứq, cớp cứq tỡ nai khlĩr anhia.
21 Lembra-te dessas coisas, Jacó! {Recorda-te}, Israel, que tu és meu servo. Eu te formei, tu és meu servo, Israel, não posso esquecer-te.
22 Cứq khoiq pupứt nheq ranáq lôih anhia; lôih anhia cỡt samoât ramứl yial pứt sarbiet nheq. Cóq anhia píh loah chu cứq, yuaq ống cứq toâp têq chuai amoong anhia.”
22 Fiz desaparecer tuas iniqüidades como uma nuvem, e teus pecados como uma neblina: volve a mim, porque te resgatei.
23 Tỗp ranễng tâng paloŏng ơi! Cóq anhia triau cupo! Ntốq yarũ lứq ơi! Cóq anhia triau cupo tê! Dũ anũol cóh cớp dũ nỡm aluang tâng arưih, cóq ỡn chỡ na sưong triau cupo. Yiang Sursĩ khoiq apáh án bữn sốt toâr lứq na chuai amoong cũai proai I-sarel.
23 Céus, regozijai-vos, pois o Senhor agiu: Ressoai de alegria, profundezas da terra! Explodi de alegria, ó montanhas! E tu também, floresta, com todas as tuas árvores, porque o Senhor resgatou Jacó, e manifestou sua glória em Israel.
24 Yiang Sursĩ ca tễng anhia cớp chuai amoong anhia pai neq: “Cứq la Yiang Sursĩ ca tễng túc ramứh. Ống cứq toâp paliang paloŏng. Toâq cứq tễng cốc cutễq, lứq tỡ bữn noau chuai cứq.
24 Eis o que diz o Senhor, teu Redentor, que te formou desde o seio de tua mãe: Sou eu, o Senhor, que fiz todas as coisas, sozinho estendi os céus. Firmei a terra: quem estava comigo?
25 Cứq táq yỗn máh mo cru cớp mo mumưl cỡt sacũl nheq, táq yỗn santoiq alới pai sacoâiq cỡt tỡ bữn lứq. Cứq táq yỗn cũai rangoaiq pai santoiq tỡ bữn pĩeiq, cớp apáh yỗn noau dáng ŏ́c rangoaiq alới la sacũl lứq.
25 Confundo os sinais dos falsos profetas, faço delirar os adivinhos, faço voltar atrás os sábios, e transformo sua sabedoria em loucura.
26 Ma toâq cứq ớn máh ranễng cứq pai ŏ́c sacoâiq, cứq yỗn santoiq alới pai cỡt ŏ́c lứq. Cứq atỡng tễ vil Yaru-salem neq: ‘Chumát bữn cũai proai ỡt sĩa tâng ntốq ki, cớp cứq táq loah tamái máh vil tâng cruang Yuda; ntốq khoiq ralốh-ralái pĩeiq noau atức loah tamái.’
26 Mantenho a palavra de meus servos, cumpro o que predizem meus enviados; digo que Jerusalém deve ser reabitada. Que as cidades de Judá devem ser reedificadas. Delas reerguerei as ruínas.
27 Cứq toâp ớn dỡq mưt cớp dỡq tũm sarễt cớp cỡt khỗ.
27 Digo ao abismo: Seca-te, vou estancar tuas torrentes.
28 Cứq ớn puo Sai-rut neq: ‘Mới la manoaq cũai cứq yỗn ayông máh cũai proai cứq, cớp táq ống ranáq cứq yoc mới táq sâng. Cóq mới ớn noau atức loah vil Yaru-salem tamái, cớp táq tanang Dống Sang Toâr cỡt tamái loah tê.’”
28 Digo de Ciro: É meu pastor, executará em tudo a minha vontade. Falando de Jerusalém: Que seja reedificada! E do templo: Que seja reconstruído!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.