Isaías 41

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yiang Sursĩ pai neq: “Cũai tâng máh cỗn yơng lứq ơi! Cóq anhia ỡt rangiac cớp tamứng! Cóq anhia thrũan máh santoiq anhia ễ atỡng loah pỡ ntốq parchĩn parnai; noau lứq yỗn anhia táq ntỡng. Cóq hái sarhống parnơi yỗn dáng raloaih noau pĩeiq, noau lôih.
1 Calai-vos perante mim, ó ilhas; povos, renovai as forças e chegai-vos, e então falai; cheguemo-nos juntos a juízo.
2 “Cứq toâp khoiq dững cũai chíl riap níc tễ angia mandang loŏh, cớp táq yỗn án bữn riap níc tâng dũ ntốq án pỡq. Cứq toâp yỗn án riap máh puo cớp máh cruang. Dau án tráh cớp cucŏ́h cukến alới yỗn abuoiq samoât phốn cutễq. Saráh án táq yỗn alới pláh chap nheq, cỡt samoât cuyal phát dững soc cỡt sapâr nheq.
2 Quem suscitou do Oriente o justo e o chamou para o pé de si? Quem deu as nações à sua face e o fez dominar sobre reis? Ele os entregou à sua espada como o pó e como pragana arrebatada do vento, ao seu arco.
3 Án rapuai alới, mŏ án tỡ bữn pân ntrớu. Án tayáh chái lứq, ĩn pai ayững án tỡ bữn tớt cutễq loâng.
3 Ele persegue-os e passa em paz por uma vereda em que, com os seus pés, nunca tinha caminhado.
4 Noau toâp anoat yỗn máh ranáq nâi cỡt? Noau toâp anoat máh ranáq yỗn cỡt tâng dũ dỡi cũai? Cứq Yiang Sursĩ toâp, la án ca ỡt tễ dâu lứq cớp ỡt toau parsốt tháng.
4 Quem operou e fez isso, chamando as gerações desde o princípio? Eu, o Senhor , o primeiro, e com os últimos, eu mesmo.
5 “Nheq tữh cũai tâng cruang yơng khoiq hữm máh ranáq cứq táq. Tỗp alới sâng ngcŏh lứq, cớp tỗ chác alới cangcoaih nheq; yuaq ngkíq, nheq tữh alới toâq rôm parnơi.
5 As ilhas o viram e temeram; os confins da terra tremeram, aproximaram-se e vieram.
6 Dũ náq cũai chiang, manoaq rachuai manoaq, cớp manoaq achũor manoaq; alới pai neq: ‘Cóq cutóng lứq nơ!’
6 Um ao outro ajudou e ao seu companheiro disse: Esforça-te!
7 Cũai chiang táq aluang toâq achũor cũai chiang táq yễng; cũai pasiel rup yỗn siel achưng alư cũai téh dếng neq: ‘Sarốc tac yỗn cỡt muoi sâiq, la pĩeiq lứq!’ Chơ alới ĩt dếng cớp téh yỗn khâm dŏq rup ki tỡ bữn dớm.
7 E o artífice animou o ourives, e o que alisa com o martelo, ao que bate na safra, dizendo da coisa soldada: Boa é. Então, com pregos o firma, para que não venha a mover-se.
8 “Ma anhia tỗp I-sarel ca táq ranáq cứq, anhia la cũai cứq khoiq rưoh. Anhia la tŏ́ng toiq A-praham, yớu cứq ratoi lứq.
8 Mas tu, ó Israel, servo meu, tu Jacó, a quem elegi, semente de Abraão, meu amigo,
9 Cứq khoiq dững achu anhia tễ dũ pứp cốc cutễq nâi; cứq khoiq arô anhia tễ dũ angia, cớp pai neq: ‘Tỗp anhia la cũai táq ranáq cứq.’ Cứq tỡ bữn calỡih anhia, ma cứq rưoh ĩt anhia.
9 tu, a quem tomei desde os confins da terra e te chamei dentre os seus mais excelentes e te disse: tu és o meu servo, a ti te escolhi e não te rejeitei;
10 Chỗi ngcŏh ntrớu! Cứq lứq ỡt cớp anhia. Chỗi ngcŏh muoi ramứh ntrớu, yuaq cứq la Yiang Sursĩ anhia. Cứq lứq yỗn anhia bữn bán rêng, cớp cứq bán curiaq anhia toâq atĩ atoam cứq ca táq ranáq tanoang o lứq.
10 não temas, porque eu sou contigo; não te assombres, porque eu sou o teu Deus; eu te esforço, e te ajudo, e te sustento com a destra da minha justiça.
11 “Máh cũai ũan anhia, alới ễ sâng casiet toâq alới cỡt pê. Khân cũai aléq chíl anhia, ki alới cóq cuchĩt;
11 Eis que envergonhados e confundidos serão todos os que se irritaram contra ti; tornar-se-ão nada; e os que contenderem contigo perecerão.
12 khân anhia chi-chuaq alới, ki anhia tỡ tamóh, yuaq alới khoiq pứt sarbiet chơ.
12 Buscá-los-ás, mas não os acharás; e os que pelejarem contigo tornar-se-ão nada, e como coisa que não é nada, os que guerrearem contigo.
13 Cứq la Yiang Sursĩ, Ncháu anhia; cứq yỗn anhia cỡt bán rêng, cớp cứq atỡng anhia neq: Chỗi ngcŏh ntrớu! Cứq nâi toâp rachuai anhia.”
13 Porque eu, o Senhor , teu Deus, te tomo pela tua mão direita e te digo: não temas, que eu te ajudo.
14 Yiang Sursĩ pai neq: “Tỗp I-sarel ơi! Chỗi ngcŏh ntrớu! Tam anhia cũai bĩq, cớp ieuq lứq, ma cứq lứq chuai anhia. Cứq la Yiang Sursĩ tỗp anhia, án ca bráh o lứq; cứq toâp chuai amoong anhia.
14 Não temas, ó bichinho de Jacó, povozinho de Israel; eu te ajudo, diz o Senhor , e o teu Redentor é o Santo de Israel.
15 Cứq yỗn anhia cỡt samoât crơng púh saro ca nhôiq cớp bớc lứq. Anhia têq cưr cớp cliet máh cóh yỗn ralíh asễng; máh cuar cóh abuoiq cỡt chíq phốn cutễq.
15 Eis que te preparei trilho novo, que tem dentes agudos; os montes trilharás e moerás; e os outeiros tornarás como a palha.
16 Anhia carvứt alới achỗn chu paloŏng; chơ cuyal rapuq phát dững alới. Vớt ki, anhia lứq sâng bũi, cớp khễn cứq Yiang Sursĩ anhia, ca bráh o lứq.
16 Tu os padejarás, e o vento os levará, e o tufão os espalhará; mas tu te alegrarás no Senhor e te gloriarás no Santo de Israel.
17 “Toâq máh cũai cadĩt cớp cũai túh coat ravoât dỡq nguaiq, alới tỡ tamóh; chơ arooq alới cỡt khỗ cỗ tian ễ khlac dỡq. Chơ cứq Yiang Sursĩ lứq ta‑ỡi alới, toâq alới câu sễq. Cứq la Yiang Sursĩ máh cũai I-sarel sang; cứq tỡ nai táh tỗp alới.
17 Os aflitos e necessitados buscam águas, e não as há, e a sua língua se seca de sede; mas eu, o Senhor , os ouvirei, eu, o Deus de Israel os não desampararei.
18 Cứq lứq táq yỗn dỡq hoi asễng tễ cóh cahễng, cớp yỗn dỡq mec hoi chu máh avúng cóh. Cứq táq yỗn ntốq aiq cỡt amống dỡq, cớp táq yỗn ntốq ŏ́q dỡq cỡt ntốq bữn parluoiq dỡq ễn.
18 Abrirei rios em lugares altos e fontes, no meio dos vales; tornarei o deserto em tanques de águas e a terra seca, em mananciais.
19 Cứq lứq táq yỗn sa‑ữi nỡm aluang dáh tâng ntốq cahễng khỗ, la nỡm sê-da, nỡm a-casia, nỡm o‑li‑vê, nỡm sango, cớp sa‑ữi ramứh nỡm aluang canŏ́h hỡ.
19 Plantarei no deserto o cedro, e a árvore de sita, e a murta, e a oliveira; conjuntamente, porei no ermo a faia, o olmeiro e o álamo,
20 Dũ náq cũai bữn hữm máh ranáq ki, cớp dáng samoât samơi lứq, la cứq Yiang Sursĩ toâp táq máh ranáq ki. Chơ alới dáng samoât Yiang Sursĩ tỗp I-sarel sang, án ca bráh o, khoiq tễng máh ranáq ki.”
20 para que todos vejam, e saibam, e considerem, e juntamente entendam que a mão do Senhor fez isso, e o Santo de Israel o criou.
21 Yiang Sursĩ, la Puo cũai I-sarel, pai neq: “Máh yiang dũ cruang cũai ơi! Cóq anhia thrũan máh ŏ́c anhia ễ atỡng; cóq anhia dững santoiq khễuq dŏq anhia têq pai.
21 Apresentai a vossa demanda, diz o Senhor ; trazei as vossas firmes razões, diz o Rei de Jacó.
22 Cóq anhia toâq pỡ nâi cớp atỡng sacoâiq chim tễ máh ranáq tỡ yũah toâq! Cớp atỡng hếq yỗn dáng raloaih tễ máh ranáq khoiq vớt tễ arái, yuaq hếq yoc ễ dáng parsốt lứq ranáq ki cỡt nŏ́q.
22 Tragam e anunciem-nos as coisas que hão de acontecer; anunciai- nos as coisas passadas, para que atentemos para elas e saibamos o fim delas; ou fazei-nos ouvir as coisas futuras.
23 Âu anhia atỡng salĩq, chumát ranáq ntrớu ễn ễ cỡt; chơ hếq têq noap anhia la lứq yiang. Sễq anhia táq muoi ranáq o, tỡ la táq muoi ranáq tỡ bữn o, yỗn hếq sâng pê pahỡm cớp cỡt ngcŏh.
23 Anunciai- nos as coisas que ainda hão de vir, para que saibamos que sois deuses; fazei bem ou fazei mal, para que nos assombremos e, juntamente, o vejamos.
24 Tỗp anhia cớp dũ ranáq anhia táq la tỡ bữn khlữr ntrớu loâng. Cũai sang toam anhia ca táq ranáq nhơp nhuo lứq.
24 Eis que sois menos do que nada, e a vossa obra é menos do que nada; abominação é quem vos escolhe.
25 “Cứq khoiq rưoh muoi noaq cũai tễ angia mandang loŏh yỗn án pỡq chíl anhia tễ angia pỡng. Án dốq tĩn sarúq máh cũai sốt ariang án tĩn lúq, cớp ariang cũai chiang táq adéh dốq tĩn choan cutễq dieuq.
25 Suscito a um do Norte, e ele há de vir; desde o nascimento do sol, invocará o meu nome; e virá sobre os magistrados, como sobre o lodo; e, como o oleiro pisa o barro, assim ele os pisará.
26 Yiang aléq tễ tỗp anhia khoiq atỡng sacoâiq tễ ranáq nâi toâq dŏq hếq têq pai anhia la lứq pĩeiq? Lứq muoi ŏ́c ntrớu la tỡ sâng anhia pai tễ ranáq nâi. Cớp tỡ bữn noau sâng anhia pai ntrớu.
26 Quem anunciou isso desde o princípio, para que o possamos saber; ou em outro tempo, para que digamos: Justo é? Mas não há quem anuncie, nem tampouco quem manifeste, nem tampouco quem ouça as vossas palavras.
27 Cứq la Yiang Sursĩ khoiq pau atỡng máh santoiq dâu lứq yỗn cũai tâng cóh Si-ôn; cứq ớn cũai dững santoiq pau pỡq atỡng cũai tâng vil Yaru-salem dáng neq: ‘Nhêng tíh! Máh cũai proai anhia ntôm toâq! Alới ntôm píh chu loah pỡ vil viang alới.’
27 Eu sou o que primeiro direi a Sião: Eis que ali estão; e a Jerusalém darei um anunciador de boas-novas.
28 Toâq cứq nhêng, cứq tỡ bữn hữm máh yiang ki pai muoi ŏ́c ntrớu, tỡ la ta‑ỡi máh santoiq cứq blớh.
28 E, quando olhei, ninguém havia; nem mesmo entre estes conselheiros algum havia a quem perguntasse ou que me respondesse palavra.
29 Máh yiang nâi tỡ bữn khlữr ntrớu; alới tỡ têq táq ntrớu loâng. Máh rup yiang nâi la ieuq cớp ŏ́q chớc.”
29 Eis que todos são vaidade; as suas obras não são coisa alguma; as suas imagens de fundição são vento e nada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.