Gênesis 19

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tabữ ki, toâq bar náq ranễng Yiang Sursĩ toâq pỡ vil Sadôm, ma paloŏng cheq sadâu chơ. Bo ki Lot ỡt tacu cheq ngoah toong viang vil. Án hữm bar náq ranễng ki toâq, chơ án yuor tayứng cớp pỡq ramóh alới. Án ap tỗ chu cutễq cucốh cớp mơi alới neq:
1 Estava anoitecendo quando os dois anjos chegaram a Sodoma. Ló estava sentado perto do portão de entrada da cidade. Quando viu os anjos, levantou-se e foi recebê-los. Ajoelhou-se, encostou o rosto no chão
2 “Sễq bar náq achuaih toâq pỡ dống cứq, ariau ayững cớp bếq nnâi voai sadâu nâi; toâq poang tarưp parnỡ, ki anhia pỡq tễ cláih.”
2 e disse: — Senhores, estou aqui para servi-los; por favor, aceitem o meu convite e venham se hospedar na minha casa. Os senhores podem lavar os pés e passar a noite ali. Depois se levantarão bem cedo e continuarão a sua viagem. Eles disseram: — Não; nós vamos passar a noite na praça.
3 Ma Lot kiauq níc bar náq ranễng ki. Ngkíq alới pỡq cớp Lot mut tâng dống án. Lot aloŏh sana cớp bễng tỡ bữn pluoih yỗn bar náq ki cha; chơ bar náq ranễng ki cha.
3 Mas Ló insistiu tanto, que eles aceitaram e foram com ele para a sua casa. Ló mandou preparar um bom jantar e assar pães sem fermento. E os visitantes jantaram.
4 Bo bar náq alới ki noâng tamỡ, bữn clứng cũai samiang tễ vil Sadôm, dếh cũai thâu, dếh cũai póng, nheq tữh alới toâq lavíng chũop nheq dống Lot.
4 Mas, antes que eles fossem dormir, todos os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, cercaram a casa.
5 Cớp alới arô Lot neq: “Lot ơi! Nléq chơ samiang tamoi ca toâq pỡ dống mới sadâu nâi? Mới dững alới loŏh ramóh hếq. Hếq yoc ễ langơp cớp yoc ễ bữn alới.”
5 Eles chamaram Ló e perguntaram: — Onde estão os homens que entraram na sua casa esta noite? Traga-os aqui fora para nós, pois queremos ter relações com eles.
6 Ngkíq Lot loŏh tễ dống, cớp catáih chíq ngoah toong.
6 Ló saiu para falar com os homens. Ele fechou bem a porta
7 Án atỡng alới neq: “Cứq sễq sễm ai chỗi táq ranáq sâuq ngkíq.
7 e disse: — Por favor, meus amigos, não cometam esse crime!
8 Nâi! Cứq bữn bar lám con mansễm noâng plot, yũah bữn cayac. Cứq dững aloŏh alới yỗn anhia. Ntrớu anhia yoc ễ táq chóq alới, ki anhia tíng táq. Ma sễq anhia chỗi táq ntrớu chóq bar náq samiang nâi, yuaq alới la cũai tamoi ca toâq pỡ dống cứq.”
8 Prestem atenção! Tenho duas filhas que ainda são virgens. Vou trazê-las aqui fora para vocês. Façam com elas o que quiserem. Porém não façam nada com esses homens, pois são meus hóspedes, e eu tenho o dever de protegê-los.
9 Ma clứng cũai ki ta‑ỡi loah Lot neq: “Mới priang yơng! Mới la cũai sarlỗi, ma noâng mới ễ sữq hếq. Sanua hếq táq mới ntâng hỡn tễ alới bar náq ki ễn.”
9 Mas eles responderam: — Saia da nossa frente! E diziam uns aos outros: — Esse homem é estrangeiro e quer mandar em nós! Depois, virando-se para Ló, disseram: — Pois agora vamos fazer com você pior ainda do que íamos fazer com os seus hóspedes. Os homens de Sodoma se atiraram contra Ló e chegaram perto da porta para arrombá-la.
10 Ma alới bar náq samiang tâng clống dống, satoâp atĩ sadŏ́h Lot amut loah chu dống. Chơ alới catáih chíq ngoah toong.
10 Mas os visitantes pegaram Ló, e o puxaram para dentro da casa, e fecharam a porta.
11 Ma alới bar náq ki táq yỗn cũai samiang clứng ca ỡt yáng tiah ngoah toong cỡt sũt nheq. Ngkíq nheq tữh cũai clứng ki, dếh cũai póng, dếh cũai thâu, alới pê chuaq ngoah toong, ma tỡ tamóh.
11 Em seguida eles fizeram que os homens, tanto os moços como os velhos, que estavam do lado de fora, ficassem cegos; e assim não conseguiram encontrar a porta.
12 Chơ alới bar náq ki atỡng Lot neq: “Ỡt ntốq nâi mới bữn partiam, tỡ la con samiang, tỡ la con mansễm tỡ? Cóq mới dững aloŏh nheq máh alới tễ ntốq nâi.
12 Então os visitantes disseram a Ló: — Tem mais gente sua aqui? Pegue os seus filhos, as suas filhas, os seus genros e outros parentes que você tiver na cidade e tire todos daqui,
13 Yuaq hếq ntôm ễ talốh nheq vil nâi; yuaq Yiang Sursĩ khoiq sâng chơ máh cũai tâng ntốq nâi la loâi lứq. Cớp Yiang Sursĩ ớn hếq toâq pỡ nâi, dŏq talốh yỗn pứt nheq vil nâi.”
13 pois nós vamos destruir este lugar. O Senhor Deus tem ouvido as terríveis acusações que há contra essa gente e por isso nos mandou para destruirmos Sodoma.
14 Chơ Lot pỡq ramóh bar náq samiang ca cỡt sampuoq bar náq con mansễm án, cớp Lot atỡng bar náq samiang ki neq: “Anhia loŏh toâp tễ ntốq nâi, yuaq Yiang Sursĩ cheq ễ talốh nheq vil nâi.”
14 Então Ló saiu e foi falar com os homens que iam casar com as suas filhas. Ele disse: — Arrumem-se depressa e saiam daqui porque o Mas eles pensaram que Ló estivesse brincando.
15 Toâq poang tarưp, ranễng Yiang Sursĩ cartuoih Lot: “Mới yuor chái! Dững lacuoi cớp bar lám con mansễm mới loŏh toâp! Ngcŏh anhia cuchĩt parnơi cớp cũai tâng vil nâi!”
15 De madrugada os anjos insistiram com Ló, dizendo: — Arrume-se depressa, pegue a sua mulher e as suas duas filhas e saia daqui, para que vocês não morram quando a cidade for destruída.
16 Ma Lot tũt. Ngkíq bar náq ranễng ki tếc Lot, lacuoi Lot, cớp bar náq con mansễm Lot yỗn loŏh vớt tễ vil ki, yuaq Yiang Sursĩ ayooq táq dũ náq cũai tâng dống sũ Lot.
16 E, como ele estava demorando, os anjos pegaram pela mão Ló, a sua mulher e as suas filhas e os levaram para fora da cidade, pois o Senhor teve compaixão de Ló.
17 Tữ ranễng Yiang Sursĩ dững alới loŏh vớt chơ tễ vil, ngkíq manoaq ranễng pai neq: “Anhia lúh yỗn vớt, chỗi luliaq chu clĩ. Chỗi tangứt ntốq aléq tâng cutễq tapín la‑a nâi. Lúh chỗn chu cóh toâp, khân anhia ễq yỗn vớt tễ ŏ́c cuchĩt.”
17 Então um dos anjos disse a Ló: — Agora corra e salve a sua vida! Não olhe para trás, nem pare neste vale. Fuja para a montanha; se não, você vai morrer.
18 Ma Lot ta‑ỡi alới neq: “Tỡ têq, achuaih ơi!
18 Mas Ló respondeu: — Senhor, não me obrigue a fazer isso, por favor!
19 Cứq sa‑ỡn sa‑ữi lứq anhia ayooq cứq, cớp rachuai yỗn cứq bữn tamoong. Sanua cứq tỡ rơi lúh chỗn noâng chu cóh ki. Cŏh lơ ŏ́c cuchĩt satỡm cứq, cớp cứq cuchĩt toâp.
19 O senhor me fez um grande favor e teve pena de mim, salvando a minha vida. Mas a montanha fica muito longe daqui, e a destruição vai me alcançar e acabar comigo antes que eu chegue lá.
20 Achuaih hữm vil cớt cớt tíh tỡ? Vil ki cheq, cớp têq pỡq toâq. Sễq anhia yỗn cứq lúh chu vil cớt ki, chơ cứq bữn plot ien.”
20 Está vendo aquela cidadezinha ali? Ela fica perto. Deixe que eu fuja para lá a fim de salvar a minha vida. Veja que é uma cidade bem pequena.
21 Ranễng Yiang Sursĩ ta‑ỡi Lot neq: “Ơq! Cứq tỡ bữn talốh vil cớt ki, sanŏ́q mới khoiq sễq.
21 Então o anjo disse: — Está bem; concordo. Eu não destruirei aquela cidade.
22 Anhia pỡq chái! Khân anhia tỡ yũah toâq pỡ ntốq ki, cứq tỡ têq táq ranáq ntrớu.” (Noau dŏq vil ki la Sô-a; ‘sô-a’ parlong loah la ‘cớt’.)
22 Agora vá depressa, pois eu não poderei fazer nada enquanto você não chegar lá. Ló tinha dito que a cidade era bem pequena, e por isso ela recebeu o nome de Zoar .
23 Toâq mandang mbỡiq loŏh, Lot mut tâng vil Sô-a.
23 Ló chegou a Zoar depois que o sol já havia saído.
24 Chơ Yiang Sursĩ apŏ́ng mữ cớp pla ũih tễ paloŏng ariang mia satooh tâng vil Sadôm cớp vil Camô-rơ.
24 De repente, lá do céu, o Senhor Deus fez chover fogo e enxofre sobre Sodoma e Gomorra.
25 Ngkíq bar vil ki cat cốiq nheq, dếh ntốq cutễq tapín la‑a cheq ki hỡ, dếh cũai ỡt tâng ki, dếh máh aluang aloai crái samữ hỡ.
25 Ele destruiu essas duas cidades, e também todo o vale e os seus moradores, e acabou com todas as plantas e árvores daquela região.
26 Ma lacuoi Lot pỡq ntun Lot; án luliaq loah chu clĩ. Bo ki toâp lacuoi Lot cuchĩt cớp cỡt chíq ngooc boi.
26 E aconteceu que a mulher de Ló olhou para trás e virou uma estátua de sal.
27 Poang tarưp, A-praham tamỡ tễ cláih. Án pỡq pỡ ntốq án táq ntỡng cớp Yiang Sursĩ tễ nhũang.
27 No dia seguinte Abraão se levantou de madrugada e foi até o lugar onde havia falado com Deus, o Senhor .
28 Án tapoang chu angia vil Sadôm cớp vil Camô-rơ, cớp máh cutễq tapín la‑a ki. Án hữm phĩac cusốh achỗn tễ cutễq ariang loŏh tễ muoi lo ũih toâr lứq.
28 Abraão olhou na direção de Sodoma, de Gomorra e de todo o vale e viu que da terra subia fumaça, como se fosse a fumaça de uma grande fornalha.
29 Ma toâq Yiang Sursĩ talốh nheq máh vil tâng ntốq tapín la‑a ki, án sanhữ A-praham; ngkíq án dững aloŏh Lot tễ ntốq cuchĩt ki. Yiang Sursĩ talốh pữoi nheq vil Lot ỡt tễ nhũang.
29 Foi assim que Deus destruiu as cidades do vale. Mas ele pensou em Abraão e fez com que Ló escapasse da destruição das cidades onde havia morado.
30 Lot sâng ngcŏh ỡt tâng vil Sô-a. Ngkíq án cớp bar lám con mansễm án loŏh tễ vil Sô-a, chơ chỗn tâng cóh cớp ỡt tâng muoi cưp tamáu
30 Ló teve medo de ficar morando em Zoar e por isso foi para as montanhas, junto com as duas filhas. Ali os três viviam numa caverna.
31 Án ca ỡi atỡng a‑ễm án neq: “Mpoaq hái khoiq thâu chơ, cớp tỡ bữn cũai aléq noâng tâng cutễq nâi têq ĩt hái táq lacuoi puai rit hái.
31 Certo dia a filha mais velha disse à mais nova: — O nosso pai já está ficando velho, e não há nenhum outro homem nesta região. Assim não podemos casar e ter filhos, como é costume em toda parte.
32 Ngkíq hái táq yỗn mpoaq cỡt bũl blŏ́ng. Chơ hái bếq cớp án dŏq yỗn hái bữn loah tŏ́ng toiq tễ mpoaq hái ễn.”
32 Venha cá, vamos dar vinho a papai até que fique bêbado. Então nós nos deitaremos com ele e assim teremos filhos dele.
33 Toâq sadâu, alới saroac blŏ́ng yỗn mpoaq alới cỡt bũl. Moâm ki con mansễm clúng mut bếq cớp mpoaq án. Ma mpoaq án tỡ bữn dáng bo léq con án mut bếq cớp án, cớp án tỡ dáng bo léq con án yuor loah.
33 Naquela mesma noite elas deram vinho ao pai, e a filha mais velha teve relações com ele. Mas ele estava tão bêbado, que não percebeu nada.
34 Toâq tangái parnỡ, án ca ỡi atỡng a‑ễm neq: “Bữ hái cứq bếq parnơi cớp mpoaq hái. Chơ sadâu kếq hái táq yỗn mpoaq bũl blŏ́ng sĩa. Chơ mới ễn pỡq bếq parnơi cớp mpoaq. Ngkíq hái bữn loah tŏ́ng toiq tễ mpoaq hái.”
34 No dia seguinte a filha mais velha disse à irmã: — Eu dormi ontem à noite com papai. Vamos embebedá-lo de novo hoje à noite, e você vai dormir com ele. Assim, nós duas teremos filhos com ele e conservaremos a sua descendência.
35 Ngkíq sadâu ki bar náq sễm ỡi táq yỗn mpoaq alới bũl blŏ́ng sĩa. Chơ con ralŏ́h ễn pỡq bếq cớp mpoaq alới. Ma mpoaq alới tỡ bữn dáng bo léq con án bếq cớp án. Cớp án tỡ bữn dáng bo léq con án yuor.
35 Nessa noite tornaram a dar vinho ao pai, e a filha mais nova teve relações com ele. De novo ele estava tão bêbado, que não percebeu nada.
36 Ngkíq bar lám con mansễm Lot ỡt mumiaq cỗ tễ mpoaq alới.
36 Assim, as duas filhas de Ló ficaram grávidas do próprio pai.
37 Con mansễm clúng canỡt muoi lám con samiang. Án amứh con samiang ki Mô-ap. Mô-ap cỡt achúc achiac nheq tữh cũai Mô-ap toau toâq tangái nâi.
37 A mais velha teve um filho, a quem deu o nome de Moabe . Ele foi o pai dos moabitas de hoje .
38 Án ca a‑ễm ralŏ́h la canỡt muoi lám con samiang tê. Án amứh con samiang ki Ben-ami. Ben-ami cỡt achúc achiac nheq tữh cũai Amôn toau toâq tangái nâi.
38 A mais nova também teve um filho e pôs nele o nome de Ben-Ami . Ele foi o pai dos amonitas de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.