Êxodo 22
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 “Khân bữn manoaq cũai tutuoiq ntroŏq tỡ la cữu, ma án cachĩt tỡ la chếq, muoi lám ntroŏq cóq án culáh loah sỡng lám, cớp muoi lám cữu cóq án culáh loah pỗn lám.
1 — Se alguém roubar um boi ou uma ovelha e matar ou vender o animal, pagará cinco bois por um boi e quatro ovelhas por uma ovelha. Quem roubou deverá pagar por aquilo que roubou. Se não tiver com que pagar, então deverá ser vendido como escravo para pagar por aquilo que roubou. Se o animal roubado, seja boi, jumento ou ovelha, for encontrado vivo com a pessoa que o roubou, ela pagará dois por um. — Se um ladrão for apanhado roubando de noite uma casa e for morto, quem o matar não será culpado pela morte do ladrão. Mas, se isso acontecer durante o dia, ele será culpado de assassinato.
5 “Khân bữn cũai aléq acláh charán án pỡq chuaq cha bát tâng sarái tỡ la nia, tỡ la tâng nưong nho, cớp charán ki clŏ́c tỗp, chơ pỡq cha crơng sarnóh tâng sarái cũai canŏ́h, ncháu charán ki cóq tu loah máh sarnóh o tễ sarái án bữm yỗn cũai ncháu sarái ca charán án cha.
5 — Se alguém deixar que os seus animais pastem num campo ou numa plantação de uvas, ou se os largar para comerem as colheitas de outras pessoas, esse alguém pagará com o melhor do seu próprio campo ou com o melhor da sua própria plantação de uvas.
6 “Khân cũai aléq chŏ́ng sarái án, cớp ũih ki trŏ́h cat bát bai tâng sarái cũai canŏ́h, dếh nỡm saro, tỡ la saro noau khoiq roaiq cớp bốq dŏq, cũai ca chŏ́ng ki cóq án tu loah máh sarnóh khoiq cat ki.
6 — Se alguém acender uma fogueira no seu campo, e o fogo pegar nos espinheiros e se espalhar pelo campo de outro homem e destruir os feixes de trigo ou as plantações que já estiverem maduras, aquele que acendeu a fogueira pagará todos os prejuízos.
7 “Khân cũai aléq roap ĩt práq tỡ la crơng bữn kia tễ cũai canŏ́h cơiq, ma noau canŏ́h tuoiq tễ dống án, khân án bữn satỡm cỗp cũai tutuoiq, cũai ki cóq culáh loah bar pún.
7 — Se alguém receber de outra pessoa dinheiro ou objetos para serem guardados, e isso for roubado da sua casa, o ladrão, se for achado, pagará o dobro.
8 Ma khân tỡ dáng bữn cỗp cũai tutuoiq ki, cóq noau dững án ca roap crơng ki toâq pỡ ntốq sang Yiang Sursĩ. Tâng ntốq ki cóq án thễ dũan án tỡ bữn tuoiq crơng noau cơiq dŏq pỡ án.
8 Mas, se o ladrão não for encontrado, o dono da casa será levado ao lugar de adoração e ali deverá jurar que não roubou o que lhe foi dado para guardar.
9 “Dũ trỗ ma bữn ŏ́c tampỗr tễ sanốc ntữn, dếh ntroŏq, aséh dễn, cữu, tampâc, tỡ la crơng crớu pứt, cóq dững bar coah ki pỡ ntốq noau sang Yiang Sursĩ. Án ca Yiang Sursĩ atỡng na cũai parchĩn pai lôih, cóq án tu bar pún yỗn cũai ca tỡ bữn lôih.
9 — Se uma pessoa ficar com um boi, um jumento, uma ovelha, roupas ou qualquer coisa perdida, e aparecer alguém dizendo que é o dono, o caso deverá ser levado até o lugar de adoração. Aquele que Deus declarar culpado pagará ao dono o dobro.
10 “Khân cũai aléq roap bán aséh dễn, ntroŏq, cữu, tỡ la charán canŏ́h tễ yớu, ma bữn muoi lám charán ki cuchĩt, tỡ la bớc, tỡ la noau pong tuoiq ma tỡ bữn noau hữm,
10 — Se alguém entregar um animal para o seu vizinho tomar conta, seja jumento, boi, ovelha ou outro animal qualquer, e o animal morrer ou ficar aleijado, ou se for roubado sem que ninguém veja o roubo,
11 án ca roap bán charán ki cóq pỡq pỡ ntốq sang Yiang Sursĩ. Cóq án thễ dũan án tỡ bữn tuoiq charán yớu yỗn bán. Khân charán ki tỡ bữn noau tuoiq, cũai ncháu ki chĩuq pứt, cớp án ca roap bán tỡ bữn túh tu.
11 o homem que tomou conta deverá jurar em nome de Deus, o Senhor , que não roubou o animal. Se o animal não tiver sido roubado, o dono aceitará o juramento, e o outro não precisará pagar nada.
12 Ma khân charán ki noau tuoiq, cóq cũai ca roap bán tu práq kia charán ki.
12 Porém, se, de fato, o animal tiver sido roubado, então o outro terá de pagar ao dono pelo animal.
13 Khân bữn charán arưih cáp cuchĩt charán án bán, cóq án ca roap bán dững charán ki cỡt tếc yỗn cũai ncháu dáng. Chơ án tỡ bữn túh tu.
13 Se o animal tiver sido morto por animais selvagens, o outro terá de trazer como prova o que sobrou e não pagará nada pelo animal morto.
14 “Khân bữn cũai mian charán tễ yớu, ma charán ki cỡt bớc tỡ la cuchĩt bo ncháu tỡ bữn ỡt ngki, cóq cũai mian ki tu ncháu charán.
14 — Se alguém pedir emprestado um animal, e este ficar doente ou morrer quando o seu dono não estiver presente, quem pediu emprestado deverá pagar o preço dele.
15 Ma khân ncháu charán ki ỡt ngki, án ca mian charán ki tỡ bữn túh tu. Khân án mian charán ma noau ễ bữn kia, cóq án yỗn kia ĩn khoiq pruam, ma án tỡ bữn tu, yuaq práq ki cỡt kia charán.
15 Mas, se isso acontecer quando o dono estiver presente, o outro não precisará pagar nada. Se o animal tiver sido alugado, só será pago o aluguel.
16 “Khân bữn manoaq samiang phếq thũ cumũr plot, ca tỡ yũah roap voan noau, cóq samiang ki chóq voan, chơ racoâiq.
16 — Se um homem seduzir uma virgem que não estava com casamento contratado, ele pagará o dote da moça e casará com ela.
17 Ma khân mpoaq án tỡ bữn pruam yỗn án racoâiq cớp samiang ki, cóq samiang ki yỗn práq machớng cớp práq noau chóq voan cumũr plot.
17 Porém, se o pai dela não quiser que a moça case com ele, então ele pagará ao pai uma quantia em dinheiro, de acordo com o preço de uma noiva virgem.
18 “Chỗi dŏq yỗn tamoong mansễm ca rien parnân; cóq cachĩt chíq án.
18 — Mate toda mulher que fizer feitiçaria.
19 “Chỗi dŏq yỗn tamoong cũai ca bếq parnơi cớp charán; cóq cachĩt chíq án.
19 — Quem tiver relações sexuais com um animal será morto.
20 “Cóq cachĩt chíq cũai aléq ma sang yiang canŏ́h, ca tỡ cỡn cứq la Yiang Sursĩ.
20 — Condene à morte toda pessoa que oferecer sacrifícios a qualquer outro deus e não somente a mim, o Senhor .
21 “Chỗi táq túh coat tỡ la padâm cũai tễ cruang canŏ́h. Cóq anhia sanhữ anhia bữm la cũai tễ cruang canŏ́h tê, bo anhia ỡt tâng cruang Ê-yip-tô.
21 — Não maltratem, nem persigam um estrangeiro que estiver morando na terra de vocês. Lembrem que vocês foram estrangeiros no Egito.
22 Chỗi táq túh coat máh con cumuiq cán cumai.
22 Não maltratem as viúvas nem os órfãos.
23 Ma khân anhia táq túh coat alới, cứq la Yiang Sursĩ lứq tamứng toâq alới arô sễq yỗn cứq chuai.
23 Se vocês os maltratarem, eu, o Senhor , os atenderei quando eles pedirem socorro.
24 Khân táq ngkíq, cứq cutâu lứq chóq anhia, cớp ễ cachĩt chíq tỗp anhia tâng ntốq rachíl. Chơ lacuoi tỗp anhia cỡt cumai, cớp con anhia cỡt con cumuiq, ŏ́q mpoaq.
24 Eu ficarei irado e matarei vocês na guerra. As suas mulheres ficarão viúvas, e os seus filhos ficarão órfãos.
25 “Khân anhia yỗn cũai proai cứq ca cadĩt mian práq, anhia chỗi táq machớng cũai ca yỗn noau voaq; chỗi ĩt lơi tễ cũai cadĩt.
25 — Se você emprestar dinheiro a algum pobre do meu povo, não faça como o agiota, que cobra juros.
26 Khân alới cơiq dỡ au tuar pỡ anhia, cóq anhia culáh loah au tuar ki nhũang moat mandang pât,
26 Se você receber a capa do seu vizinho como garantia de uma dívida, devolva-a antes que anoiteça.
27 yuaq au tuar ki la ariang ayỡ yỗn án bữn ngcuam têq sa‑âm. Khân án bếq ma tỡ bữn ntrớu ễ ngcuam, toâq án arô cứq chuai, cứq lứq tamứng, yuaq cứq sarũiq táq.
27 Pois a capa é a única coisa que ele tem com que se cobrir quando dorme, para esquentar o corpo. Sem a capa, ele não tem nada com que se cobrir. Quando ele clamar a mim pedindo ajuda, eu o atenderei, pois sou bondoso.
28 “Chỗi acrieiq Yiang Sursĩ, cớp chỗi pupap cũai sốt tỗp anhia.
28 — Não rogue pragas contra Deus e não amaldiçoe nenhuma das autoridades do seu povo.
29 “Toâq ngư anhia chiau crơng sang yỗn cứq, cóq anhia dững saro, blŏ́ng nho, cớp dỡq nsễng o‑li‑vê.
29 — Traga-me no tempo certo as ofertas de cereais, de vinho e de azeite. — Entregue-me o seu primeiro filho.
30 Cớp cóq anhia chiau con ntroŏq cớp con cữu pốh dâu yỗn cứq. Yỗn charán ki ỡt cớp mpiq án tapul tangái, ma toâq tangái tacual cóq anhia chiau sang charán ki yỗn cứq.
30 Entregue-me o primeiro filhote das suas vacas e das suas ovelhas. Deixe que o primeiro filhote macho fique com a mãe sete dias; porém, no oitavo dia, ofereça-o a mim.
31 “Tỗp anhia cỡt cũai miar khong cứq. Ngkíq tỗp anhia tỡ têq cha sâiq charán cumáp. Cóq yỗn chíq acho cha.
31 — Vocês são um povo separado para mim; por isso não comam a carne de animais que tenham sido mortos por animais selvagens ; deem essa carne aos cães.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.