Isaías 41
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NAA
1 Yiang Sursĩ pai neq: “Cũai tâng máh cỗn yơng lứq ơi! Cóq anhia ỡt rangiac cớp tamứng! Cóq anhia thrũan máh santoiq anhia ễ atỡng loah pỡ ntốq parchĩn parnai; noau lứq yỗn anhia táq ntỡng. Cóq hái sarhống parnơi yỗn dáng raloaih noau pĩeiq, noau lôih.
1 “Calem-se diante de mim, ó ilhas! E que os povos renovem as suas forças! Que se aproximem e, então, falem; vamos nos reunir para o julgamento.”
2 “Cứq toâp khoiq dững cũai chíl riap níc tễ angia mandang loŏh, cớp táq yỗn án bữn riap níc tâng dũ ntốq án pỡq. Cứq toâp yỗn án riap máh puo cớp máh cruang. Dau án tráh cớp cucŏ́h cukến alới yỗn abuoiq samoât phốn cutễq. Saráh án táq yỗn alới pláh chap nheq, cỡt samoât cuyal phát dững soc cỡt sapâr nheq.
2 “Quem fez surgir no Oriente aquele a cujos passos segue a vitória? Quem lhe entrega as nações e faz com que os reis se submetam a ele? Com a sua espada ele os transforma em pó, e com o seu arco, em palha que o vento dispersa.
3 Án rapuai alới, mŏ án tỡ bữn pân ntrớu. Án tayáh chái lứq, ĩn pai ayững án tỡ bữn tớt cutễq loâng.
3 Ele os persegue e avança em segurança, por um caminho em que ele nunca havia passado.
4 Noau toâp anoat yỗn máh ranáq nâi cỡt? Noau toâp anoat máh ranáq yỗn cỡt tâng dũ dỡi cũai? Cứq Yiang Sursĩ toâp, la án ca ỡt tễ dâu lứq cớp ỡt toau parsốt tháng.
4 Quem fez e executou tudo isso? Aquele que desde o princípio tem chamado as gerações à existência, eu, o e aquele que estará com os últimos; eu mesmo.”
5 “Nheq tữh cũai tâng cruang yơng khoiq hữm máh ranáq cứq táq. Tỗp alới sâng ngcŏh lứq, cớp tỗ chác alới cangcoaih nheq; yuaq ngkíq, nheq tữh alới toâq rôm parnơi.
5 Os países do mar viram isto e temeram; os confins da terra tremeram; eles se aproximaram e vieram.
6 Dũ náq cũai chiang, manoaq rachuai manoaq, cớp manoaq achũor manoaq; alới pai neq: ‘Cóq cutóng lứq nơ!’
6 Um ajuda o outro e diz a seu próximo: “Seja forte.”
7 Cũai chiang táq aluang toâq achũor cũai chiang táq yễng; cũai pasiel rup yỗn siel achưng alư cũai téh dếng neq: ‘Sarốc tac yỗn cỡt muoi sâiq, la pĩeiq lứq!’ Chơ alới ĩt dếng cớp téh yỗn khâm dŏq rup ki tỡ bữn dớm.
7 O artífice anima o ourives, e o que trabalha com o martelo encoraja o que bate na bigorna, dizendo que a soldagem foi bem-feita. Então fixam tudo com pregos para que não oscile.
8 “Ma anhia tỗp I-sarel ca táq ranáq cứq, anhia la cũai cứq khoiq rưoh. Anhia la tŏ́ng toiq A-praham, yớu cứq ratoi lứq.
8 “Mas você, Israel, meu servo; você, Jacó, a quem escolhi; você, descendente de Abraão, meu amigo;
9 Cứq khoiq dững achu anhia tễ dũ pứp cốc cutễq nâi; cứq khoiq arô anhia tễ dũ angia, cớp pai neq: ‘Tỗp anhia la cũai táq ranáq cứq.’ Cứq tỡ bữn calỡih anhia, ma cứq rưoh ĩt anhia.
9 você, a quem eu trouxe dos confins da terra e chamei dos seus cantos mais remotos, e a quem eu disse: ‘Você é o meu servo, eu o escolhi e não o rejeitei’;
10 Chỗi ngcŏh ntrớu! Cứq lứq ỡt cớp anhia. Chỗi ngcŏh muoi ramứh ntrớu, yuaq cứq la Yiang Sursĩ anhia. Cứq lứq yỗn anhia bữn bán rêng, cớp cứq bán curiaq anhia toâq atĩ atoam cứq ca táq ranáq tanoang o lứq.
10 não tema, porque eu estou com você; não fique com medo, porque eu sou o seu Deus. Eu lhe dou forças; sim, eu o ajudo; sim, eu o seguro com a mão direita da minha justiça.”
11 “Máh cũai ũan anhia, alới ễ sâng casiet toâq alới cỡt pê. Khân cũai aléq chíl anhia, ki alới cóq cuchĩt;
11 “Eis que serão envergonhados e humilhados todos os que se enfurecem contra você; os que lutam contra você serão reduzidos a nada e perecerão.
12 khân anhia chi-chuaq alới, ki anhia tỡ tamóh, yuaq alới khoiq pứt sarbiet chơ.
12 Você procurará os que lutam contra você, porém não os achará; serão reduzidos a nada e a coisa de nenhum valor os que fazem guerra contra você.
13 Cứq la Yiang Sursĩ, Ncháu anhia; cứq yỗn anhia cỡt bán rêng, cớp cứq atỡng anhia neq: Chỗi ngcŏh ntrớu! Cứq nâi toâp rachuai anhia.”
13 Porque eu, o Senhor , seu Deus, o tomo pela mão direita e lhe digo: ‘Não tenha medo, pois eu o ajudarei.’”
14 Yiang Sursĩ pai neq: “Tỗp I-sarel ơi! Chỗi ngcŏh ntrớu! Tam anhia cũai bĩq, cớp ieuq lứq, ma cứq lứq chuai anhia. Cứq la Yiang Sursĩ tỗp anhia, án ca bráh o lứq; cứq toâp chuai amoong anhia.
14 “Não tenha medo, ó vermezinho de Jacó, povozinho de Israel, pois eu o ajudarei”, diz o “o seu Redentor é o Santo de Israel.
15 Cứq yỗn anhia cỡt samoât crơng púh saro ca nhôiq cớp bớc lứq. Anhia têq cưr cớp cliet máh cóh yỗn ralíh asễng; máh cuar cóh abuoiq cỡt chíq phốn cutễq.
15 Eis que farei de você um debulhador de cereais cortante e novo, armado de lâminas duplas. Você trilhará e esmagará os montes, e reduzirá as colinas a palha.
16 Anhia carvứt alới achỗn chu paloŏng; chơ cuyal rapuq phát dững alới. Vớt ki, anhia lứq sâng bũi, cớp khễn cứq Yiang Sursĩ anhia, ca bráh o lứq.
16 Você os jogará para cima com a pá, e o vento os levará, e o redemoinho os espalhará. Então você se alegrará no e se gloriará no Santo de Israel.”
17 “Toâq máh cũai cadĩt cớp cũai túh coat ravoât dỡq nguaiq, alới tỡ tamóh; chơ arooq alới cỡt khỗ cỗ tian ễ khlac dỡq. Chơ cứq Yiang Sursĩ lứq ta‑ỡi alới, toâq alới câu sễq. Cứq la Yiang Sursĩ máh cũai I-sarel sang; cứq tỡ nai táh tỗp alới.
17 “Os pobres e necessitados buscam água, mas não a encontram; a língua deles está ressequida de sede. Mas eu, o eu, o Deus de Israel, não os abandonarei.
18 Cứq lứq táq yỗn dỡq hoi asễng tễ cóh cahễng, cớp yỗn dỡq mec hoi chu máh avúng cóh. Cứq táq yỗn ntốq aiq cỡt amống dỡq, cớp táq yỗn ntốq ŏ́q dỡq cỡt ntốq bữn parluoiq dỡq ễn.
18 Abrirei rios no alto dos montes e fontes no meio dos vales; transformarei o deserto em lençóis de águas e a terra seca, em mananciais.
19 Cứq lứq táq yỗn sa‑ữi nỡm aluang dáh tâng ntốq cahễng khỗ, la nỡm sê-da, nỡm a-casia, nỡm o‑li‑vê, nỡm sango, cớp sa‑ữi ramứh nỡm aluang canŏ́h hỡ.
19 Plantarei no deserto o cedro, a acácia, a murta e a oliveira; porei juntos no ermo o cipreste, o olmeiro e o buxo,
20 Dũ náq cũai bữn hữm máh ranáq ki, cớp dáng samoât samơi lứq, la cứq Yiang Sursĩ toâp táq máh ranáq ki. Chơ alới dáng samoât Yiang Sursĩ tỗp I-sarel sang, án ca bráh o, khoiq tễng máh ranáq ki.”
20 para que todos vejam e saibam, considerem e juntamente entendam que a mão do e que o Santo de Israel o criou.”
21 Yiang Sursĩ, la Puo cũai I-sarel, pai neq: “Máh yiang dũ cruang cũai ơi! Cóq anhia thrũan máh ŏ́c anhia ễ atỡng; cóq anhia dững santoiq khễuq dŏq anhia têq pai.
21 “Exponham a sua causa”, diz o “apresentem as suas razões, diz o Rei de Jacó.
22 Cóq anhia toâq pỡ nâi cớp atỡng sacoâiq chim tễ máh ranáq tỡ yũah toâq! Cớp atỡng hếq yỗn dáng raloaih tễ máh ranáq khoiq vớt tễ arái, yuaq hếq yoc ễ dáng parsốt lứq ranáq ki cỡt nŏ́q.
22 Aproximem-se e anunciem-nos as coisas que hão de acontecer; contem-nos as profecias anteriores, para que as examinemos e saibamos se elas se cumpriram; ou falem-nos a respeito das coisas futuras.
23 Âu anhia atỡng salĩq, chumát ranáq ntrớu ễn ễ cỡt; chơ hếq têq noap anhia la lứq yiang. Sễq anhia táq muoi ranáq o, tỡ la táq muoi ranáq tỡ bữn o, yỗn hếq sâng pê pahỡm cớp cỡt ngcŏh.
23 Anunciem-nos as coisas que ainda hão de vir, para que saibamos que vocês são deuses. Façam alguma coisa, seja boa ou seja má, para que fiquemos com medo, e juntamente o veremos.
24 Tỗp anhia cớp dũ ranáq anhia táq la tỡ bữn khlữr ntrớu loâng. Cũai sang toam anhia ca táq ranáq nhơp nhuo lứq.
24 Eis que vocês são menos do que nada, e menos do que nada é o que vocês fazem; abominável é quem os escolhe.”
25 “Cứq khoiq rưoh muoi noaq cũai tễ angia mandang loŏh yỗn án pỡq chíl anhia tễ angia pỡng. Án dốq tĩn sarúq máh cũai sốt ariang án tĩn lúq, cớp ariang cũai chiang táq adéh dốq tĩn choan cutễq dieuq.
25 “Do Norte suscitei um homem, e ele vem; desde o Oriente, onde nasce o sol, ele invocará o meu nome; pisará os governantes como se fossem lama, como o oleiro pisa o barro.
26 Yiang aléq tễ tỗp anhia khoiq atỡng sacoâiq tễ ranáq nâi toâq dŏq hếq têq pai anhia la lứq pĩeiq? Lứq muoi ŏ́c ntrớu la tỡ sâng anhia pai tễ ranáq nâi. Cớp tỡ bữn noau sâng anhia pai ntrớu.
26 Quem anunciou isso desde o princípio, a fim de que o possamos saber? Quem falou disso antecipadamente, para que digamos: ‘É isso mesmo’? Mas não houve quem anunciasse, quem proclamasse, nem ainda quem tivesse ouvido qualquer palavra da parte de vocês.
27 Cứq la Yiang Sursĩ khoiq pau atỡng máh santoiq dâu lứq yỗn cũai tâng cóh Si-ôn; cứq ớn cũai dững santoiq pau pỡq atỡng cũai tâng vil Yaru-salem dáng neq: ‘Nhêng tíh! Máh cũai proai anhia ntôm toâq! Alới ntôm píh chu loah pỡ vil viang alới.’
27 Eu sou o que primeiro disse a Sião: ‘Eis! Ei-los aí!’ E a Jerusalém dou um mensageiro de boas-novas.
28 Toâq cứq nhêng, cứq tỡ bữn hữm máh yiang ki pai muoi ŏ́c ntrớu, tỡ la ta‑ỡi máh santoiq cứq blớh.
28 Quando eu olho, não há ninguém; entre eles não há nenhum conselheiro a quem eu pergunte, e me responda.
29 Máh yiang nâi tỡ bữn khlữr ntrớu; alới tỡ têq táq ntrớu loâng. Máh rup yiang nâi la ieuq cớp ŏ́q chớc.”
29 Eis que todos são nada; as suas obras são coisa nenhuma; as suas imagens de fundição são vento e vácuo.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.