Gênesis 11
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ
1 Nheq tữh cũai chũop cruang cutễq nâi táq ntỡng muoi parnai cớp bữn muoi saráq sâng.
1 E toda a terra era de uma língua, e de uma fala.
2 Ma toâq alới dễq tễ angia mandang loŏh chuaq ỡt ntốq canŏ́h, alới ramóh muoi ntốq la‑a tapín tâng cruang Si-nar. Chơ alới táq dống sarái tâng ntốq ki.
2 E aconteceu que, eles viajando do leste, acharam uma planície na terra de Sinar, e eles habitaram ali.
3 Chơ alới ki sarhống neq: “Hâi! Hái táq kec, chơ sarốc tâng ũih yỗn khâm.”
3 E eles disseram uns aos outros: Vamos, façamos tijolos e queimemo-los. E eles tiveram tijolos por pedra, e betume por argamassa.
4 Cớp alới pai neq hỡ: “Hái ayứng bữm muoi vil, cớp co táq muoi lám ngôl yỗn sarỡih toâq paloŏng, yỗn ramứh ranoâng hái cỡt parchia parhan dũ ntốq, dŏq hái tỡ bữn pláh chu nâi chu ki noâng tâng cốc cutễq nâi.”
4 E eles disseram: Vamos, edifiquemos para nós uma cidade e uma torre, cujo topo possa alcançar o céu. E façamos para nós um nome, para que não sejamos espalhados sobre a face de toda a terra.
5 Yiang Sursĩ tapoang hữm alới táq vil cớp ngôl sarỡih.
5 E o SENHOR desceu para ver a cidade e a torre que os filhos dos homens edificavam.
6 Chơ án pai neq: “Khân alới nâi têq táq ranáq salễh ngkíq cỗ alới cỡt muoi tỗp cớp táq ntỡng muoi parnai, ki nỡ‑ra tỡ dáng ntrớu ễn alới ễ táq!
6 E o SENHOR disse: Eis que o povo é um, e todos eles têm uma língua. E isto eles começam a fazer, e agora nada lhes será restrito, do que eles imaginam fazer.
7 Hâi! Hái sễng salŏ́c chíq parnai, yỗn manoaq tỡ têq dáng noâng parnai manoaq.”
7 Vamos, desçamos, e ali confundamos a língua deles, para que eles não possam entender a fala uns dos outros.
8 Yuaq ngkíq Yiang Sursĩ táq yỗn máh cũai ki cỡt ratáh ratai pỡq chu nâi chu ki chũop cốc cutễq nâi. Chơ alới tỡ bữn táq noâng vil alới mbỡiq táq ki.
8 Assim, o SENHOR os espalhou dali sobre a face de toda a terra; e eles deixaram de edificar a cidade.
9 Alới amứh vil ki Babel, yuaq tâng ntốq ki Yiang Sursĩ táq yỗn cỡt sa‑ữi parnai tâng cốc cutễq nâi. Cớp tễ ntốq ki Yiang Sursĩ táq yỗn alới ki cỡt pláh chũop cốc cutễq nâi.
9 Por isso, o nome dela é chamado Babel; porque o SENHOR ali confundiu a língua de toda a terra. E a partir dali o SENHOR os espalhou sobre a face de toda a terra.
10 Nâi la parnai atỡng tễ tŏ́ng toiq Sem. Vớt bar cumo tễ raloâm dỡq, Sem bữn muoi culám cumo. Chơ án amia muoi lám con samiang ramứh Apac-sat.
10 Estas são as gerações de Sem: Sem tinha cem anos de idade, e gerou Arfaxade dois anos depois do dilúvio.
11 Moâm Sem amia Apac-sat, án noâng tamoong ễn sỡng culám cumo, cớp án amia con samiang con mansễm ễn.
11 E Sem viveu, depois que gerou Arfaxade, quinhentos anos, e gerou filhos e filhas.
12 Toâq Apac-sat bữn pái chít la sỡng cumo, án amia con samiang ramứh Sê-lah.
12 E Arfaxade viveu trinta e cinco anos, e gerou Salá.
13 Moâm Apac-sat amia Sê-lah, án noâng tamoong ễn pỗn culám pái chít cumo, cớp án amia con samiang con mansễm ễn.
13 E Arfaxade viveu, depois que gerou Salá, quatrocentos e três anos, e gerou filhos e filhas.
14 Toâq Sê-lah bữn pái chít cumo, án amia con samiang ramứh Ê-bêr.
14 E Salá viveu trinta anos, e gerou Éber.
15 Moâm Sê-lah amia Ê-bêr, án noâng tamoong ễn pỗn culám pái cumo, cớp án amia con samiang con mansễm ễn.
15 E Salá viveu, depois que gerou Éber, quatrocentos e três anos, e gerou filhos e filhas.
16 Toâq Ê-bêr bữn pái chít la pỗn cumo, án amia con samiang ramứh Pê-léc.
16 E Éber viveu trinta e quatro anos, e gerou Pelegue.
17 Moâm Ê-bêr amia Pê-léc, án noâng tamoong ễn pỗn culám pái cumo, cớp án amia con samiang con mansễm ễn.
17 E Éber viveu, depois que gerou Pelegue, quatrocentos e trinta anos, e gerou filhos e filhas.
18 Toâq Pê-léc bữn pái chít cumo, án amia con samiang ramứh Rêu.
18 E Pelegue viveu trinta anos, e gerou Reú.
19 Moâm Pê-léc amia Rêu, án noâng tamoong ễn bar chít takêh cumo, cớp án amia con samiang con mansễm ễn.
19 E Pelegue viveu, depois que gerou Reú, duzentos e nove anos, e gerou filhos e filhas.
20 Toâq Rêu bữn pái chít la bar cumo, án amia con samiang ramứh Sê-ruc.
20 E Reú viveu trinta e dois anos, e gerou Serugue.
21 Moâm Rêu amia Sê-ruc, án noâng tamoong ễn bar chít tapul cumo, cớp án amia con samiang con mansễm ễn.
21 E Reú viveu, depois que gerou Serugue, duzentos e sete anos, e gerou filhos e filhas.
22 Toâq Sê-ruc bữn pái chít cumo, án amia con samiang ramứh Nahor.
22 E Serugue viveu trinta anos, e gerou Naor.
23 Moâm Sê-ruc amia Nahor, án noâng tamoong ễn bar culám cumo, cớp án amia con samiang con mansễm ễn.
23 E Serugue viveu, depois que gerou Naor, duzentos anos, e gerou filhos e filhas.
24 Toâq Nahor bữn bar chít takêh cumo, án amia con samiang ramứh Thara.
24 E Naor viveu vinte e nove anos, e gerou Terá.
25 Moâm Nahor amia Thara, án noâng tamoong ễn muoi culám muoi chít takêh cumo, cớp án amia con samiang con mansễm ễn.
25 E Naor viveu, depois que gerou Terá, cento e dezenove anos, e gerou filhos e filhas.
26 Toâq Thara bữn tapul chít cumo, án amia pái lám con samiang ramứh Apram, Nahor, cớp Haran.
26 E Terá viveu setenta anos, e gerou Abrão, Naor e Harã.
27 Nâi la atỡng tễ tŏ́ng toiq Thara. Thara amia pái lám con samiang ramứh Apram, Nahor, cớp Haran. Haran bữn muoi lám con samiang, ramứh Lot.
27 Ora, estas são as gerações de Terá: Terá gerou Abrão, Naor e Harã, e Harã gerou Ló.
28 Haran cuchĩt nhũang tễ Thara mpoaq án tâng vil Urơ cruang Caldê, la cruang mpiq án canỡt án.
28 E Harã morreu antes de seu pai Terá, na terra do seu nascimento, em Ur dos caldeus.
29 Cớp Haran amia bar lám con mansễm hỡ, ramứh Mil-ca cớp It-ca. Apram ĩt Sarai táq lacuoi. Ma Nahor ĩt Mil-ca.
29 E Abrão e Naor tomaram esposas para si; o nome da esposa de Abrão era Sarai, e o nome da esposa de Naor era Milca, filha de Harã, pai de Milca e pai de Iscá.
30 Sarai la cũai cũt; án tỡ bữn bữn con.
30 Mas Sarai era estéril, e ela não tinha filhos.
31 Thara yoc ễ dễq ỡt pỡ cruang Cana-an ễn. Ngkíq án dững Apram cớp lacuoi Apram la Sarai. Cớp án dững dếh châu án ramứh Lot, con samiang Haran. Nheq tữh alới dễq tễ vil Urơ cruang Caldê ễ pỡq chu cruang Cana-an ễn. Tữ alới toâq pỡ vil Haran, nheq alới ỡt ntốq ki táq dống sarái.
31 E Terá tomou Abrão, seu filho, e Ló, filho de Harã, filho de seu filho, e a Sarai, sua nora, esposa de seu filho Abrão, e saiu com eles de Ur dos caldeus para ir à terra de Canaã; e eles vieram até Harã e habitaram ali.
32 Nheq dỡi Thara bữn bar culám sỡng cumo. Chơ án cuchĩt tâng vil Haran.
32 E os dias de Terá foram duzentos e cinco anos; e morreu Terá em Harã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.