Isaías 41
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 Yiang Sursĩ pai neq: “Cũai tâng máh cỗn yơng lứq ơi! Cóq anhia ỡt rangiac cớp tamứng! Cóq anhia thrũan máh santoiq anhia ễ atỡng loah pỡ ntốq parchĩn parnai; noau lứq yỗn anhia táq ntỡng. Cóq hái sarhống parnơi yỗn dáng raloaih noau pĩeiq, noau lôih.
1 Ilhas, silenciai para me ouvir, e que os povos renovem suas forças. Que venham tomar a palavra, e pleitear comigo sua causa!
2 “Cứq toâp khoiq dững cũai chíl riap níc tễ angia mandang loŏh, cớp táq yỗn án bữn riap níc tâng dũ ntốq án pỡq. Cứq toâp yỗn án riap máh puo cớp máh cruang. Dau án tráh cớp cucŏ́h cukến alới yỗn abuoiq samoât phốn cutễq. Saráh án táq yỗn alới pláh chap nheq, cỡt samoât cuyal phát dững soc cỡt sapâr nheq.
2 Quem suscitou do Oriente aquele cujos passos são acompanhados de vitórias? Quem pôs então as nações à sua mercê, e fez cair diante dele os reis? Sua espada os reduz a pó, seu arco os dispersa como se fossem palha.
3 Án rapuai alới, mŏ án tỡ bữn pân ntrớu. Án tayáh chái lứq, ĩn pai ayững án tỡ bữn tớt cutễq loâng.
3 Persegue-os e passa invulnerável, sem mesmo tocar com seus pés o caminho.
4 Noau toâp anoat yỗn máh ranáq nâi cỡt? Noau toâp anoat máh ranáq yỗn cỡt tâng dũ dỡi cũai? Cứq Yiang Sursĩ toâp, la án ca ỡt tễ dâu lứq cớp ỡt toau parsốt tháng.
4 Quem, pois, realizou essas coisas? Aquele que desde a origem chama as gerações à vida: eu, o Senhor, que sou o primeiro - e que estarei ainda com os últimos.
5 “Nheq tữh cũai tâng cruang yơng khoiq hữm máh ranáq cứq táq. Tỗp alới sâng ngcŏh lứq, cớp tỗ chác alới cangcoaih nheq; yuaq ngkíq, nheq tữh alới toâq rôm parnơi.
5 À sua vista as ilhas são presas de temor, e os confins da terra tremem. {Que se apresentem e venham}.
6 Dũ náq cũai chiang, manoaq rachuai manoaq, cớp manoaq achũor manoaq; alới pai neq: ‘Cóq cutóng lứq nơ!’
6 Prestam-se assistência mútua, dizem um ao outro: Coragem!
7 Cũai chiang táq aluang toâq achũor cũai chiang táq yễng; cũai pasiel rup yỗn siel achưng alư cũai téh dếng neq: ‘Sarốc tac yỗn cỡt muoi sâiq, la pĩeiq lứq!’ Chơ alới ĩt dếng cớp téh yỗn khâm dŏq rup ki tỡ bữn dớm.
7 O fundidor estimula o ourives, e o malhador, o ferreiro: A solda é boa, diz. Ele a reforça com rebites para que não oscile.
8 “Ma anhia tỗp I-sarel ca táq ranáq cứq, anhia la cũai cứq khoiq rưoh. Anhia la tŏ́ng toiq A-praham, yớu cứq ratoi lứq.
8 Mas tu, Israel, meu servo, Jacó que escolhi, raça de Abraão, meu amigo,
9 Cứq khoiq dững achu anhia tễ dũ pứp cốc cutễq nâi; cứq khoiq arô anhia tễ dũ angia, cớp pai neq: ‘Tỗp anhia la cũai táq ranáq cứq.’ Cứq tỡ bữn calỡih anhia, ma cứq rưoh ĩt anhia.
9 tu, que eu trouxe dos confins da terra, e que fiz vir do fim do mundo, e a quem eu disse: Tu és meu servo, eu te escolhi, e não te rejeitei;
10 Chỗi ngcŏh ntrớu! Cứq lứq ỡt cớp anhia. Chỗi ngcŏh muoi ramứh ntrớu, yuaq cứq la Yiang Sursĩ anhia. Cứq lứq yỗn anhia bữn bán rêng, cớp cứq bán curiaq anhia toâq atĩ atoam cứq ca táq ranáq tanoang o lứq.
10 nada temas, porque estou contigo, não lances olhares desesperados, pois eu sou teu Deus; eu te fortaleço e venho em teu socorro, eu te amparo com minha destra vitoriosa.
11 “Máh cũai ũan anhia, alới ễ sâng casiet toâq alới cỡt pê. Khân cũai aléq chíl anhia, ki alới cóq cuchĩt;
11 Vão ficar envergonhados e confusos todos aqueles que se revoltaram contra ti; serão aniquilados e destruídos aqueles que te contradizem;
12 khân anhia chi-chuaq alới, ki anhia tỡ tamóh, yuaq alới khoiq pứt sarbiet chơ.
12 em vão os procurarás, não mais encontrarás aqueles que lutam contra ti; serão destruídos e reduzidos a nada aqueles que te combatem.
13 Cứq la Yiang Sursĩ, Ncháu anhia; cứq yỗn anhia cỡt bán rêng, cớp cứq atỡng anhia neq: Chỗi ngcŏh ntrớu! Cứq nâi toâp rachuai anhia.”
13 Pois eu, o Senhor, teu Deus, eu te seguro pela mão e te digo: Nada temas, eu venho em teu auxílio.
14 Yiang Sursĩ pai neq: “Tỗp I-sarel ơi! Chỗi ngcŏh ntrớu! Tam anhia cũai bĩq, cớp ieuq lứq, ma cứq lứq chuai anhia. Cứq la Yiang Sursĩ tỗp anhia, án ca bráh o lứq; cứq toâp chuai amoong anhia.
14 Portanto, nada de medo, Jacó, pobre vermezinho, Israel, mísero inseto. Sou eu quem venho em teu auxílio, diz o Senhor, teu Redentor é o Santo de Israel.
15 Cứq yỗn anhia cỡt samoât crơng púh saro ca nhôiq cớp bớc lứq. Anhia têq cưr cớp cliet máh cóh yỗn ralíh asễng; máh cuar cóh abuoiq cỡt chíq phốn cutễq.
15 Vou fazer de ti um trenó triturador, novinho, eriçado de pontas: calcarás e esmagarás as montanhas, picarás miúdo as colinas como a palha do trigo.
16 Anhia carvứt alới achỗn chu paloŏng; chơ cuyal rapuq phát dững alới. Vớt ki, anhia lứq sâng bũi, cớp khễn cứq Yiang Sursĩ anhia, ca bráh o lứq.
16 Tu as joeirarás e o vento as carregará; o turbilhão as espalhará; entretanto, graças ao Senhor, alegrar-te-ás, gloriar-te-ás no Santo de Israel.
17 “Toâq máh cũai cadĩt cớp cũai túh coat ravoât dỡq nguaiq, alới tỡ tamóh; chơ arooq alới cỡt khỗ cỗ tian ễ khlac dỡq. Chơ cứq Yiang Sursĩ lứq ta‑ỡi alới, toâq alới câu sễq. Cứq la Yiang Sursĩ máh cũai I-sarel sang; cứq tỡ nai táh tỗp alới.
17 Os infelizes que buscam água e não a encontram e cuja língua está ressequida pela sede, eu, o Senhor, os atenderei, eu, o Deus de Israel, não os abandonarei.
18 Cứq lứq táq yỗn dỡq hoi asễng tễ cóh cahễng, cớp yỗn dỡq mec hoi chu máh avúng cóh. Cứq táq yỗn ntốq aiq cỡt amống dỡq, cớp táq yỗn ntốq ŏ́q dỡq cỡt ntốq bữn parluoiq dỡq ễn.
18 Sobre os planaltos desnudos, farei correr água, e brotar fontes no fundo dos vales. Transformarei o deserto em lagos, e a terra árida em fontes.
19 Cứq lứq táq yỗn sa‑ữi nỡm aluang dáh tâng ntốq cahễng khỗ, la nỡm sê-da, nỡm a-casia, nỡm o‑li‑vê, nỡm sango, cớp sa‑ữi ramứh nỡm aluang canŏ́h hỡ.
19 Plantarei no deserto cedros e acácias, murtas e oliveiras; farei crescer nas estepes o cipreste, ao lado do olmo e do buxo,
20 Dũ náq cũai bữn hữm máh ranáq ki, cớp dáng samoât samơi lứq, la cứq Yiang Sursĩ toâp táq máh ranáq ki. Chơ alới dáng samoât Yiang Sursĩ tỗp I-sarel sang, án ca bráh o, khoiq tễng máh ranáq ki.”
20 a fim de que saibam à evidência, e pela observação compreendam, que foi a mão do Senhor que fez essas coisas, e o Santo de Israel quem as realizou.
21 Yiang Sursĩ, la Puo cũai I-sarel, pai neq: “Máh yiang dũ cruang cũai ơi! Cóq anhia thrũan máh ŏ́c anhia ễ atỡng; cóq anhia dững santoiq khễuq dŏq anhia têq pai.
21 Pleiteai vossa causa, diz o Senhor; fazei valer vossos argumentos, diz o rei de Jacó.
22 Cóq anhia toâq pỡ nâi cớp atỡng sacoâiq chim tễ máh ranáq tỡ yũah toâq! Cớp atỡng hếq yỗn dáng raloaih tễ máh ranáq khoiq vớt tễ arái, yuaq hếq yoc ễ dáng parsốt lứq ranáq ki cỡt nŏ́q.
22 Que se apresentem e nos predigam o que vai acontecer. Do passado ou do que souberam predizer, a que tenhamos dado atenção? Ou então anunciai-nos o futuro, para nos fazer conhecer o final.
23 Âu anhia atỡng salĩq, chumát ranáq ntrớu ễn ễ cỡt; chơ hếq têq noap anhia la lứq yiang. Sễq anhia táq muoi ranáq o, tỡ la táq muoi ranáq tỡ bữn o, yỗn hếq sâng pê pahỡm cớp cỡt ngcŏh.
23 Revelai o que acontecerá mais tarde, e admitiremos que vós sois deuses. Fazei qualquer coisa a fim de que nos possamos medir!
24 Tỗp anhia cớp dũ ranáq anhia táq la tỡ bữn khlữr ntrớu loâng. Cũai sang toam anhia ca táq ranáq nhơp nhuo lứq.
24 Mas nada sois, vossa obra é nula, afeiçoar-se a vós é abominável.
25 “Cứq khoiq rưoh muoi noaq cũai tễ angia mandang loŏh yỗn án pỡq chíl anhia tễ angia pỡng. Án dốq tĩn sarúq máh cũai sốt ariang án tĩn lúq, cớp ariang cũai chiang táq adéh dốq tĩn choan cutễq dieuq.
25 Eu o fiz surgir do norte e ele vem, do oriente, chamei-o pelo nome; ele calca aos pés os príncipes como lama, qual o oleiro quando amassa o barro.
26 Yiang aléq tễ tỗp anhia khoiq atỡng sacoâiq tễ ranáq nâi toâq dŏq hếq têq pai anhia la lứq pĩeiq? Lứq muoi ŏ́c ntrớu la tỡ sâng anhia pai tễ ranáq nâi. Cớp tỡ bữn noau sâng anhia pai ntrớu.
26 Quem o havia predito para nos prevenir, quem o havia anunciado, para que se diga: É exato? Ninguém o declarou, ninguém o avisou, ninguém ouviu vossos oráculos.
27 Cứq la Yiang Sursĩ khoiq pau atỡng máh santoiq dâu lứq yỗn cũai tâng cóh Si-ôn; cứq ớn cũai dững santoiq pau pỡq atỡng cũai tâng vil Yaru-salem dáng neq: ‘Nhêng tíh! Máh cũai proai anhia ntôm toâq! Alới ntôm píh chu loah pỡ vil viang alới.’
27 Eu sou o primeiro que disse a Sião: Ei-los, e enviei a Jerusalém a boa nova.
28 Toâq cứq nhêng, cứq tỡ bữn hữm máh yiang ki pai muoi ŏ́c ntrớu, tỡ la ta‑ỡi máh santoiq cứq blớh.
28 Entre eles não encontrei ninguém, ninguém que soubesse dar um aviso. Pergunto-lhes: De onde vem ele? Não respondem.
29 Máh yiang nâi tỡ bữn khlữr ntrớu; alới tỡ têq táq ntrớu loâng. Máh rup yiang nâi la ieuq cớp ŏ́q chớc.”
29 Pois bem, todos eles nada são, suas obras são nulas. Suas estátuas, vazias como o vento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.