Gênesis 19

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tabữ ki, toâq bar náq ranễng Yiang Sursĩ toâq pỡ vil Sadôm, ma paloŏng cheq sadâu chơ. Bo ki Lot ỡt tacu cheq ngoah toong viang vil. Án hữm bar náq ranễng ki toâq, chơ án yuor tayứng cớp pỡq ramóh alới. Án ap tỗ chu cutễq cucốh cớp mơi alới neq:
1 À tarde chegaram os dois anjos a Sodoma. Ló estava sentado à porta de Sodoma e, vendo-os, levantou-se para os receber; prostrou-se com o rosto em terra,
2 “Sễq bar náq achuaih toâq pỡ dống cứq, ariau ayững cớp bếq nnâi voai sadâu nâi; toâq poang tarưp parnỡ, ki anhia pỡq tễ cláih.”
2 e disse: Eis agora, meus senhores, entrai, peço-vos em casa de vosso servo, e passai nela a noite, e lavai os pés; de madrugada vos levantareis e ireis vosso caminho. Responderam eles: Não; antes na praça passaremos a noite.
3 Ma Lot kiauq níc bar náq ranễng ki. Ngkíq alới pỡq cớp Lot mut tâng dống án. Lot aloŏh sana cớp bễng tỡ bữn pluoih yỗn bar náq ki cha; chơ bar náq ranễng ki cha.
3 Entretanto, Ló insistiu muito com eles, pelo que foram com ele e entraram em sua casa; e ele lhes deu um banquete, assando-lhes pães ázimos, e eles comeram.
4 Bo bar náq alới ki noâng tamỡ, bữn clứng cũai samiang tễ vil Sadôm, dếh cũai thâu, dếh cũai póng, nheq tữh alới toâq lavíng chũop nheq dống Lot.
4 Mas antes que se deitassem, cercaram a casa os homens da cidade, isto é, os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados;
5 Cớp alới arô Lot neq: “Lot ơi! Nléq chơ samiang tamoi ca toâq pỡ dống mới sadâu nâi? Mới dững alới loŏh ramóh hếq. Hếq yoc ễ langơp cớp yoc ễ bữn alới.”
5 e, chamando a Ló, perguntaram-lhe: Onde estão os homens que entraram esta noite em tua casa? Traze-os cá fora a nós, para que os conheçamos.
6 Ngkíq Lot loŏh tễ dống, cớp catáih chíq ngoah toong.
6 Então Ló saiu-lhes à porta, fechando-a atrás de si,
7 Án atỡng alới neq: “Cứq sễq sễm ai chỗi táq ranáq sâuq ngkíq.
7 e disse: Meus irmãos, rogo-vos que não procedais tão perversamente;
8 Nâi! Cứq bữn bar lám con mansễm noâng plot, yũah bữn cayac. Cứq dững aloŏh alới yỗn anhia. Ntrớu anhia yoc ễ táq chóq alới, ki anhia tíng táq. Ma sễq anhia chỗi táq ntrớu chóq bar náq samiang nâi, yuaq alới la cũai tamoi ca toâq pỡ dống cứq.”
8 eis aqui, tenho duas filhas que ainda não conheceram varão; eu vo-las trarei para fora, e lhes fareis como bem vos parecer: somente nada façais a estes homens, porquanto entraram debaixo da sombra do meu telhado.
9 Ma clứng cũai ki ta‑ỡi loah Lot neq: “Mới priang yơng! Mới la cũai sarlỗi, ma noâng mới ễ sữq hếq. Sanua hếq táq mới ntâng hỡn tễ alới bar náq ki ễn.”
9 Eles, porém, disseram: Sai daí. Disseram mais: Esse indivíduo, como estrangeiro veio aqui habitar, e quer se arvorar em juiz! Agora te faremos mais mal a ti do que a eles. E arremessaram-se sobre o homem, isto é, sobre Ló, e aproximavam-se para arrombar a porta.
10 Ma alới bar náq samiang tâng clống dống, satoâp atĩ sadŏ́h Lot amut loah chu dống. Chơ alới catáih chíq ngoah toong.
10 Aqueles homens, porém, estendendo as mãos, fizeram Ló entrar para dentro da casa, e fecharam a porta;
11 Ma alới bar náq ki táq yỗn cũai samiang clứng ca ỡt yáng tiah ngoah toong cỡt sũt nheq. Ngkíq nheq tữh cũai clứng ki, dếh cũai póng, dếh cũai thâu, alới pê chuaq ngoah toong, ma tỡ tamóh.
11 e feriram de cegueira os que estavam do lado de fora, tanto pequenos como grandes, de maneira que cansaram de procurar a porta.
12 Chơ alới bar náq ki atỡng Lot neq: “Ỡt ntốq nâi mới bữn partiam, tỡ la con samiang, tỡ la con mansễm tỡ? Cóq mới dững aloŏh nheq máh alới tễ ntốq nâi.
12 Então disseram os homens a Ló: Tens mais alguém aqui? Teu genro, e teus filhos, e tuas filhas, e todos quantos tens na cidade, tira-os para fora deste lugar;
13 Yuaq hếq ntôm ễ talốh nheq vil nâi; yuaq Yiang Sursĩ khoiq sâng chơ máh cũai tâng ntốq nâi la loâi lứq. Cớp Yiang Sursĩ ớn hếq toâq pỡ nâi, dŏq talốh yỗn pứt nheq vil nâi.”
13 porque nós vamos destruir este lugar, porquanto o seu clamor se tem avolumado diante do Senhor, e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Chơ Lot pỡq ramóh bar náq samiang ca cỡt sampuoq bar náq con mansễm án, cớp Lot atỡng bar náq samiang ki neq: “Anhia loŏh toâp tễ ntốq nâi, yuaq Yiang Sursĩ cheq ễ talốh nheq vil nâi.”
14 Tendo saído Ló, falou com seus genros, que haviam de casar com suas filhas, e disse-lhes: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Mas ele pareceu aos seus genros como quem estava zombando.
15 Toâq poang tarưp, ranễng Yiang Sursĩ cartuoih Lot: “Mới yuor chái! Dững lacuoi cớp bar lám con mansễm mới loŏh toâp! Ngcŏh anhia cuchĩt parnơi cớp cũai tâng vil nâi!”
15 E ao amanhecer os anjos apertavam com Ló, dizendo: levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas que aqui estão, para que não pereças no castigo da cidade.
16 Ma Lot tũt. Ngkíq bar náq ranễng ki tếc Lot, lacuoi Lot, cớp bar náq con mansễm Lot yỗn loŏh vớt tễ vil ki, yuaq Yiang Sursĩ ayooq táq dũ náq cũai tâng dống sũ Lot.
16 Ele, porém, se demorava; pelo que os homens pegaram-lhe pela mão a ele, à sua mulher, e às suas filhas, sendo-lhe misericordioso o Senhor. Assim o tiraram e o puseram fora da cidade.
17 Tữ ranễng Yiang Sursĩ dững alới loŏh vớt chơ tễ vil, ngkíq manoaq ranễng pai neq: “Anhia lúh yỗn vớt, chỗi luliaq chu clĩ. Chỗi tangứt ntốq aléq tâng cutễq tapín la‑a nâi. Lúh chỗn chu cóh toâp, khân anhia ễq yỗn vớt tễ ŏ́c cuchĩt.”
17 Quando os tinham tirado para fora, disse um deles: Escapa-te, salva tua vida; não olhes para trás de ti, nem te detenhas em toda esta planície; escapa-te lá para o monte, para que não pereças.
18 Ma Lot ta‑ỡi alới neq: “Tỡ têq, achuaih ơi!
18 Respondeu-lhe Ló: Ah, assim não, meu Senhor!
19 Cứq sa‑ỡn sa‑ữi lứq anhia ayooq cứq, cớp rachuai yỗn cứq bữn tamoong. Sanua cứq tỡ rơi lúh chỗn noâng chu cóh ki. Cŏh lơ ŏ́c cuchĩt satỡm cứq, cớp cứq cuchĩt toâp.
19 Eis que agora o teu servo tem achado graça aos teus olhos, e tens engrandecido a tua misericórdia que a mim me fizeste, salvando-me a vida; mas eu não posso escapar-me para o monte; não seja caso me apanhe antes este mal, e eu morra.
20 Achuaih hữm vil cớt cớt tíh tỡ? Vil ki cheq, cớp têq pỡq toâq. Sễq anhia yỗn cứq lúh chu vil cớt ki, chơ cứq bữn plot ien.”
20 Eis ali perto aquela cidade, para a qual eu posso fugir, e é pequena. Permite que eu me escape para lá {porventura não é pequena?}, e viverá a minha alma.
21 Ranễng Yiang Sursĩ ta‑ỡi Lot neq: “Ơq! Cứq tỡ bữn talốh vil cớt ki, sanŏ́q mới khoiq sễq.
21 Disse-lhe: Quanto a isso também te hei atendido, para não subverter a cidade de que acabas de falar.
22 Anhia pỡq chái! Khân anhia tỡ yũah toâq pỡ ntốq ki, cứq tỡ têq táq ranáq ntrớu.” (Noau dŏq vil ki la Sô-a; ‘sô-a’ parlong loah la ‘cớt’.)
22 Apressa-te, escapa-te para lá; porque nada poderei fazer enquanto não tiveres ali chegado. Por isso se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Toâq mandang mbỡiq loŏh, Lot mut tâng vil Sô-a.
23 Tinha saído o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Chơ Yiang Sursĩ apŏ́ng mữ cớp pla ũih tễ paloŏng ariang mia satooh tâng vil Sadôm cớp vil Camô-rơ.
24 Então o Senhor, da sua parte, fez chover do céu enxofre e fogo sobre Sodoma e Gomorra.
25 Ngkíq bar vil ki cat cốiq nheq, dếh ntốq cutễq tapín la‑a cheq ki hỡ, dếh cũai ỡt tâng ki, dếh máh aluang aloai crái samữ hỡ.
25 E subverteu aquelas cidades e toda a planície, e todos os moradores das cidades, e o que nascia da terra.
26 Ma lacuoi Lot pỡq ntun Lot; án luliaq loah chu clĩ. Bo ki toâp lacuoi Lot cuchĩt cớp cỡt chíq ngooc boi.
26 Mas a mulher de Ló olhou para trás e ficou convertida em uma estátua de sal.
27 Poang tarưp, A-praham tamỡ tễ cláih. Án pỡq pỡ ntốq án táq ntỡng cớp Yiang Sursĩ tễ nhũang.
27 E Abraão levantou-se de madrugada, e foi ao lugar onde estivera em pé diante do Senhor;
28 Án tapoang chu angia vil Sadôm cớp vil Camô-rơ, cớp máh cutễq tapín la‑a ki. Án hữm phĩac cusốh achỗn tễ cutễq ariang loŏh tễ muoi lo ũih toâr lứq.
28 e, contemplando Sodoma e Gomorra e toda a terra da planície, viu que subia da terra fumaça como a de uma fornalha.
29 Ma toâq Yiang Sursĩ talốh nheq máh vil tâng ntốq tapín la‑a ki, án sanhữ A-praham; ngkíq án dững aloŏh Lot tễ ntốq cuchĩt ki. Yiang Sursĩ talốh pữoi nheq vil Lot ỡt tễ nhũang.
29 Ora, aconteceu que, destruindo Deus as cidades da planície, lembrou-se de Abraão, e tirou Ló do meio da destruição, ao subverter aquelas cidades em que Ló habitara.
30 Lot sâng ngcŏh ỡt tâng vil Sô-a. Ngkíq án cớp bar lám con mansễm án loŏh tễ vil Sô-a, chơ chỗn tâng cóh cớp ỡt tâng muoi cưp tamáu
30 E subiu Ló de Zoar, e habitou no monte, e as suas duas filhas com ele; porque temia habitar em Zoar; e habitou numa caverna, ele e as suas duas filhas.
31 Án ca ỡi atỡng a‑ễm án neq: “Mpoaq hái khoiq thâu chơ, cớp tỡ bữn cũai aléq noâng tâng cutễq nâi têq ĩt hái táq lacuoi puai rit hái.
31 Então a primogênita disse à menor: Nosso pai é já velho, e não há varão na terra que entre a nós, segundo o costume de toda a terra;
32 Ngkíq hái táq yỗn mpoaq cỡt bũl blŏ́ng. Chơ hái bếq cớp án dŏq yỗn hái bữn loah tŏ́ng toiq tễ mpoaq hái ễn.”
32 vem, demos a nosso pai vinho a beber, e deitemo-nos com ele, para que conservemos a descendência de nosso pai.
33 Toâq sadâu, alới saroac blŏ́ng yỗn mpoaq alới cỡt bũl. Moâm ki con mansễm clúng mut bếq cớp mpoaq án. Ma mpoaq án tỡ bữn dáng bo léq con án mut bếq cớp án, cớp án tỡ dáng bo léq con án yuor loah.
33 Deram, pois, a seu pai vinho a beber naquela noite; e, entrando a primogênita, deitou-se com seu pai; e não percebeu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Toâq tangái parnỡ, án ca ỡi atỡng a‑ễm neq: “Bữ hái cứq bếq parnơi cớp mpoaq hái. Chơ sadâu kếq hái táq yỗn mpoaq bũl blŏ́ng sĩa. Chơ mới ễn pỡq bếq parnơi cớp mpoaq. Ngkíq hái bữn loah tŏ́ng toiq tễ mpoaq hái.”
34 No dia seguinte disse a primogênita à menor: Eis que eu ontem à noite me deitei com meu pai; demos-lhe vinho a beber também esta noite; e então, entrando tu, deita-te com ele, para que conservemos a descendência de nosso pai.
35 Ngkíq sadâu ki bar náq sễm ỡi táq yỗn mpoaq alới bũl blŏ́ng sĩa. Chơ con ralŏ́h ễn pỡq bếq cớp mpoaq alới. Ma mpoaq alới tỡ bữn dáng bo léq con án bếq cớp án. Cớp án tỡ bữn dáng bo léq con án yuor.
35 Tornaram, pois, a dar a seu pai vinho a beber também naquela noite; e, levantando-se a menor, deitou-se com ele; e não percebeu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Ngkíq bar lám con mansễm Lot ỡt mumiaq cỗ tễ mpoaq alới.
36 Assim as duas filhas de Ló conceberam de seu pai.
37 Con mansễm clúng canỡt muoi lám con samiang. Án amứh con samiang ki Mô-ap. Mô-ap cỡt achúc achiac nheq tữh cũai Mô-ap toau toâq tangái nâi.
37 A primogênita deu a luz a um filho, e chamou-lhe Moabe; este é o pai dos moabitas de hoje.
38 Án ca a‑ễm ralŏ́h la canỡt muoi lám con samiang tê. Án amứh con samiang ki Ben-ami. Ben-ami cỡt achúc achiac nheq tữh cũai Amôn toau toâq tangái nâi.
38 A menor também deu à luz um filho, e chamou-lhe Ben-Ami; este é o pai dos amonitas de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.