Gênesis 19
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARC
1 Tabữ ki, toâq bar náq ranễng Yiang Sursĩ toâq pỡ vil Sadôm, ma paloŏng cheq sadâu chơ. Bo ki Lot ỡt tacu cheq ngoah toong viang vil. Án hữm bar náq ranễng ki toâq, chơ án yuor tayứng cớp pỡq ramóh alới. Án ap tỗ chu cutễq cucốh cớp mơi alới neq:
1 E vieram os dois anjos a Sodoma à tarde, e estava Ló assentado à porta de Sodoma; e, vendo- os Ló, levantou-se ao seu encontro e inclinou-se com o rosto à terra.
2 “Sễq bar náq achuaih toâq pỡ dống cứq, ariau ayững cớp bếq nnâi voai sadâu nâi; toâq poang tarưp parnỡ, ki anhia pỡq tễ cláih.”
2 E disse: Eis agora, meus senhores, entrai, peço-vos, em casa de vosso servo, e passai nela a noite, e lavai os vossos pés; e de madrugada vos levantareis e ireis vosso caminho. E eles disseram: Não! Antes, na rua passaremos a noite.
3 Ma Lot kiauq níc bar náq ranễng ki. Ngkíq alới pỡq cớp Lot mut tâng dống án. Lot aloŏh sana cớp bễng tỡ bữn pluoih yỗn bar náq ki cha; chơ bar náq ranễng ki cha.
3 E porfiou com eles muito, e vieram com ele e entraram em sua casa; e fez-lhes banquete e cozeu bolos sem levedura, e comeram.
4 Bo bar náq alới ki noâng tamỡ, bữn clứng cũai samiang tễ vil Sadôm, dếh cũai thâu, dếh cũai póng, nheq tữh alới toâq lavíng chũop nheq dống Lot.
4 E, antes que se deitassem, cercaram a casa os varões daquela cidade, os varões de Sodoma, desde o moço até ao velho; todo o povo de todos os bairros.
5 Cớp alới arô Lot neq: “Lot ơi! Nléq chơ samiang tamoi ca toâq pỡ dống mới sadâu nâi? Mới dững alới loŏh ramóh hếq. Hếq yoc ễ langơp cớp yoc ễ bữn alới.”
5 E chamaram Ló e disseram-lhe: Onde estão os varões que a ti vieram nesta noite? Traze-os fora a nós, para que os conheçamos.
6 Ngkíq Lot loŏh tễ dống, cớp catáih chíq ngoah toong.
6 Então, saiu Ló a eles à porta, e fechou a porta atrás de si,
7 Án atỡng alới neq: “Cứq sễq sễm ai chỗi táq ranáq sâuq ngkíq.
7 e disse: Meus irmãos, rogo-vos que não façais mal.
8 Nâi! Cứq bữn bar lám con mansễm noâng plot, yũah bữn cayac. Cứq dững aloŏh alới yỗn anhia. Ntrớu anhia yoc ễ táq chóq alới, ki anhia tíng táq. Ma sễq anhia chỗi táq ntrớu chóq bar náq samiang nâi, yuaq alới la cũai tamoi ca toâq pỡ dống cứq.”
8 Eis aqui, duas filhas tenho, que ainda não conheceram varão; fora vo-las trarei, e fareis delas como bom for nos vossos olhos; somente nada façais a estes varões, porque por isso vieram à sombra do meu telhado.
9 Ma clứng cũai ki ta‑ỡi loah Lot neq: “Mới priang yơng! Mới la cũai sarlỗi, ma noâng mới ễ sữq hếq. Sanua hếq táq mới ntâng hỡn tễ alới bar náq ki ễn.”
9 Eles, porém, disseram: Sai daí. Disseram mais: Como estrangeiro, este indivíduo veio aqui habitar e quereria ser juiz em tudo? Agora, te faremos mais mal a ti do que a eles. E arremessaram-se sobre o varão, sobre Ló, e aproximaram-se para arrombar a porta.
10 Ma alới bar náq samiang tâng clống dống, satoâp atĩ sadŏ́h Lot amut loah chu dống. Chơ alới catáih chíq ngoah toong.
10 Aqueles varões, porém, estenderam a sua mão, e fizeram entrar a Ló consigo na casa, e fecharam a porta;
11 Ma alới bar náq ki táq yỗn cũai samiang clứng ca ỡt yáng tiah ngoah toong cỡt sũt nheq. Ngkíq nheq tữh cũai clứng ki, dếh cũai póng, dếh cũai thâu, alới pê chuaq ngoah toong, ma tỡ tamóh.
11 e feriram de cegueira os varões que estavam à porta da casa, desde o menor até ao maior, de maneira que se cansaram para achar a porta.
12 Chơ alới bar náq ki atỡng Lot neq: “Ỡt ntốq nâi mới bữn partiam, tỡ la con samiang, tỡ la con mansễm tỡ? Cóq mới dững aloŏh nheq máh alới tễ ntốq nâi.
12 Então, disseram aqueles varões a Ló: Tens alguém mais aqui? Teu genro, e teus filhos, e tuas filhas, e todos quantos tens nesta cidade, tira-os fora deste lugar;
13 Yuaq hếq ntôm ễ talốh nheq vil nâi; yuaq Yiang Sursĩ khoiq sâng chơ máh cũai tâng ntốq nâi la loâi lứq. Cớp Yiang Sursĩ ớn hếq toâq pỡ nâi, dŏq talốh yỗn pứt nheq vil nâi.”
13 pois nós vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem engrossado diante da face do Senhor , e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Chơ Lot pỡq ramóh bar náq samiang ca cỡt sampuoq bar náq con mansễm án, cớp Lot atỡng bar náq samiang ki neq: “Anhia loŏh toâp tễ ntốq nâi, yuaq Yiang Sursĩ cheq ễ talốh nheq vil nâi.”
14 Então, saiu Ló, e falou a seus genros, aos que haviam de tomar as suas filhas, e disse: Levantai-vos; saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Foi tido, porém, por zombador aos olhos de seus genros.
15 Toâq poang tarưp, ranễng Yiang Sursĩ cartuoih Lot: “Mới yuor chái! Dững lacuoi cớp bar lám con mansễm mới loŏh toâp! Ngcŏh anhia cuchĩt parnơi cớp cũai tâng vil nâi!”
15 E, ao amanhecer, os anjos apertaram com Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas que aqui estão, para que não pereças na injustiça desta cidade.
16 Ma Lot tũt. Ngkíq bar náq ranễng ki tếc Lot, lacuoi Lot, cớp bar náq con mansễm Lot yỗn loŏh vớt tễ vil ki, yuaq Yiang Sursĩ ayooq táq dũ náq cũai tâng dống sũ Lot.
16 Ele, porém, demorava-se, e aqueles varões lhe pegaram pela mão, e pela mão de sua mulher, e pela mão de suas duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e tiraram-no, e puseram-no fora da cidade.
17 Tữ ranễng Yiang Sursĩ dững alới loŏh vớt chơ tễ vil, ngkíq manoaq ranễng pai neq: “Anhia lúh yỗn vớt, chỗi luliaq chu clĩ. Chỗi tangứt ntốq aléq tâng cutễq tapín la‑a nâi. Lúh chỗn chu cóh toâp, khân anhia ễq yỗn vớt tễ ŏ́c cuchĩt.”
17 E aconteceu que, tirando-os fora, disse: Escapa-te por tua vida; não olhes para trás de ti e não pares em toda esta campina; escapa lá para o monte, para que não pereças.
18 Ma Lot ta‑ỡi alới neq: “Tỡ têq, achuaih ơi!
18 E Ló disse-lhe: Assim, não, Senhor!
19 Cứq sa‑ỡn sa‑ữi lứq anhia ayooq cứq, cớp rachuai yỗn cứq bữn tamoong. Sanua cứq tỡ rơi lúh chỗn noâng chu cóh ki. Cŏh lơ ŏ́c cuchĩt satỡm cứq, cớp cứq cuchĩt toâp.
19 Eis que, agora, o teu servo tem achado graça aos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia que a mim me fizeste, para guardar a minha alma em vida; mas não posso escapar no monte, pois que tenho medo que me apanhe este mal, e eu morra.
20 Achuaih hữm vil cớt cớt tíh tỡ? Vil ki cheq, cớp têq pỡq toâq. Sễq anhia yỗn cứq lúh chu vil cớt ki, chơ cứq bữn plot ien.”
20 Eis, agora, aquela cidade está perto, para fugir para lá, e é pequena; ora, para ali me escaparei (não é pequena?), para que minha alma viva.
21 Ranễng Yiang Sursĩ ta‑ỡi Lot neq: “Ơq! Cứq tỡ bữn talốh vil cớt ki, sanŏ́q mới khoiq sễq.
21 E disse-lhe: Eis aqui, tenho-te aceitado também neste negócio, para não derribar esta cidade de que falaste.
22 Anhia pỡq chái! Khân anhia tỡ yũah toâq pỡ ntốq ki, cứq tỡ têq táq ranáq ntrớu.” (Noau dŏq vil ki la Sô-a; ‘sô-a’ parlong loah la ‘cớt’.)
22 Apressa-te, escapa-te para ali; porque nada poderei fazer, enquanto não tiveres ali chegado. Por isso, se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Toâq mandang mbỡiq loŏh, Lot mut tâng vil Sô-a.
23 Saiu o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Chơ Yiang Sursĩ apŏ́ng mữ cớp pla ũih tễ paloŏng ariang mia satooh tâng vil Sadôm cớp vil Camô-rơ.
24 Então, o Senhor fez chover enxofre e fogo, do Senhor desde os céus, sobre Sodoma e Gomorra.
25 Ngkíq bar vil ki cat cốiq nheq, dếh ntốq cutễq tapín la‑a cheq ki hỡ, dếh cũai ỡt tâng ki, dếh máh aluang aloai crái samữ hỡ.
25 E derribou aquelas cidades, e toda aquela campina, e todos os moradores daquelas cidades, e o que nascia da terra.
26 Ma lacuoi Lot pỡq ntun Lot; án luliaq loah chu clĩ. Bo ki toâp lacuoi Lot cuchĩt cớp cỡt chíq ngooc boi.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e ficou convertida numa estátua de sal.
27 Poang tarưp, A-praham tamỡ tễ cláih. Án pỡq pỡ ntốq án táq ntỡng cớp Yiang Sursĩ tễ nhũang.
27 E Abraão levantou-se aquela mesma manhã de madrugada e foi para aquele lugar onde estivera diante da face do Senhor .
28 Án tapoang chu angia vil Sadôm cớp vil Camô-rơ, cớp máh cutễq tapín la‑a ki. Án hữm phĩac cusốh achỗn tễ cutễq ariang loŏh tễ muoi lo ũih toâr lứq.
28 E olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina; e viu, e eis que a fumaça da terra subia, como a fumaça duma fornalha.
29 Ma toâq Yiang Sursĩ talốh nheq máh vil tâng ntốq tapín la‑a ki, án sanhữ A-praham; ngkíq án dững aloŏh Lot tễ ntốq cuchĩt ki. Yiang Sursĩ talốh pữoi nheq vil Lot ỡt tễ nhũang.
29 E aconteceu que, destruindo Deus as cidades da campina, Deus se lembrou de Abraão e tirou Ló do meio da destruição, derribando aquelas cidades em que Ló habitara.
30 Lot sâng ngcŏh ỡt tâng vil Sô-a. Ngkíq án cớp bar lám con mansễm án loŏh tễ vil Sô-a, chơ chỗn tâng cóh cớp ỡt tâng muoi cưp tamáu
30 E subiu Ló de Zoar e habitou no monte, e as suas duas filhas com ele, porque temia habitar em Zoar; e habitou numa caverna, ele e as suas duas filhas.
31 Án ca ỡi atỡng a‑ễm án neq: “Mpoaq hái khoiq thâu chơ, cớp tỡ bữn cũai aléq noâng tâng cutễq nâi têq ĩt hái táq lacuoi puai rit hái.
31 Então, a primogênita disse à menor: Nosso pai é já velho, e não há varão na terra que entre a nós, segundo o costume de toda a terra.
32 Ngkíq hái táq yỗn mpoaq cỡt bũl blŏ́ng. Chơ hái bếq cớp án dŏq yỗn hái bữn loah tŏ́ng toiq tễ mpoaq hái ễn.”
32 Vem, demos a beber vinho a nosso pai e deitemo-nos com ele, para que em vida conservemos semente de nosso pai.
33 Toâq sadâu, alới saroac blŏ́ng yỗn mpoaq alới cỡt bũl. Moâm ki con mansễm clúng mut bếq cớp mpoaq án. Ma mpoaq án tỡ bữn dáng bo léq con án mut bếq cớp án, cớp án tỡ dáng bo léq con án yuor loah.
33 E deram a beber vinho a seu pai naquela noite; e veio a primogênita e deitou-se com seu pai, e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Toâq tangái parnỡ, án ca ỡi atỡng a‑ễm neq: “Bữ hái cứq bếq parnơi cớp mpoaq hái. Chơ sadâu kếq hái táq yỗn mpoaq bũl blŏ́ng sĩa. Chơ mới ễn pỡq bếq parnơi cớp mpoaq. Ngkíq hái bữn loah tŏ́ng toiq tễ mpoaq hái.”
34 E sucedeu, no outro dia, que a primogênita disse à menor: Vês aqui, eu já ontem à noite me deitei com meu pai; demos-lhe a beber vinho também esta noite, e então entra tu, deita-te com ele, para que em vida conservemos semente de nosso pai.
35 Ngkíq sadâu ki bar náq sễm ỡi táq yỗn mpoaq alới bũl blŏ́ng sĩa. Chơ con ralŏ́h ễn pỡq bếq cớp mpoaq alới. Ma mpoaq alới tỡ bữn dáng bo léq con án bếq cớp án. Cớp án tỡ bữn dáng bo léq con án yuor.
35 E deram a beber vinho a seu pai, também naquela noite; e levantou-se a menor e deitou-se com ele; e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Ngkíq bar lám con mansễm Lot ỡt mumiaq cỗ tễ mpoaq alới.
36 E conceberam as duas filhas de Ló de seu pai.
37 Con mansễm clúng canỡt muoi lám con samiang. Án amứh con samiang ki Mô-ap. Mô-ap cỡt achúc achiac nheq tữh cũai Mô-ap toau toâq tangái nâi.
37 E teve a primogênita um filho e chamou o seu nome Moabe; este é o pai dos moabitas, até ao dia de hoje.
38 Án ca a‑ễm ralŏ́h la canỡt muoi lám con samiang tê. Án amứh con samiang ki Ben-ami. Ben-ami cỡt achúc achiac nheq tữh cũai Amôn toau toâq tangái nâi.
38 E a menor também teve um filho e chamou o seu nome Ben-Ami; este é o pai dos filhos de Amom, até o dia de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.