Isaías 44

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yiang Sursĩ pai neq: “Ơ anhia cũai I-sarel ơi! Anhia la cũai táq ranáq cứq; cớp anhia la tŏ́ng toiq Yacốp, án ca cứq khoiq rưoh. Sễq anhia tamứng nơ!
1 Contudo, agora escuta, ó Jacó, meu servo; e Israel, a quem eu tenho escolhido.
2 Cứq la Yiang Sursĩ ca tễng anhia. Tễ tangái anhia cỡt, cứq rachuai níc anhia. Chỗi ngcŏh ntrớu! Anhia la cũai táq ranáq cứq; cứq khoiq rưoh anhia cớp pasếq lứq anhia.
2 Assim diz o SENHOR que te fez e te formou desde o útero, o qual te ajudará: Não temas, ó Jacó, meu servo, e tu Jesurum, a quem eu tenho escolhido.
3 “Cứq ễ tốh dỡq tâng cutễq khỗ phang, yỗn bữn loah dỡq hoi. Cứq ễ táq yỗn cutễq khỗ cỡt crỗng. Machớng ki tê, cứq ễ yỗn Raviei cứq ỡt cớp máh con acái anhia, cớp satốh ŏ́c bốn yỗn tŏ́ng toiq anhia.
3 Porque eu derramarei copiosamente água sobre aquele que está sedento, e enchentes sobre o chão seco. Eu derramarei copiosamente meu Espírito sobre a tua semente, e minha bênção sobre a tua descendência.
4 Alới cỡt toâr achỗn samoât bát sanlan dáh cheq dỡq, cớp samoât nỡm aluang ỡt cheq tũm dỡq.
4 E eles brotarão como entre a erva; como salgueiros próximos a cursos de água.
5 Manoaq ễ táq ntỡng chóq manoaq neq: ‘Cứq cỡt cũai khong Yiang Sursĩ.’ Alới ễ rôm parnơi cớp máh cũai I-sarel; cớp alới chĩc ramứh Yiang Sursĩ tâng atĩ alới, cớp alới ngin bữm alới la proai Yiang Sursĩ.”
5 Um dirá: Eu sou do SENHOR; e outro chamará a si mesmo pelo nome de Jacó; e outro assinará com sua mão - pelo SENHOR - e dará a si mesmo, como sobrenome, o nome de Israel.
6 Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq la Puo tỗp I-sarel, cớp án chuai amoong alới. Án pai neq: “Cứq ỡt tễ dâu lứq, cớp ỡt toau parsốt. Vớt tễ cứq, tỡ bữn yiang aléq noâng.
6 Assim diz o SENHOR, o Rei de Israel e seu Redentor, o SENHOR dos Exércitos. Eu sou o primeiro e eu sou o último, e fora de mim não há Deus.
7 Yiang aléq têq táq ranáq ariang cứq? Yiang aléq têq atỡng sacoâiq nhũang máh ranáq ễ toâq, tỡ la atỡng loah máh ranáq khoiq cỡt tễ mbŏ́q? Yỗn án atỡng dếh máh ranáq ễ toâq hỡ.
7 E quem, como eu, chamará e declarará isto e disporá isto em ordem para mim, uma vez que estabeleci os povos antigos? E as coisas que estão vindo e virão, deixe-os mostrá-las.
8 Máh cũai proai cứq ơi! Chỗi ngcŏh ntrớu! Anhia dáng chơ tễ dỡi mbŏ́q toau toâq sanua, cứq khoiq atỡng sacoâiq tễ dũ ramứh ễ toâq. Anhia khoiq hữm cớp dáng chơ ŏ́c ki. Noâng bữn yiang canŏ́h, la lứq Yiang tỡ? Cứq tỡ nai sâng pai bữn Yiang ki!”
8 Não temais vós, nem estejais com medo. Não tenho eu te anunciado desde aquele tempo e o tenho declarado? Vós sois, minhas testemunhas. Existe um Deus além de mim? Verdadeiramente não há nenhum Deus, eu não conheço nenhum.
9 Dũ náq cũai ca táq rup dŏq sang, la tỡ bữn khlữr ntrớu; cớp máh yiang alới sang, la tỡ bữn khlữr ntrớu tê. Tỗp ca cucốh sang yiang ki la samoât cũai sũt moat cớp cũai sacũl lứq; nỡ‑ra alới cỡt casiet táq.
9 Aqueles que fazem uma imagem esculpida são todos eles sem valor, e suas coisas deleitáveis não os beneficiarão. E eles são suas próprias testemunhas. Eles não veem, nem conhecem, para que eles possam ser envergonhados.
10 Tỡ bữn cỡt kia ntrớu táq rup toâq tac, chơ cucốh sang rup ki táq yiang.
10 Quem tem formado um deus, ou fundido uma imagem esculpida que seja proveitosa para alguma utilidade?
11 Dũ náq cũai ca cucốh sang rup, cóng alới la ŏ́c casiet. Cũai táq rup ki la cũai miat sâng, tỡ bữn mpha ntrớu tễ cũai canŏ́h. Yỗn alới toâq rapai thữ, alới lứq cỡt ngcŏh, dếh sâng casiet táq hỡ.
11 Eis que todos os seus seguidores serão envergonhados; e os artesãos, eles são filhos de homens. Deixe-os estarem reunidos, deixe-os levantar. Contudo, eles temerão e serão envergonhados juntamente.
12 Cũai chiang dudễr tac, án ĩt tac, chơ dễr. Atĩ án rêng lứq, chơ án ĩt parnúh dễr tac táq rup. Bo án dễr, án sâng panhieih púng, ễ khlac dỡq, cớp cỡt lakéh lakiei lứq.
12 O ferreiro com a tenaz tanto trabalha nas brasas quanto o modela com martelos; e o trabalha com a força de seus braços. Verdadeiramente ele está faminto, e sua força desvanece. Ele não bebe água e está desfalecido.
13 Cũai chiang táq aluang, án chiaq aluang. Án ĩt cupũr cloc pachĩr cỡt rup, dếh ĩt tanốc tốc, chơ khũar táq rup cũai nêuq o lứq, chơ achúh dŏq tâng clống dống.
13 O carpinteiro estende sua régua; ele delimita a madeira com uma linha. Ele adapta sua forma com plainas, e ele a delimita com o compasso e a faz imitando a figura de um homem, conforme a beleza de um homem, para que possa colocá-lo na casa.
14 Án poâiq aluang sê-da, aluang ỗc, tỡ la aluang sango tễ arưih dŏq táq rup. Tỡ la án chóh nỡm aluang sango cớp acoan dỡq mia sễng rooh aluang ki dŏq yỗn án cỡt toâr.
14 Para ele se corta os cedros, e toma o cipreste e o carvalho, os quais ele deixou robustecer para si mesmo dentre as árvores da floresta. Ele planta um pinheiro e a chuva o nutre.
15 Muoi pún tễ aluang ki án ĩt táq ũih, cớp muoi pún ễn án táq rup dŏq cucốh sang. Muoi pún aluang ki án táq nlũiq ũih ien nhúq dŏq nghễng cỡt sa‑âm cớp dŏq sa-áp bễng mi; ma pún canŏ́h ki án táq rup yiang dŏq cucốh sang.
15 Então servirá para um homem queimar, pois o pegará para aquecer-se; sim, ele o queimará, e assará pão; sim, ele fará um deus e o adorará. Ele faz disso uma imagem esculpida e se prostra diante dela.
16 Muoi pún aluang ki án ĩt táq ũih dŏq áng sâiq cha yỗn cỡt pasâi. Toâq án sâng sa‑âm, chơ án pai neq: “Sa‑âm lứq núh câi! Aluang nâi blữ lứq.”
16 Ele queima uma parte no fogo; com outra parte ele come carne; e assa carne e fica satisfeito; sim, ele se aquece e diz: Ah! Eu estou aquecido, eu tenho visto o fogo.
17 Ma aluang noâng clữi, ki án ĩt táq rup yiang dŏq cucốh cớp pũp sang, dếh câu sễq rup ki arô neq: “Yiang cứq ơi, sễq anhia chuai amoong cứq nứng!”
17 E, do resíduo ele faz um deus, sua imagem esculpida; ele se prostra perante ela, e a adora, e ora a ela, e diz: Livra-me, pois tu és meu deus.
18 Máh cũai táq ngkíq la sacũl lứq; alới tỡ bữn dáng ntrớu tháng alới táq. Tỗp alới cupât moat cớp catáng chíq sarnớm tỡ ễq dáng ŏ́c lứq.
18 Eles não têm conhecido, nem entendido, porque ele tem fechado os olhos deles para que não possam ver; e seus corações, para que não possam entender.
19 Án ca táq rup dŏq cucốh sang, án ŏ́q dếh sarnớm têq dáng neq: “Muoi pún aluang cứq táq ũih, ma muoi pún ễn cứq táq cucháh ien táq bễng mi cớp áng sâiq. Ma clữi tễ ki cứq táq rup dŏq cucốh sang. Sanua cứq ỡt cucốh sang muoi béq aluang sâng.”
19 E ninguém considera dentro de seu coração, nem há conhecimento, nem entendimento para dizer: Eu tenho queimado parte disso no fogo; sim, também tenho assado pão sobre as brasas daquilo. Eu tenho assado carne e a comido e farei eu do resíduo de uma árvore uma abominação? Prostrar-me-ei perante o tronco de uma árvore?
20 Mứt raphếq rathũ la tỡ bữn ntrớu mpha tễ cha bŏ́h. Sarnớm sacũl táq yỗn án sapứl tâng ŏ́c lôih ntâng lứq, toau tỡ têq noau rachuai noâng. Ma mứt án toâp tỡ ễq ngin pai rup án cucốh sang ki tỡ cỡn lứq yiang.
20 Ele alimenta-se de cinzas. Um coração enganado o tem desviado, para que não possa livrar sua alma nem dizer: Não há uma mentira em minha mão direita?
21 Yiang Sursĩ pai neq: “Ơ tỗp I-sarel ơi! Cóq anhia sanhữ ranáq nâi. Cóq anhia sanhữ anhia la cũai táq ranáq cứq. Cứq khoiq tễng anhia yỗn táq ranáq cứq, cớp cứq tỡ nai khlĩr anhia.
21 Lembrem-se destes, ó Jacó, e Israel, porque tu és meu servo. Eu tenho te formado. Tu és meu servo. Ó Israel, tu não serás esquecido por mim.
22 Cứq khoiq pupứt nheq ranáq lôih anhia; lôih anhia cỡt samoât ramứl yial pứt sarbiet nheq. Cóq anhia píh loah chu cứq, yuaq ống cứq toâp têq chuai amoong anhia.”
22 Eu tenho apagado, como uma nuvem espessa, tuas transgressões e, como uma nuvem, teus pecados. Retorna para mim, porque eu tenho te redimido.
23 Tỗp ranễng tâng paloŏng ơi! Cóq anhia triau cupo! Ntốq yarũ lứq ơi! Cóq anhia triau cupo tê! Dũ anũol cóh cớp dũ nỡm aluang tâng arưih, cóq ỡn chỡ na sưong triau cupo. Yiang Sursĩ khoiq apáh án bữn sốt toâr lứq na chuai amoong cũai proai I-sarel.
23 Cantai, ó vós, céus, porque o SENHOR tem feito isto. Gritai, vós partes baixas da terra. Irrompei em canto, vós montes, ó floresta, e cada árvore dela, porque o SENHOR tem redimido Jacó e glorificado a si mesmo em Israel.
24 Yiang Sursĩ ca tễng anhia cớp chuai amoong anhia pai neq: “Cứq la Yiang Sursĩ ca tễng túc ramứh. Ống cứq toâp paliang paloŏng. Toâq cứq tễng cốc cutễq, lứq tỡ bữn noau chuai cứq.
24 Assim diz o SENHOR, teu Redentor, e aquele que te formou desde o útero: Eu sou o SENHOR que faz todas as coisas, que estende os céus sozinho, que sozinho posiciona a terra.
25 Cứq táq yỗn máh mo cru cớp mo mumưl cỡt sacũl nheq, táq yỗn santoiq alới pai sacoâiq cỡt tỡ bữn lứq. Cứq táq yỗn cũai rangoaiq pai santoiq tỡ bữn pĩeiq, cớp apáh yỗn noau dáng ŏ́c rangoaiq alới la sacũl lứq.
25 Que frustra os presságios dos mentirosos, e torna adivinhadores loucos; que faz homens sábios retrocederem e torna seu conhecimento tolo.
26 Ma toâq cứq ớn máh ranễng cứq pai ŏ́c sacoâiq, cứq yỗn santoiq alới pai cỡt ŏ́c lứq. Cứq atỡng tễ vil Yaru-salem neq: ‘Chumát bữn cũai proai ỡt sĩa tâng ntốq ki, cớp cứq táq loah tamái máh vil tâng cruang Yuda; ntốq khoiq ralốh-ralái pĩeiq noau atức loah tamái.’
26 Que confirma a palavra do seu servo e efetua o conselho dos mensageiros dele; que diz a Jerusalém: Tu serás habitada. E para as cidades de Judá: Vós sereis edificadas e eu erguerei os lugares em ruínas dali.
27 Cứq toâp ớn dỡq mưt cớp dỡq tũm sarễt cớp cỡt khỗ.
27 Que diz ao oceano: Seque; e: Eu secarei teus rios.
28 Cứq ớn puo Sai-rut neq: ‘Mới la manoaq cũai cứq yỗn ayông máh cũai proai cứq, cớp táq ống ranáq cứq yoc mới táq sâng. Cóq mới ớn noau atức loah vil Yaru-salem tamái, cớp táq tanang Dống Sang Toâr cỡt tamái loah tê.’”
28 Que diz de Ciro: Ele é meu pastor e realizará toda a minha vontade. Dizendo a Jerusalém: Tu serás edificada. E para o templo: Teu alicerce será posto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.