Gênesis 45
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NAA
1 Moâm Yuda pai ngkíq, Yô-sep tỡ rơi ót noâng; án nhiam choâng moat máh cũai canŏ́h ỡt mpễr án. Án ớn casang neq: “Yỗn nheq tữh cũai Ê-yip-tô loŏh toâp tễ cứq!”
1 Então José, não conseguindo se conter diante de todos os que estavam com ele, gritou: — Saiam todos da minha presença! E ninguém ficou com ele, quando José se deu a conhecer a seus irmãos.
2 Moâm Yô-sep pai ngkíq, án nhiam casang lứq. Cũai Ê-yip-tô cớp cũai tâng dống puo la sâng tê.
2 E levantou a voz em choro, de maneira que os egípcios o ouviam e também a casa de Faraó.
3 Yô-sep atỡng máh sễm ai án neq: “Cứq la Yô-sep! Mpoaq cứq noâng tamoong tỡ?”
3 E disse a seus irmãos: — Eu sou José. Meu pai ainda está vivo? E seus irmãos não lhe puderam responder, de tão assustados que ficaram diante dele.
4 Yô-sep atỡng ễn sễm ai án neq: “Máh ai ơi! Cứq sễq anhia ỡt cheq cứq.”
4 E José disse aos seus irmãos: — Agora cheguem perto de mim. E eles chegaram. Então ele disse: — Eu sou José, o irmão de vocês, que vocês venderam para o Egito.
5 Ma anhia chỗi croŏq ntrớu, cớp chỗi clơng ntrớu tễ máh ranáq anhia khoiq chếq cứq pỡ nâi. Yiang Sursĩ cơiq cứq pỡq nhũang anhia, yỗn cứq têq chuai amoong cũai.
5 Agora, pois, não fiquem tristes nem irritados contra vocês mesmos por terem me vendido para cá, porque foi para a preservação da vida que Deus me enviou adiante de vocês.
6 Yuaq khoiq bữn bar cumo chơ cutễq tỡ bữn amia crơng sana, cớp noâng bữn sỡng cumo ễn tỡ bữn cỡt palâi palot ntrớu.
6 Porque já houve dois anos de fome na terra, e ainda restam cinco anos em que não haverá lavoura nem colheita.
7 Ma Yiang Sursĩ khoiq yỗn cứq pỡq nhũang anhia, yỗn cứq chuai máh tŏ́ng toiq anhia yỗn têq bữn tamoong tâng cốc cutễq nâi. Cớp cứq chuai anhia viaq vớt tễ ŏ́c cuchĩt khlac tê.
7 Deus me enviou adiante de vocês, para que fosse conservado para vocês um remanescente na terra e para que a vida de vocês fosse salva por meio de um grande livramento.
8 Ngkíq, tỡ cỡn anhia yỗn cứq toâq pỡ nâi, ma Yiang Sursĩ toâp táq ranáq ki. Yiang Sursĩ yỗn cứq cỡt ayững atĩ sốt lứq khong puo. Cứq ndỡm nheq dống án, cớp cỡt sốt nheq tâng cruang Ê-yip-tô nâi.
8 Assim, não foram vocês que me enviaram para cá, e sim Deus, que fez de mim como que um pai de Faraó, e senhor de toda a sua casa, e como governador em toda a terra do Egito.
9 “Chơ cóq anhia chu chái pỡ dống mpoaq hái cớp atỡng án neq: ‘Nâi la parnai Yô-sep atỡng mpoaq neq: Yiang Sursĩ táq yỗn cứq cỡt sốt nheq tâng cruang Ê-yip-tô. Ngkíq cóq anhia sễng toâp pỡ cứq. Cứq sễq anhia chỗi táq yũt.
9 Voltem depressa para junto de meu pai e digam a ele: “Assim manda dizer o seu filho José: Deus me pôs por senhor em toda a terra do Egito. Venha para junto de mim; não demore.
10 Mpoaq têq ỡt tâng vil Cô-sơn, cớp mpoaq têq dững nheq máh mun mpoaq hỡ, dếh tỗp cữu cớp tỗp ntroŏq. Cớp mpoaq dững nheq con samiang cớp máh châu hỡ, chơ ỡt cheq cứq.
10 O senhor habitará na terra de Gósen e estará perto de mim — o senhor, os seus filhos, os filhos de seus filhos, os seus rebanhos, o seu gado e tudo o que lhe pertence.
11 Ỡt ngki cứq ễ chứm siem mpoaq, yuaq noâng sỡng cumo ễn cutễq tỡ bữn têq amia crơng sarnóh ntrớu. Ngkíq mpoaq cớp nheq dống sũ mpoaq, dếh máh mun mpoaq têq viaq vớt tễ ŏ́c tỗiq bap ki.’”
11 Ali eu o sustentarei, porque ainda haverá cinco anos de fome. Do contrário, acabará empobrecendo — o senhor, a sua casa e tudo o que lhe pertence.”
12 Chơ Yô-sep atỡng sễm ai án ễn: “Nheq tữh anhia, dếh a‑ễm cứq Ben-yamin, lứq moat anhia hữm chơ, cứq la lứq Yô-sep.
12 José continuou: — Eis que vocês mesmos estão vendo, e meu irmão Benjamim vê também, que sou eu mesmo quem está falando com vocês.
13 Ngkíq, cóq anhia atỡng mpoaq cứq máh cũai Ê-yip-tô yám noap lứq cứq. Cớp atỡng tễ máh ramứh anhia khoiq hữm chơ. Moâm ki, anhia dững mpoaq cứq pỡq ỡt toâp pỡ nâi.”
13 Anunciem a meu pai toda a minha glória no Egito e tudo o que vocês puderam ver. Vão depressa e tragam o meu pai para cá.
14 Moâm Yô-sep pai ngkíq, án kĩau tacong Ben-yamin cớp án nhiam cỗ sâng ayooq lứq. Cớp Ben-yamin táq machớng ki tê cớp Yô-sep.
14 E, lançando-se ao pescoço de seu irmão Benjamim, chorou. E, abraçado com ele, Benjamim também chorou.
15 Chơ Yô-sep kĩau cớp hũn hĩt nheq máh sễm ai án, cớp án nhiam ễn. Moâm ki máh sễm ai Yô-sep táq ntỡng cớp án.
15 José beijou todos os seus irmãos e chorou, abraçado com eles. Depois, os seus irmãos falaram com ele.
16 Tữ ranáq nâi han toâq pỡ dống puo, pai máh sễm ai Yô-sep khoiq toâq chơ, ngkíq puo cớp nheq tữh ranễng án sâng bũi tê.
16 Fez-se ouvir na casa de Faraó esta notícia: “Chegaram os irmãos de José.” E Faraó e seus oficiais ficaram contentes com a notícia.
17 Puo atỡng Yô-sep neq: “Yỗn mới atỡng sễm ai mới neq: ‘Anhia patiang máh crơng sana tâng cloong aséh, cớp anhia chu loah pỡ cruang Cana-an.
17 Então Faraó disse a José: — Diga aos seus irmãos que façam o seguinte: carreguem os animais e voltem para a terra de Canaã;
18 Anhia dững mpoaq anhia cớp nheq dống sũ anhia toâq loah pỡ cứq. Cứq ễ yỗn anhia bữn cutễq o tâng cruang Ê-yip-tô nâi dŏq charán anhia bữn cha. Cớp têq anhia bữn crơng sana tâng cruang nâi hỡ.
18 peguem o pai e as famílias de vocês e venham para junto de mim. Eu lhes darei o melhor da terra do Egito e vocês comerão a fartura da terra.
19 Cớp cóq anhia trĩh parnai cứq patâp, chơ ĩt sễ kĩen ca bữn pỗn ayững tễ cruang Ê-yip-tô, yỗn dững con lacuoi anhia cớp mpoaq anhia toâq pỡ nâi.
19 — Ordene que façam também isto: levem da terra do Egito carretas para trazer os filhinhos e as mulheres de vocês; tragam o pai de vocês e venham.
20 Anhia chỗi croŏq ntrớu tễ crơng tâc tỡ la sana cha, yuaq dũ ramứh crơng o tâng cruang Ê-yip-tô, lứq anhia bữn tê.’”
20 Não se preocupem com as suas coisas, porque o melhor de toda a terra do Egito será de vocês.
21 Moâm puo pai ngkíq, nheq con I-sarel táq machớng án patâp. Yô-sep ĩt sễ kĩen yỗn máh sễm ai án ĩn puo khoiq patâp chơ. Cớp Yô-sep yỗn alới sanyam cha bo alới pỡq tâng rana;
21 E os filhos de Israel fizeram assim. José lhes deu carretas, conforme a ordem de Faraó; também lhes deu mantimento para a viagem.
22 dếh án yỗn dũ náq bữn tampâc tamái hỡ. Ma Ben-yamin bữn sỡng cu tampâc tamái cớp pái culám ŏ́c práq panê.
22 A cada um deles deu roupas novas, mas a Benjamim deu trezentas moedas de prata e cinco roupas novas.
23 Cớp án cơiq yỗn mpoaq án neq: Muoi chít lám aséh dễn patiang crơng tễ cruang Ê-yip-tô, cớp muoi chít lám aséh dễn cán patiang saro cớp crơng sana canŏ́h dếh sanyam bo mpoaq án pỡq tâng rana sễng chu cruang Ê-yip-tô nâi hỡ.
23 Também enviou a seu pai dez jumentos carregados do melhor do Egito, e dez jumentas carregadas de cereais e pão, e mantimento para a viagem do pai.
24 Yô-sep satoâl máh sễm ai án cớp patâp alới neq: “Anhia pỡq tâng rana chỗi ralỗih ntrớu nơ.”
24 E despediu os seus irmãos. Ao partirem, disse-lhes: — Não briguem pelo caminho.
25 Chơ alới loŏh tễ cruang Ê-yip-tô chu loah pỡ cruang Cana-an, ntốq Yacốp mpoaq alới ỡt.
25 Então partiram do Egito e vieram à terra de Canaã, a Jacó, seu pai,
26 Cớp alới atỡng mpoaq alới neq: “Yô-sep noâng tamoong! Sanua án cỡt sốt nheq tâng cruang Ê-yip-tô!”
26 e lhe disseram: — José ainda vive e é governador de toda a terra do Egito. Com isto, o coração lhe ficou como sem bater, porque não podia acreditar no que diziam.
27 Ngkíq máh sễm ai ki atỡng ễn yỗn mpoaq alới tamứng máh santoiq Yô-sep patâp. Toâq Yacốp hữm sễ kĩen Yô-sep cơiq dŏq patiang án,
27 Mas, quando eles lhe contaram tudo o que José havia falado e quando ele viu as carretas que José havia mandado para levá-lo ao Egito, o espírito de Jacó, o pai deles, reviveu.
28 ngkíq nŏ́q Yacốp noap, chơ án pai neq: “Péq chơ! Yô-sep con samiang cứq, án noâng tamoong. Cứq ễ sễng sa‑óh án tê, nhũang cứq cuchĩt.”
28 E Israel disse: — Basta! O meu filho José ainda vive. Irei e o verei antes que eu morra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.