Gênesis 45
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT
1 Moâm Yuda pai ngkíq, Yô-sep tỡ rơi ót noâng; án nhiam choâng moat máh cũai canŏ́h ỡt mpễr án. Án ớn casang neq: “Yỗn nheq tữh cũai Ê-yip-tô loŏh toâp tễ cứq!”
1 José não conseguiu mais se conter. Havia muita gente na sala, e ele disse a seus assistentes: “Saiam todos daqui!”. Assim, ficou a sós com seus irmãos e lhes revelou sua identidade.
2 Moâm Yô-sep pai ngkíq, án nhiam casang lứq. Cũai Ê-yip-tô cớp cũai tâng dống puo la sâng tê.
2 José se emocionou e começou a chorar. Chorou tão alto que os egípcios o ouviram, e logo a notícia chegou ao palácio do faraó.
3 Yô-sep atỡng máh sễm ai án neq: “Cứq la Yô-sep! Mpoaq cứq noâng tamoong tỡ?”
3 “Sou eu, José!”, disse a seus irmãos. “Meu pai ainda está vivo?” Mas seus irmãos ficaram espantados ao se dar conta de que o homem diante deles era José e perderam a fala.
4 Yô-sep atỡng ễn sễm ai án neq: “Máh ai ơi! Cứq sễq anhia ỡt cheq cứq.”
4 “Cheguem mais perto”, disse José. Quando eles se aproximaram, José continuou: “Eu sou José, o irmão que vocês venderam como escravo ao Egito.
5 Ma anhia chỗi croŏq ntrớu, cớp chỗi clơng ntrớu tễ máh ranáq anhia khoiq chếq cứq pỡ nâi. Yiang Sursĩ cơiq cứq pỡq nhũang anhia, yỗn cứq têq chuai amoong cũai.
5 Agora, não fiquem aflitos ou furiosos uns com os outros por terem me vendido para cá. Foi Deus quem me enviou adiante de vocês para lhes preservar a vida.
6 Yuaq khoiq bữn bar cumo chơ cutễq tỡ bữn amia crơng sana, cớp noâng bữn sỡng cumo ễn tỡ bữn cỡt palâi palot ntrớu.
6 A fome que assola a terra há dois anos continuará por mais cinco anos, e não haverá plantio nem colheita.
7 Ma Yiang Sursĩ khoiq yỗn cứq pỡq nhũang anhia, yỗn cứq chuai máh tŏ́ng toiq anhia yỗn têq bữn tamoong tâng cốc cutễq nâi. Cớp cứq chuai anhia viaq vớt tễ ŏ́c cuchĩt khlac tê.
7 Deus me enviou adiante para salvar a vida de vocês e de suas famílias, e para salvar muitas vidas.
8 Ngkíq, tỡ cỡn anhia yỗn cứq toâq pỡ nâi, ma Yiang Sursĩ toâp táq ranáq ki. Yiang Sursĩ yỗn cứq cỡt ayững atĩ sốt lứq khong puo. Cứq ndỡm nheq dống án, cớp cỡt sốt nheq tâng cruang Ê-yip-tô nâi.
8 Portanto, foi Deus quem me mandou para cá, e não vocês! E foi ele quem me fez conselheiro do faraó, administrador de todo o seu palácio e governador de todo o Egito.
9 “Chơ cóq anhia chu chái pỡ dống mpoaq hái cớp atỡng án neq: ‘Nâi la parnai Yô-sep atỡng mpoaq neq: Yiang Sursĩ táq yỗn cứq cỡt sốt nheq tâng cruang Ê-yip-tô. Ngkíq cóq anhia sễng toâp pỡ cứq. Cứq sễq anhia chỗi táq yũt.
9 “Agora, voltem depressa a meu pai e digam-lhe: ‘Assim diz seu filho José: Deus me fez senhor de toda a terra do Egito. Venha para cá sem demora!
10 Mpoaq têq ỡt tâng vil Cô-sơn, cớp mpoaq têq dững nheq máh mun mpoaq hỡ, dếh tỗp cữu cớp tỗp ntroŏq. Cớp mpoaq dững nheq con samiang cớp máh châu hỡ, chơ ỡt cheq cứq.
10 O senhor poderá viver na região de Gósen, onde estará perto de mim com todos os seus filhos e netos, rebanhos e gado, e todos os seus bens.
11 Ỡt ngki cứq ễ chứm siem mpoaq, yuaq noâng sỡng cumo ễn cutễq tỡ bữn têq amia crơng sarnóh ntrớu. Ngkíq mpoaq cớp nheq dống sũ mpoaq, dếh máh mun mpoaq têq viaq vớt tễ ŏ́c tỗiq bap ki.’”
11 Ali eu cuidarei do senhor, pois ainda haverá cinco anos de escassez. Do contrário, o senhor e toda a sua família perderão tudo que têm’”.
12 Chơ Yô-sep atỡng sễm ai án ễn: “Nheq tữh anhia, dếh a‑ễm cứq Ben-yamin, lứq moat anhia hữm chơ, cứq la lứq Yô-sep.
12 José acrescentou: “Vejam! Vocês podem comprovar com seus próprios olhos, e também meu irmão Benjamim, que sou eu mesmo, José, que falo com vocês!
13 Ngkíq, cóq anhia atỡng mpoaq cứq máh cũai Ê-yip-tô yám noap lứq cứq. Cớp atỡng tễ máh ramứh anhia khoiq hữm chơ. Moâm ki, anhia dững mpoaq cứq pỡq ỡt toâp pỡ nâi.”
13 Contem a meu pai a posição de honra que ocupo aqui no Egito. Descrevam para ele tudo que viram e tragam-no para cá o mais rápido possível”.
14 Moâm Yô-sep pai ngkíq, án kĩau tacong Ben-yamin cớp án nhiam cỗ sâng ayooq lứq. Cớp Ben-yamin táq machớng ki tê cớp Yô-sep.
14 Chorando de alegria, ele abraçou Benjamim, e Benjamim também o abraçou e chorou.
15 Chơ Yô-sep kĩau cớp hũn hĩt nheq máh sễm ai án, cớp án nhiam ễn. Moâm ki máh sễm ai Yô-sep táq ntỡng cớp án.
15 Então José beijou cada um de seus irmãos e chorou com eles; depois os irmãos conversaram à vontade com ele.
16 Tữ ranáq nâi han toâq pỡ dống puo, pai máh sễm ai Yô-sep khoiq toâq chơ, ngkíq puo cớp nheq tữh ranễng án sâng bũi tê.
16 A notícia não demorou a chegar ao palácio do faraó: “Os irmãos de José estão aqui!”. O faraó e seus oficiais se alegraram muito quando souberam disso.
17 Puo atỡng Yô-sep neq: “Yỗn mới atỡng sễm ai mới neq: ‘Anhia patiang máh crơng sana tâng cloong aséh, cớp anhia chu loah pỡ cruang Cana-an.
17 O faraó disse a José: “Diga a seus irmãos: ‘Coloquem as cargas em seus animais e voltem depressa à terra de Canaã.
18 Anhia dững mpoaq anhia cớp nheq dống sũ anhia toâq loah pỡ cứq. Cứq ễ yỗn anhia bữn cutễq o tâng cruang Ê-yip-tô nâi dŏq charán anhia bữn cha. Cớp têq anhia bữn crơng sana tâng cruang nâi hỡ.
18 Tragam seu pai e todas as suas famílias para cá. Eu lhes darei a melhor terra do Egito, e vocês comerão do que esta terra produz de melhor’”.
19 Cớp cóq anhia trĩh parnai cứq patâp, chơ ĩt sễ kĩen ca bữn pỗn ayững tễ cruang Ê-yip-tô, yỗn dững con lacuoi anhia cớp mpoaq anhia toâq pỡ nâi.
19 O faraó prosseguiu: “Diga a seus irmãos: ‘Levem carruagens do Egito para transportar as crianças pequenas, as mulheres e também seu pai.
20 Anhia chỗi croŏq ntrớu tễ crơng tâc tỡ la sana cha, yuaq dũ ramứh crơng o tâng cruang Ê-yip-tô, lứq anhia bữn tê.’”
20 Não se preocupem com seus pertences, pois o melhor de toda a terra do Egito será de vocês’”.
21 Moâm puo pai ngkíq, nheq con I-sarel táq machớng án patâp. Yô-sep ĩt sễ kĩen yỗn máh sễm ai án ĩn puo khoiq patâp chơ. Cớp Yô-sep yỗn alới sanyam cha bo alới pỡq tâng rana;
21 Os filhos de Jacó seguiram essas instruções. José providenciou carruagens, conforme o faraó havia ordenado, e lhes deu mantimentos para a viagem.
22 dếh án yỗn dũ náq bữn tampâc tamái hỡ. Ma Ben-yamin bữn sỡng cu tampâc tamái cớp pái culám ŏ́c práq panê.
22 Também presenteou cada irmão com um traje novo, mas a Benjamim deu cinco roupas novas e trezentas peças de prata.
23 Cớp án cơiq yỗn mpoaq án neq: Muoi chít lám aséh dễn patiang crơng tễ cruang Ê-yip-tô, cớp muoi chít lám aséh dễn cán patiang saro cớp crơng sana canŏ́h dếh sanyam bo mpoaq án pỡq tâng rana sễng chu cruang Ê-yip-tô nâi hỡ.
23 E, a seu pai, enviou dez jumentos carregados com os melhores produtos do Egito e dez jumentas carregadas com cereais, pães e outros mantimentos para a viagem.
24 Yô-sep satoâl máh sễm ai án cớp patâp alới neq: “Anhia pỡq tâng rana chỗi ralỗih ntrớu nơ.”
24 Depois, José se despediu de seus irmãos e, enquanto partiam, disse a eles: “Não briguem no caminho por causa do que aconteceu”.
25 Chơ alới loŏh tễ cruang Ê-yip-tô chu loah pỡ cruang Cana-an, ntốq Yacốp mpoaq alới ỡt.
25 Eles saíram do Egito e voltaram a seu pai, Jacó, na terra de Canaã.
26 Cớp alới atỡng mpoaq alới neq: “Yô-sep noâng tamoong! Sanua án cỡt sốt nheq tâng cruang Ê-yip-tô!”
26 “José ainda está vivo!”, eles disseram a seu pai. “É o governador de toda a terra do Egito!” Jacó ficou atônito com a notícia. Não podia acreditar.
27 Ngkíq máh sễm ai ki atỡng ễn yỗn mpoaq alới tamứng máh santoiq Yô-sep patâp. Toâq Yacốp hữm sễ kĩen Yô-sep cơiq dŏq patiang án,
27 Quando, porém, repetiram para Jacó tudo que José lhes tinha dito, e quando ele viu as carruagens que José havia mandado para levá-lo, encheu-se de ânimo.
28 ngkíq nŏ́q Yacốp noap, chơ án pai neq: “Péq chơ! Yô-sep con samiang cứq, án noâng tamoong. Cứq ễ sễng sa‑óh án tê, nhũang cứq cuchĩt.”
28 Então Jacó exclamou: “Deve ser verdade! Meu filho José está vivo! Preciso ir e vê-lo antes que eu morra!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.