Gênesis 11
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 Nheq tữh cũai chũop cruang cutễq nâi táq ntỡng muoi parnai cớp bữn muoi saráq sâng.
1 Toda a terra tinha uma só língua, e servia-se das mesmas palavras.
2 Ma toâq alới dễq tễ angia mandang loŏh chuaq ỡt ntốq canŏ́h, alới ramóh muoi ntốq la‑a tapín tâng cruang Si-nar. Chơ alới táq dống sarái tâng ntốq ki.
2 Alguns homens, partindo para o oriente, encontraram na terra de Senaar uma planície onde se estabeleceram.
3 Chơ alới ki sarhống neq: “Hâi! Hái táq kec, chơ sarốc tâng ũih yỗn khâm.”
3 E disseram uns aos outros: "Vamos, façamos tijolos e cozamo-los no fogo." Serviram-se de tijolos em vez de pedras, e de betume em lugar de argamassa.
4 Cớp alới pai neq hỡ: “Hái ayứng bữm muoi vil, cớp co táq muoi lám ngôl yỗn sarỡih toâq paloŏng, yỗn ramứh ranoâng hái cỡt parchia parhan dũ ntốq, dŏq hái tỡ bữn pláh chu nâi chu ki noâng tâng cốc cutễq nâi.”
4 Depois disseram: "Vamos, façamos para nós uma cidade e uma torre cujo cimo atinja os céus. Tornemos assim célebre o nosso nome, para que não sejamos dispersos pela face de toda a terra."
5 Yiang Sursĩ tapoang hữm alới táq vil cớp ngôl sarỡih.
5 Mas o senhor desceu para ver a cidade e a torre que construíram os filhos dos homens.
6 Chơ án pai neq: “Khân alới nâi têq táq ranáq salễh ngkíq cỗ alới cỡt muoi tỗp cớp táq ntỡng muoi parnai, ki nỡ‑ra tỡ dáng ntrớu ễn alới ễ táq!
6 "Eis que são um só povo, disse ele, e falam uma só língua: se começam assim, nada futuramente os impedirá de executarem todos os seus empreendimentos.
7 Hâi! Hái sễng salŏ́c chíq parnai, yỗn manoaq tỡ têq dáng noâng parnai manoaq.”
7 Vamos: desçamos para lhes confundir a linguagem, de sorte que já não se compreendam um ao outro."
8 Yuaq ngkíq Yiang Sursĩ táq yỗn máh cũai ki cỡt ratáh ratai pỡq chu nâi chu ki chũop cốc cutễq nâi. Chơ alới tỡ bữn táq noâng vil alới mbỡiq táq ki.
8 Foi dali que o Senhor os dispersou daquele lugar pela face de toda a terra, e cessaram a construção da cidade.
9 Alới amứh vil ki Babel, yuaq tâng ntốq ki Yiang Sursĩ táq yỗn cỡt sa‑ữi parnai tâng cốc cutễq nâi. Cớp tễ ntốq ki Yiang Sursĩ táq yỗn alới ki cỡt pláh chũop cốc cutễq nâi.
9 Por isso deram-lhe o nome de Babel, porque ali o Senhor confundiu a linguagem de todos os habitantes da terra, e dali os dispersou sobre a face de toda a terra.
10 Nâi la parnai atỡng tễ tŏ́ng toiq Sem. Vớt bar cumo tễ raloâm dỡq, Sem bữn muoi culám cumo. Chơ án amia muoi lám con samiang ramứh Apac-sat.
10 Eis a descendência de Sem: Sem, com a idade de cem anos, gerou Arfaxad, dois anos depois do dilúvio.
11 Moâm Sem amia Apac-sat, án noâng tamoong ễn sỡng culám cumo, cớp án amia con samiang con mansễm ễn.
11 Depois do Nascimento de Arfaxad, Sem viveu ainda quinhentos anos, e gerou filhos e filhas.
12 Toâq Apac-sat bữn pái chít la sỡng cumo, án amia con samiang ramứh Sê-lah.
12 Arfaxad, com a idade de trinta e cinco anos, gerou Salé.
13 Moâm Apac-sat amia Sê-lah, án noâng tamoong ễn pỗn culám pái chít cumo, cớp án amia con samiang con mansễm ễn.
13 Após o nascimento de Salé, Arfaxad viveu ainda quatrocentos anos, e gerou filhos e filhas.
14 Toâq Sê-lah bữn pái chít cumo, án amia con samiang ramứh Ê-bêr.
14 Salé, com a idade de trinta anos, gerou Heber.
15 Moâm Sê-lah amia Ê-bêr, án noâng tamoong ễn pỗn culám pái cumo, cớp án amia con samiang con mansễm ễn.
15 Após o nascimento de Heber, Salé viveu ainda quatrocentos anos, e gerou filhos e filhas.
16 Toâq Ê-bêr bữn pái chít la pỗn cumo, án amia con samiang ramứh Pê-léc.
16 Heber, com a idade de trinta e quatro anos, gerou Faleg.
17 Moâm Ê-bêr amia Pê-léc, án noâng tamoong ễn pỗn culám pái cumo, cớp án amia con samiang con mansễm ễn.
17 Após o nascimento de Faleg, Heber viveu ainda quatrocentos anos, e gerou filhos e filhas.
18 Toâq Pê-léc bữn pái chít cumo, án amia con samiang ramứh Rêu.
18 Faleg, com a idade de trinta anos, gerou Reu.
19 Moâm Pê-léc amia Rêu, án noâng tamoong ễn bar chít takêh cumo, cớp án amia con samiang con mansễm ễn.
19 Após o nascimento de Reu, Faleg viveu ainda duzentos e nove anos, e gerou filhos e filhas.
20 Toâq Rêu bữn pái chít la bar cumo, án amia con samiang ramứh Sê-ruc.
20 Reu, com a idade de trinta e dois anos, gerou Sarug.
21 Moâm Rêu amia Sê-ruc, án noâng tamoong ễn bar chít tapul cumo, cớp án amia con samiang con mansễm ễn.
21 Após o nascimento de Sarug, Reu viveu ainda duzentos e sete anos, e gerou filhos e filhas.
22 Toâq Sê-ruc bữn pái chít cumo, án amia con samiang ramứh Nahor.
22 Sarug, com a idade de trinta anos, gerou Nacor.
23 Moâm Sê-ruc amia Nahor, án noâng tamoong ễn bar culám cumo, cớp án amia con samiang con mansễm ễn.
23 Após o nascimento de Nacor, Sarug viveu ainda duzentos anos, e gerou filhos e filhas.
24 Toâq Nahor bữn bar chít takêh cumo, án amia con samiang ramứh Thara.
24 Nacor, com a idade de vinte e nove anos, gerou Taré.
25 Moâm Nahor amia Thara, án noâng tamoong ễn muoi culám muoi chít takêh cumo, cớp án amia con samiang con mansễm ễn.
25 Após o nascimento de Taré, Nacor viveu ainda cento e dezenove anos, e gerou filhos e filhas.
26 Toâq Thara bữn tapul chít cumo, án amia pái lám con samiang ramứh Apram, Nahor, cớp Haran.
26 Taré, com a idade de setenta anos, gerou Abrão, Nacor e Arão.
27 Nâi la atỡng tễ tŏ́ng toiq Thara. Thara amia pái lám con samiang ramứh Apram, Nahor, cớp Haran. Haran bữn muoi lám con samiang, ramứh Lot.
27 Eis a descendência de Taré: Taré gerou Abrão, Nacor e Arão.
28 Haran cuchĩt nhũang tễ Thara mpoaq án tâng vil Urơ cruang Caldê, la cruang mpiq án canỡt án.
28 Arão gerou Lot. Arão morreu em presença de Taré, seu pai, em Ur da Caldéia, sua terra natal.
29 Cớp Haran amia bar lám con mansễm hỡ, ramứh Mil-ca cớp It-ca. Apram ĩt Sarai táq lacuoi. Ma Nahor ĩt Mil-ca.
29 Abrão e Nacor casaram-se: a mulher de Abrão chamava-se Sarai, e a de Nacor, Melca, filha de Arão, pai de Melca e de Jesca.
30 Sarai la cũai cũt; án tỡ bữn bữn con.
30 Sarai era estéril, e não tinha filhos.
31 Thara yoc ễ dễq ỡt pỡ cruang Cana-an ễn. Ngkíq án dững Apram cớp lacuoi Apram la Sarai. Cớp án dững dếh châu án ramứh Lot, con samiang Haran. Nheq tữh alới dễq tễ vil Urơ cruang Caldê ễ pỡq chu cruang Cana-an ễn. Tữ alới toâq pỡ vil Haran, nheq alới ỡt ntốq ki táq dống sarái.
31 Taré tomou seu filho Abrão, seu neto Lot, filho de Arão, e Sarai, sua nora, mulher de Abrão, seu filho, e partiu com eles de Ur da Caldéia, indo para a terra de Canaã. Chegados a Harã, estabeleceram-se ali.
32 Nheq dỡi Thara bữn bar culám sỡng cumo. Chơ án cuchĩt tâng vil Haran.
32 Todo o tempo da vida de Taré foi de duzentos e cinco anos; e morreu em Harã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.