Gênesis 19

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tabữ ki, toâq bar náq ranễng Yiang Sursĩ toâq pỡ vil Sadôm, ma paloŏng cheq sadâu chơ. Bo ki Lot ỡt tacu cheq ngoah toong viang vil. Án hữm bar náq ranễng ki toâq, chơ án yuor tayứng cớp pỡq ramóh alới. Án ap tỗ chu cutễq cucốh cớp mơi alới neq:
1 Ao anoitecer, os dois anjos chegaram à entrada da cidade de Sodoma. Ló estava sentado ali. Ao avistá-los, levantou-se para recebê-los. Deu-lhes boas-vindas, curvou-se com o rosto no chão
2 “Sễq bar náq achuaih toâq pỡ dống cứq, ariau ayững cớp bếq nnâi voai sadâu nâi; toâq poang tarưp parnỡ, ki anhia pỡq tễ cláih.”
2 e disse: “Meus senhores, venham à minha casa para lavar os pés e sejam meus hóspedes esta noite. Amanhã, poderão levantar-se cedo e seguir viagem”. “Não”, responderam eles. “Passaremos a noite aqui, na praça da cidade.”
3 Ma Lot kiauq níc bar náq ranễng ki. Ngkíq alới pỡq cớp Lot mut tâng dống án. Lot aloŏh sana cớp bễng tỡ bữn pluoih yỗn bar náq ki cha; chơ bar náq ranễng ki cha.
3 Mas Ló insistiu muito e, por fim, eles o acompanharam até sua casa. Ló lhes preparou um banquete completo, com pão fresco sem fermento, e eles comeram.
4 Bo bar náq alới ki noâng tamỡ, bữn clứng cũai samiang tễ vil Sadôm, dếh cũai thâu, dếh cũai póng, nheq tữh alới toâq lavíng chũop nheq dống Lot.
4 Ainda não tinham ido se deitar quando todos os homens de Sodoma, jovens e velhos, chegaram de toda parte da cidade e cercaram a casa.
5 Cớp alới arô Lot neq: “Lot ơi! Nléq chơ samiang tamoi ca toâq pỡ dống mới sadâu nâi? Mới dững alới loŏh ramóh hếq. Hếq yoc ễ langơp cớp yoc ễ bữn alới.”
5 Gritaram para Ló: “Onde estão os homens que vieram passar a noite em sua casa? Traga-os aqui fora para nós, para que tenhamos relações com eles!”.
6 Ngkíq Lot loŏh tễ dống, cớp catáih chíq ngoah toong.
6 Ló saiu para conversar com os homens e fechou a porta atrás de si.
7 Án atỡng alới neq: “Cứq sễq sễm ai chỗi táq ranáq sâuq ngkíq.
7 “Por favor, meus irmãos, não cometam tamanha maldade”, suplicou.
8 Nâi! Cứq bữn bar lám con mansễm noâng plot, yũah bữn cayac. Cứq dững aloŏh alới yỗn anhia. Ntrớu anhia yoc ễ táq chóq alới, ki anhia tíng táq. Ma sễq anhia chỗi táq ntrớu chóq bar náq samiang nâi, yuaq alới la cũai tamoi ca toâq pỡ dống cứq.”
8 “Escutem, tenho duas filhas virgens. Deixem-me trazê-las para fora, e vocês poderão fazer com elas o que desejarem. Mas, por favor, deixem os homens em paz, pois são meus hóspedes e estão sob minha proteção.”
9 Ma clứng cũai ki ta‑ỡi loah Lot neq: “Mới priang yơng! Mới la cũai sarlỗi, ma noâng mới ễ sữq hếq. Sanua hếq táq mới ntâng hỡn tễ alới bar náq ki ễn.”
9 “Saia da frente!”, gritaram eles. “Esse sujeito é um estrangeiro que se mudou para a cidade e, agora, age como se fosse nosso juiz! Faremos a você coisas bem piores do que a seus hóspedes!” Então partiram para cima de Ló, tentando arrombar a porta.
10 Ma alới bar náq samiang tâng clống dống, satoâp atĩ sadŏ́h Lot amut loah chu dống. Chơ alới catáih chíq ngoah toong.
10 Os dois anjos, porém, estenderam a mão, puxaram Ló para dentro da casa e trancaram a porta.
11 Ma alới bar náq ki táq yỗn cũai samiang clứng ca ỡt yáng tiah ngoah toong cỡt sũt nheq. Ngkíq nheq tữh cũai clứng ki, dếh cũai póng, dếh cũai thâu, alới pê chuaq ngoah toong, ma tỡ tamóh.
11 Depois, cegaram todos os homens, jovens e velhos, que estavam à porta, de modo que eles se cansaram e desistiram de invadir a casa.
12 Chơ alới bar náq ki atỡng Lot neq: “Ỡt ntốq nâi mới bữn partiam, tỡ la con samiang, tỡ la con mansễm tỡ? Cóq mới dững aloŏh nheq máh alới tễ ntốq nâi.
12 Os anjos perguntaram a Ló: “Você tem outros parentes na cidade? Tire-os todos daqui: genros, filhos, filhas ou qualquer outro parente,
13 Yuaq hếq ntôm ễ talốh nheq vil nâi; yuaq Yiang Sursĩ khoiq sâng chơ máh cũai tâng ntốq nâi la loâi lứq. Cớp Yiang Sursĩ ớn hếq toâq pỡ nâi, dŏq talốh yỗn pứt nheq vil nâi.”
13 pois estamos prestes a destruir toda a cidade. O clamor contra ela é tão grande que chegou ao S enhor , e ele nos enviou para destruí-la”.
14 Chơ Lot pỡq ramóh bar náq samiang ca cỡt sampuoq bar náq con mansễm án, cớp Lot atỡng bar náq samiang ki neq: “Anhia loŏh toâp tễ ntốq nâi, yuaq Yiang Sursĩ cheq ễ talốh nheq vil nâi.”
14 Então Ló correu para avisar os noivos de suas filhas: “Saiam depressa da cidade! O S enhor está prestes a destruí-la”. Os rapazes, porém, pensaram que ele estava brincando.
15 Toâq poang tarưp, ranễng Yiang Sursĩ cartuoih Lot: “Mới yuor chái! Dững lacuoi cớp bar lám con mansễm mới loŏh toâp! Ngcŏh anhia cuchĩt parnơi cớp cũai tâng vil nâi!”
15 No dia seguinte, ao amanhecer, os anjos insistiram: “Rápido! Tome sua mulher e suas duas filhas que estão aqui! Saia agora mesmo, ou também morrerá quando a cidade for castigada!”.
16 Ma Lot tũt. Ngkíq bar náq ranễng ki tếc Lot, lacuoi Lot, cớp bar náq con mansễm Lot yỗn loŏh vớt tễ vil ki, yuaq Yiang Sursĩ ayooq táq dũ náq cũai tâng dống sũ Lot.
16 Visto que Ló ainda hesitava, os anjos o tomaram pela mão, e também sua mulher e as duas filhas, e correram com eles para um lugar seguro, fora da cidade, pois o S enhor foi misericordioso.
17 Tữ ranễng Yiang Sursĩ dững alới loŏh vớt chơ tễ vil, ngkíq manoaq ranễng pai neq: “Anhia lúh yỗn vớt, chỗi luliaq chu clĩ. Chỗi tangứt ntốq aléq tâng cutễq tapín la‑a nâi. Lúh chỗn chu cóh toâp, khân anhia ễq yỗn vớt tễ ŏ́c cuchĩt.”
17 Quando estavam em segurança, fora da cidade, um dos anjos ordenou: “Corram e salvem-se! Não olhem para trás nem parem no vale! Fujam para as montanhas, ou serão destruídos!”.
18 Ma Lot ta‑ỡi alới neq: “Tỡ têq, achuaih ơi!
18 Mas Ló suplicou: “Não, meu senhor!
19 Cứq sa‑ỡn sa‑ữi lứq anhia ayooq cứq, cớp rachuai yỗn cứq bữn tamoong. Sanua cứq tỡ rơi lúh chỗn noâng chu cóh ki. Cŏh lơ ŏ́c cuchĩt satỡm cứq, cớp cứq cuchĩt toâp.
19 Os senhores foram muito bondosos comigo, salvaram minha vida e mostraram grande compaixão. Não posso, contudo, ir para as montanhas. A calamidade também me alcançaria ali, e bem depressa eu morreria.
20 Achuaih hữm vil cớt cớt tíh tỡ? Vil ki cheq, cớp têq pỡq toâq. Sễq anhia yỗn cứq lúh chu vil cớt ki, chơ cứq bữn plot ien.”
20 Vejam, aqui perto há um vilarejo. É um lugar bem pequeno. Por favor, deixem-me ir para lá, e minha vida será salva”.
21 Ranễng Yiang Sursĩ ta‑ỡi Lot neq: “Ơq! Cứq tỡ bữn talốh vil cớt ki, sanŏ́q mới khoiq sễq.
21 “Está bem”, disse o anjo. “Atenderei a seu pedido. Não destruirei o vilarejo.
22 Anhia pỡq chái! Khân anhia tỡ yũah toâq pỡ ntốq ki, cứq tỡ têq táq ranáq ntrớu.” (Noau dŏq vil ki la Sô-a; ‘sô-a’ parlong loah la ‘cớt’.)
22 Mas vá logo! Fuja para ele, pois não posso fazer nada enquanto você não chegar lá.” (Isso explica por que a vila era conhecida como Zoar. )
23 Toâq mandang mbỡiq loŏh, Lot mut tâng vil Sô-a.
23 Ló chegou a Zoar quando o sol aparecia no horizonte.
24 Chơ Yiang Sursĩ apŏ́ng mữ cớp pla ũih tễ paloŏng ariang mia satooh tâng vil Sadôm cớp vil Camô-rơ.
24 Então o S enhor fez chover do céu fogo e enxofre sobre Sodoma e Gomorra.
25 Ngkíq bar vil ki cat cốiq nheq, dếh ntốq cutễq tapín la‑a cheq ki hỡ, dếh cũai ỡt tâng ki, dếh máh aluang aloai crái samữ hỡ.
25 Destruiu-as completamente, além de outras cidades e vilas da planície, e exterminou todos os habitantes e toda a vegetação.
26 Ma lacuoi Lot pỡq ntun Lot; án luliaq loah chu clĩ. Bo ki toâp lacuoi Lot cuchĩt cớp cỡt chíq ngooc boi.
26 A mulher de Ló, porém, olhou para trás enquanto o seguia e se transformou numa coluna de sal.
27 Poang tarưp, A-praham tamỡ tễ cláih. Án pỡq pỡ ntốq án táq ntỡng cớp Yiang Sursĩ tễ nhũang.
27 Naquela manhã, Abraão se levantou cedo e correu para o lugar onde tinha estado na presença do S enhor .
28 Án tapoang chu angia vil Sadôm cớp vil Camô-rơ, cớp máh cutễq tapín la‑a ki. Án hữm phĩac cusốh achỗn tễ cutễq ariang loŏh tễ muoi lo ũih toâr lứq.
28 Olhou para a planície, em direção a Sodoma e Gomorra, e viu colunas de fumaça subindo do lugar onde antes ficavam as cidades, como fumaça de uma fornalha.
29 Ma toâq Yiang Sursĩ talốh nheq máh vil tâng ntốq tapín la‑a ki, án sanhữ A-praham; ngkíq án dững aloŏh Lot tễ ntốq cuchĩt ki. Yiang Sursĩ talốh pữoi nheq vil Lot ỡt tễ nhũang.
29 Contudo, Deus atendeu ao pedido de Abraão e salvou Ló, tirando-o do meio da destruição que engoliu as cidades da planície.
30 Lot sâng ngcŏh ỡt tâng vil Sô-a. Ngkíq án cớp bar lám con mansễm án loŏh tễ vil Sô-a, chơ chỗn tâng cóh cớp ỡt tâng muoi cưp tamáu
30 Algum tempo depois, Ló deixou Zoar, pois tinha medo do povo de lá, e foi morar numa caverna nas montanhas com suas duas filhas.
31 Án ca ỡi atỡng a‑ễm án neq: “Mpoaq hái khoiq thâu chơ, cớp tỡ bữn cũai aléq noâng tâng cutễq nâi têq ĩt hái táq lacuoi puai rit hái.
31 Certo dia, a filha mais velha disse à irmã: “Nesta região não resta homem algum com quem possamos ter relações, como fazem todas as pessoas. E logo nosso pai será velho demais para ter filhos.
32 Ngkíq hái táq yỗn mpoaq cỡt bũl blŏ́ng. Chơ hái bếq cớp án dŏq yỗn hái bữn loah tŏ́ng toiq tễ mpoaq hái ễn.”
32 Vamos embebedá-lo com vinho e então nos deitaremos com ele. Com isso, preservaremos nossa descendência por meio de nosso pai”.
33 Toâq sadâu, alới saroac blŏ́ng yỗn mpoaq alới cỡt bũl. Moâm ki con mansễm clúng mut bếq cớp mpoaq án. Ma mpoaq án tỡ bữn dáng bo léq con án mut bếq cớp án, cớp án tỡ dáng bo léq con án yuor loah.
33 Naquela noite, portanto, embebedaram o pai com vinho, e a filha mais velha teve relações com ele. E ele não percebeu quando ela se deitou nem quando se levantou.
34 Toâq tangái parnỡ, án ca ỡi atỡng a‑ễm neq: “Bữ hái cứq bếq parnơi cớp mpoaq hái. Chơ sadâu kếq hái táq yỗn mpoaq bũl blŏ́ng sĩa. Chơ mới ễn pỡq bếq parnơi cớp mpoaq. Ngkíq hái bữn loah tŏ́ng toiq tễ mpoaq hái.”
34 Na manhã seguinte, a filha mais velha disse à irmã mais nova: “Ontem à noite, tive relações com nosso pai. Vamos embebedá-lo com vinho outra vez hoje à noite, e você terá relações com ele. Com isso, preservaremos nossa descendência por meio de nosso pai”.
35 Ngkíq sadâu ki bar náq sễm ỡi táq yỗn mpoaq alới bũl blŏ́ng sĩa. Chơ con ralŏ́h ễn pỡq bếq cớp mpoaq alới. Ma mpoaq alới tỡ bữn dáng bo léq con án bếq cớp án. Cớp án tỡ bữn dáng bo léq con án yuor.
35 Naquela noite, portanto, voltaram a embebedar o pai com vinho, e a filha mais nova teve relações com ele. Mais uma vez, ele não percebeu quando ela se deitou nem quando se levantou.
36 Ngkíq bar lám con mansễm Lot ỡt mumiaq cỗ tễ mpoaq alới.
36 Como resultado, as duas filhas de Ló engravidaram do próprio pai.
37 Con mansễm clúng canỡt muoi lám con samiang. Án amứh con samiang ki Mô-ap. Mô-ap cỡt achúc achiac nheq tữh cũai Mô-ap toau toâq tangái nâi.
37 Quando a filha mais velha deu à luz um menino, chamou-o de Moabe. Ele se tornou o antepassado do povo conhecido até hoje como moabitas.
38 Án ca a‑ễm ralŏ́h la canỡt muoi lám con samiang tê. Án amứh con samiang ki Ben-ami. Ben-ami cỡt achúc achiac nheq tữh cũai Amôn toau toâq tangái nâi.
38 Quando a filha mais nova deu à luz um menino, chamou-o de Ben-Ami. Ele se tornou o antepassado do povo conhecido até hoje como amonitas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.