Êxodo 5

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Vớt ki Môi-se cớp Arôn pỡq ramóh puo, cớp alới atỡng neq: “Yiang Sursĩ, la Ncháu cũai I-sarel, pai neq: ‘Cóq mới acláh proai cứq yỗn alới pỡq chu ntốq aiq dŏq puai rit cha bũi sang toam yám noap cứq.’”
1 Depois, foram Moisés e Arão e disseram a Faraó: Assim diz o Senhor , Deus de Israel: Deixa ir o meu povo, para que me celebre uma festa no deserto.
2 Ma puo blớh neq: “Yiang Sursĩ la noau? Cỗ nŏ́q cứq cóq tamứng án cớp acláh cũai I-sarel pỡq? Cứq tỡ bữn dáng Yiang Sursĩ. Chơ cứq tỡ bữn acláh cũai I-sarel yỗn pỡq.”
2 Respondeu Faraó: Quem é o Senhor para que lhe ouça eu a voz e deixe ir a Israel? Não conheço o Senhor , nem tampouco deixarei ir a Israel.
3 Chơ Môi-se cớp Arôn ta‑ỡi neq: “Yiang Sursĩ tỗp Hê-brơ khoiq sapáh yỗn tỗp hếq chơ. Sanua tỗp hếq sễq puo yỗn hếq têq pỡq pái tangái tâng ntốq aiq dŏq chiau crơng sang yỗn Yiang Sursĩ hếq. Khân tỗp hếq mŏ tỡ bữn pỡq sang Yiang Sursĩ ngkíq, cŏh lơ án cachĩt chíq tỗp hếq na rachíl, tỡ la a‑ĩ ỗn.”
3 Eles prosseguiram: O Deus dos hebreus nos encontrou; deixa-nos ir, pois, caminho de três dias ao deserto, para que ofereçamos sacrifícios ao Senhor , nosso Deus, e não venha ele sobre nós com pestilência ou com espada.
4 Ma puo ta‑ỡi loah Môi-se cớp Arôn neq: “Nŏ́q anhia khớn yỗn proai cũai I-sarel táh ranáq alới? Cóq nheq cũai sũl ki táq loah ranáq sanua toâp!
4 Então, lhes disse o rei do Egito: Por que, Moisés e Arão, por que interrompeis o povo no seu trabalho? Ide às vossas tarefas.
5 Sanua cũai proai I-sarel cỡt clứng hỡn tễ cũai proai Ê-yip-tô. Ma sanua anhia ễq yỗn alới táh chíq ranáq.”
5 Disse também Faraó: O povo da terra já é muito, e vós o distraís das suas tarefas.
6 Tangái ki toâp, puo ớn ranễng ca sốt cũai sũl, cớp cũai I-sarel ca taniap cũai I-sarel canŏ́h táq ranáq, án ớn alới ki neq:
6 Naquele mesmo dia, pois, deu ordem Faraó aos superintendentes do povo e aos seus capatazes, dizendo:
7 “Anhia chỗi yỗn noâng soc pỡ cũai I-sarel yỗn alới têq táq kec. Cóq anhia ễp yỗn alới pỡq ravoât bữm.
7 Daqui em diante não torneis a dar palha ao povo, para fazer tijolos, como antes; eles mesmos que vão e ajuntem para si a palha.
8 Mŏ sanua nâi cóq cũai I-sarel táq kec ki noap machớng tễ nhũang, tỡ yỗn yeh muoi ŏ́c aléq. Yuaq alới aloah, ngkíq alới cuclỗiq cucling sễq neq: ‘Sễq yỗn hếq pỡq chiau crơng sang yỗn Yiang Sursĩ hếq.’
8 E exigireis deles a mesma conta de tijolos que antes faziam; nada diminuireis dela; estão ociosos e, por isso, clamam: Vamos e sacrifiquemos ao nosso Deus.
9 Cóq anhia ravoât ranáq ntâng lứq ễn yỗn tỗp alới táq. Chơ alới tỡ bữn tamứng noâng parnai phếq thũ.”
9 Agrave-se o serviço sobre esses homens, para que nele se apliquem e não deem ouvidos a palavras mentirosas.
10 Máh ranễng ca sốt cũai sũl, dếh cũai I-sarel ca taniap cũai I-sarel táq ranáq, alới ki toâq pỡ cũai I-sarel cớp pai neq: “Puo pai neq: ‘Cứq tỡ bữn yỗn anhia bữn noâng soc dŏq táq kec.
10 Então, saíram os superintendentes do povo e seus capatazes e falaram ao povo: Assim diz Faraó: Não vos darei palha.
11 Cóq anhia pỡq chuaq bữm soc, ma cóq anhia táq kec sa‑ữi machớng tễ nhũang.’”
11 Ide vós mesmos e ajuntai palha onde a puderdes achar; porque nada se diminuirá do vosso trabalho.
12 Pân ngkíq, máh cũai I-sarel ma pỡq chuaq bữm soc dũ ntốq tâng cruang Ê-yip-tô.
12 Então, o povo se espalhou por toda a terra do Egito a ajuntar restolho em lugar de palha.
13 Cớp máh ranễng puo ca sốt cũai sũl ki, alới ớn níc neq: “Cóq anhia táq dũ ŏ́c kec cu rangái machớng tễ nhũang sĩa, tam tỡ bữn noau yỗn anhia bữn soc.”
13 Os superintendentes os apertavam, dizendo: Acabai vossa obra, a tarefa do dia, como quando havia palha.
14 Chơ máh cũai ranễng ki toân máh cũai I-sarel ca taniap tỗp I-sarel táq ranáq. Cớp alới blớh neq: “Cỗ nŏ́q tỗp anhia tỡ bữn táq dũ kec cu rangái machớng anhia khoiq táq tễ nhũang?”
14 E foram açoitados os capatazes dos filhos de Israel, que os superintendentes de Faraó tinham posto sobre eles; e os superintendentes lhes diziam: Por que não acabastes nem ontem, nem hoje a vossa tarefa, fazendo tijolos como antes?
15 Chơ máh cũai I-sarel ca taniap tỗp I-sarel táq ranáq, alới pỡq pỡ puo cớp cuclỗiq cucling pai neq: “Cỗ nŏ́q anhia mŏ táq tỗp hếq ngkíq?
15 Então, foram os capatazes dos filhos de Israel e clamaram a Faraó, dizendo: Por que tratas assim a teus servos?
16 Alới tỡ bữn yỗn hếq soc, ma noâng alới ớn hếq táq kec. Cớp sanua alới toân hếq hỡ. Tỗp anhia toâp tỡ bữn táq pĩeiq.”
16 Palha não se dá a teus servos, e nos dizem: Fazei tijolos. Eis que teus servos são açoitados; porém o teu próprio povo é que tem a culpa.
17 Chơ puo ta‑ỡi neq: “Tỗp anhia aloah, tỡ ễq táq ranáq! Yuaq ngkíq, anhia sễq níc ễ pỡq chiau crơng sang yỗn Yiang Sursĩ.
17 Mas ele respondeu: Estais ociosos, estais ociosos; por isso, dizeis: Vamos, sacrifiquemos ao Senhor .
18 Sanua cóq anhia chu loah pỡq táq ranáq machớng tiaq. Tỡ bữn noau yỗn tỗp anhia bữn soc, mŏ cóq anhia táq yỗn dũ máh kec machớng tễ nhũang.”
18 Ide, pois, agora, e trabalhai; palha, porém, não se vos dará; contudo, dareis a mesma quantidade de tijolos.
19 Ngkíq, máh cũai taniap tỗp proai I-sarel dáng bữn túh coat lứq, yuaq puo anoat cóq táq dũ kec machớng tễ nhũang.
19 Então, os capatazes dos filhos de Israel se viram em aperto, porquanto se lhes dizia: Nada diminuireis dos vossos tijolos, da vossa tarefa diária.
20 Toâq alới loŏh tễ dống puo, chơ alới hữm Môi-se cớp Arôn tayứng acoan alới ngki,
20 Quando saíram da presença de Faraó, encontraram Moisés e Arão, que estavam à espera deles;
21 cớp tỗp alới nhôp Môi-se cớp Arôn, pai neq: “Yiang Sursĩ dáng chơ máh ranáq anhia khoiq táq. Hếq sễq án yỗn anhia roap tôt, yuaq anhia táq yỗn puo cớp máh ranễng án táq túh coat chóq tỗp hếq. Anhia táq ngkíq, la tỡ bữn mpha ntrớu anhia avơi dau yỗn alới cachĩt chíq hếq.”
21 e lhes disseram: Olhe o Senhor para vós outros e vos julgue, porquanto nos fizestes odiosos aos olhos de Faraó e diante dos seus servos, dando-lhes a espada na mão para nos matar.
22 Chơ Môi-se cuclỗiq cucling chóq Yiang Sursĩ neq: “Cucốh Yiang Sursĩ ơi! Nŏ́q anhia tỡ bữn sâng sarũiq táq chóq tỗp proai anhia? Cỗ nŏ́q anhia yỗn cứq toâq pỡ nâi?
22 Então, Moisés, tornando-se ao Senhor , disse: Ó Senhor, por que afligiste este povo? Por que me enviaste?
23 Tữ cứq pỡq ramóh puo atỡng nhơ ramứh anhia, ki án táq yỗn proai anhia ramóh túh coat sa‑ữi lứq lơ ễn. Ma cứq tỡ hữm anhia chuai ntrớu tỗp alới.”
23 Pois, desde que me apresentei a Faraó, para falar-lhe em teu nome, ele tem maltratado este povo; e tu, de nenhuma sorte, livraste o teu povo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.