Gênesis 11

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nheq tữh cũai chũop cruang cutễq nâi táq ntỡng muoi parnai cớp bữn muoi saráq sâng.
1 Ora, toda a terra tinha uma só língua e um só idioma.
2 Ma toâq alới dễq tễ angia mandang loŏh chuaq ỡt ntốq canŏ́h, alới ramóh muoi ntốq la‑a tapín tâng cruang Si-nar. Chơ alới táq dống sarái tâng ntốq ki.
2 E deslocando-se os homens para o oriente, acharam um vale na terra de Sinar; e ali habitaram.
3 Chơ alới ki sarhống neq: “Hâi! Hái táq kec, chơ sarốc tâng ũih yỗn khâm.”
3 Disseram uns aos outros: Eia pois, façamos tijolos, e queimemo-los bem. Os tijolos lhes serviram de pedras e o betume de argamassa.
4 Cớp alới pai neq hỡ: “Hái ayứng bữm muoi vil, cớp co táq muoi lám ngôl yỗn sarỡih toâq paloŏng, yỗn ramứh ranoâng hái cỡt parchia parhan dũ ntốq, dŏq hái tỡ bữn pláh chu nâi chu ki noâng tâng cốc cutễq nâi.”
4 Disseram mais: Eia, edifiquemos para nós uma cidade e uma torre cujo cume toque no céu, e façamo-nos um nome, para que não sejamos espalhados sobre a face de toda a terra.
5 Yiang Sursĩ tapoang hữm alới táq vil cớp ngôl sarỡih.
5 Então desceu o Senhor para ver a cidade e a torre que os filhos dos homens edificavam;
6 Chơ án pai neq: “Khân alới nâi têq táq ranáq salễh ngkíq cỗ alới cỡt muoi tỗp cớp táq ntỡng muoi parnai, ki nỡ‑ra tỡ dáng ntrớu ễn alới ễ táq!
6 e disse: Eis que o povo é um e todos têm uma só língua; e isto é o que começam a fazer; agora não haverá restrição para tudo o que eles intentarem fazer.
7 Hâi! Hái sễng salŏ́c chíq parnai, yỗn manoaq tỡ têq dáng noâng parnai manoaq.”
7 Eia, desçamos, e confundamos ali a sua linguagem, para que não entenda um a língua do outro.
8 Yuaq ngkíq Yiang Sursĩ táq yỗn máh cũai ki cỡt ratáh ratai pỡq chu nâi chu ki chũop cốc cutễq nâi. Chơ alới tỡ bữn táq noâng vil alới mbỡiq táq ki.
8 Assim o Senhor os espalhou dali sobre a face de toda a terra; e cessaram de edificar a cidade.
9 Alới amứh vil ki Babel, yuaq tâng ntốq ki Yiang Sursĩ táq yỗn cỡt sa‑ữi parnai tâng cốc cutễq nâi. Cớp tễ ntốq ki Yiang Sursĩ táq yỗn alới ki cỡt pláh chũop cốc cutễq nâi.
9 Por isso se chamou o seu nome Babel, porquanto ali confundiu o Senhor a linguagem de toda a terra, e dali o Senhor os espalhou sobre a face de toda a terra.
10 Nâi la parnai atỡng tễ tŏ́ng toiq Sem. Vớt bar cumo tễ raloâm dỡq, Sem bữn muoi culám cumo. Chơ án amia muoi lám con samiang ramứh Apac-sat.
10 Estas são as gerações de Sem. Tinha ele cem anos, quando gerou a Arfaxade, dois anos depois do dilúvio.
11 Moâm Sem amia Apac-sat, án noâng tamoong ễn sỡng culám cumo, cớp án amia con samiang con mansễm ễn.
11 E viveu Sem, depois que gerou a Arfaxade, quinhentos anos; e gerou filhos e filhas.
12 Toâq Apac-sat bữn pái chít la sỡng cumo, án amia con samiang ramứh Sê-lah.
12 Arfaxade viveu trinta e cinco anos, e gerou a Selá.
13 Moâm Apac-sat amia Sê-lah, án noâng tamoong ễn pỗn culám pái chít cumo, cớp án amia con samiang con mansễm ễn.
13 Viveu Arfaxade, depois que gerou a Selá, quatrocentos e três anos; e gerou filhos e filhas.
14 Toâq Sê-lah bữn pái chít cumo, án amia con samiang ramứh Ê-bêr.
14 Selá viveu trinta anos, e gerou a Eber.
15 Moâm Sê-lah amia Ê-bêr, án noâng tamoong ễn pỗn culám pái cumo, cớp án amia con samiang con mansễm ễn.
15 Viveu Selá, depois que gerou a Eber, quatrocentos e três anos; e gerou filhos e filhas.
16 Toâq Ê-bêr bữn pái chít la pỗn cumo, án amia con samiang ramứh Pê-léc.
16 Eber viveu trinta e quatro anos, e gerou a Pelegue.
17 Moâm Ê-bêr amia Pê-léc, án noâng tamoong ễn pỗn culám pái cumo, cớp án amia con samiang con mansễm ễn.
17 Viveu Eber, depois que gerou a Pelegue, quatrocentos e trinta anos; e gerou filhos e filhas.
18 Toâq Pê-léc bữn pái chít cumo, án amia con samiang ramứh Rêu.
18 Pelegue viveu trinta anos, e gerou a Reú.
19 Moâm Pê-léc amia Rêu, án noâng tamoong ễn bar chít takêh cumo, cớp án amia con samiang con mansễm ễn.
19 Viveu Pelegue, depois que gerou a Reú, duzentos e nove anos; e gerou filhos e filhas.
20 Toâq Rêu bữn pái chít la bar cumo, án amia con samiang ramứh Sê-ruc.
20 Reú viveu trinta e dois anos, e gerou a Serugue.
21 Moâm Rêu amia Sê-ruc, án noâng tamoong ễn bar chít tapul cumo, cớp án amia con samiang con mansễm ễn.
21 Viveu Reú, depois que gerou a Serugue, duzentos e sete anos; e gerou filhos e filhas.
22 Toâq Sê-ruc bữn pái chít cumo, án amia con samiang ramứh Nahor.
22 Serugue viveu trinta anos, e gerou a Naor.
23 Moâm Sê-ruc amia Nahor, án noâng tamoong ễn bar culám cumo, cớp án amia con samiang con mansễm ễn.
23 Viveu Serugue, depois que gerou a Naor, duzentos anos; e gerou filhos e filhas.
24 Toâq Nahor bữn bar chít takêh cumo, án amia con samiang ramứh Thara.
24 Naor viveu vinte e nove anos, e gerou a Tera.
25 Moâm Nahor amia Thara, án noâng tamoong ễn muoi culám muoi chít takêh cumo, cớp án amia con samiang con mansễm ễn.
25 Viveu Naor, depois que gerou a Tera, cento e dezenove anos; e gerou filhos e filhas.
26 Toâq Thara bữn tapul chít cumo, án amia pái lám con samiang ramứh Apram, Nahor, cớp Haran.
26 Tera viveu setenta anos, e gerou a Abrão, a Naor e a Harã.
27 Nâi la atỡng tễ tŏ́ng toiq Thara. Thara amia pái lám con samiang ramứh Apram, Nahor, cớp Haran. Haran bữn muoi lám con samiang, ramứh Lot.
27 Estas são as gerações de Tera: Tera gerou a Abrão, a Naor e a Harã; e Harã gerou a Ló.
28 Haran cuchĩt nhũang tễ Thara mpoaq án tâng vil Urơ cruang Caldê, la cruang mpiq án canỡt án.
28 Harã morreu antes de seu pai Tera, na terra do seu nascimento, em Ur dos Caldeus.
29 Cớp Haran amia bar lám con mansễm hỡ, ramứh Mil-ca cớp It-ca. Apram ĩt Sarai táq lacuoi. Ma Nahor ĩt Mil-ca.
29 Abrão e Naor tomaram mulheres para si: o nome da mulher de Abrão era Sarai, e o nome da mulher do Naor era Milca, filha de Harã, que foi pai de Milca e de Iscá.
30 Sarai la cũai cũt; án tỡ bữn bữn con.
30 Sarai era estéril; não tinha filhos.
31 Thara yoc ễ dễq ỡt pỡ cruang Cana-an ễn. Ngkíq án dững Apram cớp lacuoi Apram la Sarai. Cớp án dững dếh châu án ramứh Lot, con samiang Haran. Nheq tữh alới dễq tễ vil Urơ cruang Caldê ễ pỡq chu cruang Cana-an ễn. Tữ alới toâq pỡ vil Haran, nheq alới ỡt ntốq ki táq dống sarái.
31 Tomou Tera a Abrão seu filho, e a Ló filho de Harã, filho de seu filho, e a Sarai sua nora, mulher de seu filho Abrão, e saiu com eles de Ur dos Caldeus, a fim de ir para a terra de Canaã; e vieram até Harã, e ali habitaram.
32 Nheq dỡi Thara bữn bar culám sỡng cumo. Chơ án cuchĩt tâng vil Haran.
32 Foram os dias de Tera duzentos e cinco anos; e morreu Tera em Harã.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.