Gênesis 11
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA
1 Nheq tữh cũai chũop cruang cutễq nâi táq ntỡng muoi parnai cớp bữn muoi saráq sâng.
1 Ora, em toda a terra havia apenas uma linguagem e uma só maneira de falar.
2 Ma toâq alới dễq tễ angia mandang loŏh chuaq ỡt ntốq canŏ́h, alới ramóh muoi ntốq la‑a tapín tâng cruang Si-nar. Chơ alới táq dống sarái tâng ntốq ki.
2 Sucedeu que, partindo eles do Oriente, deram com uma planície na terra de Sinar; e habitaram ali.
3 Chơ alới ki sarhống neq: “Hâi! Hái táq kec, chơ sarốc tâng ũih yỗn khâm.”
3 E disseram uns aos outros: Vinde, façamos tijolos e queimemo-los bem. Os tijolos serviram-lhes de pedra, e o betume, de argamassa.
4 Cớp alới pai neq hỡ: “Hái ayứng bữm muoi vil, cớp co táq muoi lám ngôl yỗn sarỡih toâq paloŏng, yỗn ramứh ranoâng hái cỡt parchia parhan dũ ntốq, dŏq hái tỡ bữn pláh chu nâi chu ki noâng tâng cốc cutễq nâi.”
4 Disseram: Vinde, edifiquemos para nós uma cidade e uma torre cujo tope chegue até aos céus e tornemos célebre o nosso nome, para que não sejamos espalhados por toda a terra.
5 Yiang Sursĩ tapoang hữm alới táq vil cớp ngôl sarỡih.
5 Então, desceu o Senhor para ver a cidade e a torre, que os filhos dos homens edificavam;
6 Chơ án pai neq: “Khân alới nâi têq táq ranáq salễh ngkíq cỗ alới cỡt muoi tỗp cớp táq ntỡng muoi parnai, ki nỡ‑ra tỡ dáng ntrớu ễn alới ễ táq!
6 e o Senhor disse: Eis que o povo é um, e todos têm a mesma linguagem. Isto é apenas o começo; agora não haverá restrição para tudo que intentam fazer.
7 Hâi! Hái sễng salŏ́c chíq parnai, yỗn manoaq tỡ têq dáng noâng parnai manoaq.”
7 Vinde, desçamos e confundamos ali a sua linguagem, para que um não entenda a linguagem de outro.
8 Yuaq ngkíq Yiang Sursĩ táq yỗn máh cũai ki cỡt ratáh ratai pỡq chu nâi chu ki chũop cốc cutễq nâi. Chơ alới tỡ bữn táq noâng vil alới mbỡiq táq ki.
8 Destarte, o Senhor os dispersou dali pela superfície da terra; e cessaram de edificar a cidade.
9 Alới amứh vil ki Babel, yuaq tâng ntốq ki Yiang Sursĩ táq yỗn cỡt sa‑ữi parnai tâng cốc cutễq nâi. Cớp tễ ntốq ki Yiang Sursĩ táq yỗn alới ki cỡt pláh chũop cốc cutễq nâi.
9 Chamou-se-lhe, por isso, o nome de Babel, porque ali confundiu o Senhor a linguagem de toda a terra e dali o Senhor os dispersou por toda a superfície dela.
10 Nâi la parnai atỡng tễ tŏ́ng toiq Sem. Vớt bar cumo tễ raloâm dỡq, Sem bữn muoi culám cumo. Chơ án amia muoi lám con samiang ramứh Apac-sat.
10 São estas as gerações de Sem. Ora, ele era da idade de cem anos quando gerou a Arfaxade, dois anos depois do dilúvio;
11 Moâm Sem amia Apac-sat, án noâng tamoong ễn sỡng culám cumo, cớp án amia con samiang con mansễm ễn.
11 e, depois que gerou a Arfaxade, viveu Sem quinhentos anos; e gerou filhos e filhas.
12 Toâq Apac-sat bữn pái chít la sỡng cumo, án amia con samiang ramứh Sê-lah.
12 Viveu Arfaxade trinta e cinco anos e gerou a Salá;
13 Moâm Apac-sat amia Sê-lah, án noâng tamoong ễn pỗn culám pái chít cumo, cớp án amia con samiang con mansễm ễn.
13 e, depois que gerou a Salá, viveu Arfaxade quatrocentos e três anos; e gerou filhos e filhas.
14 Toâq Sê-lah bữn pái chít cumo, án amia con samiang ramứh Ê-bêr.
14 Viveu Salá trinta anos e gerou a Héber;
15 Moâm Sê-lah amia Ê-bêr, án noâng tamoong ễn pỗn culám pái cumo, cớp án amia con samiang con mansễm ễn.
15 e, depois que gerou a Héber, viveu Salá quatrocentos e três anos; e gerou filhos e filhas.
16 Toâq Ê-bêr bữn pái chít la pỗn cumo, án amia con samiang ramứh Pê-léc.
16 Viveu Héber trinta e quatro anos e gerou a Pelegue;
17 Moâm Ê-bêr amia Pê-léc, án noâng tamoong ễn pỗn culám pái cumo, cớp án amia con samiang con mansễm ễn.
17 e, depois que gerou a Pelegue, viveu Héber quatrocentos e trinta anos; e gerou filhos e filhas.
18 Toâq Pê-léc bữn pái chít cumo, án amia con samiang ramứh Rêu.
18 Viveu Pelegue trinta anos e gerou a Reú;
19 Moâm Pê-léc amia Rêu, án noâng tamoong ễn bar chít takêh cumo, cớp án amia con samiang con mansễm ễn.
19 e, depois que gerou a Reú, viveu Pelegue duzentos e nove anos; e gerou filhos e filhas.
20 Toâq Rêu bữn pái chít la bar cumo, án amia con samiang ramứh Sê-ruc.
20 Viveu Reú trinta e dois anos e gerou a Serugue;
21 Moâm Rêu amia Sê-ruc, án noâng tamoong ễn bar chít tapul cumo, cớp án amia con samiang con mansễm ễn.
21 e, depois que gerou a Serugue, viveu Reú duzentos e sete anos; e gerou filhos e filhas.
22 Toâq Sê-ruc bữn pái chít cumo, án amia con samiang ramứh Nahor.
22 Viveu Serugue trinta anos e gerou a Naor;
23 Moâm Sê-ruc amia Nahor, án noâng tamoong ễn bar culám cumo, cớp án amia con samiang con mansễm ễn.
23 e, depois que gerou a Naor, viveu Serugue duzentos anos; e gerou filhos e filhas.
24 Toâq Nahor bữn bar chít takêh cumo, án amia con samiang ramứh Thara.
24 Viveu Naor vinte e nove anos e gerou a Tera;
25 Moâm Nahor amia Thara, án noâng tamoong ễn muoi culám muoi chít takêh cumo, cớp án amia con samiang con mansễm ễn.
25 e, depois que gerou a Tera, viveu Naor cento e dezenove anos; e gerou filhos e filhas.
26 Toâq Thara bữn tapul chít cumo, án amia pái lám con samiang ramứh Apram, Nahor, cớp Haran.
26 Viveu Tera setenta anos e gerou a Abrão, a Naor e a Harã.
27 Nâi la atỡng tễ tŏ́ng toiq Thara. Thara amia pái lám con samiang ramứh Apram, Nahor, cớp Haran. Haran bữn muoi lám con samiang, ramứh Lot.
27 São estas as gerações de Tera. Tera gerou a Abrão, a Naor e a Harã; e Harã gerou a Ló.
28 Haran cuchĩt nhũang tễ Thara mpoaq án tâng vil Urơ cruang Caldê, la cruang mpiq án canỡt án.
28 Morreu Harã na terra de seu nascimento, em Ur dos caldeus, estando Tera, seu pai, ainda vivo.
29 Cớp Haran amia bar lám con mansễm hỡ, ramứh Mil-ca cớp It-ca. Apram ĩt Sarai táq lacuoi. Ma Nahor ĩt Mil-ca.
29 Abrão e Naor tomaram para si mulheres; a de Abrão chamava-se Sarai, a de Naor, Milca, filha de Harã, que foi pai de Milca e de Iscá.
30 Sarai la cũai cũt; án tỡ bữn bữn con.
30 Sarai era estéril, não tinha filhos.
31 Thara yoc ễ dễq ỡt pỡ cruang Cana-an ễn. Ngkíq án dững Apram cớp lacuoi Apram la Sarai. Cớp án dững dếh châu án ramứh Lot, con samiang Haran. Nheq tữh alới dễq tễ vil Urơ cruang Caldê ễ pỡq chu cruang Cana-an ễn. Tữ alới toâq pỡ vil Haran, nheq alới ỡt ntốq ki táq dống sarái.
31 Tomou Tera a Abrão, seu filho, e a Ló, filho de Harã, filho de seu filho, e a Sarai, sua nora, mulher de seu filho Abrão, e saiu com eles de Ur dos caldeus, para ir à terra de Canaã; foram até Harã, onde ficaram.
32 Nheq dỡi Thara bữn bar culám sỡng cumo. Chơ án cuchĩt tâng vil Haran.
32 E, havendo Tera vivido duzentos e cinco anos ao todo, morreu em Harã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.