Gênesis 41
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT
1 Vớt bar cumo, puo ễn rláu mpáu. Án mpáu ỡt tayứng tâng tor crỗng Nil.
1 Dois anos inteiros se passaram, e o faraó sonhou que estava em pé na margem do rio Nilo.
2 Chơ án hữm tapul lám ntroŏq plứm o lứq loŏh tễ crỗng ki. Moâm charán ki loŏh, chơ án cha bát.
2 Em seu sonho, viu sete vacas gordas e saudáveis saírem do rio e começarem a pastar no meio dos juncos.
3 Moâm ki puo hữm tapul lám ễn ntroŏq loŏh tễ crỗng ki. Ntroŏq nâi tỡ bữn plứm o ntrớu; án oiq lứq. Án toâq ỡt parnơi cớp ntroŏq ca toâq tễ nhũang tâng tor crỗng ki.
3 Em seguida, viu outras sete vacas saírem do Nilo. Eram feias e magras e pararam junto das vacas gordas à beira do rio.
4 Ngkíq tỗp ntroŏq oiq ki lưn chíq tỗp ntroŏq plứm o. Moâm ki án satŏh tamỡ.
4 Então as vacas feias e magras comeram as sete vacas gordas e saudáveis. Nessa parte do sonho, o faraó acordou.
5 Chơ puo bếq loah, cớp án rláu mpáu sĩa. Trỗ nâi án hữm muoi nỡm saro bữn tapul racong chong o lứq.
5 Depois, voltou a dormir e teve outro sonho. Dessa vez, viu sete espigas de trigo, cheias e boas, que cresciam em um só talo.
6 Cớp án hữm tapul racong ễn loŏh tapun tapul racong o ki. Tapul racong loŏh ntun ki tatễp, yuaq bữn cuyal ỡt ploaq rêng lứq tâng tapul racong ki.
6 Em seguida, apareceram mais sete espigas, mas elas eram murchas e ressequidas pelo vento do leste.
7 Ngkíq tapul racong moang tatễp lưn chíq tapul racong chong o ki. Moâm ki, puo satŏh tamỡ loah. Án dáng samoât lứq án rláu mpáu sâng.
7 Então as espigas miúdas engoliram as sete espigas cheias e bem formadas. O faraó acordou novamente e percebeu que era um sonho.
8 Toâq poang tarưp, án sâng tỡ bữn ien tâng mứt pahỡm. Ngkíq án arô nheq máh cũai mo khớt, cớp máh cũai rangoaiq ỡt tâng cruang Ê-yip-tô. Chơ án atỡng yỗn máh cũai ki tamứng tễ parnáu án rláu mpáu. Ma tỡ bữn cũai aléq têq atỡng tễ ramứh án mpáu ki.
8 Na manhã seguinte, perturbado com os sonhos, o faraó chamou todos os magos e os sábios do Egito. Contou-lhes os sonhos, mas ninguém conseguiu interpretá-los.
9 Ma bữn cũai ayững atĩ ca sốt ranáq aloŏh crơng nguaiq yỗn puo atỡng puo neq: “Sanua hếq mbỡiq sanhữ loah, hếq khoiq táq ranáq lôih chơ.
9 Por fim, o chefe dos copeiros se pronunciou. “Hoje eu me lembrei do meu erro”, disse ao faraó.
10 Hếq sanhữ, bo anhia sâng cutâu tâng mứt chóq hếq bar náq ayững atĩ anhia, chơ anhia yỗn cũai sốt tahan kháng hếq tâng cuaq tũ. Bữn hếq cớp cũai sốt aloŏh bễng, hếq bar náq ỡt tâng cuaq tũ pỡ dống cũai sốt tahan.
10 “Algum tempo atrás, o senhor se irou com o chefe dos padeiros e comigo e mandou prender-nos no palácio do capitão da guarda.
11 Ma bữn muoi sadâu hếq bar náq rláu mpáu, ma hếq miar mpáu, manoaq mpha tễ manoaq.
11 Certa noite, o chefe dos padeiros e eu tivemos, cada um, um sonho, e cada sonho tinha o seu significado.
12 Ma ntốq ki bữn muoi noaq cũai póng tễ tỗp Hê-brơ; án táq ranáq yỗn cũai sốt tahan kĩaq nhêng anhia. Hếq atỡng yỗn cũai Hê-brơ ki tamứng máh ŏ́c hếq khoiq rláu mpáu.
12 Estava conosco na prisão um rapaz hebreu que era escravo do capitão da guarda. Contamos a ele nossos sonhos, e ele explicou o que cada um significava.
13 Án atỡng tễ ramứh hếq mpáu ki pĩeiq lứq. Anhia khoiq chóh loah hếq yỗn táq ranáq anhia ĩn tễ nhũang chơ. Ma ayững atĩ anhia canŏ́h, ki anhia ayŏ́ng tâng aluang.”
13 E tudo aconteceu exatamente como ele havia previsto. Fui restaurado ao meu cargo de chefe dos copeiros, e o chefe dos padeiros foi enforcado em público.”
14 Tữ puo sâng santoiq ki, án ớn noau pỡq ĩt Yô-sep dững aloŏh chái tễ cuaq ki. Ngkíq Yô-sep cũah sóc bễc cớp tâc tampâc tamái. Moâm ki, án pỡq ramóh puo.
14 Na mesma hora, o faraó mandou chamar José, e ele foi trazido depressa da prisão. Depois de barbear-se e trocar de roupa, apresentou-se ao faraó.
15 Puo atỡng Yô-sep neq: “Cứq rláu mpáu, ma ŏ́q cũai têq atỡng cứq tễ ramứh cứq mpáu ki. Cứq khoiq sâng noau pai têq mới atỡng ŏ́c tễ parnáu rláu mpáu.”
15 Disse o faraó a José: “Tive um sonho esta noite e ninguém aqui conseguiu me dizer o que ele significa. Soube, porém, que ao ouvir um sonho você é capaz de interpretá-lo”.
16 Yô-sep ta‑ỡi neq: “Ranáq têq atỡng ŏ́c tễ parnáu rláu mpáu, cứq tỡ têq táq bữm. Ma lứq Yiang Sursĩ toâp yỗn puo dáng raloaih tễ ramứh ki.”
16 José respondeu: “Essa capacidade não está em minhas mãos, mas Deus pode revelar o significado ao faraó e acalmá-lo”.
17 Chơ puo sarŏh loah yỗn Yô-sep tamứng neq: “Tâng parnáu cứq rláu mpáu, la cứq tayứng tâng tor crỗng Nil.
17 Então o faraó contou o sonho a José: “Em meu sonho, eu estava em pé na margem do rio Nilo
18 Cứq hữm tapul lám ntroŏq plứm o lứq loŏh tễ crỗng cớp cha bát pễr tor dỡq ki.
18 e vi sete vacas gordas e saudáveis saírem do rio e começarem a pastar no meio dos juncos.
19 Moâm ki cứq hữm tapul lám ễn ntroŏq loŏh tễ crỗng ki. Ma tỗp ntroŏq nâi tỡ bữn plứm o ntrớu, oiq lứq. Salễh lứq ŏ́c nâi, cứq tỡ nai hữm ntroŏq sâuq lứq ariang tỗp ki tâng cruang Ê-yip-tô nâi.
19 Em seguida, vi saírem do rio sete vacas feias e magras que pareciam doentes. Nunca vi animais tão horríveis em toda a terra do Egito.
20 Ma tỗp ntroŏq sâuq cớp oiq, lưn nheq máh ntroŏq plứm o.
20 Essas vacas feias e magras comeram as sete vacas gordas.
21 Ma tam tỗp ki lưn nheq máh tỗp ntroŏq loŏh nhũang tễ dỡq ki, ma noâng oiq patoat tiaq sĩa. Moâm ki cứq satŏh tamỡ.
21 Contudo, não parecia que haviam acabado de comer as outras vacas, pois continuavam tão magras e feias quanto antes. Então, acordei.
22 “Chơ cứq bếq loah, ma cứq mpáu sĩa. Cứq hữm tapul racong saro chong o ki loŏh tễ muoi nỡm saro.
22 “Em meu sonho, também vi sete espigas de trigo, cheias e boas, que cresciam em um só talo.
23 Cớp cứq hữm tapul racong tatễp ễn, loŏh ntun tapul racong chong o ki. Bữn cuyal ỡt ploaq rêng lứq, ngkíq saro ki tỡ o.
23 Em seguida, apareceram outras sete espigas, mas elas eram murchas, miúdas e ressequidas pelo vento do leste.
24 Ma racong saro tatễp lưn chíq racong saro chong o. Nheq santoiq nâi cứq khoiq ruaih yỗn máh cũai mo khớt sâng, ma tỡ bữn noau têq atỡng cứq tễ ramứh ki.”
24 As espigas miúdas engoliram as sete espigas saudáveis. Contei os sonhos aos magos, mas ninguém foi capaz de dizer o que significam”.
25 Moâm puo atỡng ngkíq, Yô-sep ta‑ỡi án neq: “Bar ŏ́c parnáu nâi cỡt muoi ŏ́c sâng. Yiang Sursĩ apáh yỗn puo dáng án ễ táq ntrớu.
25 José respondeu: “Os dois sonhos do faraó significam a mesma coisa. Deus está dizendo ao faraó de antemão o que ele vai fazer.
26 Tapul lám ntroŏq plứm o la sacâm tễ tapul cumo. Cớp tapul racong saro chong o la sacâm tễ tapul cumo tê. Bar ŏ́c ki cỡt muoi ramứh sâng.
26 As sete vacas saudáveis e as sete espigas de trigo cheias representam sete anos de prosperidade.
27 Cớp tapul lám ntroŏq sâuq cớp oiq, machớng cớp tapul racong saro tatễp ca cuyal ỡt ploaq rêng lứq, ŏ́c ki sacâm tễ tapul cumo cỡt panhieih khlac tâng cruang nâi.
27 As sete vacas feias e magras e as sete espigas miúdas e ressequidas pelo vento do leste representam sete anos de fome.
28 Machớng cứq khoiq atỡng anhia, ống Yiang Sursĩ toâp apáh yỗn puo dáng máh ranáq án ễ táq ntun nâi.
28 “Acontecerá exatamente como eu descrevi, pois Deus revelou ao faraó de antemão o que ele vai fazer.
29 Anhia tamứng o! Bữn tapul cumo cruang Ê-yip-tô bữn khám crơng sana.
29 Os próximos sete anos serão um período de grande prosperidade em toda a terra do Egito.
30 Ma tapul cumo ntun ễn, tỡ bữn bữn ntrớu noâng, toau anhia khlĩr nheq tễ tapul cumo bữn sa‑ữi crơng sana, yuaq tapul cumo ntun, cruang nâi cỡt ŏ́q lứq crơng sana.
30 Depois, haverá sete anos de fome tão grande que toda essa prosperidade será esquecida no Egito, pois a fome destruirá a terra.
31 Ngkíq máh cũai Ê-yip-tô khlĩr chíq cumo bữn crơng sana, yuaq ŏ́c panhieih khlac ki la ntâng lứq.
31 A escassez de alimento será tão terrível que apagará até a lembrança dos anos de fartura.
32 Ma tễ ŏ́c puo mpáu bar trỗ, ŏ́c nâi la Yiang Sursĩ khoiq anoat chơ, cớp tỡ bữn dũn noâng Yiang Sursĩ táq yỗn ŏ́c nâi toâq.
32 Quanto ao fato de terem sido dois sonhos parecidos, significa que esses acontecimentos foram decretados por Deus, e ele os fará ocorrer em breve.
33 “Yuaq ngkíq, sễq puo rưoh manoaq rangoaiq, chơ chóh án yỗn nhêng salĩq nheq máh cruang Ê-yip-tô nâi.
33 “Portanto, o faraó deve encontrar um homem inteligente e sábio e encarregá-lo de administrar o Egito.
34 Cớp sễq puo chóh loah máh cũai canŏ́h ễn dŏq parỗm crơng sana tâng tapul cumo bữn pasâi chũop cruang Ê-yip-tô. Yỗn alới ĩt muoi pún tễ sỡng pún, chơ parỗm dŏq.
34 O faraó também deve nomear supervisores sobre a terra, para que recolham um quinto de todas as colheitas durante os sete anos de fartura.
35 Ngkíq máh cũai sốt ranáq ki cóq ĩt parỗm máh crơng sana tâng tapul cumo bữn sa‑ữi crơng sana. Chơ cóq alới dŏq crơng sana ki pỡ ntốq puo táq sốt. Cóq alới dŏq crơng sana nâi tâng vil cớp kĩaq yỗn samoât.
35 Encarregue-os de juntar todo o alimento produzido nos anos bons que virão e levá-lo para os armazéns do faraó. Mande-os estocar e guardar os cereais, para que haja mantimento nas cidades.
36 Máh crơng sana nâi cóq thrũan dŏq tâng tapul cumo ntun bo cutễq tỡ têq amia crơng sana ntrớu tâng cruang Ê-yip-tô. Táq ngkíq, máh cũai tâng cruang nâi tỡ bữn cuchĩt cỗ tian ŏ́c panhieih khlac.”
36 Desse modo, quando os sete anos de fome vierem sobre a terra do Egito, haverá comida suficiente. Assim, a fome não destruirá a terra”.
37 Moâm Yô-sep atỡng, puo cớp máh cũai ca sâng santoiq ki, alới sâng pĩeiq lứq.
37 O faraó e seus oficiais gostaram das sugestões de José.
38 Ngkíq puo atỡng máh cũai ayứng atĩ án neq: “Pỡ léq hái têq chuaq yỗn tamóh ĩn cũai nâi; án bữn Raviei Yiang Sursĩ ỡt cớp án.”
38 Por isso, o faraó perguntou aos oficiais: “Será que encontraremos alguém como este homem? Sem dúvida, há nele o espírito de Deus!”.
39 Chơ puo atỡng Yô-sep neq: “Cỗ Yiang Sursĩ khoiq yỗn mới dáng tễ máh ramứh nâi, lứq samoât tỡ bữn cũai aléq noâng khễuq cớp rangoaiq ariang mới.
39 Então o faraó disse a José: “Uma vez que Deus lhe revelou o significado dos sonhos, é evidente que não há ninguém tão inteligente ou sábio quanto você.
40 Cứq ễ chóh mới yỗn cỡt cũai nhêng salĩq nheq máh proai cứq, cớp alới cóq trĩh parnai mới. Ống cứq toâp bữn chớc toâr hỡn tễ mới.”
40 Ficará encarregado de minha corte, e todo o meu povo obedecerá às suas ordens. Apenas eu, que ocupo o trono, terei uma posição superior à sua”.
41 Chơ puo pai ễn chóq Yô-sep: “Cứq ễ chóh mới yỗn cỡt sốt nheq máh cruang Ê-yip-tô nâi.”
41 O faraó acrescentou: “Eu o coloco oficialmente no comando de toda a terra do Egito”.
42 Moâm ki, puo pũot sambễt tễ atĩ án. Sambễt nâi la tếc chớc puo, chơ án chóq sambễt ki tâng atĩ Yô-sep. Cớp án asớp tampâc táq toâq aroâiq chễp o lứq yỗn Yô-sep, dếh chóq sanoâc yễng tâng tacong Yô-sep hỡ.
42 Então o faraó tirou do dedo o seu anel com o selo real e o pôs no dedo de José. Mandou vesti-lo com roupas de linho fino e pôs uma corrente de ouro em seu pescoço.
43 Chơ puo yỗn Yô-sep sễ kĩen bữn bar ayững ariang cũai sốt pưn án dốq bữn. Cớp bữn tahan pỡq nhũang pau neq: “Pang yơng tễ rana, yỗn cũai sốt pỡq!”
43 Também o fez andar na carruagem reservada para quem era o segundo no poder, e, por onde José passava, gritava-se a ordem: “Ajoelhem-se!”. Assim, o faraó colocou José no comando de todo o Egito
44 Chơ puo atỡng Yô-sep neq: “Cứq la puo máh cũai tâng cruang Ê-yip-tô nâi, ma cứq tỡ yỗn cũai aléq táq ntrớu tỡ la pỡq chu nâi chu ki, khân mới ma tỡ bữn yỗn.”
44 e lhe disse: “Eu sou o faraó, mas ninguém levantará a mão ou o pé em toda a terra do Egito sem a sua permissão”.
45 Puo amứh Yô-sep ramứh tamái ễn la Saphe-nat Pania, cớp án yỗn Yô-sep manoaq mansễm ramứh A-sanat yỗn táq lacuoi. Mpoaq A-sanat ramứh Phô-ti-phê-ra cỡt cũai tễng rit sang tâng vil Ôn. Ngkíq Yô-sep cỡt sốt chũop nheq tâng cruang Ê-yip-tô.
45 O faraó deu a José um nome egípcio: Zafenate-Paneia. Também lhe deu uma mulher, que se chamava Azenate. Ela era filha de Potífera, sacerdote de Om. Assim, José recebeu autoridade sobre todo o Egito.
46 Yô-sep bữn pái chít cumo bo án mbỡiq táq ranáq yỗn puo cruang Ê-yip-tô. Án loŏh tễ puo, chơ pỡq sa‑óh chũop nheq tâng cruang Ê-yip-tô.
46 Tinha 30 anos quando começou a servir na corte do faraó, o rei do Egito. Depois de sair da presença do faraó, José foi inspecionar toda a terra do Egito.
47 Tâng tapul cumo ca bữn sa‑ữi muo, cutễq amia máh crơng sana.
47 Como previsto, durante sete anos a terra produziu fartas colheitas.
48 Chơ tâng tapul cumo ki Yô-sep parỗm máh crơng sana tâng cruang Ê-yip-tô. Cớp án tampễq dŏq máh crơng sana ki dŏq tâng dũ vil. Máh palâi sarnóh tễ vil léq án yỗn dŏq tâng vil ki loâng.
48 Ao longo desse tempo, José juntou todas as colheitas do Egito e armazenou nas cidades os cereais produzidos nos campos ao redor.
49 Yô-sep parỗm bữn sa‑ữi lứq máh crơng sana, toau cỡt ariang chũah tâng tor dỡq mưt. Ngkíq án tỡ rơi ngih noâng, cỗ crơng sana nâi sa‑ữi la‑ỡq.
49 Armazenou uma quantidade imensa de cereais, como a areia do mar. Por fim, parou de manter registros, pois havia demais para medir.
50 Nhũang ễ toâq cumo tỡ bữn cỡt muo ntrớu, Yô-sep bữn bar lám con samiang. Mpiq bar lám con ki ramứh A-sanat con Phô-ti-phê-ra, la cũai tễng rit sang tâng vil Ôn.
50 Durante esse tempo, antes do primeiro ano de fome, José e sua mulher, Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om, tiveram dois filhos.
51 Yô-sep amứh con clúng án la Ma-nasê, cớp án pai neq: “Cỗ Yiang Sursĩ táq yỗn cứq khlĩr nheq máh ŏ́c túh arức, cớp nheq tữh dống sũ mpoaq cứq.”
51 José chamou o filho mais velho de Manassés, pois disse: “Deus me fez esquecer todas as minhas dificuldades e toda a família de meu pai”.
52 Yô-sep amứh con ndĩ la Ep-ra-im, cớp án pai neq: “Yiang Sursĩ khoiq yỗn cứq bữn moang ŏ́c o sâng tâng cruang cứq ramóh ŏ́c túh ngua.”
52 José chamou o segundo filho de Efraim, pois disse: “Deus me fez prosperar na terra da minha aflição”.
53 Tapul cumo ca bữn sa‑ữi máh crơng sana tâng cruang Ê-yip-tô vớt chơ.
53 Por fim, terminaram os sete anos de colheitas fartas em toda a terra do Egito,
54 Ki toâq tapul cumo ŏ́q lứq ễn crơng sana, cỡt pĩeiq santoiq Yô-sep khoiq pai tễ nhũang chơ. Cớp nheq tữh cruang canŏ́h la ŏ́q tê. Ma dũ ntốq tâng cruang Ê-yip-tô noâng bữn dũ crơng sana cha.
54 e começaram os sete anos de fome, como José havia previsto. A fome também afetou as regiões vizinhas, mas havia alimento de sobra em todo o Egito.
55 Toâq cũai Ê-yip-tô cỡt panhieih, alới pỡq susễq crơng sana tễ puo. Ma puo ớn nheq tữh cũai Ê-yip-tô ki neq: “Anhia pỡq chu Yô-sep. Ntrớu án ớn anhia táq, anhia cóq táq ngkíq.”
55 Depois de algum tempo, porém, a fome também se espalhou pelo Egito. Quando o povo clamou ao faraó para que lhe desse alimento, ele respondeu a todos os egípcios: “Dirijam-se a José e sigam as instruções dele”.
56 Ŏ́c panhieih khlac pláh dũ ntốq tâng cruang Ê-yip-tô. Chơ Yô-sep pớh máh dống án dŏq crơng sana, chếq yỗn cũai Ê-yip-tô chỡng.
56 Quando faltou alimento em toda parte, José mandou abrir os armazéns e vendeu cereais aos egípcios, pois a fome era terrível em toda a terra do Egito.
57 Ma hỡn tễ ki ễn, bữn cũai tễ dũ cruang canŏ́h toâq pỡ cruang Ê-yip-tô yoc ễ chỡng crơng sana tễ Yô-sep, cỗ tian dũ cruang ŏ́q lứq tê.
57 Gente de todos os lugares ia ao Egito comprar cereais de José, pois a fome era terrível no mundo inteiro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.