Gênesis 41
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ
1 Vớt bar cumo, puo ễn rláu mpáu. Án mpáu ỡt tayứng tâng tor crỗng Nil.
1 E aconteceu que, ao final de dois anos completos, Faraó sonhou. E eis que ele estava em pé junto ao rio.
2 Chơ án hữm tapul lám ntroŏq plứm o lứq loŏh tễ crỗng ki. Moâm charán ki loŏh, chơ án cha bát.
2 E eis que saíram do rio sete vacas gordas e de formoso aspecto, e pastavam na campina.
3 Moâm ki puo hữm tapul lám ễn ntroŏq loŏh tễ crỗng ki. Ntroŏq nâi tỡ bữn plứm o ntrớu; án oiq lứq. Án toâq ỡt parnơi cớp ntroŏq ca toâq tễ nhũang tâng tor crỗng ki.
3 E eis que sete outras vacas saíram depois delas do rio, feias de aparência e magras, e estavam em pé junto às outras vacas sobre a margem do rio.
4 Ngkíq tỗp ntroŏq oiq ki lưn chíq tỗp ntroŏq plứm o. Moâm ki án satŏh tamỡ.
4 E as vacas feias de aparência e magras, comeram as sete vacas gordas e de formoso aspecto. Então Faraó acordou.
5 Chơ puo bếq loah, cớp án rláu mpáu sĩa. Trỗ nâi án hữm muoi nỡm saro bữn tapul racong chong o lứq.
5 E ele dormiu e sonhou uma segunda vez. E eis que sete espigas de trigo brotaram de um mesmo talo, cheias e boas.
6 Cớp án hữm tapul racong ễn loŏh tapun tapul racong o ki. Tapul racong loŏh ntun ki tatễp, yuaq bữn cuyal ỡt ploaq rêng lứq tâng tapul racong ki.
6 E eis que sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental brotavam depois delas.
7 Ngkíq tapul racong moang tatễp lưn chíq tapul racong chong o ki. Moâm ki, puo satŏh tamỡ loah. Án dáng samoât lứq án rláu mpáu sâng.
7 E as sete espigas miúdas devoraram as sete espigas cheias e boas. E Faraó acordou, e eis que era um sonho.
8 Toâq poang tarưp, án sâng tỡ bữn ien tâng mứt pahỡm. Ngkíq án arô nheq máh cũai mo khớt, cớp máh cũai rangoaiq ỡt tâng cruang Ê-yip-tô. Chơ án atỡng yỗn máh cũai ki tamứng tễ parnáu án rláu mpáu. Ma tỡ bữn cũai aléq têq atỡng tễ ramứh án mpáu ki.
8 E aconteceu que, de manhã, seu espírito estava perturbado, e ele enviou e chamou todos os magos do Egito, e todos os homens sábios de lá. E Faraó lhes contou o seu sonho, mas não houve um que pudesse interpretá-lo para Faraó.
9 Ma bữn cũai ayững atĩ ca sốt ranáq aloŏh crơng nguaiq yỗn puo atỡng puo neq: “Sanua hếq mbỡiq sanhữ loah, hếq khoiq táq ranáq lôih chơ.
9 Então, falou o chefe dos mordomos a Faraó, dizendo: Lembro-me hoje das minhas falhas.
10 Hếq sanhữ, bo anhia sâng cutâu tâng mứt chóq hếq bar náq ayững atĩ anhia, chơ anhia yỗn cũai sốt tahan kháng hếq tâng cuaq tũ. Bữn hếq cớp cũai sốt aloŏh bễng, hếq bar náq ỡt tâng cuaq tũ pỡ dống cũai sốt tahan.
10 Faraó estava irado com seus servos, e me colocou na prisão da casa do capitão da guarda, a mim e o chefe dos padeiros;
11 Ma bữn muoi sadâu hếq bar náq rláu mpáu, ma hếq miar mpáu, manoaq mpha tễ manoaq.
11 e nós sonhamos um sonho certa noite, eu e ele. Sonhamos cada homem de acordo com a interpretação do seu sonho.
12 Ma ntốq ki bữn muoi noaq cũai póng tễ tỗp Hê-brơ; án táq ranáq yỗn cũai sốt tahan kĩaq nhêng anhia. Hếq atỡng yỗn cũai Hê-brơ ki tamứng máh ŏ́c hếq khoiq rláu mpáu.
12 E havia lá conosco um jovem, um hebreu, servo do capitão da guarda. E nós lhe contamos, e ele nos interpretou nossos sonhos, para cada homem de acordo com o seu sonho ele interpretou.
13 Án atỡng tễ ramứh hếq mpáu ki pĩeiq lứq. Anhia khoiq chóh loah hếq yỗn táq ranáq anhia ĩn tễ nhũang chơ. Ma ayững atĩ anhia canŏ́h, ki anhia ayŏ́ng tâng aluang.”
13 E aconteceu que, assim como ele interpretou para nós, assim foi. A mim ele restabeleceu para o meu ofício, e a ele enforcou.
14 Tữ puo sâng santoiq ki, án ớn noau pỡq ĩt Yô-sep dững aloŏh chái tễ cuaq ki. Ngkíq Yô-sep cũah sóc bễc cớp tâc tampâc tamái. Moâm ki, án pỡq ramóh puo.
14 Então, Faraó enviou e chamou José, e eles o trouxeram apressadamente da masmorra. E ele se barbeou, e mudou as suas vestes, e veio a Faraó.
15 Puo atỡng Yô-sep neq: “Cứq rláu mpáu, ma ŏ́q cũai têq atỡng cứq tễ ramứh cứq mpáu ki. Cứq khoiq sâng noau pai têq mới atỡng ŏ́c tễ parnáu rláu mpáu.”
15 E Faraó disse a José: Sonhei um sonho, e não há ninguém que o possa interpretar. E eu ouvi dizer de ti, que tu podes entender um sonho e interpretá-lo.
16 Yô-sep ta‑ỡi neq: “Ranáq têq atỡng ŏ́c tễ parnáu rláu mpáu, cứq tỡ têq táq bữm. Ma lứq Yiang Sursĩ toâp yỗn puo dáng raloaih tễ ramứh ki.”
16 E José respondeu a Faraó, dizendo: Não está em mim; Deus dará a Faraó uma resposta de paz.
17 Chơ puo sarŏh loah yỗn Yô-sep tamứng neq: “Tâng parnáu cứq rláu mpáu, la cứq tayứng tâng tor crỗng Nil.
17 E Faraó disse a José: No meu sonho, eis que eu estava em pé na margem do rio,
18 Cứq hữm tapul lám ntroŏq plứm o lứq loŏh tễ crỗng cớp cha bát pễr tor dỡq ki.
18 e eis que saíram do rio sete vacas gordas e de formoso aspecto, e pastavam na campina.
19 Moâm ki cứq hữm tapul lám ễn ntroŏq loŏh tễ crỗng ki. Ma tỗp ntroŏq nâi tỡ bữn plứm o ntrớu, oiq lứq. Salễh lứq ŏ́c nâi, cứq tỡ nai hữm ntroŏq sâuq lứq ariang tỗp ki tâng cruang Ê-yip-tô nâi.
19 E eis que sete outras vacas saíram depois delas, feias de aparência e magras, tais como eu nunca vi em toda a terra do Egito, quanto à fealdade.
20 Ma tỗp ntroŏq sâuq cớp oiq, lưn nheq máh ntroŏq plứm o.
20 E as vacas magras e feias à vista comeram as primeiras sete vacas gordas.
21 Ma tam tỗp ki lưn nheq máh tỗp ntroŏq loŏh nhũang tễ dỡq ki, ma noâng oiq patoat tiaq sĩa. Moâm ki cứq satŏh tamỡ.
21 E quando as haviam comido, não se podia saber que as haviam comido, mas ainda eram feias à vista, como no início. Então eu acordei.
22 “Chơ cứq bếq loah, ma cứq mpáu sĩa. Cứq hữm tapul racong saro chong o ki loŏh tễ muoi nỡm saro.
22 E eu vi no meu sonho, e eis que sete espigas brotaram de um talo, cheias e boas.
23 Cớp cứq hữm tapul racong tatễp ễn, loŏh ntun tapul racong chong o ki. Bữn cuyal ỡt ploaq rêng lứq, ngkíq saro ki tỡ o.
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental brotaram depois delas.
24 Ma racong saro tatễp lưn chíq racong saro chong o. Nheq santoiq nâi cứq khoiq ruaih yỗn máh cũai mo khớt sâng, ma tỡ bữn noau têq atỡng cứq tễ ramứh ki.”
24 E as espigas miúdas devoraram as sete espigas boas. E eu contei isso aos magos, mas não houve ninguém que pudesse interpretá-lo para mim.
25 Moâm puo atỡng ngkíq, Yô-sep ta‑ỡi án neq: “Bar ŏ́c parnáu nâi cỡt muoi ŏ́c sâng. Yiang Sursĩ apáh yỗn puo dáng án ễ táq ntrớu.
25 E José disse a Faraó: O sonho de Faraó é um: Deus mostrou a Faraó o que ele está para fazer.
26 Tapul lám ntroŏq plứm o la sacâm tễ tapul cumo. Cớp tapul racong saro chong o la sacâm tễ tapul cumo tê. Bar ŏ́c ki cỡt muoi ramứh sâng.
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas são sete anos; o sonho é um.
27 Cớp tapul lám ntroŏq sâuq cớp oiq, machớng cớp tapul racong saro tatễp ca cuyal ỡt ploaq rêng lứq, ŏ́c ki sacâm tễ tapul cumo cỡt panhieih khlac tâng cruang nâi.
27 E as sete vacas magras e feias à vista que saíram depois delas são sete anos, e as sete espigas vazias queimadas do vento oriental serão sete anos de fome.
28 Machớng cứq khoiq atỡng anhia, ống Yiang Sursĩ toâp apáh yỗn puo dáng máh ranáq án ễ táq ntun nâi.
28 Isto é o que eu tenho para falar a Faraó: O que Deus está prestes a fazer, ele mostrou a Faraó.
29 Anhia tamứng o! Bữn tapul cumo cruang Ê-yip-tô bữn khám crơng sana.
29 Eis que vêm sete anos de grande fartura em toda a terra do Egito;
30 Ma tapul cumo ntun ễn, tỡ bữn bữn ntrớu noâng, toau anhia khlĩr nheq tễ tapul cumo bữn sa‑ữi crơng sana, yuaq tapul cumo ntun, cruang nâi cỡt ŏ́q lứq crơng sana.
30 e depois deles surgirão sete anos de fome, e toda a fartura será esquecida na terra do Egito; e a fome consumirá a terra,
31 Ngkíq máh cũai Ê-yip-tô khlĩr chíq cumo bữn crơng sana, yuaq ŏ́c panhieih khlac ki la ntâng lứq.
31 e a fartura não será conhecida na terra por causa da fome que se seguirá, pois esta será muito grave.
32 Ma tễ ŏ́c puo mpáu bar trỗ, ŏ́c nâi la Yiang Sursĩ khoiq anoat chơ, cớp tỡ bữn dũn noâng Yiang Sursĩ táq yỗn ŏ́c nâi toâq.
32 E por isso, o sonho foi repetido a Faraó duas vezes; é porque a coisa está estabelecida por Deus, e Deus em breve a fará acontecer.
33 “Yuaq ngkíq, sễq puo rưoh manoaq rangoaiq, chơ chóh án yỗn nhêng salĩq nheq máh cruang Ê-yip-tô nâi.
33 Agora faça Faraó encontrar um homem prudente e sábio, e o coloque sobre a terra do Egito.
34 Cớp sễq puo chóh loah máh cũai canŏ́h ễn dŏq parỗm crơng sana tâng tapul cumo bữn pasâi chũop cruang Ê-yip-tô. Yỗn alới ĩt muoi pún tễ sỡng pún, chơ parỗm dŏq.
34 Que Faraó o faça, e que ele nomeie oficiais sobre a terra, e que recolham uma quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Ngkíq máh cũai sốt ranáq ki cóq ĩt parỗm máh crơng sana tâng tapul cumo bữn sa‑ữi crơng sana. Chơ cóq alới dŏq crơng sana ki pỡ ntốq puo táq sốt. Cóq alới dŏq crơng sana nâi tâng vil cớp kĩaq yỗn samoât.
35 E ajuntem eles todo o alimento desses bons anos que vêm, e amontoem trigo sob a mão de Faraó, e que eles guardem alimento nas cidades.
36 Máh crơng sana nâi cóq thrũan dŏq tâng tapul cumo ntun bo cutễq tỡ têq amia crơng sana ntrớu tâng cruang Ê-yip-tô. Táq ngkíq, máh cũai tâng cruang nâi tỡ bữn cuchĩt cỗ tian ŏ́c panhieih khlac.”
36 E esse alimento será para o provimento da terra durante os sete anos de fome que haverá na terra do Egito, para que a terra não pereça de fome.
37 Moâm Yô-sep atỡng, puo cớp máh cũai ca sâng santoiq ki, alới sâng pĩeiq lứq.
37 E a coisa foi boa aos olhos de Faraó e aos olhos de todos os seus servos.
38 Ngkíq puo atỡng máh cũai ayứng atĩ án neq: “Pỡ léq hái têq chuaq yỗn tamóh ĩn cũai nâi; án bữn Raviei Yiang Sursĩ ỡt cớp án.”
38 E Faraó disse a seus servos: Acharemos alguém como este, um homem em quem está o Espírito de Deus?
39 Chơ puo atỡng Yô-sep neq: “Cỗ Yiang Sursĩ khoiq yỗn mới dáng tễ máh ramứh nâi, lứq samoât tỡ bữn cũai aléq noâng khễuq cớp rangoaiq ariang mới.
39 E Faraó disse a José: Visto que Deus te mostrou tudo isto, não há ninguém tão prudente e sábio como tu és.
40 Cứq ễ chóh mới yỗn cỡt cũai nhêng salĩq nheq máh proai cứq, cớp alới cóq trĩh parnai mới. Ống cứq toâp bữn chớc toâr hỡn tễ mới.”
40 Tu estarás sobre a minha casa, de acordo com tua palavra todo o meu povo será governado; somente no trono eu serei maior do que tu.
41 Chơ puo pai ễn chóq Yô-sep: “Cứq ễ chóh mới yỗn cỡt sốt nheq máh cruang Ê-yip-tô nâi.”
41 E Faraó disse a José: Vê! Coloquei-te sobre toda a terra do Egito.
42 Moâm ki, puo pũot sambễt tễ atĩ án. Sambễt nâi la tếc chớc puo, chơ án chóq sambễt ki tâng atĩ Yô-sep. Cớp án asớp tampâc táq toâq aroâiq chễp o lứq yỗn Yô-sep, dếh chóq sanoâc yễng tâng tacong Yô-sep hỡ.
42 E Faraó tomou seu anel da sua mão e o colocou sobre a mão de José, e o vestiu com vestes de linho fino, e colocou um colar de ouro em volta do seu pescoço,
43 Chơ puo yỗn Yô-sep sễ kĩen bữn bar ayững ariang cũai sốt pưn án dốq bữn. Cớp bữn tahan pỡq nhũang pau neq: “Pang yơng tễ rana, yỗn cũai sốt pỡq!”
43 e o fez subir na segunda carruagem que ele tinha, e clamavam adiante dele: Ajoelhai; e ele o fez governador sobre toda a terra do Egito.
44 Chơ puo atỡng Yô-sep neq: “Cứq la puo máh cũai tâng cruang Ê-yip-tô nâi, ma cứq tỡ yỗn cũai aléq táq ntrớu tỡ la pỡq chu nâi chu ki, khân mới ma tỡ bữn yỗn.”
44 E Faraó disse a José: Eu sou Faraó, e sem ti nenhum homem levantará sua mão ou pé em toda a terra do Egito.
45 Puo amứh Yô-sep ramứh tamái ễn la Saphe-nat Pania, cớp án yỗn Yô-sep manoaq mansễm ramứh A-sanat yỗn táq lacuoi. Mpoaq A-sanat ramứh Phô-ti-phê-ra cỡt cũai tễng rit sang tâng vil Ôn. Ngkíq Yô-sep cỡt sốt chũop nheq tâng cruang Ê-yip-tô.
45 E Faraó chamou o nome de José Zafenate-Paneia, e lhe deu por mulher Azenate, a filha de Potífera, sacerdote de Om. E José saiu por toda a terra do Egito.
46 Yô-sep bữn pái chít cumo bo án mbỡiq táq ranáq yỗn puo cruang Ê-yip-tô. Án loŏh tễ puo, chơ pỡq sa‑óh chũop nheq tâng cruang Ê-yip-tô.
46 E José estava com trinta anos de idade quando estava diante de Faraó, rei do Egito. E José saiu da presença de Faraó, e foi por toda a terra do Egito.
47 Tâng tapul cumo ca bữn sa‑ữi muo, cutễq amia máh crơng sana.
47 E nos sete anos de fartura a terra produziu aos montões.
48 Chơ tâng tapul cumo ki Yô-sep parỗm máh crơng sana tâng cruang Ê-yip-tô. Cớp án tampễq dŏq máh crơng sana ki dŏq tâng dũ vil. Máh palâi sarnóh tễ vil léq án yỗn dŏq tâng vil ki loâng.
48 E ele ajuntou todo o alimento dos sete anos, que havia na terra do Egito, e armazenou o alimento nas cidades. O alimento do campo, que estava ao redor de cada cidade, ele armazenou da mesma forma.
49 Yô-sep parỗm bữn sa‑ữi lứq máh crơng sana, toau cỡt ariang chũah tâng tor dỡq mưt. Ngkíq án tỡ rơi ngih noâng, cỗ crơng sana nâi sa‑ữi la‑ỡq.
49 E José ajuntou trigo como a areia do mar, muitíssimo, até ele perder a conta, pois era sem número.
50 Nhũang ễ toâq cumo tỡ bữn cỡt muo ntrớu, Yô-sep bữn bar lám con samiang. Mpiq bar lám con ki ramứh A-sanat con Phô-ti-phê-ra, la cũai tễng rit sang tâng vil Ôn.
50 E a José nasceram dois filhos, antes de virem os anos da fome, que Azenate, a filha de Potífera, sacerdote de Om, lhe deu.
51 Yô-sep amứh con clúng án la Ma-nasê, cớp án pai neq: “Cỗ Yiang Sursĩ táq yỗn cứq khlĩr nheq máh ŏ́c túh arức, cớp nheq tữh dống sũ mpoaq cứq.”
51 E José chamou o nome do primeiro Manassés, pois Deus, disse ele, me fez esquecer todo o meu labor, e toda a casa de meu pai.
52 Yô-sep amứh con ndĩ la Ep-ra-im, cớp án pai neq: “Yiang Sursĩ khoiq yỗn cứq bữn moang ŏ́c o sâng tâng cruang cứq ramóh ŏ́c túh ngua.”
52 E o nome do segundo chamou Efraim, pois Deus me fez ser frutífero na terra da minha aflição.
53 Tapul cumo ca bữn sa‑ữi máh crơng sana tâng cruang Ê-yip-tô vớt chơ.
53 E os sete anos de fartura, que houve na terra do Egito, terminaram.
54 Ki toâq tapul cumo ŏ́q lứq ễn crơng sana, cỡt pĩeiq santoiq Yô-sep khoiq pai tễ nhũang chơ. Cớp nheq tữh cruang canŏ́h la ŏ́q tê. Ma dũ ntốq tâng cruang Ê-yip-tô noâng bữn dũ crơng sana cha.
54 E os sete anos de escassez começaram, de acordo com o que José havia dito; e a escassez estava em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Toâq cũai Ê-yip-tô cỡt panhieih, alới pỡq susễq crơng sana tễ puo. Ma puo ớn nheq tữh cũai Ê-yip-tô ki neq: “Anhia pỡq chu Yô-sep. Ntrớu án ớn anhia táq, anhia cóq táq ngkíq.”
55 E quando toda a terra do Egito teve fome, o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele lhes disser, fazei.
56 Ŏ́c panhieih khlac pláh dũ ntốq tâng cruang Ê-yip-tô. Chơ Yô-sep pớh máh dống án dŏq crơng sana, chếq yỗn cũai Ê-yip-tô chỡng.
56 E a fome estava sobre toda a face da terra, e José abriu todos os depósitos, e vendeu aos egípcios, e a fome aumentou muito na terra do Egito.
57 Ma hỡn tễ ki ễn, bữn cũai tễ dũ cruang canŏ́h toâq pỡ cruang Ê-yip-tô yoc ễ chỡng crơng sana tễ Yô-sep, cỗ tian dũ cruang ŏ́q lứq tê.
57 E todas as regiões vinham ao Egito, a José para comprar trigo, porque a fome era tão grande em todas as terras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.