Êxodo 5

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Vớt ki Môi-se cớp Arôn pỡq ramóh puo, cớp alới atỡng neq: “Yiang Sursĩ, la Ncháu cũai I-sarel, pai neq: ‘Cóq mới acláh proai cứq yỗn alới pỡq chu ntốq aiq dŏq puai rit cha bũi sang toam yám noap cứq.’”
1 Depois disso, Moisés e Arão foram ver o faraó e declararam: “Assim diz o S enhor , o Deus de Israel: ‘Deixe meu povo sair para celebrar uma festa em minha honra no deserto’”.
2 Ma puo blớh neq: “Yiang Sursĩ la noau? Cỗ nŏ́q cứq cóq tamứng án cớp acláh cũai I-sarel pỡq? Cứq tỡ bữn dáng Yiang Sursĩ. Chơ cứq tỡ bữn acláh cũai I-sarel yỗn pỡq.”
2 “Quem é o S enhor ?”, retrucou o faraó. “Por que devo dar ouvidos a ele e deixar Israel sair? Não conheço o S enhor e não deixarei Israel sair.”
3 Chơ Môi-se cớp Arôn ta‑ỡi neq: “Yiang Sursĩ tỗp Hê-brơ khoiq sapáh yỗn tỗp hếq chơ. Sanua tỗp hếq sễq puo yỗn hếq têq pỡq pái tangái tâng ntốq aiq dŏq chiau crơng sang yỗn Yiang Sursĩ hếq. Khân tỗp hếq mŏ tỡ bữn pỡq sang Yiang Sursĩ ngkíq, cŏh lơ án cachĩt chíq tỗp hếq na rachíl, tỡ la a‑ĩ ỗn.”
3 Então Arão e Moisés disseram: “O Deus dos hebreus se encontrou conosco. Portanto, deixe-nos fazer uma viagem de três dias ao deserto para oferecermos sacrifícios ao S enhor , nosso Deus. Do contrário, ele nos castigará com alguma praga ou pela espada”.
4 Ma puo ta‑ỡi loah Môi-se cớp Arôn neq: “Nŏ́q anhia khớn yỗn proai cũai I-sarel táh ranáq alới? Cóq nheq cũai sũl ki táq loah ranáq sanua toâp!
4 O rei do Egito respondeu: “Moisés e Arão, por que distraem o povo de suas tarefas? Voltem ao trabalho!
5 Sanua cũai proai I-sarel cỡt clứng hỡn tễ cũai proai Ê-yip-tô. Ma sanua anhia ễq yỗn alới táh chíq ranáq.”
5 Olhem! Há muitos do seu povo nesta terra, e vocês os estão impedindo de trabalhar!”.
6 Tangái ki toâp, puo ớn ranễng ca sốt cũai sũl, cớp cũai I-sarel ca taniap cũai I-sarel canŏ́h táq ranáq, án ớn alới ki neq:
6 Naquele mesmo dia, o faraó deu a seguinte ordem aos capatazes egípcios e aos supervisores israelitas:
7 “Anhia chỗi yỗn noâng soc pỡ cũai I-sarel yỗn alới têq táq kec. Cóq anhia ễp yỗn alới pỡq ravoât bữm.
7 “Não forneçam mais palha para o povo fazer tijolos. De agora em diante, eles mesmos devem juntá-la!
8 Mŏ sanua nâi cóq cũai I-sarel táq kec ki noap machớng tễ nhũang, tỡ yỗn yeh muoi ŏ́c aléq. Yuaq alới aloah, ngkíq alới cuclỗiq cucling sễq neq: ‘Sễq yỗn hếq pỡq chiau crơng sang yỗn Yiang Sursĩ hếq.’
8 No entanto, continuem a exigir que produzam a mesma quantidade de tijolos que antes. Não reduzam a cota. Eles são preguiçosos e, por isso, clamam: ‘Deixe-nos sair para sacrificar ao nosso Deus’.
9 Cóq anhia ravoât ranáq ntâng lứq ễn yỗn tỗp alới táq. Chơ alới tỡ bữn tamứng noâng parnai phếq thũ.”
9 Aumentem a carga de trabalho deles e cobrem o cumprimento das tarefas. Isso os ensinará a não dar ouvidos a mentiras!”.
10 Máh ranễng ca sốt cũai sũl, dếh cũai I-sarel ca taniap cũai I-sarel táq ranáq, alới ki toâq pỡ cũai I-sarel cớp pai neq: “Puo pai neq: ‘Cứq tỡ bữn yỗn anhia bữn noâng soc dŏq táq kec.
10 Os capatazes e os supervisores saíram e informaram o povo: “Assim diz o faraó: ‘Vocês não receberão mais palha.
11 Cóq anhia pỡq chuaq bữm soc, ma cóq anhia táq kec sa‑ữi machớng tễ nhũang.’”
11 Saiam e juntem-na onde puderem encontrá-la. No entanto, continuarão a produzir a mesma quantidade de tijolos que antes’”.
12 Pân ngkíq, máh cũai I-sarel ma pỡq chuaq bữm soc dũ ntốq tâng cruang Ê-yip-tô.
12 Então o povo se espalhou por toda a terra do Egito para juntar a palha que sobrava das colheitas.
13 Cớp máh ranễng puo ca sốt cũai sũl ki, alới ớn níc neq: “Cóq anhia táq dũ ŏ́c kec cu rangái machớng tễ nhũang sĩa, tam tỡ bữn noau yỗn anhia bữn soc.”
13 Enquanto isso, os capatazes egípcios continuavam a pressioná-los: “Completem sua cota diária de tijolos, como faziam quando nós lhes fornecíamos palha!”.
14 Chơ máh cũai ranễng ki toân máh cũai I-sarel ca taniap tỗp I-sarel táq ranáq. Cớp alới blớh neq: “Cỗ nŏ́q tỗp anhia tỡ bữn táq dũ kec cu rangái machớng anhia khoiq táq tễ nhũang?”
14 E açoitavam os supervisores israelitas que haviam sido encarregados das equipes de trabalhadores. “Por que não completaram as cotas nem ontem nem hoje?”, perguntavam.
15 Chơ máh cũai I-sarel ca taniap tỗp I-sarel táq ranáq, alới pỡq pỡ puo cớp cuclỗiq cucling pai neq: “Cỗ nŏ́q anhia mŏ táq tỗp hếq ngkíq?
15 Então os supervisores israelitas foram suplicar ao faraó: “Por favor, não trate seus servos desse modo.
16 Alới tỡ bữn yỗn hếq soc, ma noâng alới ớn hếq táq kec. Cớp sanua alới toân hếq hỡ. Tỗp anhia toâp tỡ bữn táq pĩeiq.”
16 Não recebemos palha, mas os capatazes continuam a exigir: ‘Façam tijolos!’. Somos açoitados constantemente, mas a culpa é do seu próprio povo!”.
17 Chơ puo ta‑ỡi neq: “Tỗp anhia aloah, tỡ ễq táq ranáq! Yuaq ngkíq, anhia sễq níc ễ pỡq chiau crơng sang yỗn Yiang Sursĩ.
17 O faraó, porém, gritou: “Vocês são preguiçosos! Preguiçosos! Por isso, andam dizendo: ‘Deixe-nos sair para oferecer sacrifícios ao S enhor ’.
18 Sanua cóq anhia chu loah pỡq táq ranáq machớng tiaq. Tỡ bữn noau yỗn tỗp anhia bữn soc, mŏ cóq anhia táq yỗn dũ máh kec machớng tễ nhũang.”
18 Voltem agora mesmo ao trabalho! Não receberão palha, mas terão de produzir a mesma cota de tijolos”.
19 Ngkíq, máh cũai taniap tỗp proai I-sarel dáng bữn túh coat lứq, yuaq puo anoat cóq táq dũ kec machớng tễ nhũang.
19 Quando os supervisores israelitas ouviram: “Vocês não poderão reduzir a quantidade de tijolos produzidos por dia”, perceberam que estavam em sérios apuros.
20 Toâq alới loŏh tễ dống puo, chơ alới hữm Môi-se cớp Arôn tayứng acoan alới ngki,
20 Ao sair do palácio do faraó, encontraram Moisés e Arão, que os esperavam do lado de fora.
21 cớp tỗp alới nhôp Môi-se cớp Arôn, pai neq: “Yiang Sursĩ dáng chơ máh ranáq anhia khoiq táq. Hếq sễq án yỗn anhia roap tôt, yuaq anhia táq yỗn puo cớp máh ranễng án táq túh coat chóq tỗp hếq. Anhia táq ngkíq, la tỡ bữn mpha ntrớu anhia avơi dau yỗn alới cachĩt chíq hếq.”
21 Eles disseram aos dois irmãos: “O S enhor os julgue e os castigue por terem feito o faraó e seus oficiais nos odiarem. Vocês colocaram uma espada na mão deles e lhes deram uma desculpa para nos matar!”.
22 Chơ Môi-se cuclỗiq cucling chóq Yiang Sursĩ neq: “Cucốh Yiang Sursĩ ơi! Nŏ́q anhia tỡ bữn sâng sarũiq táq chóq tỗp proai anhia? Cỗ nŏ́q anhia yỗn cứq toâq pỡ nâi?
22 Moisés voltou ao S enhor e disse: “Por que trouxeste toda essa desgraça sobre este povo, Senhor? Por que me enviaste?
23 Tữ cứq pỡq ramóh puo atỡng nhơ ramứh anhia, ki án táq yỗn proai anhia ramóh túh coat sa‑ữi lứq lơ ễn. Ma cứq tỡ hữm anhia chuai ntrớu tỗp alới.”
23 Desde que me apresentei ao faraó como teu porta-voz, ele passou a tratar teu povo com ainda mais crueldade. E tu não fizeste coisa alguma para libertá-lo!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.