Gênesis 37
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 Yacốp ỡt tâng cruang Cana-an, la ntốq mpoaq án khoiq ỡt tễ nhũang.
1 Jacó habitou na região onde seu pai havia morado, na terra de Canaã.
2 Nâi la atỡng tễ tŏ́ng toiq Yacốp.
2 Eis a história da descendência de Jacó: José, ainda jovem, com a idade de dezessete anos, apascentava o rebanho com seus irmãos, os filhos de Bala e os filhos de Zelfa, mulheres de seu pai; e ele contou ao seu pai as más conversas dos irmãos.
3 Cỗ Yô-sep la con I-sarel bữn bo án khoiq thâu chơ, ngkíq I-sarel ayooq Yô-sep hỡn tễ nheq con samiang án canŏ́h. Yuaq ngkíq, I-sarel ớn noau táq muoi ploah au tuar nêuq lứq yỗn Yô-sep.
3 Israel amava José mais do que todos os outros filhos, porque ele era o filho de sua velhice; e mandara-lhe fazer uma túnica de várias cores.
4 Máh ai Yô-sep dáng mpoaq alới ayooq Yô-sep hỡn tễ alới. Ngkíq alới kêt lứq Yô-sep, cớp alới tỡ rơi pai muoi ŏ́c o ntrớu chóq Yô-sep.
4 Seus irmãos, vendo que seu pai o preferia a eles, conceberam ódio contra ele e não podiam mais tratá-lo com bons modos.
5 Bữn muoi sadâu Yô-sep rláu mpáu. Toâq án ruaih yỗn máh ai án tamứng tễ parnáu án rláu mpáu, alới kêt án hỡn tễ nhũang ễn.
5 Ora, José teve um sonho, e o contou aos seus irmãos, que o detestaram ainda mais:
6 Yô-sep pai neq: “Cứq yoc anhia tamứng ŏ́c cứq mpáu.
6 "Ouvi, disse-lhes ele, o sonho que tive:
7 Nheq tữh hái boq saro tâng sarái, ma bo ki toâp boq saro cứq ayứng tanoang tháng. Ma boq saro anhia rôm nheq mpễr boq saro cứq, cớp boq saro anhia cucốh cucũoi boq saro cứq.”
7 estávamos ligando feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e se pôs de pé, enquanto os vossos o cercavam e se prostravam diante dele."
8 Moâm án pai ngkíq, máh mu ai án blớh loah neq: “Nŏ́q mới chanchớm, mới cỡt sốt tỗp hếq tỡ? Cớp cỡt puo tỗp hếq tỡ?”
8 Seus irmãos disseram-lhe: "Quererias, porventura, reinar sobre nós e tornar-te nosso senhor?" E odiaram-no ainda mais por causa de seus sonhos e de suas palavras.
9 Bữn muoi trỗ ễn Yô-sep rláu mpáu sĩa, cớp án atỡng yỗn máh ai án tamứng tễ parnáu án rláu mpáu. Án pai neq: “Cứq mpáu sĩa; sễq anhia tamứng. Bữn moat mandang, rliang casâi, cớp muoi chít la muoi ŏ́c mantỗr; chơ nheq máh ramứh ki cucốh cucũoi cứq.”
9 José teve ainda outro sonho, que contou aos seus irmãos. "Tive, disse ele, ainda um sonho: o sol, a lua e onze estrelas prostravam-se diante de mim."
10 Moâm Yô-sep sarŏh parnáu yỗn máh ai án tamứng, án atỡng yỗn mpoaq án dáng tê tễ ramứh ki. Mpoaq án nhôp, cớp blớh án neq: “Ntrớu ma liaq lứq mới mpáu? Nŏ́q mới chanchớm cứq cớp mpiq mới, dếh máh ai mới, la cucốh cucũoi choâng moat mới tỡ?”
10 Ele contou isso ao seu pai e aos seus irmãos, mas foi repreendido por seu pai: "Que significa, disse-lhe ele, este sonho que tiveste? Viremos, porventura, eu, tua mãe e teus irmãos, a nos prostrar por terra diante de ti?"
11 Ngkíq máh ai Yô-sep tỡ ễq hữm tháng án; ma Yacốp cayớm dŏq tễ máh ŏ́c nâi tâng mứt.
11 Seus irmãos ficaram, pois, com inveja dele, mas seu pai guardou a lembrança desse acontecimento.
12 Bữn muoi tangái máh ai Yô-sep pỡq bán tỗp cữu mpoaq alới tâng ntốq Se-kem.
12 Os irmãos de José foram apascentar os rebanhos de seu pai em Siquém.
13 I-sarel atỡng Yô-sep neq: “Máh ai mới bán tỗp cữu pỡ Se-kem. Sanua mới pỡq chu alới.”
13 Israel disse a José: "Teus irmãos guardam os rebanhos em Siquém. Vem: vou mandar-te a eles." "Eis-me aqui", respondeu José.
14 Chơ Yacốp ớn Yô-sep ễn neq: “Cứq yoc mới pỡq nhêng máh ai mới, alới bữn bán sũan ma tỡ bữn. Cớp tỗp cữu plot-plál ma tỡ bữn. Moâm ki, mới chu atỡng loah cứq.”
14 "Vai, pois, ver se tudo corre bem a teus irmãos e ao rebanho, e traze-me notícias deles." Enviou-o do vale de Hebron, e José foi a Siquém.
15 Ỡt tâng Se-kem bữn muoi noaq cũai samiang ramóh Yô-sep pỡq chu nâi pỡq chu ki tâng ruang, án blớh Yô-sep neq: “Ntrớu mới chuaq?”
15 Um homem encontrou-o errando pelo campo: "Que buscas?" perguntou ele.
16 Yô-sep ta‑ỡi: “Cứq chuaq máh ai cứq. Sễq mới atỡng cứq, pỡ ntốq aléq alới bán cữu.”
16 "Busco meus irmãos, respondeu ele. Dize-me onde apascentam os rebanhos."
17 Samiang ki ta‑ỡi neq: “Alới khoiq loŏh chơ tễ ntốq nâi. Cứq sâng alới pai neq: ‘Hâi! Hái pỡq pỡ Dô-than ễn.’”
17 E o homem respondeu: "Partiram daqui e ouvi-os dizer: Vamos a Dotain." Partiu então José em busca dos seus irmãos e encontrou-os em Dotain.
18 Toâq máh ai án hữm Yô-sep noâng tễ yơng, alới sarhống ễ táq nŏ́q ma bữn cachĩt chíq Yô-sep.
18 Eles o viram de longe. Antes que José se aproximasse, combinaram entre si como o haveriam de matar;
19 Manoaq atỡng manoaq neq: “Án ca dốq rláu mpáu toâq pỡ nâi chơ.
19 e disseram: "Eis o sonhador que chega.
20 Hâi! Hái cachĩt chíq án cớp voang án asễng tâng hŏ́ng loang, chơ hái pai neq: ‘Bữn muoi lám charán cáp án.’ Chơ hái bữn dáng án rláu mpáu cỡt kia ma tỡ bữn.”
20 Vamos, matemo-lo e atiremo-lo numa cisterna; diremos depois que uma fera o devorou; e então veremos de que lhe aproveitaram os seus sonhos."
21 Toâq Ruben sâng santoiq ki, án ễ chuai Yô-sep yỗn vớt tễ atĩ ai. Chơ án pai neq: “Hái chỗi cachĩt án.”
21 Ouvindo-o, porém, Rubem, quis livra-lo de suas mãos: "Não lhe tiremos a vida, disse ele.
22 Ruben atỡng ễn neq: “Chỗi yỗn aham loŏh. Ma hái apŏ́ng chíq án tâng hŏ́ng loang tâng ntốq aiq nâi. Ma anhia chỗi táq bớc chũl ntrớu tỗ án.”
22 Não derrameis sangue. Jogai-o naquela cisterna, no deserto, mas não levanteis vossa mão contra ele." Pois Rubem pensava livrá-lo de suas mãos para o reconduzir ao pai.
23 Tữ Yô-sep toâq pỡ ai án, máh ai án pũar tũot chíq au tuar nêuq sa‑ữi santứm ca án sớp.
23 Quando José se aproximou de seus irmãos, eles o despojaram de sua túnica, daquela bela túnica de várias cores que trazia,
24 Moâm ki, alới cỗp án cớp apŏ́ng tâng hŏ́ng loang. Ma hŏ́ng ki khỗ, ŏ́q dỡq.
24 e jogaram-no numa cisterna velha, que não tinha água.
25 Moâm ki, máh ai án tacu cha dỗi. Chơ alới tapoang nhêng, hữm muoi tỗp cũai It-ma-el toâq tễ vil Ki-liat. Cũai ki pỡq chếq chỡng; charán lac‑da alới ki patiang trâm cớp crơng phuom tễ siet aluang pỡq chu cruang Ê-yip-tô.
25 E, sentando-se para comer, eis que, levantando os olhos, viram surgir no horizonte uma caravana de ismaelitas vinda de Galaad. Seus camelos estavam carregados de resina, de bálsamo e de ládano, que transportavam para o Egito.
26 Yuda blớh máh a‑ễm án neq: “Khân hái cachĩt, chơ cutooq aham án, bữn kia ntrớu?
26 Então Judá disse aos seus irmãos: "Que nos aproveita matar nosso irmão e ocultar o seu sangue?
27 Sanua hái chếq chíq án yỗn cũai It-ma-el, ma atĩ hái chỗi toân toah ntrớu án, cỗ án la lứq a‑ễm hái cỡt muoi sâiq muoi aham cớp hái.”
27 Vinde e vendamo-lo aos ismaelitas. Não levantemos nossas mãos contra ele, pois, afinal, é nosso irmão, nossa carne." Seus irmãos concordaram.
28 Moâm ki, bữn muoi tỗp cũai Madian pỡq pha bân ntốq ki. Ngkíq máh ai Yô-sep âc achỗn án tễ hŏ́ng loang ki, chơ chếq án yỗn cũai It-ma-el. Kia Yô-sep la bar chít ŏ́c práq panê. Chơ cũai ki dững Yô-sep chu cruang Ê-yip-tô.
28 E, quando passaram os negociantes madianitas, tiraram José da cisterna e venderam-no por vinte moedas de prata aos ismaelitas, que o levaram para o Egito.
29 Tữ Ruben chu loah pỡ hŏ́ng loang ki, án tỡ bữn hữm noâng Yô-sep. Chơ án háq tampâc án bữm, táq tếc án sâng ngua.
29 Rubem voltou à cisterna, e eis que José já não estava ali.
30 Chơ án píh chu loah pỡ máh a‑ễm, cớp atỡng neq: “Yô-sep khoiq pứt! Nŏ́q cứq ễ táq sanua?”
30 Rasgou então suas vestes e voltou para junto dos seus irmãos: "O menino desapareceu, disse ele. E eu, para onde irei?"
31 Ma máh ai Yô-sep khoiq ĩt chơ au tuar Yô-sep, cớp alới cachĩt muoi lám mbễq tangcáh. Moâm ki alới yớm au tuar Yô-sep tâng aham mbễq.
31 Tomaram então a túnica de José, mataram um cabrito e a mergulharam no seu sangue.
32 Chơ alới cơiq au tuar ki yỗn mpoaq alới, cớp pai neq: “Hếq tamóh au tuar nâi. Sễq mpoaq nhêng. Au tuar nâi la au con mpoaq, ma tỡ cỡn?”
32 E mandaram-na levar ao seu pai com esta mensagem: "Eis o que encontramos: vê se não é, porventura, a túnica do teu filho."
33 Ngkíq Yacốp nhêng, cớp án sacoal. Chơ án nhiam cớp pai neq: “Au tuar nâi la au con samiang cứq; charán pla khoiq cáp cha sâiq con cứq chơ. Yô-sep khoiq abuoiq nheq chơ charán pla táq.”
33 Jacó reconheceu-a e exclamou: "É a túnica de meu filho! Uma fera o devorou! José foi estraçalhado!"
34 Chơ Yacốp háq chíq tampâc án, cớp án tâc tampâc tanúh, cỗ pứt chíq con án. Ngkíq Yacốp tanúh con samiang án sa‑ữi tangái.
34 E, rasgando as vestes, cobriu-se de um saco, e chorou o seu filho por muito tempo.
35 Nheq tữh con samiang cớp con mansễm án toâq pỡ án, yoc ễ aliam án. Ma án tỡ yỗn alới aliam; án pai neq: “Cứq dŏq ŏ́c ngua nâi toau noau tứp cứq, cớp raviei cứq ỡt cớp con cứq.”
35 Todos os seus filhos e filhas vieram consolá-lo, mas ele não aceitou nenhuma condolência: "É chorando, disse ele, que descerei para junto de meu filho na habitação dos mortos." Foi assim que o seu pai o chorou.
36 Ma bo ki, cũai Madian chếq to loah Yô-sep yỗn Phô-ti-pha, cũai tâng cruang Ê-yip-tô. Cũai ki la ranễng cũai sốt tahan kĩaq puo cruang Ê-yip-tô.
36 Os madianitas venderam-no a Putifar, no Egito, eunuco do faraó e chefe da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.